II SA/Łd 545/16
PostanowienieWSA w Łodzi2016-08-26
Skład orzekający: Anna Stępień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wydane na podstawie art. 37 w związku z art. 123 k.p.a. w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy za nieuzasadnione podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wydane na podstawie art. 37 w związku z art. 123 k.p.a. w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy za nieuzasadnione nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani postanowieniem, na które służy zażalenie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. W związku z tym, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego i skarga na nie jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżący P. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] dotyczące uznania zażalenia skarżącego na niezałatwienie sprawy przez Prezydenta Miasta Ł. za nieuzasadnione. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że zaskarżone postanowienie nie jest aktem kończącym postępowanie ani nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy za nieuzasadnione p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł.
W dniu 25 lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy za nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wyjaśnił, powołując się na judykaturę, iż zaskarżone postanowienie nie jest aktem kończącym postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie, tego rodzaju postanowienia nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi P. K. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], wydane na podstawie art. 37 w związku z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – dalej jako: k.p.a.). Postanowienie to wydane zostało po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta Ł. sprawy w terminie.
W okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy istotne jest, iż zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii, jak w tym przypadku - bezczynności organu, wynikających w toku tego postępowania, ale nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie, gdyż k.p.a. jego nie przewiduje (art. 141 § 1 k.p.a.). Tego rodzaju postanowienia zatem nie mogą, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn.akt I OSK 306/05 – dostępny, jak i pozostałe przywoływane w uzasadnieniu, w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z uwagi na powyższe skarga P. K. na opisane postanowienie organu z dnia [...] jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Jednocześnie, działając stosownie do art. 6 p.p.s.a., wyjaśnić należy skarżącemu, iż stronie, która wyczerpała tryb postępowania przed organami administracji publicznej w sprawie bezczynności, przysługuje skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn.akt VII SA/Wa 1128/04). Może być ona wniesiona nawet wtedy, gdyby organ wyższego stopnia rozpatrując zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 k.p.a. uznał je, jak to się stało w niniejszej sprawie, za nieuzasadnione (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2004 r., sygn.akt IV SA 228/03).
a.bł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło