II SA/Łd 430/25

Dnia 21 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska (spr.) Sędzia WSA Michał Zbrojewski Protokolant Starszy asystent sędziego Jarosław Moraczewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2025 roku sprawy ze skargi E. C. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 28 marca 2025 roku nr 65/2025 znak: WOP.7721.32.2025.DB w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego i wykonania robót budowlanych w budynku mieszkalnym 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi na rzecz skarżącej E. C. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. MR II SA/Łd 430/25 U Z A S A D N I E N I E W dniu 17.02.2020 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomsku wpłynęło pismo A.K. zawierające prośbę "o sprawdzenie poprawności warunków technicznych budynku przy ul. [...], obręb [...], działka [...]". Wnioskodawczym wskazała, iż budynek nie spełnia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W dniu 17.06.2021r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomsku przeprowadził oględziny na działce nr ewid. gr. [...], obr. [...] w R. przy ul. [...] ustalając, iż właścicielem w/w działki jest E.C. - księga wieczysta Nr [...]. Ponadto ustalono, iż na przedmiotowej działce znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny wybudowany w technologii tradycyjnej, murowany, dach dwuspadowy w konstrukcji drewnianej, kryty blachodachówką. Budynek dwukondygnacyjny, poddasze nieużytkowane. Budynek jest usytuowany w odległości 2,851m od ogrodzenia z działką sąsiednią nr ewid. gr. [...] obr. [...] R. oraz w odległości 2,862m od ściany budynku do ogrodzenia z działką sąsiednią nr ewid. gr. [...], obr. [...] R. W terenie wykonano szkic stanowiący załącznik nr 2 do protokołu z oględzin pokazujący zwymiarowanie budynku oraz jego usytuowanie. Dokumentacja fotograficzna obrazuje stan faktyczny - załącznik nr 1 do protokołu z oględzin. Odpowiadając na wystąpienie organu szczebla powiatowego zastępca Naczelnika Wydziału Rozwoju Miasta Urzędu Miasta Radomsko, pismem z dnia 12.07.2021r. poinformował, iż w zasobach archiwalnych Urzędu Miasta Radomska z lat 1973 - 1979 nie odnaleziono dokumentów dotyczących pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], obr. [...] przy ul. [...] (dawna ul. [...]) w R., udzielonego S.C. Pismem z dnia 02.08.2021r. zastępca Dyrektora Archiwum Państwowego w Piotrkowie Trybunalskim poinformował organ I instancji, iż nie posiada w swoim zasobie dokumentacji związanej z budową obiektu mieszkalnego w R. przy ul. [...]. Dokumentacja ta (o ile się zachowała) powinna się znajdować w zasobie archiwum zakładowego Urzędu Miasta w Radomsku. Następnie pismem z dnia 20.08.2021r. organ stopnia podstawowego wezwał Panią E.C. do osobistego stawienia się w siedzibie w dniu 22.09.2021r. celem złożenia wyjaśnień z zebranego materiału dowodowego oraz do przedłożenia dokumentacji dotyczącej pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku. Odpowiadając na w/w wezwanie E.C. pismem z dnia 22.10.2021r. wyjaśniła, iż "całość dokumentacji dotyczącej budowy budynku: kopia decyzji w sprawie udzielenia zgody na budowę i projekt techniczny znajdują się we właściwym organie architektoniczno-budowlanym, co wynika z uregulowań prawnych obowiązujących w czasie prowadzenia budowy budynku mieszkalnego. Ponadto Wezwana wskazała, iż budynek został wybudowany w latach siedemdziesiątych przez rodziców i przez nich oddany do użytkowania. Budową domu zajmował się ojciec, który od kilku lat nie żyje, co uniemożliwia mi uszczegółowienie zdarzeń z tamtych lat". Pismem z dnia 28.10.2021r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie legalności budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obr. [...] , m. R., ul. [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomsku postanowieniem z dnia 28.10.2021r., Nr 95/2021, znak: PINB.7355/15/AR/2020 na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa oraz art. 100 § 1 Kpa: 1. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie legalności budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obr. [...] , m. R. przy ul. [...], do czasu przedłożenia przez E.C., decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowego budynku, 2. wezwał E.C. do wystąpienia w terminie 30 dni od otrzymania niniejszego postanowienia do Prezydenta Miasta Radomska z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obr. [...] , m. R. przy ul. [...]