II SA/Łd 46/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Asesor WSA Marcin Olejniczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 15 listopada 2021 r. nr KO.4113.58.2021 w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia oddala skargę. dc Burmistrz Miasta Ł., decyzja z 7 września 2021 r., na podstawie art. 71 ust. 1, ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84, art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r., poz. 247 ze zm. - u.i.o.ś.), a także § 3 ust. 1 pkt 73 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839), po rozpatrzeniu wniosku Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Ł. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na wykonaniu i eksploatacji urządzenia wodnego o zdolności poboru wody nie mniejszej niż 10 m3/h zlokalizowanego na terenie zakładu mleczarskiego Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Ł., w obrębie ewidencyjnym K., na działce nr [...], a także uwzględniając opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi z 15 kwietnia 2021 r. oraz opinię Dyrektora Zarządu Zlewni w Ł. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 8 czerwca 2021 r. stwierdził: I. brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na wykonaniu i eksploatacji urządzenia wodnego o zdolności poboru wody nie mniejszej niż 10 m3/h zlokalizowanego na terenie zakładu mleczarskiego Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Ł., w obrębie ewidencyjnym K., na działce nr [...]. II. korzystając z uprawnień wskazanych w art. 84 ust. 1 u.i.o.ś. określił warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich oraz nakładam obowiązek unikania, zapobiegania, ograniczania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, z uwzględnieniem następujących warunków: 1) podczas eksploatacji przedmiotowego otworu St3 nie należy przekraczać wydajności eksploatacyjnej Q = 60,0 m3/h przy depresji s = 18,18m; 2) prace budowlane prowadzić pod nadzorem uprawnionego geologa i zgodnie z zatwierdzonym projektem robót geologicznych; 3) nie stosować środków mogących zanieczyścić grunt i wody podziemne lub doprowadzić do zagrożeń osiągnięcia celów środowiskowych dla wód powierzchniowych i wód podziemnych; 4) teren wokół otworu studziennego odpowiednio wyprofilować w celu zabezpieczenia otworu studziennego przed napływem wód opadowych i roztopowych; 5) podczas prowadzenia odwiertów stosować szczelne izolowanie nawierconych warstw wodonośnych, nieprzewidzianych do eksploatacji, zapobiegające ewent. Kontaktowi hydraulicznemu; 6) stosować sprawny technicznie sprzęt i urządzenia; 7) planowane ujęcie nie może wywierać negatywnego wpływu na inne ujęcia oraz nie powinno ograniczać przyznanych wcześniej praw innym użytkownikom wód; 8) prowadzić regularne pomiary poboru wód podziemnych; 9) na etapie realizacji inwestycji wody z pompowania próbnego odprowadzić na odległość uniemożliwiającą wtórną infiltrację wody do użytkowej warstwy wodonośnej oraz podtopienia obszarów sąsiednich. III. integralną częścią decyzji jest załącznik - Charakterystyka przedsięwzięcia. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że 21 grudnia 2020r. do Burmistrza Miasta Ł. wpłynął wniosek Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Ł. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia. Przedmiotowe przedsięwzięcie realizowane ma być na działce [...], położonej w obrębie ewidencyjnym K., a jego lokalizacja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia 24 czerwca 2008r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł., fragmentu obszaru urbanistycznego K. w rejonie ulic [...] ze zmianą zatwierdzoną uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia 24 lutego 2011 r. Organ stwierdził, że planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w ww. rozporządzeniu w § 3 ust. 1 pkt 73. Wobec tego zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi i Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w Ł. o wydanie opinii, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby, co do zakresu raportu o oddziaływaniu tego przedsięwzięcia na środowisko. Jednocześnie organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś. nie wystąpił o opinię do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. ponieważ planowane przedsięwzięcie nie wymaga uzyskania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-27 u.i.o.ś., oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b u.i.o.ś. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi w postanowieniu z 15 kwietnia 2021 r. wyraził opinię, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz wskazał na konieczność określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków i wymagań wymienionych w ww. postanowieniu, co organ uczynił w decyzji. W piśmie z 10 maja 2021 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi podtrzymał swoje stanowisko zawarte w postanowieniu z 15 kwietnia 2021 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w Ł. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie pismem z 8 czerwca 2021 r. wyraził opinię, że nie istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz wskazał na konieczność określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków i wymagań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit.b ustawy u.i.o.