II SA/Łd 379/11

Dnia 16 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Protokolant Asystent sędziego Jarosław Moraczewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2011 roku przy udziale - sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. w części oznaczonej na załączniku graficznym Nr 12 do uchwały symbolami: 07.05.01/M.Z1.1, 07.02.03/M.Z1.1, 07.05.03/Z.E2.11 oraz obszaru położonego na zachód do projektowanej ul. A do granic opracowania, który nie jest oznaczony symbolem oddala skargę. W dniu [...] Wojewoda [...] wniósł skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...], zmieniającą miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. w części oznaczonej na załączniku graficznym nr 12 do uchwały symbolami: 07.05.01/M.Z1.1, 07.02.03/M.Z1.1, 07.05.03/Z.E2.11 oraz obszar położony na zachód od projektowanej ul. A. do granic opracowania, które nie są oznaczone symbolem, zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 2 ust. l, art. 10 ust. l ustawy z dnia 7.lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. nr 15 z 1999r., poz. 139 ze zm.) w zw. z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27.marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80 z 2003 r., poz. 717 ze zm.) W uzasadnieniu wskazał, iż Rada Miejska w Ł. w dniu [...] podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. Zgodnie z art. 67 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7.lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym, miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy (tj. 1. stycznia 1995r.), straciły moc obowiązującą po upływie 8 lat od daty wejścia w życie ustawy, czyli w dniu 1.stycznia 2003 roku. Ale w przypadku gdy, gmina uchwaliła studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz przystąpiła do sporządzenia miejscowego planu lub jego zmiany, dotychczasowe plany zachowały moc w granicach objętych uchwałą, do czasu uchwalenia nowego planu, jednak nie dłużej niż przez 9 lat tj. do dnia 31.grudnia 2003 roku. W dniu [...] Rada Miejska w Ł. podjęła uchwałę Nr [...], zmieniającą miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Ł.. Zmianą zostały objęte między innymi tereny oznaczone na mapie, stanowiącej załącznik Nr 12 do przedmiotowej uchwały. W granicach tego opracowania znajdują się tereny oznaczone symbolami: 07.05.01/M.Z1.1, 07.05.01/M.Z1.1, 07.02.03/Z.E2.11, GP 2/3, G 2/2 oraz obszar położony na zachód od projektowanej ul. A. do granic opracowania, który nie jest oznaczony symbolem. Zgodnie art. 2 ust.1 oraz art. 10 ust.1 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, plan miejscowy winien ustalać zarówno przeznaczenie jak i zasady zagospodarowania dla wszystkich terenów, objętych opracowaniem. Dla terenu o symbolu 07.05.03/Z.E2.11 w dziale V tekstu uchwały, określono w sposób ogólny i niewystarczający, tymczasowe zasady zagospodarowania terenu na okres 15 lat. Ponadto z zapisu § 60.2. uchwały wynika, że do w/w terenu stosuje się ustalenia planu ogólnego, uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w Ł. Nr [...], który stracił ważność. Dla terenów o symbolu: ' 07.05.01/M.Z1.1, 07.05.01/M.Z 1.1 oraz obszaru położonego na zachód od projektowanej ul. A. do granic opracowania plan nie określa żadnych ustaleń zagospodarowania terenu. W związku zaś z faktem, że uchwała Nr [...], stanowi obowiązujący akt prawa miejscowego, powoduje to niemożność wydania prawidłowych decyzji o pozwoleniu na budowę, o czym świadczy pismo Urzędu Miasta Ł. z dnia 15.grudnia 2010r. Nowa ustawa z dnia 27.marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która weszła w życie w dniu 11.lipca 2003r., w art. 87 ust.3 uregulowała kwestie związane z obowiązywaniem planów miejscowych, uchwalonych przed dniem 1.stycznia 1995r. Zgodnie z tym przepisem, plany miejscowe uchwalone przed dniem 1.stycznia 1995r. obowiązują tylko do dnia 31 grudnia 2003 roku i po tej dacie tracą ważność. Bezspornym jest fakt, że ogólny plan miejscowy dla miasta Ł. uchwalony