. Rozpatrując zażalenie E.C. organ wojewódzki postanowieniem z dnia 05.01.2022r., Nr 4/2022, znak: WOP.7722.1192.2021.DB uchylił w całości w/w postanowienie z dnia 28.10.2021r., Nr 95/2021, znak: PINB.7355/15/AR/2020 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że prowadząc ponownie postępowanie wyjaśniające organ stopnia powiatowego winien przede wszystkim zweryfikować datę wybudowania budynku oraz ponownie wystąpić do właściwych organów z prośbą o udzielenie informacji, czy wydane zostało pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr ewid. gr. [...], obr. [...] w R., podając inny okres jego budowy, a także ustalić datę zakończenia budowy i ewentualnego oddania do użytkowania przedmiotowego budynku. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego organ winien wdrożyć odpowiednią procedurę legalizacyjną bądź naprawczą w zależności od dokonanych ustaleń stanu faktycznego w sprawie. W toku ponownie prowadzonego postępowania wyjaśniającego organ szczebla powiatowego pismem z dnia 07.03.2022r. wystąpił do E.C. z prośbą o wskazanie daty budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obręb [...], m. R. przy ul. [...]. Następnie postanowieniem z dnia 31.05.2022r., Nr 23/2022, znak: PINB.7355/15/AR/2020, na podstawie art. 50 § 1 Kpa, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomsku postanowił wezwać strony postępowania do przedstawienia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Radomsku świadków na okoliczność ustalenia daty wybudowania oraz zakończenia budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obr. [...] , m. R. przy ul. [...] w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia. Odpowiadając na pismo z dnia 07.03.2022r. E.C. poinformowała, że według jej wiedzy budynek został wybudowany i oddany do użytkowania przed 2014r. W dniu 23.06.2022r. do organu I instancji wpłynęło pismo A.K., stanowiące odpowiedź na w/w postanowienie z dnia 31.05.2022r., Nr 23/2022, znak: PINB.7355/15/AR/2020. A.K. wskazała, że budowa przedmiotowego budynku rozpoczęła się ok. 1974r., natomiast zakończyła się ok. 1985r. Najlepszym świadkiem na okoliczność ustalenia daty jest J.C., matka E.C. Wnioskiem o udostępnienie materiałów centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia 30.06.2022r. organ szczebla powiatowego wystąpił do Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej o przesłanie najstarszych zdjęć lotniczych wykonanych dla obszaru woj. łódzkie, powiat radomszczański, miasto R., działka nr ewid. [...], obr. [...] miasto R., ul. [...]. W dniu 20.07.2022r. do organu I instancji wpłynęło zdjęcie lotnicze z 1963r. Ponownie wnioskiem o udostępnienie materiałów centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia 28.07.2022r. organ szczebla powiatowego wystąpił do Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej o przesłanie zdjęć lotniczych wykonanych w latach 1974 - 1975 dla obszaru woj. łódzkie, powiat radomszczański, miasto R., działka nr ewid. [...], obr. [...] miasto R., ul. [...]. Następnie pismem z dnia 28.07.2022r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomsku wezwał J. C. do osobistego stawienia się w dniu 26.08.2022r. w charakterze świadka w siedzibie organu I instancji celem przesłuchania w zakresie daty wybudowania i zakończenia budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego. Zastępca Naczelnika Wydziału Rozwoju Miasta Urzędu Miasta Radomska poinformował organ stopnia podstawowego, że w zasobach archiwalnych Urzędu nie odnaleziono dokumentów dotyczących oddania do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] obr [...] przy ul. [...] w R. W dniu 10.08.2022r. wpłynęły do organu I instancji zdjęcia lotnicze z 1973r. oraz z 1982r. Pismem z dnia 29.08.2022r. organ I instancji wystąpił do Urzędu Miasta Radomska z prośbą o udzielenie informacji czy w archiwum zachowała się decyzja o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obr. [...] , m. R. przy ul. [...]. Budynek powstał na przestrzeni lat 1973 - 1982. Inwestorem obiektu byli prawdopodobnie Państwo J. i S.C. Następnie pismem z dnia 29.08.2022r. organ nadzoru budowlanego szczebla powiatowego wystąpił do Starostwa Powiatowego w Radomsku, Wydziału Budownictwa i Architektury z prośbą o udzielenie informacji czy w archiwum zachowała się decyzja bądź jakakolwiek informacja o oddaniu budynku mieszkalnego do użytkowania. Zastępca Naczelnika Wydziału Rozwoju Miasta pismem z dnia 05.09.2022r. poinformował organ I instancji, iż nie odnaleziono w zasobach archiwalnych Urzędu z lat 1973 - 1982 dokumentów dotyczących pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], obr. [...] przy ul. [...] (dawna [...]) w R., udzielonego Państwu J. i S. C. Również nie odnaleziono w spisach spraw dotyczących oddania budynków do użytkowania zapisu dotyczącego oddania do użytkowania budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...], obręb [...] w R., o czym Naczelnik Wydziału Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w Radomsku poinformował pismem z dnia 16.09.2022r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomsku zaskarżonym postanowieniem z dnia 26.09.2022r., Nr 52/2022, znak: PINB.7355/15/AR/2020, w oparciu o normę art. 97 § 1 pkt 4 Kpa oraz art. 100 § 1 Kpa: 1. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie legalności budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obr. [...] , m. R. przy ul. [...], do czasu przedłożenia przez E.C., decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowego budynku, 2. wezwał E.C. do wystąpienia w terminie 30 dni od otrzymania niniejszego postanowienia do Prezydenta Miasta Radomska z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obr. [...] , m. R. przy ul. [...]. Rozpatrując zażalenie E.C. organ wojewódzki postanowieniem z dnia 26.05.2023r., Nr 96/2023, znak: WOP.7722.985.2022.DB utrzymał w mocy w/w postanowienie z dnia 26.09.2022r" Nr 52/2022, znak: PINB.7355/15/AR/2020. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 29.09.2023r., sygn. akt II SA/Łd 713/23 uchylił postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26.05.2023r., Nr 96/2023, znak: WOP.7722.985.2022.DB oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomsku z dnia 26.09.2022r., Nr 52/2022, znak: PINB.7355/15/AR/2020. Prowadząc ponownie postępowanie wyjaśniające organ I instancji pismem z dnia 20.02.2024r. wystąpił do Urzędu Miasta Radomska z prośbą o przesłanie całości akt dotyczących decyzji z dnia 22.08.1975, znak: GT-NB-425/85/75 wraz z projektem i planem realizacyjnym. Przy piśmie z dnia 13.03.2024r. Naczelnik Wydziału Rozwoju Miasta Urzędu Miasta Radomska przesłał kserokopię akt dotyczące decyzji z dnia 22.08.1975, znak: GT-NB-425/85/75 udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na nieruchomości w R. przy ul. [...] (obecnie ul. [...]) wraz z dokumentacją techniczną. Planu realizacyjnego nie odnaleziono. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomsku zaskarżoną decyzją z dnia 12.09.2024r" Nr 132/2024, znak: PINB.7355/15/AR/2020, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane, nakazał Pani E.C. przedłożenie w terminie do dnia 28.02.2025r. 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego wraz z oceną techniczną uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, celem doprowadzenia inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kategoria obiektu budowlanego: I), zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obręb [...] , m. R. przy ul. [...], do stanu zgodnego z prawem. Rozpatrując odwołanie E.C. organ wojewódzki decyzją z dnia 08.11.2024r., Nr 285/2024, znak: WOP.7721.240.2024.DB uchylił w całości w/w decyzję z dnia 12.09.2024r., Nr 132/2024, znak: PINB.7355/15/AR/2020 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Prowadząc ponownie postępowanie wyjaśniające organ szczebla powiatowego pismem z dnia 29.11.2024r. zawiadomił strony, iż zachodzi modyfikacja przedmiotu postępowania prowadzonego pod znakiem PINB.7355/15/AR/2020 i obecnie procedowane ono będzie w zakresie zgodności budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obręb [...] , m. R. przy ul. [...]. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując wniosek E.C. z dnia 12.12.2024r. postanowieniem z dnia 23.12.2024r., Nr 272/1/2024, znak: WOP.7721.240.2024.DB, na podstawie art. 113 § 2 Kpa, odmówił wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 08.11.2024r., Nr 240/2024, znak: WOP.7721240.2024.DB. Następnie WINB postanowieniem z dnia 24.01.2025r., Nr 16/1/2025, znak: WOP.7721.240.2024.DB, na podstawie art. 113 Kpa, sprostował z urzędu w postanowieniu Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23.12.2024r., Nr 272/1/2024, znak: WOP.7721.240.2024.DB, oczywiste omyłki pisarskie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 28.02.2025r., znak: DOR.7101.17.2025 utrzymał w mocy postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23.12.2024r., Nr 272/1/2024, znak: WOP.7721.240.2024.DB. W tak ustalonym stanie faktyczno - prawnym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomsku zaskarżoną decyzją z dnia 10.01.2025r., Nr 6/2025, znak: PINB.7355/15/AR/2020, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane, nałożył na E.C. obowiązek: 1. sporządzenia i przedłożenia 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego wraz z oceną techniczną uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, 2. wykonania robót budowlanych polegających na zamurowaniu dwóch otworów okiennych usytuowanych w kondygnacji parteru w ścianie od strony działki nr ewid. [...] (ściana południowa) budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w m. R., na działce nr ewid. gr. [...], obręb [...] , m. R. przy ul. [...], - w terminie do dnia 30.06.2025r., celem doprowadzenia inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kategoria obiektu budowlanego: I), zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obręb [...] , m. R. przy ul. [...], do stanu zgodnego z prawem. Po rozpatrzeniu odwołania E.C. