II SA/Łd 391/11

Dnia 17 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Czesława Nowak – Kolczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA: Anna Stępień Sędzia WSA: Jolanta Rosińska Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2011 roku przy udziale --- sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej zawartą w uchwale Zarządu Województwa [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu od etapu oceny merytorycznej projektu p o s t a n a w i a: - pozostawić skargę bez rozpatrzenia. W dniu 6 kwietnia 2011 roku A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. uchwałę Zarządu Województwa [...] nr [...] z dnia [...] r. w sprawie oddalenia protestu od etapu oceny merytorycznej projektu złożonego przez "A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. w konkursie dla naboru nr 4 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi priorytetowej IV: Społeczeństwo informacyjne, Działanie IV.3: E-Technologie dla przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013, doręczoną Skarżącej w dniu 24 marca 2011 r. Strona skarżąca przywołała opinię organu, wedle której wniosek skarżącej nie spełnił następujących kryteriów: wykonalności finansowej w zakresie poprawnie przeprowadzonej analizy finansowej i ekonomicznej /kosztów i korzyści przedsięwzięcia/; wykonalności instytucjonalnej w zakresie zdolności instytucjonalnej do realizacji projektu - posiadania kadry i zaplecza technicznego gwarantującego wykonalność projektu pod względem technicznym i finansowym; trwałości projektu w zakresie utrzymania rezultatów projektu przez minimum 3 lata od zakończenia projektu, zarówno pod względem finansowym, jak i organizacyjnym. W ocenie skarżącej Spółki, ekspert powołany przez Urząd Marszałkowski do oceny projektu nie zrozumiał, że skarżąca realizuje kilka projektów finansowanych dotacjami UE i w swych prognozach finansowych ujęła dwa rodzaje dotacji, a nie – jak błędnie przyjął organ – jedną dotację ujęła dwukrotnie. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Ł. w dniu 17 maja 2011 roku pełnomocnik strony skarżącej poparł skargę i oświadczył, iż strona skarżąca zaskarżoną uchwałę otrzymała w całości. Natomiast pełnomocnik organu w pierwszej kolejności wniósł o zawieszenie postępowania na mocy art. 125 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, alternatywnie o oddalenie skargi. Wobec informacji, że skarga złożona przez stronę nie jest kompletna, wniósł również o pozostawienie jej bez rozpatrzenia, wyjaśniając iż uchwała w kompletnej wersji została załączona do odpowiedzi na skargę. Z kolei pełnomocnik strony skarżącej wniósł o oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania sądowo administracyjnego i wniosku o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Problematyka rozwoju regionalnego, do której bezspornie odnosi się skarga A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł., unormowana została w szczególności w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712), zwanej dalej w skrócie "u.z.p.p.r." W ocenie Sądu, art. 30c u.z.p.p.r. jest właśnie takim przepisem ustawy szczególnej, o którym mowa w przywołanym wcześniej art. 3 § 3 p.p.s.a. W rozumieniu art. 30c u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego (ust. 1). Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej (ust. 2). W wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1, sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; bądź 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe (ust. 3). Wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2; 2) niekompletnej; 3) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (ust. 5). Przed przystąpieniem do rozpoznania wniesionej skargi Sąd winien zatem w pierwszej kolejności zbadać, czy skarga wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu, czy została opłacona oraz czy jest kompletna. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wykładnia i stosowanie tych odmiennych regulacji może powodować szereg trudności wynikających z przyjętego w tej ustawie systemu odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisów powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio zastosowany. Na wstępie należy wskazać, iż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera pojęcia "skargi niekompletnej", natomiast ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunków formalnych" skargi. W tym miejscu nasuwa się pytanie, czy pojęcie "skargi niekompletnej" w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma charakter braku formalnego, który możliwy jest do uzupełnienia w trybie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też jest to brak nieusuwalny, skutkujący pozostawieniem skargi bez rozpatrzenia. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie przewiduje wszak możliwości uzupełnienia skargi w zakresie jej kompletności. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia możliwe jest - w ocenie Sądu - w oparciu o analizę przepisów obu ustaw. Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 - 55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Opisany w art. 30e ww. ustawy zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach nieuregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił zatem w art. 30e zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30c jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale 1 Dziale III pt. "Pisma w postępowaniu sądowym" odwołuje się do pojęcia "warunków formalnych", przy czym regulacje zawarte w tymże Rozdziale I Działu III, a także treść uregulowań z Rozdziału 2 tego Działu pt. "Skarga" (np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3) wskazują, że przez "warunki formalne" z art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46 – 48 oraz 57 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że skarga wniesiona w oparciu o art. 30c u.z.p.p.r., jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. musi spełniać wymagania z art. 46 i 57 § 1 p.p.s.a. Ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o jakich mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Braki w tym zakresie nie czynią skargi niekompletnej, w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 i możliwe są do uzupełnienia w trybie art. 49 p.p.s.a. Jak zostało to już podniesione w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga, jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją, wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że "skarga kompletna" została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. i prowadzi to do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 . Innymi słowy kompletność skargi, o której stanowi powołany przepis, odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. nie obejmują braków w zakresie wymogów formalnych skargi w rozumieniu art. 46 i 47 i 57 § 1 p.p.s.a. Z treści art. 30c ust. 2 wynika zatem, że ustawodawca uregulował w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju warunki formalne skargi w zakresie jej kompletności w sposób odmienny - szczególny w porównaniu do regulacji zawartej w art. 57 § 1 p.p.s.a. Reasumując należy stwierdzić, iż braki w zakresie kompletności skargi nie podlegają usunięciu w toku postępowania sądowego. Skarga niekompletna podlega przeto pozostawieniu jej bez rozpatrzenia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2009 r. sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2009 r. II GSK 916/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2009 r. II OSK 969/09 – dostępne w internecie). W tym miejscu godzi się przypomnieć treść art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., definiującego pojęcie skargi kompletnej. Zgodnie z tym przepisem skarga winna być wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4., czyli pisemnej informacji o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W niniejszym postępowaniu winna to być, objęta skargą, uchwała Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] w sprawie oddalenia protestu. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca do rozważanej skargi, którą złożyła w terminie i prawidłowo opłaciła, załączyła w szczególności uwierzytelnioną kopię zaskarżonej uchwały, która jednak nie zawiera stron o następujących numerach: 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14 i 16, albowiem strona przedstawiła do kontroli Sądu jedynie kopie stron o numerach: 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15 i 17. Strona skarżąca nie spełniła więc wskazanego wymogu złożenia pełnej dokumentacji w sprawie. Wobec tego, że był to obligatoryjny wymóg prawidłowego złożenia skargi do sądu, należało uznać skargę za niekompletną i pozostawić ją bez rozpatrzenia, w myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. m.ch.