uchwałą Nr [...] utracił ważność z mocy ustawy. Dla terenów oznaczonych symbolami: 07.05.01/M.Z1.1, 07.05.01/M.Z1.1, 07.02.03/Z.E2.11, oraz obszaru położonego na zachód od projektowanej ul. A. do granic opracowania, który nie jest oznaczony symbolem nie określono ustaleń, dotyczących przeznaczenia i zasad zagospodarowania. Plan miejscowy uchwalony uchwałą Nr [...] z dnia [...] w zakresie wyżej wymienionych terenów, narusza zasady uchwalania aktu planistycznego określone w art. 2 i art. 10 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. W tych okolicznościach, zdaniem organu nadzoru, konieczne stało się zaskarżenie przedmiotowej uchwały w trybie art. 93 ust.1 ustawy z dnia 8.marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. nr 142 z 2001r., poz. 1591 ze zm.) oraz wnioskowanie o stwierdzenie nieważności planu we wskazanej wyżej części. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując na jej niezasadność. Odnosząc się do zarzutów organu nadzoru, Rada Miejska w Ł. podniosła, iż zakwestionowany akt prawny - w części objętej skargą - sporządzony i uchwalony został według zasad oraz w trybie przepisów ustawy z dnia 7.lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Zarówno przepisy tej ustawy jak i przepisy uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] regulowały zagadnienia ze sfery planowania przestrzennego w sytuacji gdy w mieście Ł. obowiązywał plan ogólny, uchwalony uchwałą Rady Miejskiej w Ł. Nr [...]. Ustawodawca przewidział zaś w ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym możliwość: dokonywania uzupełnień obowiązującego planu ogólnego (art. 8 ust. 2), sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru całej gminy lub jej części (art. 11), a także dokonywania zmian obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 12 ust. 4). W ocenie organu planistycznego, Wojewoda [...] sformułował natomiast zarzuty skargi całkowicie pomijając fakt istnienia wyżej wskazanych przepisów. Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] zmieniająca miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Ł., reguluje zagadnienia określonych fragmentów miasta Ł., wprowadzając określone ustalenia dla obszarów objętych zmianą, pozostawiając jednocześnie w mocy ustalenia planu ogólnego zakresie i w obszarach nie objętych zmianami. Regulacja ta nie narusza zatem ani art. 2 ust.1 ani art. 10 ust.1 ustawy z dnia 7.lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Niezasadny jest bowiem zarzut naruszenia przepisu art. 2 ust.1 ww. ustawy, gdyż przepis ten stanowi jedynie generalną klauzulę określającą jako cel planów miejscowych - "ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania przestrzennego", a ponadto nie można tej klauzuli generalnej interpretować w oderwaniu od innych przepisów ustawy o charakterze szczególnym (tj. np. art. 8 ust. 2, art. 11 lub art. 12 ust. 4). Zarzut naruszenia przepisu art. 10 ust. l ww. ustawy również nie jest, w ocenie Rady Miejskiej, zasadny w świetle okoliczności, iż zaskarżona uchwała w części objętej skargą, jedynie uzupełniała plan ogólny z 1993r., a ponadto art. 10 ust.1 upoważniał organy planistyczne do wprowadzania w planie określonych ustaleń "w zależności od potrzeb". Jak należy zaś domniemywać, "potrzeby" uchwałodawcy gminnego (Rady Miejskiej w Ł.) w dniu uchwalania zakwestionowanej uchwały - tj. [...] - były właśnie takie, aby dla części terenu określonego w uchwale i w skardze symbolem 07.05.03/Z.E2.11, określonej w załącznikach nr 11 i 12, dokonać zmiany obowiązującego planu ogólnego poprzez uzupełnienie jego zapisów o zasady tymczasowego wykorzystania tego terenu, zawarte w § 60 ust.1 uchwały (co jest zgodne z art. 10 ust.1 pkt 10 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym) przy jednoczesnym utrzymaniu w mocy pozostałych ustaleń planu ogólnego dla terenów oznaczonych w nim symbolem 07.05.03 Z.E2.11, na co wskazują przepisy § 60 ust. 2 oraz § 62 (co jest zgodne z art. 8 