ś. oraz nałożenie obowiązku działań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy, co organ uczynił w decyzji. Organ wskazał, że odstąpienie od procedury oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia uargumentowano następująco: planowane przedsięwzięcie polegać będzie na wykonaniu i eksploatacji nowego urządzenia wodnego służącego do poboru wód podziemnych - studni St3 - na istniejącym ujęciu wód podziemnych OSM w Ł.. Przedsięwzięcie zlokalizowane będzie w Ł. przy ul. [...], na terenie działki [...] w obrębie ewidencyjnym K.. Eksploatowana woda wykorzystywana będzie na potrzeby produkcyjne, technologiczne oraz socjalno-bytowe zakładu OSM. Pobór wody odbywać się będzie przez cały rok. Otwór St3 wykonany został w czerwcu 2020 r. Prace przeprowadzono w oparciu o projekt robót geologicznych zatwierdzony decyzją Marszałka Województwa Łódzkiego z 28 maja 2020 r. Otwór ujmuje wody z utworów czwartorzędu. Został zafiltrowany i wykonane zostały w nim pomiary hydrogeologiczne. Otwór nie został włączony do sieci wodociągowej na terenie zakładu i nie był dotychczas eksploatowany. Przed odwierceniem otworu St3 przedmiotowe ujęcie składało się z dwóch otworów St1b i St2a o głębokości 36,5 i 37,0 m, ujmujących wody podziemne czwartorzędowego piętra wodonośnego. Ujęcie to posiada zatwierdzone zasoby eksploatacyjne w wysokości Qe = 49,8 m3/h przy depresji s = 8,55 m. W ramach tych zasobów pracują naprzemiennie dwa ww. otwory. Po wykonaniu nowego otworu St3 wykonano Dodatek do dokumentacji hydrogeologicznej z 1969 r. ustalającej zasoby eksploatacyjne ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych na terenie OSM. Dodatek ten określa wydajność eksploatacyjną nowej studni St3 z utworów czwartorzędowych w wysokości Q = 60,0 m3/h przy depresji s = 18,18 m oraz zwiększa zasoby eksploatacyjne ujęcia do wysokości Q = 109,8 m3/h przy depresji s=16,28 m. Dodatek ten został zatwierdzony przez Marszałka Województwa Łódzkiego decyzją z 16 listopada 2020 r. Na potrzeby OSM w Ł. eksploatowane jest również ujęcie znajdujące się przy ul. [...] (działka [...]), które składa się ze studni St1 o zatwierdzonych zasobach w wysokości Qe = 60,0 m3 /h i depresji s=3,6 m. Aktualnie pobór wody z obu ww. ujęć odbywa się na podstawie pozwolenia wodnoprawnego udzielonego OSM przez Starostę [...] decyzją z 30 sierpnia 2016 r. W związku z odwierceniem studni St3 przedsiębiorca starał się będzie o uzyskanie nowego pozwolenia wodnoprawnego uwzględniającego zasoby otworu St3. Otwór St3 odwiercony został do głębokości 53,00 m p.p.t. i zafiltrowany. W ramach przedsięwzięcia planuje się zamontowanie w otworze urządzenia wodnego służącego do poboru wód podziemnych - montaż pompy i wykonanie obudowy studni oraz podłączenie studni do lokalnej sieci wodociągowej. Woda z przedmiotowej studni pompowana będzie do lokalnej sieci wodociągowej i stacji uzdatniania wody. W studni St3 zamontowana będzie pompa o wydajności Q=10,0-75,0 m3/h i wysokości podnoszenia H 50,0 - 152,0 m słupa wody, z silnikiem o mocy 22 kW. Pompa zainstalowana będzie na głębokości 43,0 m p.p.t. Powierzchnia zajęta pod przedmiotowe przedsięwzięcie wyniesie ok. 1,77 m2. Przedmiotowa studnia zlokalizowana jest na terenie przemysłowym. Od strony wschodniej i północno-wschodniej przedmiotowy teren otaczają obszary zabudowy jednorodzinnej i tereny rolnicze, natomiast od zachodu, północnego-zachodu i północy znajdują się tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, a od południa tereny przemysłowe OSM oraz teren dawnej piekarni. Nowy otwór eksploatacyjny St3 znajduje się w północno-wschodniej części zakładu mleczarskiego w odległości 7,36 m w kierunku północnym od budynków zakładowych, ok. 11,77 m od zachodniej i 5,0 m od północnej granicy działki [...], będących jednocześnie granicami terenu należącego do OSM w Ł. Istniejące otwory eksploatacyjne St1b i St2a znajdują się w odległości ok. 220 m i 227 m na południowy - zachód od nowego otworu. Otwory te posiadają wygrodzony teren ochrony bezpośredniej o pow. 324,0 m2 . W odległości ok. 63 m na południowy - wschód od dokumentowanego otworu znajduje się nieeksploatowana studnia ujmująca wody piętra dolnej kredy. Otwór St1 przy ul. [...] znajduje się w odległości ok. 411 m na południowy - zachód od otworu St3. Teoretyczny zasięg leja depresji studni St3 wg dokumentacji hydrogeologicznej wynosi R=478 m. W zasięgu oddziaływania ujęcia wód podziemnych OSM przy ul. [...] znajduje się tylko ujęcie OSM przy ul. [...]. Skumulowane oddziaływanie ujęć przy ul. [...] i ul. [...] będzie niewielkie i będzie powodowało obniżenie zwierciadła wody w studniach St1, St1b i St2a rzędu kilkudziesięciu centymetrów. W zasięgu leja depresji ujęcia nie znajdują się inne niż ww. czynne ujęcia wykorzystujące tę samą warstwę wodonośną. Najbliższe udokumentowane, czynne ujęcie wód podziemnych znajduje się w odległości ok. 0,66 km na południowy - zachód od projektowanej studni. Nie przewiduje się wystąpienia oddziaływań skumulowanych przedmiotowego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami. Rzeźbę przedmiotowego terenu tworzą osady czwartorzędowe. Spoczywają one na osadach neogeńskich, paleogeńskich i kredowych. W dokumentowanym otworze St3 rozpoznano utwory czwartorzędowe do głębokości 42,0 m p.p.t. oraz utwory neogeńskie do głębokości 53,0 m p.p.t. Na działce, na której projektuje się ujęcie wód podziemnych ze względu na jej przeznaczenie występują tylko trawniki oraz krzewy stanowiące zieleń urządzoną na terenie zakładu mleczarskiego. Nowy otwór wykonano do głębokości 53,0 m p.p.t metodą obrotową bezrurowo z prawym obiegiem płuczki. W odwierconym otworze zbudowano studnię o następującej konstrukcji: rura PCV-U DN 315 mm, posadowiona na głębokości 48,0 m p.p.t., składająca się z rury podfiltrowej o długości 10 m; filtra perforowanego, owiniętego siatką filtracyjną nr 10 o długości 8m, zabudowanego na głębokości 30-38 m p.p.t.; rury nadfiltrowej o długości 28,5 m. Głowica przedmiotowej studni St3 jest zabezpieczona zbiornikiem żelbetowym o średnicy 1500 mm i wysokości 1700 mm wyposażonym w okrągły właz o średnicy 700 mm. Obudowa została zagłębiona poniżej poziomu terenu na głębokość 1,5 m p.p.t. Ponad teren wystaje fragment obudowy i właz o wysokości 0,24 m. Do wnętrza obudowy wykonano zejście po drabince metalowej. Rurociąg o średnicy 80 mm prowadzący wodę ze studni został wyposażony w przelotowy zawór odcinający, zawór zwrotny oraz wodomierz. W fazie eksploatacji przedsięwzięcia będzie występowało tylko zapotrzebowanie na ujmowaną wodę i energie elektryczną do zasilania pompy głębinowej. Maksymalne zapotrzebowanie na energię elektryczną do zasilania pompy wynosić będzie 22 kW. Na etapie realizacji przedsięwzięcia przewiduje się zapotrzebowanie na wyposażenie urządzenia wodnego - kolumna