II SA/Łd 482/15

Dnia 17 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2015 roku sprawy ze skargi M. C. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta S. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 lutego 2015 roku w sprawie II SAB/Łd 171/14 w przedmiocie bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. LS Wyrokiem z dnia 18 lutego 2015 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 171/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi M. C., zobowiązał Prezydenta Miasta S. do rozpatrzenia wniosku M. C. z dnia [...] w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku i stwierdził, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego. W dniu 11 maja 2015 r. M. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na niewykonanie wspomnianego wyroku, domagając się wymierzenia Prezydentowi Miasta S. grzywny "za odmowę udostępnienia informacji publicznej". Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 czerwca 2015 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie, iż przed złożeniem skargi wezwała właściwy organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (art. 154 § 1 p.p.s.a.). Stosowne wezwanie w tym przedmiocie doręczono stronie w dniu 27 czerwca 2015 r., wobec czego termin do wykonania zarządzenia biegł od dnia 28 czerwca 2015 r. do dnia 6 lipca 2015 r. (dni: 4 lipca – sobota, 5 lipca – niedziela) i upłynął bezskutecznie. W dniu 29 czerwca 2015 r. skarżąca nadesłała do sądu wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przywołanego wyżej przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest przede wszystkim uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, które zresztą tutejszy sąd w pełni podziela przyjmuje się, że wezwanie organu do wykonania wyroku powinno mieć charakter bezsporny. Wezwanie, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie powoduje odrzucenie skargi bez możliwości jej konwalidacji. Oznacza to, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jeżeli strona nie wezwie organu do wykonania orzeczenia sądu lub załatwienia sprawy (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 6 września 2013 r. sygn. akt II OSK 1949/13 – Lex nr 1364257 oraz 13 września 2013 r. sygn. akt I OSK 1920/13 – Lex nr 1372738). Z nadesłanych przez organ akt administracyjnych sprawy niniejszej wynika, że M. C. przed wniesieniem skargi do sądu nie spełniła podstawowego warunku jej dopuszczalności, jakim jest uprzednie wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Nadto sama skarżąca pomimo wezwania sądu do wykazania, iż przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb z art. 154 § 1 p.p.s.a. i prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania zarządzenia, w zakreślonym terminie nie ustosunkowała się do wezwania sądu. W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. LS