II SA/Łd 445/13

Dnia 30 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant Sekretarz sądowy Anna Łyżwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2013 roku przy udziale --- sprawy ze skargi Powiatu [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opinii projektu podziału nieruchomości - oddala skargę. LS Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu zażalenia Zarządu Powiatu [...], utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta R. z dnia [...] nr [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy niniejszej postanowieniem z dnia [...] Burmistrz Miasta R. pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału nieruchomości stanowiącej własność E. K., położonej w obrębie [...] miasta R., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 133 o pow. 1,2013 ha, w wyniku którego powstaną działki nr: - 133/1 o pow. 0,2541 ha, przeznaczona pod tereny zabudowy zagrodowej z mieszkaniowo-usługową, - 133/2 o pow. 0,0020 ha, przeznaczona pod tereny komunikacji – ulicę dojazdową, - 133/3 o pow. 0,7381 ha, przeznaczona pod tereny komunikacji - ulicę zbiorczą, - 133/4 o pow. 0,1645 ha, przeznaczona pod tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej, - 133/5 o pow. 0,0426 ha, przeznaczona pod tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Zarząd Powiatu [...] wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zdaniem Zarządu wskazanie nowo wydzielanej działki o proponowanym nr ew. 133/3 o pow. 0,7381 ha przeznaczonej pod tereny komunikacji - ulicę zbiorczą i określenie, iż droga ta będzie stanowiła przedłużenie drogi powiatowej nr 4152 E (ulice A, B i C) automatycznie określa ją jako drogę powiatową, co nie pokrywa się z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego Województwa [...], ponieważ z części opisowej tego planu nie wynikają takie ustalenia, zaś część graficzna określa przebieg ważnych dróg powiatowych w powiązaniach regionalnych poza układami miejskimi. Ponadto sugerowanie o obowiązkowym przejęciu tej działki na własność Powiatu [...] nie ma uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Dodatkowo Zarząd wskazał na treść art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. nr 102, poz. 651 ze zm.), z którego wynika, że działki gruntu wydzielone pod nowe drogi albo poszerzenie dróg istniejących niebędących drogami powiatowymi, wojewódzkimi lub krajowymi przechodzą z mocy prawa na własność gminy. W oparciu o ten przepis Zarząd uważa, że nieruchomość o nr ew. 133/3 nie powinna przejść na własność Powiatu. Nadto gmina stanowiąc o lokalnych uwarunkowaniach związanych z zagospodarowaniem terenu nie ma prawa narzucać Powiatowi przebiegu dróg powiatowych ani też narzucać zaciągnięcia zobowiązań finansowych nie znajdujących pokrycia w budżecie Powiatu. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W motywach rozstrzygnięcia organ II instancji wyjaśnił, że podstawę materialnoprawną opiniowanego projektu podziału stanowią przepisy art. 93 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010r. nr 102, poz.651 ze zm.) – dalej w skrócie "u.g.n.". Przepis art. 93 ust. 1 u.g.n. ustala ogólną zasadę, zgodnie z którą podziału nieruchomości można dokonać, jeśli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego, a w razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta w formie postanowienia (art. 93 ust. 4 i 5). W myśl art. 93 ust. 2 u.g.n. pojęcie "zgodności podziału z ustaleniami planu" oznacza, że przy zatwierdzeniu projektu podziału organ musi przede wszystkim uwzględnić przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenić, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także czy "służy" temu przeznaczeniu. Dodatkowym kryterium dopuszczalności zatwierdzenia podziału, z punktu widzenia jego zgodności z planem, jest konieczność badania możliwości przyszłego zagospodarowania nowo utworzonych działek zgodnie z celem i przeznaczeniem nieruchomości w planie miejscowym. Zatem w ramach dokonywanej oceny zgodności podziału z ustaleniami planu należy ustalić, czy proponowany przez wnioskodawcę projekt podziału służy realizacji celu i przeznaczenia określonego w planie, a więc czy projekt podziału stwarza hipotetyczną możliwość realizacji celu i przeznaczenia terenu, określonego w planie miejscowym, po zatwierdzeniu podziału