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi decyzją z dnia 28 marca 2025 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ II instancji w pierwszej kolejności wyjaśnił, że ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471 ze zm.) zmieniona została ustawa z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane. Norma art. 25 powyższej ustawy przewiduje, że do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Przy czym zgodnie z art. 28 ustawy nowelizującej: do spraw, o których mowa w art. 25-27 stosuje się przepisy art. 36a ust. 5 i art. 40 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, a zatem w tym zakresie dotyczącym istotnych odstępstw od projektu architektoniczno - budowlanego stosujemy przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu po dokonanej nowelizacji. Decyzja organu I instancji została wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane, zgodnie z którym, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W postępowaniu naprawczym prowadzonym w tym trybie, organy nadzoru budowlanego przejmują niejako kompetencje przyznane organom administracji architektoniczno- budowlanej, bowiem projekt budowlany zamienny ma zastąpić pierwotny projekt budowlany, który został usunięty z obrotu decyzją właściwego organu. Kontynuacja robót budowlanych nastąpi zatem na podstawie projektu budowlanego zamiennego, o ile jego zatwierdzenie jest możliwe. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane zawiera wytyczne dla organu nadzoru budowlanego, który ocenia przedłożony projekt budowlany zamienny w odniesieniu do dokonanych przez Inwestora zmian istotnych. Skoro bowiem uprawniony podmiot nabył prawo wykonania określonego obiektu budowlanego i w przeważającej części wykonał go zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę, tej części inwestycji nie można już kwestionować. Organy nadzoru budowlanego skupiają się jednak na ocenie wprowadzonych przez Inwestora zmian istotnych i analizują, czy takie rozwiązania są możliwe do zaakceptowania biorąc pod uwagę przepisy o warunkach technicznych, jak również przepisy związane z zagospodarowaniem przestrzennym. Z przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nie wynika, że inwestor ma doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z pozwoleniem na budowę, tylko że nakazane czynności mają doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z przepisami prawa (wyrok NSA z dnia 14 lipca 2020 r., sygn. akt II OSK 3858/19, LEX nr 3062192). Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej zawartą w art. 7 Kpa, organy administracji publicznej "podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy". Na organie prowadzącym postępowanie ciąży obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w stopniu pozwalającym na ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnie z rzeczywistością. W szczególności organ jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 26.05.1981r., SA 810/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 45). Jak ustalił organ I instancji budynek mieszkalny objęty postępowaniem został wybudowany na podstawie decyzji Urzędu Miejskiego w Radomsku z dnia 22.08.1975r., znak: GT-NB-425/85/75, którą S.C. udzielono pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego o kubaturze 735m3, powierzchni zabudowy 98m2, powierzchni użytkowej 71,39m2. Zgodnie z ww. decyzją budynek mieszkalny składał się z 4 izb mieszkalnych. Jak wynika z dokumentacji technicznej stanowiącej załącznik do decyzji z dnia 22.08.1975r., znak: GT-NB-425/85/75 budynek projektowany był jako parterowy, podpiwniczony z dachem o konstrukcji drewnianej, kryty papą. Budynek miał być wyposażony w instalacje elektryczną, wod. - kan. i centralne ogrzewanie. Z dokumentacji technicznej, w szczególności z rzutu piwnic wynika, że projektowany budynek mieszkalny posiada wymiary 9,20m x 10m. Odległość budynku od granicy z działką sąsiednią przy ul. [...] (obecnie działka nr ewid. [...]) wynosi 3,0m, a od granicy z działką przy ul. [...] (obecnie działka nr ewid. [...] ) wynosi 4,0m. Natomiast organ I instancji prowadząc postępowanie wyjaśniające