rur PVC, pompa, obudowa, przewody. Przedmiotowa studnia ujmować będzie poziom wodonośny skutecznie izolowany od wpływów powierzchniowych. Dla studni St3 zostanie wygrodzony nowy teren ochrony bezpośredniej. Teren ochrony bezpośredniej obejmować będzie obszar wokół studni, o promieniu min. 5 m, zagospodarowany jako teren zielony. Teren ten należy zabezpieczyć ogrodzeniem przed możliwością wjazdu pojazdów mechanicznych i ukształtować ze spadkiem od studni. W trakcie eksploatacji ujęcia wód podziemnych nie będą powstawały ani nie będą wprowadzane do środowiska żadne substancje, odpady i energia. Eksploatacja ujęcia polegać będzie tylko na poborze wody podziemnej z warstwy wodonośnej za pomocą zainstalowanej w otworze pompy. Podczas prowadzenia prac montażowych będzie miała miejsce niezorganizowana znikoma emisja hałasu. Eksploatacja ujęcia wód podziemnych nie będzie źródłem emisji do powietrza jakichkolwiek zanieczyszczeń gazowych i pyłowych. Organ ocenił, że funkcjonowanie przedsięwzięcia nie będzie wywierało żadnego wpływu również na klimat akustyczny otoczenia. W związku z realizacją i funkcjonowaniem przedsięwzięcia nie przewiduje się powstawania ścieków. Organ dodał, że zgodnie z opinią Dyrektora Zarządu Zlewni w Ł. planowana inwestycja zlokalizowana jest w dorzeczu Wisły w obszarze jednolitych części wód powierzchniowych [...] B. od U. do R. bez R. Dla JCWP B. od U. do R. bez R. do ujścia stan ogólny określono jako zły, a osiągnięcie celów środowiskowych uznano za zagrożone. Dla przedmiotowej JCW wyznaczono derogację na podstawie art. 4 ust. 4 Ramowej Dyrektywy Wodnej, tj. Dyrektywy 2000/60/WE, którą uzasadnia się brakiem możliwości technicznych. W zlewni JCWP występuje presja rolnicza i niska emisja. W celu ograniczenia presji niska emisja w programie działań zaplanowano działanie: weryfikacja programu ochrony środowiska dla gminy, mające na celu szczegółowe rozpoznanie i w rezultacie ograniczenie tej presji tak, aby możliwe było osiągnięcie wskaźników zgodnych z wartościami dobrego stanu. W programie działań zaplanowano także możliwe działania mające na celu ograniczenie presji rolnictwa tak, aby możliwe było osiągnięcie wskaźników zgodnych z wartościami dobrego stanu. Z uwagi jednak na czas niezbędny dla wdrożenia tych działań, następnie konkretnych działań naprawczych, a także okres niezbędny aby wdrożone działania przyniosły wymierne efekty, dobry stan będzie mógł być osiągnięty do roku 2027. Organ mając na względzie opinię Dyrektora Zarządu Zlewni w Ł. uznał, iż powyższe rozwiązania techniczne pozwolą zabezpieczyć środowisko wodne przed emisją substancji ropopochodnych do wód podziemnych. Teren realizacji przedsięwzięcia zlokalizowany jest w granicy jednolitej części wód podziemnych o europejskim kodzie PLGW2000063, której stan chemiczny i ilościowy określono jako dobry, a osiągnięcie celów środowiskowych uznano za niezagrożone. Ze względu na skalę, charakter i zakres przedmiotowego przedsięwzięcia stwierdzono, że planowane zamierzenie inwestycyjne nie będzie stwarzać zagrożeń dla osiągnięcia celów środowiskowych jednolitych części wód, w tym będzie odbywało się w sposób zapewniający nienaruszalność przepisów prawnych dotyczących ochrony wód, określonych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły. Przedmiotowa inwestycja nie narusza ustaleń warunków korzystania z wód regionu [...] (rozporządzenie nr 5/2015 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie). Planowane przedsięwzięcie nie wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Przedsięwzięcie przy zastosowaniu przedstawionej technologii nie będzie wiązać się z ryzykiem wystąpienia katastrof naturalnych i budowlanych. Organ wyjaśnił, że z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że planowane przedsięwzięcie nie jest położone na obszarach wodno-błotnych lub innych obszarach o niskim poziomie wód gruntowych w tym siedliskach łęgowych oraz przy ujściu rzek. Ze względu na skalę i charakter przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie podlegać ryzyku związanemu ze zmianami klimatu. Planowane przedsięwzięcie leży poza obszarami wybrzeży i obszarami morskimi oraz w poza obszarami górskimi i leśnymi. Teren objęty przedsięwzięciem położony jest poza siecią korytarzy ekologicznych i poza obszarami chronionymi na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Najbliżej zlokalizowanymi obszarami chronionymi są: Obszar Chronionego Krajobrazu [...] - ok. 0,6 km; obszar mający znaczenie dla Wspólnoty [...] - ok. 1,8 km; obszar specjalnej ochrony ptaków [...] - ok. 1,8 km; Obszar Chronionego Krajobrazu [...] - ok. 4,8 km; [...] Park Krajobrazowy - ok. 5,0 km. Z uwagi na rodzaj i charakter oraz skalę przedsięwzięcia, nie będzie ono miało znaczącego negatywnego oddziaływania na cele ochrony ww. obszarów chronionych oraz na przedmioty ochrony, integralność obszar ów i spójność europejskiej sieci ekologicznej Natura 2000. W rejonie przedsięwzięcia nie zidentyfikowano obszarów, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia. Dodano, że z karty informacyjnej nie wynika, żeby przedsięwzięcie znajdowało się w obrębie terenów o znaczeniu historycznym, kulturowym i archeologicznym. Eksploatacja projektowanego przedsięwzięcia, przy założeniach przyjętych w karcie informacyjnej dołączonej do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie będzie oddziaływać na obszary geograficzne i znaczną liczbę ludności. Przedsięwzięcie nie znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie jezior. W rejonie realizacji przedsięwzięcia brak jest uzdrowisk i obszarów ochrony uzdrowiskowej. Przedsięwzięcie nie powinno znacząco oddziaływać na przylegające tereny. Ze względu na lokalizację i charakter przedsięwzięcia nie istnieje możliwość wystąpienia transgranicznego oddziaływania na środowisko. Na podstawie informacji zawartych w karcie informacyjnej stwierdzono brak możliwości wystąpienia oddziaływania o znacznej wielkości lub złożoności. Przedsięwzięcie zarówno w fazie eksploatacji jak i w fazie realizacji przy zachowaniu