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). Uchwała podjęta dla części terenu oznaczonego symbolem 07.05.03/Z.E2.11 na dzień jej podjęcia niewątpliwie była zgodna z prawem, co oznacza, iż skarga, która dotyczy stanu prawnego z daty podjęcia uchwały i zmierza do wyeliminowania jej z obrotu poprzez stwierdzenie jej nieważności ze skutkiem działającym wstecz (ex tunc) - jest w tej części niezasadna. Na ważność tej uchwały nie może zaś mieć wpływu okoliczność utraty z dniem 31.grudnia 2003 r. mocy obowiązującej przez plan ogólny miasta Ł. z 1993r. Niezasadna jest również, w ocenie Rady Miejskiej w Ł., skarga w części w jakiej kwestionuje plan miejscowy dla terenów o symbolach 07.05.01/M.Z1.1, 07.02.03/M.Z1.1 oraz dla obszaru położonego na zachód od projektowanej ul. A. do granic opracowania. Zarzut skarżącego sprowadza się do tego, że obszar ten jest objęty zmianą, gdyż znalazł się w granicach opracowania, zamieszczonych na rysunku i w legendzie załącznika Nr 12 do uchwały, zaś część tekstowa planu nie określa żadnych ustaleń zagospodarowania terenu. Zakwestionowana uchwała nie zmieniła wszakże planu ogólnego dla terenów o symbolach 07.05.01/M.Z1.1, 07.02.03/M.Z1.1 oraz dla obszaru położonego na zachód od projektowanej ul. A. do granic opracowania. Stosownie do art. 8 ust.1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowią treść uchwały rady gminy. Zgodnie zaś ze zdaniem trzecim ww. przepisu, "rysunek planu obowiązuje w zakresie określonym uchwałą". Dla obszarów objętych rysunkiem planu, stanowiącym załączniki 11 i 12 do uchwały, ustalenia planu (tj. zmiany planu ogólnego) wprowadzono jedynie w przepisie § 60 ust.1, uzupełniając zapisy jednostki oznaczonej symbolem 07.05.03/Z.E2.11. Dla innych jednostek, ujętych na załączniku graficznym do uchwały - rysunku Nr 12, w tym także oznaczonych symbolami 07.05.01/M.Z1.1, 07.02.03/M.Z1.1 oraz dla obszaru położonego na zachód od projektowanej ul. A. do granic opracowania, nie wprowadzono ustaleń w części tekstowej, wskazano natomiast wyraźnie, że w mocy pozostają dla nich ustalenia planu ogólnego z 1993 roku (§ 62 w związku z § 60 ust. 2 kwestionowanej uchwały). Bez wątpienia więc zmiana objęta zaskarżoną uchwałą nie stanowiła regulacji obowiązującej w obszarze, ujętym na załącznikach nr 11 i 12 wykraczającym poza ustalenia zawarte w § 60 ust.1 i poza obszar określony na rysunku planu, którego dotyczy regulacja zawarta w § 60 ust. 1 uchwały. Wniosek taki potwierdza dodatkowo uważna analiza rysunku planu, stanowiącego załącznik nr 12 i legendy do niego. Granice obszaru, którego dotyczą zasady tymczasowego zagospodarowania terenu są wyraźnie naniesione na rysunek. Teren określony jako obszar opracowania nie stanowi w istocie obszaru objętego zmianą, a jedynie tzw. "kołnierz urbanistyczny" mający ukazać kontekst regulacji, której dotyczy zmiana (uzupełnienie) planu ogólnego, objęta ustaleniami zawartymi w § 60 ust.1 uchwały. Skoro zaskarżona uchwała tego obszaru nie dotyczy i nie dotyczyła go w dniu jej uchwalenia to niezasadne są zarówno zarzuty skarżącego jak i wniosek skargi o stwierdzenie nieważności uchwały w tej części. Dodatkowo podniesiono również, iż dla ww. obszaru (tj. oznaczonego symbolami 07.05.01/M.Z1.1, 07.02.03/M.Z1.1 oraz dla obszaru położonego na zachód od projektowanej ul. A. do granic opracowania, a także dla terenu objętego symbolem 07.05.03/Z.E2.11, w części w jakiej nie dotyczą go ustalenia zawarte w § 60 ust.1 uchwały), dla którego obowiązywały wyłącznie ustalenia planu ogólnego miasta Ł. z 1993r. - zgodnie z art. 87 ust.3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - od dnia 1.stycznia 2004r. brak jest planu miejscowego. Tak więc skarga Wojewody [...] w tej części w istocie jest, w ocenie organu, bezprzedmiotowa. W piśmie z dnia 13.czerwca 2011r. pełnomocnik organu, po raz kolejny wskazując na niezasadność skargi podniósł również, iż przesłanki interpretacyjnej dla zakresu obowiązywania zaskarżonej uchwały, nie może stanowić przepis uchwały o przystąpieniu do sporządzenia zmiany planu. Na rozprawie w dniu 2.czerwca 2011r. pełnomocnik Rady Miejskiej w Ł. podniósł, iż poza załączoną do akt sprawy dokumentacją planistyczną, organ gminy nie dysponuje żadnymi innymi materiałami, związanymi z przygotowywaniem i uchwalaniem zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30.lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Po myśli art. 147 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., sąd administracyjny stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w zaskarżonej uchwale tego rodzaju naruszeń prawa, które powodują konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego poprzez stwierdzenia nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Rozważania w niniejszej sprawie wypada rozpocząć od wskazania, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała organu gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a więc akt prawa miejscowego. Uchwałą wspomniana w części, objętej skargą, zaskarżona została przez organ nadzoru w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wnosząc zaś w trybie art. 93 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 8.marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) skargę na uchwałę rady gminy do sądu administracyjnego, organ nadzoru nie jest związany terminem zaskarżenia, przewidzianym w art. 53 §§ 1-3 p.p.s.a.; termin zaskarżenia nie wynika także z przepisów powołanej ustawy z dnia 8.marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Oznacza to, że zaskarżenie przez organ nadzoru uchwały organu gminy, może nastąpić w każdym czasie. (por.wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.lipca 2007r., sygn.akt II OSK 320/05, ONSAiWSA 2006/1/7 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.listopada 2005r., sygn.akt I OSK 572/05, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 196733) W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] nr [...], zmieniająca miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. w części oznaczonej na załączniku graficznym nr 12 do uchwały symbolami: 07.05.01/M.Z1.1, 07.02.03/M.Z1.1, 07.05.03/Z.E2.11 oraz obszar położony na zachód od projektowanej ul. A. do granic opracowania, które nie są oznaczone symbolem. § 1 powołanej uchwały stanowi, iż zmienia się miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Ł., zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Miejskiego w Ł. z dnia [...] (Dz.Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...]) i dla obszarów określonych niniejszą uchwałą wprowadza się ustalenia i rysunki planu zawarte w części B uchwały oraz w załącznikach do uchwały (ust.1). Na rysunki planu załączone do uchwały składają się zaś: rysunki w skali 1:10000, wyznaczająca obszary w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. objęte zmianami oraz rysunki dotyczące ustaleń planu zawartych w niniejszej uchwale, wykonane w skali 1:500, 1:1000 i 1:2000 (ust.2). Żaden z przepisów zaskarżonej uchwały nie określa wprost zakresu zmiany, zaś poszczególne zapisy zawierają ustalenia odnoszące się do konkretnych terenów (Dział I – dla obszaru pomiędzy projektowaną ulicą B, ul. C, ul. D i ul. E, Dział II – dla obszaru pomiędzy ul. F ul. G, ul. H i projektowaną ul. J, Dział III – dla obszaru pomiędzy wschodnią granicą istniejącego cmentarza A, północną granicą projektowanego powiększenia tego cmentarza, ul. I i ul. J, Dział IV – dla terenu przeznaczonego pod projektowaną ulicę K (obecnie L) na odcinku od projektowanej ulicy Ł do projektowanej ulicy klasy "G" w kierunku P.) albo też określają zasady tymczasowego zagospodarowania terenu (Dział V). Kluczowe znaczenie ma zatem odpowiedź na pytanie czy umieszczenie w załączniku graficznym nr 12 terenów, oznaczonych symbolami 07.05.01/M.Z.1 i 07.02.03/M.Z1.1 oraz "obszaru położonego na zachód od projektowanej ul. A. do granic opracowania, które nie są oznaczone symbolem" uznać należy za objęcie uchwałą o zmianie planu, pomimo braku jakichkolwiek uregulowań