ustalił, że przedmiotowy budynek posiada wymiary zewnętrzne 10,30m plus ganek 2,44m x 2,80m, co daje łącznie 12,74m x 10,32m i zlokalizowany jest od granicy z działką nr ewid. [...] w odległości 2,86m, a od granicy z działką nr ewid. [...] w odległości 2,85m. Wobec powyższego stwierdzono, że przedmiotowy budynek został wybudowany z istotnymi odstępstwami od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego w związku z innymi wymiarami budynku. Zmianie uległy parametry charakterystyczne budynku, w zakresie szerokości w zakresie przekraczającym 2% oraz powierzchni zabudowy w zakresie przekraczającym 5%. Wobec powyższego, sam fakt odstępstw, które należy uznać w świetle aktualnie obowiązującego prawa za istotne, jest bezsporny i niekwestionowany. Jednocześnie w nawiązaniu do powołanego orzecznictwa wskazać trzeba, że udowodnienie "istotności" odstępstw lub ich "nieistotności", należy do organów nadzoru budowlanego, które w kwestii robót budowlanych wykonywanych przed rokiem 2004 r. korzystać mogą z większego luzu decyzyjnego w tej materii. Przy czym sam brak definicji istotnych odstępstw przed rokiem 2004. w ustawie Prawo budowlane, nie może oznaczać, że organy nie mogą posiłkować się innymi środkami, niż późniejsza definicja ustawowa, by dokonać kwalifikacji stwierdzonych względem projektu budowlanego zmian jako zmian o charakterze istotnym, bo tylko zmiany istotne warunkują prowadzenie postępowania naprawczego. Zauważyć bowiem trzeba, że wszelkie konsekwencje materialnoprawne i formalnoprawne związane są wyłącznie z odstąpieniami istotnymi, które są dopuszczalne po uzyskaniu przez inwestora decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, a dokonane bez wymaganego pozwolenia - skutkuje wstrzymaniem robót budowlanych i przeprowadzeniem postępowania naprawczego w trybie art. 50 i 51 oraz uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Dokonując natomiast analizy rysunków elewacji budynku organ stwierdził, że: - w elewacji od strony działki nr ewid. [...] (ul. [...]) zaprojektowane były otwory okienne w kondygnacji parteru dwa okna i w kondygnacji piętra dwa okna, natomiast w rzeczywistości zrezygnowano z jednego okna w kondygnacji piętra, - pozyskana dokumentacja techniczna nie zawiera rysunku elewacji od strony działki nr ewid. [...] , z uwagi jednak na lokalizację ściany od strony działki nr ewid. [...] w odległości 2,85m, ściana ta nie powinna posiadać żadnych otworów okiennych, a w rzeczywistości posiada dwa otwory okienne w kondygnacji parteru. Odległości budynku od granicy z sąsiednią działką regulują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z dyspozycją § 12 w/w rozporządzenia jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Wykonanie okien od strony działki nr [...] (ul. [...]) narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ wyjaśnił, że jeśli roboty budowlane wykonano niezgodnie z warunkami technicznymi w dacie ich wykonania to celem ewentualnego postępowania naprawczego będzie doprowadzenie robót budowlanych do takiego stanu, który będzie akceptowalny w świetle obecnie obowiązujących przepisów. Dlatego, też doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem winno nastąpić w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W kwestii doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem w zakresie ustawy Prawo budowlane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomsku uznał, że jest to możliwe i w ocenie tutejszego organu prawidłowo skorzystał z dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. W przedmiotowej sprawie bez znaczenia jest kwestia ustalenia, kiedy budynek "został być użytkowany". Tylko uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wyłączałoby możliwość prowadzenia postępowania naprawczego. Jednakże należy wskazać, iż pod rządami ustawy Prawo budowlane z 1974r. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obowiązywał tylko w stosunku do obiektu, co do którego wydano przewidziany w art. 40 nakaz dokonania zmian lub przeróbek (art. 42 ust. 1, a to w przypadku budynków wybudowanych samowolnie), albo gdy obowiązek taki został nałożony przez organ z uwagi na bezpieczeństwo ludzi lub mienia, ochrony środowiska albo inne względy dotyczące interesu społecznego (art. 42 ust. 2) - jak wynika z decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] taki obowiązek nie został na inwestora nałożony (wyrok NSA z dnia 3 marca 2020r., sygn. akt II OSK 314/19, LEX nr 3111244). Tak więc budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie wymagała uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Ponadto taka decyzja nie została odnaleziona w zasobach