odpowiednich środków i technik nie powinno znacząco oddziaływać na środowisko. Organ dodał, że w trakcie prowadzonego postępowania wpłynęły 3 pisma A.K. (stanowiska w sprawie) dotyczące m.in. zobowiązania wnioskodawcy do udzielenia odpowiedzi na pytania strony, uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia, przeprowadzenia rozprawy administracyjnej wraz z oględzinami, włączenia do akt sprawy postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie nowego ujęcia wody, studnia nr [...] - [...] dla OSM w Ł., na działce [...] i odniósł się do treści wskazanych pism. Kończąc organ wskazał, że inwestycja polegająca na wykonaniu i eksploatacji urządzenia wodnego o zdolności poboru wody nie mniejszej niż 10 m3/h zlokalizowanego na terenie zakładu mleczarskiego OSM w Ł., w obrębie ewidencyjnym K., na działce [...] nie powinna wpłynąć na stan środowiska w stopniu niedopuszczalnym z punktu widzenia przepisów o ochronie środowiska. Podczas realizacji przedsięwzięcia, a także w trakcie jego eksploatacji nie powinny wystąpić zagrożenia szkodliwe dla zdrowia ludzi. W konsekwencji uznał za zasadne odstąpienie od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W odwołaniu A.K. zarzuciła naruszenie: - art. 77 k.p.a., poprzez brak zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do rozstrzygnięcia sprawy, co przejawiało się w odmowie ustalenia stanu faktycznego co do eksploatacji przez wnioskodawcę studni głębinowej zlokalizowanej na stanowiącej współwłasność A.K. nieruchomości [...], co ma wpływ na wynik sprawy, bo fakt rzeczywistego eksploatowania studni nr [...] przy uwzględnieniu realizacji planowanego przedsięwzięcia wymaga szczegółowej analizy, której zabrakło w sprawie, co z kolei doprowadziło do naruszania zasad określonych w art. 6, 7, 8 § 1 k.p.a.; - art. 78 § 1 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych A.K., które to dowody były powoływane w celu ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego co do ilości pobieranych wód gruntowych przez wnioskodawcę praz bezprawnego eksploatowania studni posadowionej na działce [...]; - art. 80 ust. 2 u.i.o.ś., poprzez brak zastosowania, co skutkowało brakiem odmowy wydania decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania przedsięwzięcia mimo, że planowana przez wnioskodawcę inwestycja nie jest zgodna z zapisami obowiązującego m.p.z.p.; - § 10 pkt 5 w zw. z § 10 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej w Ł. nr [...] z dnia 24 czerwca 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł., fragmentu obszaru urbanistycznego K. w rejonie ulic [...] -[...], poprzez wadliwą wykładnię w/w przepisu aktu prawa miejscowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji wskazało, że urządzenie wodne o zdolności poboru wody nie mniejszej niż 10m3/h zaliczyć należy do obiektu infrastruktury technicznej, a inwestycja jest zgodna z ustaleniami m.p.z.p., w tym z § 10 pkt 1 i pkt 5 uchwały. W ocenie organu odwoławczego z ogólnego sformułowania planu o treści "zaopatrzenie w wodę z istniejących i projektowanych wodociągów", przy braku wyraźnego zakazu budowy studni, nie można wywodzić, że ustalenia planu zawierają zakaz budowy studni. Wskazując, że przepisy m.p.z.p., wprowadzające ograniczenia wykonywania prawa własności nie mogą być poddawane wykładni rozszerzającej, organ uznał, że lokalizacja planowanego przedsięwzięcia jest zgodna z zapisami m.p.z.p., obowiązującego na omawianej nieruchomości. Kolegium przypomniało, że Burmistrz Miasta Ł. wystąpił do RDOŚ w Łodzi i Dyrektora Zarządu Zlewni w Ł. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie o wydanie opinii, czy przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W postanowieniu z 15 kwietnia 2021 r. RDOŚ w Łodzi wyraził opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Jednocześnie RDOŚ w Łodzi wskazał na konieczność określenia w decyzji środowiskowej wskazanych w postanowieniu warunków i wymagań. Również Dyrektor Zarządu Zlewni w Ł. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w piśmie z 8 czerwca 2021 r. wyraził opinię, że nie istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia. Wskazał na konieczność określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków i wymagań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b u.i.o.ś. z uwzględnieniem określonych w powyższej opinii elementów. W konsekwencji stanowisko wyrażone w decyzji organu pierwszej instancji, że brak jest potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko Kolegium uznało za zasadne. Przypomniało, że planowane przedsięwzięcie ma być realizowane na działce [...] i polegać będzie na wykonaniu i eksploatacji nowego urządzenia wodnego służącego do poboru wód podziemnych studni St3. Woda ma być wykorzystywana na potrzeby produkcyjne, technologiczne oraz socjalno-bytowe OSM. Otwór St3 wykonany został w czerwcu 2020 r. Skumulowane oddziaływanie ujęć przy ul. [...] i [...] ma być niewielkie i będzie powodowało obniżenie zwierciadła wody w studniach rzędu kilkudziesięciu centymetrów. Jednocześnie nie przewiduje się wystąpienia oddziaływań skumulowanych przedmiotowego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami. W trakcie eksploatacji ujęcia wód podziemnych nie będą powstawały ani nie będą wprowadzane do środowiska żadne substancje, odpady i energia. Eksploatacja nie będzie również źródłem emisji do powietrza zanieczyszczeń gazowych i pyłowych. Przedsięwzięcie w fazie eksploatacji jak i fazie realizacji przy zachowaniu odpowiednich środków i technik nie powinno znacząco oddziaływać na środowisko. W ocenie Kolegium decyzja organu pierwszej instancji została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i brak jest podstaw do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. W skardze A.K. zarzuciła naruszenie: - art. 77 k.p.a. poprzez brak zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do rozstrzygnięcia sprawy, a co przejawiało się w odmowie ustalenia stanu faktycznego dotyczącego eksploatacji przez wnioskodawcę studni głębinowej zlokalizowanej na stanowiącej