II SA/Łd 464/12

Dnia 5 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi W. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji Starosty [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwoleniu na budowę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...], nr [...], stwierdził niedopuszczalność odwołania W. M. od decyzji Starosty [...] z dnia [...], nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Spółdzielni Mieszkaniowej A w Z. pozwolenia na budowę i przebudowę zespołu boksów garażowych (obiekt kategorii XVII), oświetlenia parkingu, przyłącza kanalizacji deszczowej oraz przebudowę istniejącego parkingu na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], położonych w Z., przy ul. A 44a. Powyższą decyzję W. M. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w treści skargi wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca uzupełniła ów wniosek pismem z dnia 27 maja 2012 roku, w którym wskazała, iż wnosi o wstrzymanie zarówno zaskarżonego postanowienia, jak i decyzji je poprzedzającej. Skarżąca podniosła, iż budowa spornych garaży może doprowadzić do powstania dla niej i mieszkańców bloku negatywnych i nieodwracalnych konsekwencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, iż przedmiotowy wniosek dotyczy zarówno wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia jak i decyzji je poprzedzającej. W tym miejscu godzi się zauważyć, iż ochroną tymczasową, o której mowa wyżej objęto wszystkie akty i czynności poddane sądowej kontroli. Omawiana instytucja może zatem mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale jak wskazano także do wszystkich innych, podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego sprawy niniejszej wyjaśnić należy, iż w przedmiotowym przypadku wskazane wyżej przesłanki nie zachodzą, przede wszystkim ze względu na charakter będącego przedmiotem zaskarżenia do tutejszego Sądu rozstrzygnięcia – postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania w sprawie o pozwoleniu na budowę. Zgodnie bowiem z ugruntowanym już stanowiskiem doktryny, jak również orzecznictwem sądów administracyjnych wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rzeczywistości problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (zob. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich ponad wszelką wątpliwość nie wywołuje postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania w sprawie. W dalszej kolejności należy wyjaśnić zatem, czy w sprawie ze skargi na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania (art. 134 K.p.a.) dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji lub inaczej, czy przedmioty tych spraw mieszczą się w granicach tej samej sprawy. Na tle art. 135 p.p.s.a., w którym zawarte jest takie samo określenie "w granicach sprawy, której dotyczy skarga" przyjęto zapatrywanie, że sąd kontrolując legalność postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie może w trybie powołanego przepisu uchylić decyzji objętej tym odwołaniem, bo przedmioty tych spraw w znaczeniu materialnoprawnym nie są takie same (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 27 października 2004 roku, II SA/Ka 2352/02, OSP nr 3/2007, poz. 25 z aprobującą glosą Z. Kmieciaka. Zdaniem Sądu jednakże pojęcie "w granicach tej samej sprawy" zamieszczone w art. 61 § 3 p.p.s.a. ze względu na cel instytucji wstrzymania należy ujmować szerzej i w związku tym, Sąd przyjął, że w sprawie ze skargi na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania istnieje możliwość wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Przypomnieć trzeba, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji czy też powtórzenie treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Na stronie spoczywa obowiązek wskazania czy żąda wstrzymania wykonania decyzji ze względu na prawdopodobieństwo wyrządzenia mu znacznej szkody czy też spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, jak również obowiązkiem strony jest uprawdopodobnienie tych okoliczności. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Wskazać należy, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 roku, w sprawie sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Samo przekonanie strony skarżącej o zasadności podniesionych w skardze zarzutów pozostaje bez znaczenia dla oceny wniosku, gdyż wymagałoby rozstrzygnięcia sprawy, co na etapie tego postępowania jest niedopuszczalne. Zarówno uzasadnienie wniosku zawarte w skardze jak i w piśmie z dnia 27 maja 2012 roku jest ogólnikowe i sprowadza się w zasadzie do kontestowania przez skarżąca samej zasadności lokalizacji spornej inwestycji. Nie wskazano ani w skardze, ani w uzupełnieniu wniosku na żadne konkretne przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...]o pozwoleniu na budowę i przebudowę zespołu boksów garażowych, bowiem nie można za takowe uznać, ani niepowiadomienia skarżącej o planowanej budowie, ani domniemania braku miejsca na śmietniki i trzepaki po wybudowaniu spornych garaży ani ewentualnego braku możliwości wykonania manewrów przez pojazdy przejeżdżające pod blokiem (także straży pożarnej czy pogotowia). Należy także nadmienić, że przesłanek wstrzymania wykonania aktu administracyjnego, nie można utożsamiać z oceną jego legalności. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. m.o.