archiwalnych organów, a także aktualny właściciel nie legitymuje się decyzją o pozwoleniu na użytkowanie. Przepis art. 52 Prawa budowlanego nie wskazuje wprost, kto ma być adresatem decyzji, gdyż to zależy w każdym przypadku od ustaleń stanu faktycznego sprawy i od uznania organu wydającego decyzję administracyjną, która powinna być wykonalna i skuteczna zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i egzekucyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że wybór adresata decyzji, o których mowa wart. 52 Prawa budowlanego, zależy od okoliczności danej sprawy, które warunkują możliwość legalnego wykonania nakazanych prac budowlanych, co jest związane z uprawnieniem do władania obiektem budowlanym bądź jego częścią. W omawianej sprawie inwestorem (wykonawcą budynku mieszkalnego) był S. C. (Urząd Miejski w Radomsku decyzją z dnia 22.08.1975r., znak: GT-NB-425/85/75, udzielił S.C. pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego), natomiast właścicielką działki nr ewid. gr. [...], obręb [...] , usytuowanej w R., przy ul. [...], zgodnie z księgą wieczystą Nr [...] jest E.C. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomsku prawidłowo uznał, iż adresatem zaskarżonej decyzji jest E.C. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał, że bezsporne jest, iż inwestor dopuścił się istotnych odstępstw w trakcie budowy budynku, który posiada okna w odległości niezgodnej z przepisami prawa oraz zatwierdzonym projektem budowlanym. Tak więc zasadnie organ stopnia powiatowego w decyzji wydawanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego wskazał czynności lub roboty budowlane (zamurowanie otworów okiennych), które powinny być wykonane w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i nałożył obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego te czynności i roboty budowlane (zob. wyrok NSA z 03.08.2017r., sygn. akt II OSK 1483/15). W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi E.C. podniosła zarzuty naruszenia: 1) art. 2, art. 7 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. wskutek wydania orzeczenia w sprawie uprzednio rozstrzygniętej przez inny organ, naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego; 2) art. 6, art. 7, art. 7b, art. 8 § 1, art. 9, art. 10 § 1, art. 11, art. 12, art. 15, art. 16, art. 19, art. 20, art. 35 § 1 § 3, art. 36, art 61 § 1 i § 3, art. 75 § 1, art. 76 § 3, art. 77 § 1, art.78, art.80 § 1, art. 107 § 1 pkt 4 i pkt 6, § 3, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez - niezebranie całości materiału dowodowego i nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy pozwalających na podjęcie rozstrzygnięcia, - nierozpatrzenie wniosku dowodowego o istotnym znaczeniu w sprawie, - niedokonanie oceny wiarygodności i mocy dowodowej zebranych dokumentów, - niezapewnienie mi uczestnictwa w prowadzonym postępowaniu, - brak uzasadnienia prawnego nałożonego obowiązku, - brak wszczęcia postępowania w zakresie podjętego rozstrzygnięcia, - naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, - wydanie rozstrzygnięcia w sprawie zakończonej wcześniej decyzją innego organu, - wydanie rozstrzygnięcia z naruszeniem właściwości rzeczowej, - prowadzenie oględzin, pomiarów bez wszczęcia postępowania administracyjnego, co w konsekwencji miało wpływ na wynik sprawy; 3) art. 40, art. 41, art. 42 ustawy z dnia 24.10.1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 3 8, poz. 229 z późn. zm.), 4) art. 36a ust. 5, art. 50, art. 51 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 725 z późn. zm.), 5) § 330 Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225 z późn. zm.), 6) § 59 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20.02.1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowalnego (Dz. U. Nr 8, poz. 48 z późn. zm.), 7) § 20 ust. 13 Zarządzenia nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29.06.1966 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. Urz. MB z 1966 r., Nr 10, poz. 44) w wykonaniu § 1 rozporządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 11.06.1966 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. U. Nr 26, poz. 157) poprzez: - oparcie rozstrzygnięcia na domniemaniu braku uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku, - błędną interpretację powołanych przepisów prawa, - wydanie rozstrzygnięcia z pominięciem przepisów obowiązujących w zakresie podjętej decyzji, - dokonanie oceny prawnej z zastosowaniem przepisu niemającego zastosowania wstecz, co w konsekwencji doprowadziło do wydania rozstrzygnięcia z rażącym naruszeniem prawa. Powołując takie zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Skarżąca