współwłasność skarżącej nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym K., na działce o numerze [...], co ma wpływ na wynik sprawy, bo fakt rzeczywistego eksploatowania studni nr [...] - [...], przy uwzględnieniu realizacji planowanego przedsięwzięcia wymaga szczegółowej analizy, której zabrakło w sprawie, a co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przez organ podstawowych zasad postępowania administracyjnego, ujętych w art. 6, art. 7 i art. 8 § 1 k.p.a.; - art. 78 §1 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych skarżącej, mimo iż przedmiotem dowodów były okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. dowody były powołane w celu ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego co do ilości pobieranych wód gruntowych przez wnioskodawcę oraz - w ocenie strony - bezprawnego eksploatowania studni posadowionej na nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], a co za tym idzie wpływu realizacji zamierzonego przedsięwzięcia m.in. na ujęcie studni nr [...] - [...]; - art. 80 ust. 2 u.i.o.ś., poprzez brak zastosowania, co skutkowało brakiem odmowy wydania decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania przedsięwzięcia mimo, że planowana przez wnioskodawcę inwestycja nie jest zgodna z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; - § 10 pkt 5) w zw. z § 10 pkt 1) uchwały Rady Miejskiej w Ł. z dnia 24 czerwca 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł., fragmentu obszaru urbanistycznego K. w rejonie ulic [...] – [...], poprzez wadliwą wykładnię przepisu, który dopuszcza wyłącznie możliwość zaopatrzenia w wodę z istniejących i projektowanych wodociągów, wykluczając tym samym możliwość budowy na terenie objętym m.p.z.p. możliwość budowy studni głębinowej, w tym zwłaszcza studni, której głębokość wynosi 53,00 m p.p.t. Mając powyższe na uwadze wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zwrot kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas. W piśmie procesowym z 16 marca OSM w Ł. odniosła się do argumentacji zawartej w skardze, uznając ją za pozbawioną podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zgodnie z art. 15 zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842), zwanej ustawą covidową, znowelizowanym na mocy art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1090), z dniem 3 lipca 2021 r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Zgodnie zaś z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na tle tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II OPS 6/19, wyraził pogląd, iż "prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19 (...). Z perspektywy zachowania prawa do rzetelnego procesu sądowego najistotniejsze jest zachowanie prawa przedstawienia przez stronę swojego stanowiska w sprawie (gwarancja prawa do obrony). (...) Dopuszczalne przepisami szczególnymi odstępstwo od posiedzenia jawnego sądu administracyjnego na rzecz formy niejawnej winno bowiem następować z zachowaniem wymogów rzetelnego procesu sądowego". Zważywszy na treść powyższej regulacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 23 maja 2022 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej, ziściły się bowiem warunki określone w tym przepisie. Rozpoznanie tej sprawy jest konieczne, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu o rozprawie zdalnej z dnia 20 kwietnia 2022 r., jednakże rozprawy tej, wymaganej przez ustawę, nie można przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku z uwagi na fakt, że uczestnik postepowania nie potwierdził możliwości technicznych w zakresie uczestniczenia w tej rozprawie, mimo wezwania, co skutkowało skierowaniem sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie tego przepisu, o czym strony zostały zawiadomione w drodze zarządzenia z 23 maja 2022 r. Wymagany przy tym przywołaną wyżej uchwałą NSA standard ochrony praw stron w niniejszej sprawie został zachowany, skoro wskazanym powyżej zarządzeniem strony zostały powiadomione o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne i miały możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, względnie uzupełnienia dotychczasowej argumentacji (zarządzenie o rozprawie zdalnej z 20 kwietnia 2022r.). Przechodząc zatem do kontroli legalności zaskarżonej decyzji należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 ustawy p.p.s.a.). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, sąd nie dopatrzył się tego rodzaju uchybień, które musiałyby skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego kwestionowanych rozstrzygnięć. W ocenie sądu, organy prowadzące kontrolowane postępowanie wypełniły zawarty w art. 7 k.p.a. nakaz dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, oraz określony w przepisie art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Ponadto obowiązki wynikające z art. 80 k.p.a. Stwierdzić także należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Organy w sposób wystarczający wskazały fakty, które uznały za udowodnione, dowody na których się oparły oraz przyczyny, z powodu których nie uwzględniły stanowiska strony skarżącej. Jednocześnie w sposób wystarczający wyjaśniły podstawę prawną decyzji oraz przytoczyły przepisy prawa, mające zastosowanie w okolicznościach sprawy. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r., poz. 247 ze zm.). Stosownie do art. 71 ust. 1 u.i.o.ś. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Według ust. 2 tego artykułu uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Nie ulega wątpliwości, że w rozpatrywanej sprawie planowana inwestycja wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stanowi bowiem przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymienione w § 3 ust. 1 pkt § 3 ust. 1 pkt 73 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zatem kolejnym krokiem w postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest ocena zgodności planowanego przedsięwzięcia z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie bowiem z art. 80 ust. 2 zdanie 1 u.i.o.