nieruchomości. Drugim niezbędnym warunkiem dopuszczalności podziału jest zapewnienie wydzielanym działkom gruntu dostępu do drogi publicznej. Zapewnienie dostępu do drogi publicznej może przejawiać się nie tylko przyleganiem bezpośrednio do drogi publicznej ale również dostępem pośrednim poprzez wydzielenie drogi wewnętrznej lub poprzez ustanowienie służebności dla działek gruntu nie przylegających do drogi publicznej na działkach gruntu, które do takiej drogi przylegają (art. 93 ust. 3 u.g.n.). Opinia o zgodności podziału nieruchomości powinna opierać się na ustaleniach celu podziału oraz zamierzeń, co do dalszego zagospodarowania działek, tak by powstałe jednostki geodezyjne nie stały w sprzeczności z możliwością racjonalnego wykorzystania gruntów, określoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Oceny tej należy więc dokonać przez pryzmat skutku podziału nieruchomości, w wyniku czego dochodzi do powstania odrębnych nieruchomości. Postępowanie administracyjne mające na celu wydanie opinii co do zgodności wstępnie proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczy tylko i wyłącznie stwierdzenia, czy proponowany podział jest zgodny z planem czy też jest z nim niezgodny. Następnie Kolegium wskazało, że przedmiotem opiniowanego projektu podziału jest nieruchomość położna na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia 16 maja 2000 r. nr 64, poz. 354 ze zm.) dalej zwanym "mpzp". Teren, na którym znajduje się nieruchomość znajduje się w obszarze oznaczonym symbolami: 1. 8.36 MRj, który oznacza przeznaczenie pod tereny zabudowy zagrodowej z mieszkaniowo-usługową, zabudowę mieszkaniową wolnostojącą, z zakazem realizacji obiektów budowlanych z zakresu hodowli zwierząt, zaliczanych przepisami szczególnymi do mogących pogorszyć stan środowiska, z zachowaniem wysokości budynków mieszkalnych do 1,5 kondygnacji, wysokości budynków użyteczności publicznej do 1,5 kondygnacji, nachyleniem połaci dachowych minimum 50%, dostępność komunikacyjną z ulicy 8,05. KD, do czasu realizacji ulicy dojazdowej przejazdami kolejowymi, w zasadach podziału na działki budowlane należy dostosować kierunek granic działek do kierunku granic istniejących nieruchomości, 2. 8.05 KD, który oznacza przeznaczenie na realizację celów publicznych - teren komunikacji - ulicę dojazdową, z projektowaną szerokością pasa drogowego zmiennego minimum 12 m, szerokość jezdni 5 m i obustronne chodniki minimum 1,5 m, 3. 8.03 KZ, który oznacza przeznaczenie na realizację celów publicznych - teren komunikacji - ulicę zbiorczą, szerokość pasa drogowego ulicy 30 m, w pasie drogowym, kolejno od strony północno-wschodniej, chodnik ze ścieżką rowerową i pasami zieleni, jezdnia szerokości 7 m, zieleńce zamiennie z zatokami postojowymi, - chodnik o szerokości minimum 1,5 m, 4. 8.34 MNp, który oznacza przeznaczenie pod tereny zabudowy mieszkaniowo -usługowej stanowiący uzupełnienie terenów mieszkaniowych ozn. symbolem 1.51 MNp z zakazem wydzielania samodzielnej działki budowlanej, 5. 8.40 PU, który oznacza przeznaczenie pod tereny produkcyjno-usługowe, jako uzupełnienie terenów ozn. symbolem 1.50 PU z zakazem wydzielenia samodzielnej działki budowlanej. Zdaniem Kolegium wstępny projekt podziału jest zgodny z ustaleniami mpzp, wobec czego zaskarżone postanowienie organu I instancji jest prawidłowe. Organ II instancji zauważył, że przedmiotem sporu w opiniowaniu nie jest samo przeznaczenie nieruchomości na cel publiczny - drogę o charakterze drogi zbiorczej lecz przyszła kategoria tej drogi jako powiatowej. O przeznaczeniu w planie miejscowym tej drogi, jej funkcji w sieci dróg publicznych zdecydowano już od chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na etapie planowania drogi nie posiadają jeszcze kategorii, ponieważ akt nadania kategorii następuje w drodze uchwały odpowiedniego organu np. uchwały rady powiatu. Przed aktem tym kategorię drogi identyfikuje się na podstawie ustalonej w mpzp funkcji dla danej drogi, którą to funkcję, w przypadku dróg publicznych, określa się na podstawie ustawowo opisanych funkcji w art. 5 ust. 1 (drogi krajowe), art. 6 ust. 1 (drogi wojewódzkie), art. 6a ust. 1 (drogi powiatowe) i art. 7 ust. 1 (drogi gminne) ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007r. nr 19, poz. 115 ze zm.). Dodatkowo funkcjonalność drogi opisana jest w mpzp w powiązaniu z klasyfikacją techniczno-użytkową dróg publicznych określoną w § 4 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430 ze zm.). W myśl § 4 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia drogami powiatowymi są drogi klasy G - główne, Z- zbiorcze i wyjątkowo klasy L - lokalne. Wiele odcinków dróg przebiega na terenie miast, stanowiąc integralną część miejskiej sieci drogowej. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o drogach publicznych ulice leżące w ciągu dróg krajowych, wojewódzkich, powiatowych należą do tej samej kategorii co te drogi. Jak wskazał Burmistrz Miasta R. projektowana działka gruntu 133/3 przeznaczona w mpzp pod drogę publiczną - ulicę zbiorczą leży w ciągu ulic zbiorczych od drogi wojewódzkiej 707 do drogi krajowej nr 72 w śladzie dróg posiadających już nadaną kategorię drogi powiatowej nr 4152 E tj. ulic A, B i C. Zatem wskazana we wstępnym projekcie podziału nieruchomości projektowana działka gruntu pod drogę publiczną - ulicę zbiorczą będzie przebiegać w ciągu drogi powiatowej nr 4152 E. Odnosząc się do zarzutu zażalenie, że Gmina stanowiąc o lokalnych uwarunkowaniach nie ma prawa narzucać Powiatowi przebiegu dróg powiatowych zauważa, że w mpzp ustala się, linie rozgraniczające drogi publiczne wraz z urządzeniami pomocniczymi. Oznacza to, że Rada Miejska w R. w nawiązaniu do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o drogach publicznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.) planując przebieg dróg publicznych w ramach sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego uprawniona była ustalić linie rozgraniczające drogę powiatową oraz linie rozgraniczające pas terenu przeznaczony pod budowę drogi powiatowej. Ustosunkowując się następnie do zarzutu, iż twierdzenia dotyczące drogi powiatowej zawarte w postanowieniu nie pokrywają się z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego Województwa [...], Kolegium podkreśliło, że plan ten nie jest aktem prawa miejscowego, w związku z czym nie zawiera norm prawa powszechnie obowiązującego. Na etapie opiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości na wydzielenia działki gruntu pod drogę publiczną, dopiero po zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości decyzją ostateczną następuje przejście własności takiej działki z mocy prawa na właściwy podmiot w zależności od funkcji jaką będzie pełniła ta droga w sieci drogowej. W związku z powołanym w zażaleniu art. 105 ust. 4 u.g.n. Kolegium zauważyło, że przepis ten nie ma zastosowania w sprawie rozpatrywanej, ponieważ dotyczy scalenia nieruchomości i ponownego ich podziału na działki. Jest to odrębna procedura zarezerwowana wobec nieruchomości, w której szczegółowe warunki scalenia i podziału nieruchomości określa plan miejscowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Powiat [...] wniósł o uchylenie postanowienia Kolegium bądź ewentualnie postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj: art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a., poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu I instancji; 2. naruszenie prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 2 i art. 6a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 260) w zw. z art. 94 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż w postępowaniu w sprawie zaopiniowania projektu podziału nieruchomości dopuszczalne jest przesądzenie o kategorii drogi publicznej jako drogi powiatowej pomimo, iż zgodnie z ustawą o drogach publicznych określona kategoria może być nadana drodze publicznej (zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.p.) dopiero wtedy, gdy droga spełnia ustawową funkcję w sieci drogowej, co jest możliwe wtedy, gdy uzyska ona określone parametry techniczno-użytkowe, a uzyskanie tych parametrów następuje w praktyce dopiero po wybudowaniu drogi, zaś Burmistrz Miasta nie jest organem władnym do decydowania o kategorii drogi powiatowej, gdyż organem tym jest rada powiatu. W opinii strony skarżącej Kolegium przesądzając o kategorii drogi, która ma powstać z wydzielonej działki gruntu o nr 133/3 oparło się jedynie na ocenie organu I instancji, który całkowicie pominął przy ocenie kategorii drogi, iż nowo wydzielona działka gruntu łączy się również z ulicą D, która jest drogą gminną. W postanowieniach organów nie wyjaśniono natomiast, dlaczego nowo wydzielona działka gruntu, pomimo iż łączy się również z drogą gminną - ulicą D, należy do kategorii drogi powiatowej. Organy obu instancji z góry przesądziły, iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z drogą powiatową, podczas gdy na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. nie można poczynić takich ustaleń. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala. W ocenie Sądu skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie z dnia [...] oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. Na wstępie wskazać należy, że zasady dokonywania podziałów nieruchomości określa ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 97 ust. 3 pkt 1 tej ustawy, podziału nieruchomości można dokonać na wniosek lub z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. W myśl zaś art. 93 ust. 1 i ust. 2 powołanej ustawy, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Stosownie natomiast do treści art. 93 ust. 4 i ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, opiniuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie, wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale pięciu sędziów z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt OPK 1/99 (ONSA 1999/3/84) stwierdził, że postanowienie wyrażające opinię, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest wydawane w toku postępowania administracyjnego w sprawie o podział nieruchomości. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został ponadto pogląd, że z brzmienia powołanego art. 93 ust. 4 wynika, iż postępowanie w przedmiocie wyrażenia opinii w sprawie projektu podziału nieruchomości sprowadza się do badania zgodności proponowanego podziału, określonego we wstępnym projekcie podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - w przypadku, gdy plan taki dla danego obszaru obowiązuje. Organ opiniujący (wójt, burmistrz albo prezydent miasta) na tym etapie postępowania ma jedynie kompetencje do badania zgodności proponowanego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a jego opinia wyrażona w formie postanowienia dotyczy tylko i wyłącznie tych kwestii. W opinii tej organ nie może ustosunkować się w innym przedmiocie niż wskazany w dyspozycji art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wydanie stosownej opinii w trybie powołanego przepisu, nie przesądza też, że dojdzie do faktycznego podziału nieruchomości. Postępowanie w przedmiocie wydania opinii poprzedza bowiem postępowanie w sprawie podziału nieruchomości. W postanowieniu opiniującym organ nie jest również uprawniony do określania kategorii drogi publicznej ( vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 29.06.2011r. sygn. akt I SA/Wa 207/11 – LEX nr 920831 ). Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, iż objęta zaskarżonym postanowieniem działka nr 133 o pow. 1,2013 ha, znajduje się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w R z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia 16 maja 2000 r. nr 64, poz. 354 ze zm.) dalej zwanym "mpzp". Teren, na którym znajduje się nieruchomość znajduje się w obszarze oznaczonym symbolami: 8.36 MRj, który oznacza przeznaczenie pod tereny zabudowy zagrodowej z mieszkaniowo-usługową, zabudowę mieszkaniową wolnostojącą, z zakazem realizacji obiektów budowlanych z zakresu hodowli zwierząt, zaliczanych przepisami szczególnymi do mogących pogorszyć stan środowiska, z zachowaniem wysokości budynków mieszkalnych do 1,5 kondygnacji, wysokości budynków użyteczności publicznej do 1,5 kondygnacji, nachyleniem połaci dachowych minimum 50%, dostępność komunikacyjną z ulicy 8,05. KD, do czasu realizacji ulicy dojazdowej przejazdami kolejowymi, w zasadach podziału na działki budowlane należy dostosować kierunek granic działek do kierunku granic istniejących nieruchomości; 8.05 KD, który oznacza przeznaczenie na realizację celów publicznych - teren komunikacji - ulicę dojazdową, z projektowaną szerokością pasa drogowego zmiennego minimum 12 m, szerokość jezdni 5 m i obustronne chodniki minimum 1,5 m; 8.03 KZ, który oznacza przeznaczenie na realizację celów publicznych - teren komunikacji - ulicę zbiorczą, szerokość pasa drogowego ulicy 30 m, w pasie drogowym, kolejno