w tym zakresie w jej tekście. Załącznik nr 12, sporządzony w skali 1:500 określa granice opracowania oraz granice terenu 07.05.03/Z.E2.11, którego dotyczą zasady tymczasowego zagospodarowania T. Jedynie dla tego ostatniego tekst planu w § 60 przewiduje ustalenia w zakresie tymczasowego wykorzystania tego terenu (ust.1) oraz pozostawia jako obowiązujące pozostałe ustalenia planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Ł. (ust.2). W tej sytuacji za trafne uznać należy stanowisko Rady Miejskiej w Ł., iż teren oznaczony symbolami 07.05.01/M.Z.1 i 07.02.03/M.Z1.1 oraz "obszar położony na zachód od projektowanej ul. A. do granic opracowania, który nie jest oznaczony symbolem" nie był przedmiotem uchwały o zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podzielić należy bowiem prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że rysunek planu nie ma samodzielnego bytu prawnego. Jego związanie prawne wynika z integralnego związku z treścią uchwały w sprawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie może zatem rysunek planu samodzielnie rozstrzygać pewnych kwestii w terenie, ale może i powinien ilustrować ustalenia i rozstrzygnięcia zawarte w treści uchwały rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3.II 2005r., sygn.akt OSK 1070/04, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 175328 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20.marca 2007r., sygn.akt IV SA/Wa 2239/06, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex 320809). Można zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż samo umieszczenie wskazanych wyżej obszarów w załączniku graficznym Nr 12 stanowiło jedynie prezentację tła urbanistycznego dla terenu oznaczonego symbolem 07.05.03/Z.E2.11, którego dotyczyło opracowanie. Okoliczność wspomniana nie stanowiła wszakże postawy do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Skarga Wojewody [...], popierana do daty zamknięcia rozprawy, dotyczyła bowiem określonego załącznika graficznego do uchwały zamieniającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Ocena zasadności skargi w tym zakresie związana była przeto z merytorycznym jej badaniem. Jeśli zaś chodzi o ocenę legalności zapisu § 60 uchwały z dnia [...], określającego zasady tymczasowego zagospodarowania terenu, oznaczonego symbolem 07.05.03/Z.E.2.11 wskazać należy, iż w świetle brzmienia art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27.marca 2003r. planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, rozważenia wymagało, czy regulacja wspomniana pozostaje w obrocie prawnym czy też wygasła z dniem 31.grudnia 2003r. Stanowiła bowiem zmianę planu miejscowego (zatwierdzonego uchwałą z dnia [...]), który wygasł w tej dacie. Choć bowiem stanowisko judykatury w tym przedmiocie nie jest jednolite, wedle koncepcji przyznających uchwałom zmieniającym miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym po dniu 1.stycznia 1995r. walor obowiązywania, rozstrzygająca jest treść samej uchwały. Jej samodzielność i kompletność w zakresie zasad kształtowania ładu przestrzennego, bez potrzeby odnoszenia jej treści do planu miejscowego uchwalonego przed 1.stycznia 1995r., uzasadnia wniosek o jej obowiązywaniu po dniu 31.grudnia 2003r. (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31.maja 201r. sygn.akt I OSK 1077/09, z dnia 27.lipca 2010r., sygn.akt II OSK 1055/10 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjengo w Krakowie z dnia 10.marca 2008r., sygn.akt II SA/Kr 218/06, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Według zaś stanowiska odmiennego częściowa zmiana treści planu gospodarowania przestrzennego po dniu 1.stycznia 1995r. nie pozwala na przyjęcie, że plan ten został uchwalony po tym dniu. (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnych w Olsztynie z dnia 24.lipca 2009r., sygn.akt II SA/Ol 582/09, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 553135 oraz w Ł. z dnia 17.października 007r., sygn.akt II SA/Łd 