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Planowane przedsięwzięcie ma być realizowane na nieruchomości nr [...] obręb K., dla której obowiązują ustalenia m.p.z.p. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia 24 czerwca 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł., fragmentu obszaru urbanistycznego K. w rejonie ulic [...] – [...] (Dz. Urz. woj. łódzkiego nr 274 poz. [...]). Przedmiotowa nieruchomość oznaczona jest symbolem 4.143.P. Zgodnie z § 53 uchwały ustala się następujące przeznaczenie i szczególne warunki zagospodarowania oraz ograniczenia w użytkowaniu dla terenu, który został oznaczony symbolem 4.143.P (teren przy ulicy [...]): 1) przeznaczenie: tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów; 2) zasady i warunki zagospodarowania terenu: a) dopuszcza się realizację obiektów o funkcji usługowej wyłącznie z zakresu handlu, gastronomii, b) budynki o wysokości do 25 m, c) udział powierzchni terenu biologicznie czynnej co najmniej 10% powierzchni działki budowlanej, d) teren bez dostępności komunikacyjnej (kołowej) z drogi o symbolu 4.147.KD-GP, e) zakaz realizacji obiektów, w których działalność jest zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których jest wymagane obligatoryjne sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko, f) fragment terenu położony jest w obszarze ochrony stanowisk archeologicznych, prace ziemne podlegają nadzorowi konserwatorskiemu na warunkach określonych w przepisach szczególnych oraz w § 6 niniejszej uchwały. W § 2 ust. 3 pkt 5 uchwały wskazano, że przez "tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów", oznaczonym symbolem "P", należy rozumieć przeznaczenie ograniczone do zachowania istniejących oraz realizowania projektowanych budynków o funkcji produkcyjnej (z wyłączeniem produkcji zwierzęcej i roślinnej) usług produkcyjnych oraz składów i magazynów z niezbędnymi do ich funkcjonowania budynkami o pomieszczeniach technicznych i gospodarczych, garażami oraz terenami zieleni, dojściami, dojazdami, miejscami postojowymi i obiektami infrastruktury technicznej. Sąd podziela niekwestionowane przez stronę stanowisko organu, że planowane urządzenie wodne o zdolności poboru wody nie mniejszej niż 10m3/h jest obiektem infrastruktury technicznej. Jednakże, w ocenie skarżącej planowane przedsięwzięcie narusza § 10 pkt 1 i pkt 5 m.p.z.p. w którym na obszarze objętym planem ustalono następujące zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej: 1) podstawowy program wyposażenia terenów przeznaczonych pod zabudowę, obejmuje sieci i urządzenia: elektroenergetyczne, gazowe, zaopatrzenia w wodę, odprowadzenia i oczyszczania ścieków sanitarnych, odprowadzenia wód opadowych i telekomunikacyjne; 2) dopuszczalne jest wyposażanie terenów w sieci i urządzenia infrastruktury technicznej innych mediów ograniczone do obsługi wyłącznie poszczególnych terenów, pod warunkiem zachowania pozostałych ustaleń niniejszego planu oraz interesów osób trzecich; 3) ustala się prawo realizacji sieci i urządzeń infrastruktury technicznej (podziemnej i nadziemnej) wszystkich mediów: a) w ramach pasów drogowych ulic, dojść i dojazdów na całym obszarze planu na warunkach określonych przez zarządcę drogi, z wyłączeniem drogi krajowej Nr 2, b) w ramach pasów przylegających do terenów komunikacji (przy ulicach, przy dojściach i dojazdach) o granicach określonych liniami zabudowy i linią rozgraniczającą terenów komunikacji (ulic, dojść i dojazdów), przy zachowaniu możliwości zabudowy działek budowlanych ustalonych niniejszym planem oraz przepisów szczególnych, c) w osiach istniejących sieci; 4) dopuszcza się realizację sieci infrastruktury technicznej (podziemnej i nadziemnej) w terenach zabudowy wielorodzinnej i usługowej przy zachowaniu pozostałych ustaleń planu; 5) zaopatrzenie w wodę z istniejących i projektowanych wodociągów; 6) odprowadzenie ścieków bytowych i przemysłowych do komunalnych urządzeń kanalizacyjnych; 7) odprowadzenie ścieków przemysłowych do zewnętrznych urządzeń kanalizacyjnych – z warunkiem realizacji niezbędnych urządzeń podczyszczających w celu zachowania wymaganej przepisami szczególnymi, jakości odprowadzanych ścieków; 8) na terenach, nie wyposażonych w kanalizację sanitarną, ścieki mogą być odprowadzone do bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekłe, z wywozem na zlewnię oczyszczalni ścieków, lub do przydomowych lub zakładowych oczyszczalni ścieków zlokalizowanych w obrębie działki budowlanej (z zachowaniem wymagań określonych przepisami szczególnymi); 9) odprowadzenie wód opadowych i roztopowych do zewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej, do ziemi, do lokalnych odbiorników lub powierzchniowo - przy zachowaniu przepisów szczególnych; 10) dla wszystkich terenów budowlanych przewiduje się budowę oraz dopuszcza się realizację sieci i urządzeń elektroenergetycznych, ciepłowniczych i gazowych, dostarczających do odbiorców energię elektryczną, cieplną i gaz; zasady kształtowania przebiegu sieci określa pkt 3 niniejszego paragrafu, przy zachowaniu pozostałych ustaleń planu i przepisów techniczno-budowlanych; 11) dla terenów budowlanych przewiduje się doprowadzenie energii elektrycznej do działek budowlanych z istniejących i projektowanych linii niskiego napięcia; 12) w obrębie terenów przeznaczonych do zabudowy, przez które przebiega linia elektroenergetyczna 15kV dopuszcza się: - przebudowę linii ze zmianą trasy, - realizację stacji transformatorowych według zapotrzebowania, przy zachowaniu pozostałych ustaleń planu; 13) podstawowy układ sieci i urządzeń zaopatrzenia w energię elektryczną obejmuje: a) istniejące linie elektroenergetyczne 15kV, b) istniejące stacje transformatorowe z dopuszczeniem ich konserwacji lub wymiany, c) linie elektroenergetyczne niskiego napięcia; 14) usuwanie odpadów komunalnych na zasadach określonych w obowiązujących przepisach porządkowych - w oparciu o niezbędne urządzenia służące gromadzeniu odpadów w celu ich przygotowania do transportu do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania; 15) usuwanie odpadów niebezpiecznych - w sposób selektywny oraz wykluczający mieszanie z odpadami innymi niż niebezpieczne, przy zachowaniu przepisów szczególnych. Zdaniem strony regulacja zawarta w § 10 pkt 5 planu wyklucza możliwość poboru wód za pomocą studni. Sąd nie podziela tak zaprezentowanego stanowiska. Wskazana wyżej regulacja ustala, że zasadą jest zaopatrzenie w wodę z istniejących i projektowanych wodociągów, jednak ani ten, ani żaden inny przepis m.p.z.p. nie zawiera zakazu budowy nowych studni na terenie inwestycji. W ocenie sądu ustalenie w planie, że zasadą jest zaopatrzenie w wodę z sieci wodociągowej nie jest jednoznaczne z zakazem budowy studni. Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko organu, poparte orzecznictwem sądów administracyjnych, zgodnie z którym przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wprowadzające ograniczenia wykonywania prawa własności nie mogą być poddawane wykładni rozszerzającej. Bezspornie analizowany plan nie zawiera zakazu budowania studni, a więc nie wyklucza takiej możliwości (por. WSA w Gdańsku z 18 listopada 2015 r., II SA/Gd 482/15; WSA w Olsztynie z dnia 18 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Ol 1033/19). Podstawową zasadą planowania przestrzennego jest dopuszczalność wszystkiego, co nie jest sprzeczne z postanowieniami planu miejscowego, a logicznym tego uzasadnieniem jest okoliczność, iż przepisy o planowaniu przestrzennym ograniczają prawa obywateli, w tym konstytucyjnie chronione prawo własności. W dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym, które sąd podziela, wskazuje się w tym kontekście, że wszelkie ustawowe ograniczenia prawa własności, a w tym również ustalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, nie mogą być interpretowane rozszerzająco, w sposób nadmiernie ograniczający prawa właściciela, niż to wynika z ich literalnego brzmienia. (por. np. wyrok NSA z 4 grudnia 2019 r. II OSK 102/18; wyrok NSA z 9 maja 2018 r. II OSK 1508/16; wyrok NSA z 28 lipca 2016 r. II OSK 2836/14 – orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym w realiach niniejszej sprawy przepisy planu zagospodarowania przestrzennego wprowadzające ograniczenia wykonywania prawa własności nie mogą być poddawane wykładni rozszerzającej. Ze sformułowania planu o treści "zaopatrzenie w wodę z istniejących i projektowanych wodociągów", przy braku wyraźnego zakazu budowy studni nie można wywodzić, że ustalenia planu zawierają zakaz budowy studni, w tym także projektowanego urządzenia wodnego o zdolności poboru wody nie mniejszej niż 10 m3/h. Skoro żaden przepis m.p.z.p. nie zakazuje lokalizacji przedmiotowego urządzenia wodnego na terenie objętym inwestycją podzielić należy stanowisko organów obu instancji, że planowane przedsięwzięcie nie narusza regulacji zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Dalej wyjaśnić należy, że w świetle art. 59 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś. realizacja przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, ale tylko jeżeli obowiązek taki został stwierdzony w drodze postanowienia przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co wynika z art. 63 ust. 1 u.i.o.ś. Postanowienie, o którym mowa, wydaje się po zasięgnięciu opinii organów wskazanych w art. 64 ust. 1 pkt 1-4 u.i.o.ś. Organ zasięgający opinii przedkłada: 1) wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2) kartę informacyjną przedsięwzięcia; 3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 64 ust. 2 u.i.o.ś.). Organy opiniujące, uwzględniając łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., wydają opinię, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby - co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 64 ust. 3 u.i.o.ś.). Jak wynika z akt sprawy organ pierwszej instancji wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi i Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w Ł. o wydanie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby, co do zakresu raportu o oddziaływaniu tego przedsięwzięcia na środowisko Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi w postanowieniu z 15 kwietnia 2021 r. wyraził opinię, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz wskazał na konieczność określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków i wymagań wymienionych w ww. postanowieniu, które organ pierwszej instancji zawarł w punkcie II ppkt 1 decyzji. Także Dyrektor Zarządu Zlewni w Ł. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w piśmie z 8 czerwca 2021.r. wyraził opinię, że nie istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz wskazał na konieczność określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków i wymagań o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit.b ustawy u.i.o.ś oraz nałożenie obowiązku działań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. ustawy, co w niniejszej decyzji uczyniono w punkcie II ppkt 2-9. Wskazane wyżej organ wydały opinie, że dla przedmiotowej inwestycji nie istnieje potrzeba przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, wobec czego Burmistrz Miasta Ł., na podstawie wyrażonych opinii oraz w oparciu o załączoną do wniosku kartę informacyjną przedsięwzięcia, w punkcie pierwszym decyzji stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla omawianego przedsięwzięcia. Zgodnie bowiem z art. 84 ust. 1 u.i.o.ś. w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja ta wydawana jest po uzyskaniu opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1. Jak już zostało wyżej wskazane, warunek ten został spełniony. Ponadto w decyzji tej właściwy organ może określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b) lub c), lub nałożyć obowiązek działań, o których mowa w tym przepisie, a charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1a i ust. 2 u.i.o.ś). Z kolei w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Oznacza to, że uzasadnienie decyzji powinno zawierać rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia (pkt 1), usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych (pkt 2) oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 u.i.o.