od strony północno-wschodniej, chodnik ze ścieżką rowerową i pasami zieleni, jezdnia szerokości 7 m, zieleńce zamiennie z zatokami postojowymi, - chodnik o szerokości minimum 1,5 m; 8.34 MNp, który oznacza przeznaczenie pod tereny zabudowy mieszkaniowo -usługowej stanowiący uzupełnienie terenów mieszkaniowych ozn. symbolem 1.51 MNp z zakazem wydzielania samodzielnej działki budowlanej, 8.40 PU, który oznacza przeznaczenie pod tereny produkcyjno-usługowe, jako uzupełnienie terenów ozn. symbolem 1.50 PU z zakazem wydzielenia samodzielnej działki budowlanej. Przedłożony do zaopiniowania projekt podziału przedmiotowej nieruchomości przewiduje natomiast powstanie pięciu działek: nr 133/1 o pow. 0,2541 ha, przeznaczonej pod tereny zabudowy zagrodowej z mieszkaniowo-usługową, nr 133/2 o pow. 0,0020 ha, przeznaczonej pod tereny komunikacji – ulicę dojazdową, nr 133/3 o pow. 0,7381 ha, przeznaczonej pod tereny komunikacji - ulicę zbiorczą, nr 133/4 o pow. 0,1645 ha, przeznaczonej pod tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej oraz nr 133/5 o pow. 0,0426 ha, przeznaczonej pod tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. Nie ulega zatem wątpliwości, że planowany podział działki nr 133 jest zgodny z ustaleniami obowiązującego dla tego terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Okoliczności tej strona skarżąca nie kwestionuje. Rozstrzygnięcia organów obu instancji są więc zgodne z prawem i brak jest podstaw do ich uchylenia. W treści postanowienia organ I instancji nie zawarł bowiem jakichkolwiek ustaleń co do kategorii dróg, które miałyby powstać na działkach wydzielonych w wyniku podziału. Rozważania w tym przedmiocie zawierają tylko uzasadnienia zaskarżonych postanowień, które w tej części wykraczają w ocenie Sądu poza kognicję organu opiniującego i są zbędne. Nie dyskwalifikuje to jednak treści samego postanowienia opiniującego, które nie narusza przepisów prawa. Wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego nie przesądzono w nim kategorii dróg publicznych na działkach powstałych w wyniku podziału, a oznaczonych nr 133/2 (ulica dojazdowa) i 133/3 (ulica zbiorcza). Postanowienie właściwego organu, wydane na podstawie art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, winno wyłącznie pozytywnie opiniować wstępny projekt podziału nieruchomości. Jak zaś już wyżej wskazano organ administracji publicznej w wydanym na podstawie powyższego przepisu postanowieniu orzeka jedynie o zgodności wstępnego projektu podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ opiniujący nie jest władny do wypowiadania się w innych kwestiach, w szczególności co do celowości podziału czy też jego przyszłych skutków, w tym kategorii dróg. Organ ten nie może wykraczać poza wskazaną wyżej ocenę. Na tym etapie postępowania podziałowego nie podlega też badaniu zgodność z prawem samego wszczęcia postępowania podziałowego, przebieg tego postępowania, czy też zasadność podziału. Kwestie powyższe - zdaniem Sądu - mogą być rozstrzygane w postępowaniu w sprawie o podział nieruchomości, o ile do wydania decyzji o podziale nieruchomości dojdzie. Wydanie stosownej opinii w trybie powołanego art. 93 ust. 4, nie przesądza bowiem, że podział nieruchomości faktycznie nastąpi. Istota postanowienia opiniującego powoduje, że postępowanie może zakończyć się na tym etapie. Wydane w trybie powołanego przepisu postanowienie w żaden sposób nie rozstrzyga też o prawie własności nieruchomości. Jak już wyżej zaznaczono wyłącznym celem tego postępowania jest zbadanie zgodności proponowanego podziału z ustaleniami planu miejscowego, a nie rozstrzygnięcie o prawie własności ( vide: wyrok NSA z 28.04.2010 r. sygn. akt I OSK 1181/10 – LEX nr 1080892 ). W świetle powyższego - oceniając zaskarżone postanowienie pod względem merytorycznym - stwierdzić należy, że jest ono zgodne z prawem i w żaden sposób nie narusza interesu prawnego strony skarżącej – Powiatu [...]. Zaznaczyć również trzeba, że rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w skardze przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, co mogłoby stanowić ewentualną przesłankę uchylenia zaskarżonego postanowienia. Z przytoczonych powyżej względów wniesiona skarga na podstawie art. art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu. B.A.