w sposób obszerny i szczegółowy odniosła się w uzasadnieniu skargi do jej zarzutów. Pismem z dnia 20 maja 2025 r. skarżąca wniosła "uzupełnienie skargi", załączając odpis pisma Naczelnika Wydziału Rozwoju Miasta z dnia 15 maja 2025 r. skierowanego do skarżącej i informujące o "możliwości zapoznania się z dokumentami archiwalnymi dotyczącymi użytkowania budynku mieszkalnego – znak GT.II.8381-B/33/82 z dnia 5 listopada 1982 r. przy ul. [...] w R.". W odpowiedzi na skargę Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." – sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 ustawy p.p.s.a.). Przedmiotem skargi stała się decyzja Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 28 marca 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Radomsku z dnia 10 stycznia 2025 r., którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nałożono na E.C. obowiązek: 1. sporządzenia i przedłożenia 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego wraz z oceną techniczną uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, 2. wykonania robót budowlanych polegających na zamurowaniu dwóch otworów okiennych usytuowanych w kondygnacji parteru w ścianie od strony działki nr ewid. [...] (ściana południowa) budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w m. R., na działce nr ewid. gr. [...], obręb [...] , m. R. przy ul. [...], - w terminie do dnia 30.06.2025r., celem doprowadzenia inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego do stanu zgodnego z prawem. Kontrolowana decyzja wydana została w wyniku ustaleń poczynionych w toku postępowania administracyjnego, że sporny budynek wybudowany został co prawda na podstawie pozwolenia na budowę (decyzja Urzędu Miejskiego w Radomsku z dnia 22 sierpnia 1975 r., znak GT-NB-425/85/75), jednak z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu. Jak wynika z dokumentacji technicznej, w szczególności z rzutu piwnic, projektowany budynek mieszkalny miał posiadać wymiary 9,20m x 10m. Odległość budynku od granicy z działką sąsiednią przy ul. [...] (obecnie działka nr ewid. [...]) miała wynosić 3,0m, a od granicy z działką przy ul. [...] (obecnie działka nr ewid. [...] ) - 4,0m. Tymczasem organ I instancji prowadząc postępowanie wyjaśniające ustalił, że przedmiotowy budynek posiada wymiary zewnętrzne 10,30m plus ganek 2,44m x 2,80m co daje łącznie 12,74m x 10,32m i zlokalizowany jest od granicy z działką nr ewid. [...] w odległości 2,86m, a od granicy z działką nr ewid. [...] w odległości 2,85m. Powyższe odstępstwa od projektu zostały zakwalifikowane jako odstępstwa istotne, których stwierdzenie zainicjowało wszczęcie procedury naprawczej. W zaskarżonej decyzji wskazano przy tym, że tylko uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wyłączałoby możliwość prowadzenia postępowania naprawczego. Jednocześnie wyjaśniono, że pod rządami ustawy Prawo budowlane z 1974 r. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obowiązywał tylko w stosunku do obiektu, co do którego wydano przewidziany w art. 40 nakaz dokonania zmian lub przeróbek (art. 42 ust. 1, a to w przypadku budynków wybudowanych samowolnie), albo gdy obowiązek taki został nałożony przez organ z uwagi na bezpieczeństwo ludzi lub mienia, ochrony środowiska albo inne względy dotyczące interesu społecznego (art. 42 ust. 2). Jak natomiast wynika z decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] taki obowiązek nie został na inwestora nałożony. ŁWINB stwierdził w konsekwencji powyższego, że budowa przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie wymagała uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, a co więcej - taka decyzja nie została odnaleziona w zasobach archiwalnych organów, a także aktualny właściciel nie legitymuje się decyzją o pozwoleniu na użytkowanie. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że skarżąca w toku postępowania wskazywała, że jej ojciec będący inwestorem posiadał decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, której jednak nie była w stanie przedstawić. Z treści decyzji urzędu Miejskiego w Radomsku o pozwoleniu na budowę z 22 sierpnia 1975 r. istotnie nie wynikał obowiązek uzyskania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, a jedynie zgłoszenia przystąpienia do użytkowania. Jednak w ocenie Sądu, wykazanie przez organ nadzoru budowlanego, że zachowana została procedura określona w decyzji o pozwoleniu na budowę (czyli dokonanie zgłoszenia rozpoczęcia użytkowania budynku mieszkalnego) przyczyniłoby się do zakończenia spekulacji na temat hipotetycznej możliwości uzyskania pozwolenia na użytkowanie przez ojca skarżącej, a w