ś.. W ocenie sądu decyzja Burmistrza Miasta Ł. z 7 września 2021 r., odpowiada wymogom stawianym przez wskazane wyżej przepisy, a załączona do wniosku Karta informacyjna przedsięwzięcia wraz ze złożonymi w toku postępowania wyjaśnieniami, zawiera podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., co pozostaje w zgodzie z treścią art. 62a tej ustawy. Przedstawiono w niej m.in. skalę przedsięwzięcia, istotne rozwiązania charakteryzujące przedsięwzięcie, brak powiązań z innymi przedsięwzięcia, przewidywanie ilości wytwarzanych odpadów i ich wpływ na środowisko czy ryzyka wystąpienia poważniej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej. Organ pierwszej instancji dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego, w tym Karty informacyjnej przedsięwzięcia, i w sposób szczegółowy określił, na czym polegać ma planowana inwestycja. W konsekwencji sąd uznał, iż uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji odpowiada treści art. 85 ust. 2 pkt 2 u.i.o.ś. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących, jak twierdzi skarżąca bezprawnego eksploatowania studni na działce nr [...], które w jej ocenie ma wpływ na zakres oddziaływania planowanego przedsięwzięcie wskazać należy, że są one bezzasadne. Zdaniem sądu organ pierwszej instancji, a za nim organ odwoławczy słusznie uznały, że z przedłożonych wyjaśnień i aneksu do karty informacyjnej planowanego przedsięwzięcia wynika, że otwór oznaczony numerem [...] to znajdująca się na działce nr [...] studnia dolnokredowa. Otwór ten nie jest obecnie eksploatowany i nie posiada ważnych pozwoleń wodnoprawnych. Nowe urządzenie wodne - studnia St3 nie będzie miało wpływu na studnię położoną na działce o nr [...]. Eksploatacja nowej studni St3 nie wpłynie na pogorszenie zasobów eksploatacyjnych ujęcia położonego na działce [...]. Wnioski takie zawarte zostały w załączonej do Dodatku do dokumentacji hydrogeologicznej decyzji PWRN z 3 marca 1969 r. ustalającej zasoby eksploatacyjne ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych na terenie OSM w Ł., ul. [...], Ł. (załącznik nr 12). Dodatek ten został zatwierdzony przez Marszałka Województwa Łódzkiego decyzją z 16 listopada 2020 r. (załącznik nr 12), a oparte są na budowie obydwu studni, ich parametrach hydrogeologicznych i warunkach hydrogeologicznych w rejonie inwestycji. Studnia St3 ujmuje czwartorzędowy poziom wodonośny z warstwy piasków i żwirów fluwioglacjalnych nawierconych w przelocie głębokości 18,0-42,0 m p.p.t. Studnia na działce nr [...] ujmuje dolnokredowy poziom wodonośny wykształcony w piaskowcach nawierconych w przelocie głębokości 565,0 - 633,2 m p.p.t. Oba poziomy wodonośne rozdziela 84m warstwa iłów paleogeńsko-neogeńskich, które są gruntami praktycznie nieprzepuszczalnymi oraz 443 m warstwa skał węglanowych o różnym stopniu spękania o zmiennych warunkach filtracyjnych. Oba opisywane poziomy wodonośne nie są ze sobą w więzi hydraulicznej (nie mają ze sobą kontaktu) o czym świadczą różne poziomy stabilizacji napiętego zwierciadła wód podziemnych - poziom dolnokredowy stabilizuje się ok 26,0 m powyżej poziomu czwartorzędowego. Ujęcie OSM w Ł. ujmujące wody podziemne poziomu czwartorzędowego nie oddziałuje na położony ok 500,0 m niżej poziom dolnokredowy, więc ujęcie poziomu dolnokredowego nie znajduje się w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, które ogranicza się do wód czwartorzędowych. Z karty informacyjnej planowanego przedsięwzięcia wynika wprost, że w zasięgu oddziaływania ujęcia wód podziemnych OSM w Ł. przy ul. [...] znajduje się tylko ujęcie przy ul. [...], a między tymi ujęciami nie zachodzi skumulowane oddziaływanie. Czynne ujęcia wód znajdują się w odległości 0,66 km i 0,88 -1,58 km, 1,07 km i 1,34 km, 1,02 km a projektowane ujęcie znajduje się poza zasięgami wpływów sąsiednich istniejących ujęć (k. 8-9). Szczegółowe wyjaśnienia w zakresie wpływu planowanego przedsięwzięcia na studnie na działce [...] zostały zawarte w uzupełnieniu karty informacyjnej planowanego przedsięwzięcia 19 marca 2021 r. i załączonym aneksie (dokument oznaczony nr [...] w aktach sprawy), z których wynika, że otwór oznaczony numerem [...] to znajdująca się na działce [...] studnia dolnokredowa, która nie jest obecnie eksloatowana i nie posiada ważnych pozwoleń wodnoprawnych, a nowe urządzenie nie będzie miało na nią wpływu. Tożsame wnioski wynikają z Dodateku do dokumentacji hydrogeologicznej (dokument nr 51) oraz postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi z 15 kwietnia 2021 r., gdzie wskazano, że nowy otwór eksploatacyjny St3 znajduje się w północno-wschodniej części zakładu mleczarskiego. Istniejące otwory eksploatacyjne St1b i St2a znajdują się w odległości ok. 220 m i 227 m na południowy-zachód od nowego otworu. W odległości ok. 63 m. na południowy-wschód od dokumentowanego otworu znajduje się nieeksploatowana studnia ujmująca wody piętra dolnej kredy. Otwór St1, przy ul. [...] znajduje się w odległości ok. 411 m na południowy-zachód od otworu St3, a skumulowane oddziaływanie ujęć przy ul. [...] i ul. [...] będzie niewielkie i będzie powodowało obniżenie zwierciadła wody w studniach St1, St1b i St2a rzędu kilkudziesięciu centymetrów. Najbliższe udokumentowane, czynne ujęcie wód podziemnych znajduje się w odległości ok. 0,66 km na południowy-zachód od projektowanej studni i nie przewiduje się wystąpienia oddziaływań skumulowanych przedmiotowego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami (str. 3). Wobec powyższego, sąd akceptuje także stanowisko organów, iż zebrana w sprawie dokumentacja była wystarczającą do wydania orzeczenia kończącego przedmiotowe postępowanie i nie było potrzeby uzupełniania jej o wskazywane przez skarżącą dokumenty. Jak bowiem już wyjaśniono argumenty skarżącej odnoszące się do studni na działce [...] pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie. Mając na uwadze powyższe skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. dc