712/07, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 441235) W rozpoznawanej sprawie kwestia niekompletności zapisów uchwały w odniesieniu do terenu oznaczonego symbolem 07.05.05/Z.E2.11 nie budzi wątpliwości. W samym tekście uchwały (§ 60 ust.2) znajduje się bowiem odesłanie do ustaleń planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Ł. w zakresie pozostałych uregulowań, odnoszących się do wspomnianego terenu. Oznacza to więc, iż wspomniany plan w tej części (w odniesieniu do terenu, oznaczonego symbolem 07.05.05/Z.E2.11) wygasł z dniem 31.grudnia 2003r. Jednakże również okoliczność, iż kontrolowany przepis nie obowiązuje w dacie orzekania, nie czyni rozpoznania sprawy bezprzedmiotowym. Uchwała w zaskarżonej części pozostawała w obrocie prawnym, co wykluczało możliwość ewentualnego umorzenia niniejszego postępowania, uzasadniając merytoryczne rozpoznanie skargi. Ewentualne stwierdzenie nieważności aktu wywiera bowiem skutek ex tunc (tj. od daty jego podjęcia). Przechodząc natomiast do merytorycznej oceny zapisu § 60 uchwały wskazać należy, iż regulował on zasady tymczasowego zagospodarowania terenu, oznaczonego na załączniku graficznym nr 12 symbolem 07.05.03.Z.E2.11, położonego pomiędzy ulicą M. a torami PKP na odcinku od ulicy A. do istniejącej na torami kładki, który polegał na dopuszczeniu użytkowania go jako targowisko na okres do 15 lat (ust.1 pkt 1). Ustalono jednocześnie, iż teren targowiska musi być wyposażony w sieci uzbrojenia miejskiego: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej i energetyczną (ust.1 pkt 2), uznając nadto za niezbędną dla funkcjonowania targowiska przebudowę skrzyżowania ulicy M. z N. (ust.1 pkt 3). W ust. 2 § 60 uchwały postanowiono natomiast, iż pozostałe postanowienia planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Ł. dla terenów oznaczonych w tym planie symbolem 07.05.03.Z.E2.11 zachowują moc obowiązującą. Rodziła się wątpliwość co do możliwości wyrywkowego jedynie uregulowania sposobu zagospodarowania wspomnianego terenu, przy czym ocena wspomniana dokonywania być musi, przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podjęcia skarżonej uchwały. W tym kontekście nietrafne są więc zarzuty, iż regulacja powyższa jako niekompletna naruszała przepisy art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodzić się bowiem należy ze stanowiskiem Rady Miejskiej w Ł., iż zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczyć może zagadnień jednostkowych, nie wymaga przeto kompleksowego odkreślania sposobu zagospodarowania określonego terenu. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w uchwale rady gminy wskazuje się, sporządzone wcześniej, miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego dotyczące obszaru objętego planem, które zachowują moc obowiązującą i które tracą moc. Dopuszczenie możliwości odwoływania się do planów wcześniejszych zakłada zatem wprost prawną możliwość częściowego jedynie uregulowania sposobu zagospodarowania określonego terenu, o ile pozostaje ono w zakresie materii, zastrzeżonej w art. 10 ustawy do kompetencji rady gminy. Przeciwna wykładnia wspomnianego przepisu, prowadziłaby do konkluzji ograniczającej w istocie możliwość zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jedynie do tworzenia nowych, kompleksowych unormowań w tym zakresie. Ponieważ zaś przepis art. 10 ust.1 pkt 10 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym przewidywał możliwość określenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego tymczasowych sposobów zagospodarowania, urządzania oraz użytkowania terenów, nie można uznać, iż zaskarżony przepis uchwały wykraczał poza ustawową delegację, określającą kompetencje organu stanowiącego gminy do regulowania przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu. Biorąc pod uwagę powyższe oraz wobec niedopatrzenia się uchybień w zakresie przeprowadzonej procedury planistycznej, na podstawie art.151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia. m.o.