konsekwencji stworzyłoby możliwość stwierdzenia, że wszystkie okoliczności faktyczne determinujące podjęcia rozstrzygnięcia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane zostały wyjaśnione. Jak bowiem wynika z załączonego do uzupełnienia skargi pisma Naczelnika Wydziału Miasta z dnia 15 maja 2025 r. w Urzędzie Miasta Radomska znajdują się dokumenty archiwalne dotyczące użytkowania przedmiotowego budynku mieszkalnego. Ograniczenie się organu do stwierdzenia, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie nie została odnaleziona w archiwach budzi wątpliwości co do rzeczywistego stanu faktycznego. Wątpliwości te uzasadnione są wcześniejszym działaniem organów nadzoru budowlanego. Otóż, nie można bowiem tracić z pola widzenia faktu, że organy nadzoru budowlanego pierwotnie rozpoczęły prowadzenie postępowania w sprawie legalności przedmiotowego budynku mieszkalnego, w wyniku czego uznały, że mamy do czynienia z samowolą budowlaną. Konstatacja ta była wynikiem ustalenia, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie została wydana, skoro nie została odnaleziona, podczas gdy w Urzędzie Miasta Radomska decyzja taka zalegała w archiwum i została przekazana do PINB w Radomsku przy piśmie z dnia 13 marca 2024 r. Powyższe zdarzenie postawiło pod znakiem zapytania wiarygodność organów procedujących co do staranności w pozyskiwaniu dokumentów źródłowych. Stąd też, w ocenie Sądu, organy nadzoru budowlanego powinny były dochować nadzwyczajnej staranności w wykazaniu, że dla przedmiotowej inwestycji nie została wydana decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, a jedynie (o ile w ogóle) dokonano zgłoszenia. W tym miejscu Sąd zauważa, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Jednocześnie zgodnie z art. 8 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Z zasady pogłębiania zaufania obywateli do państwa wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej. Tylko bowiem postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku tak ukształtowanego postępowania mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. W celu realizacji tej zasady konieczne jest ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy oraz konkretnego ustosunkowania do żądań i twierdzeń stron (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2005 r., VI SA/Wa 789/04, LEX nr 189248). Zasada zaufania obywatela do państwa pozwala mu bowiem przypuszczać, iż dokonywane wobec niego czynności, przez będący emanacją państwa organ, czy inną jednostkę do tego upoważnioną, są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2005 r., I OSK 208/05, LEX nr 188971). Jak zaznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28 kwietnia 2020 r., VII SAB/Wa 22/20 przepis art. 8 § 1 k.p.a. nie jest przecież jedynie ideologicznym ozdobnikiem dla ścisłych reguł proceduralnych zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zasada budzenia zaufania do państwa ma swoje zakorzenienie w konstytucyjnym standardzie demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji). Jest ona też uznawana za standard wyznaczający nie tyle określone rodzaje czynności organu, ale raczej za miernik rzetelności i staranności organu w prowadzonym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe Sąd w składzie orzekającym doszedł do przekonania, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, uzasadnionym było podjęcie próby wykazania, że nie tylko brak jest decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, ale że inwestor dokonał zgłoszenia przystąpienia budynku do użytkowania, co wypełniło wymogi wynikające z pozwolenia na budowę. Zaniechanie w tym zakresie naraziło organy na zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jako że rozstrzygnięcie kwestii istnienia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie warunkuje sposób dalszego postępowania przez organy nadzoru budowlanego, ocena zasadności i legalności nałożenia obowiązków, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane była przedwczesna. Sąd zauważa jednocześnie, że skarżąca nie stawiła się na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2025 r., wobec czego Sąd nie uzyskał informacji, czy skarżąca skorzystała z możliwości zapoznania się z dokumentami archiwalnymi dotyczącymi użytkowania budynku, o której informował skarżącą Naczelnik Wydziału Rozwoju Miasta w piśmie z dnia 15 maja 2025 r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 wyroku. Sąd orzekł o uchyleniu jedynie zaskarżonej decyzji, gdyż poczynienie ww. wskazanych ustaleń pozostaje w kompetencji organu odwoławczego. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. (pkt 2 wyroku). dc