II SA/Łd 724/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 724/16 wydanego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej. A. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 10 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 724/16 oddalił skargę K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. W ustawowym terminie K. S. reprezentowany przez radcę prawnego K. K. zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej z dnia 18 maja 2017 r., przez złożenie 12 jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wspomniane wezwanie pełnomocnik skarżącego otrzymał w dniu 14 czerwca 2017 r., zatem termin do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej biegł od dnia 15 czerwca 2017 r. do dnia 21 czerwca 2017 r. W dniu 20 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącego uzupełnił wpis sądowy od skargi. Natomiast w dniu 27 czerwca 2017 r. zwrócił się do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej. Motywując rzeczony wniosek pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że w dniu 20 czerwca 2017 r. pomiędzy godziną 21:41:43 a 21:55:31 trzykrotnie próbował nadać za pośrednictwem automatu do nadawania przesyłek znajdującego się w budynku Urzędu Pocztowego w S. list polecony na adres sądu zawierający brakujące odpisy skargi kasacyjnej. Automat nie przyjął jednak przesyłki do nadania, pomimo trzykrotnego uiszczenia opłaty i wydania naklejek adresowych, które pełnomocnik po kolei umieścił na kopercie zawierającej przesyłkę. Automat wydał ponadto 3 wydruki reklamacji wraz z kserokopią koperty opatrzonej naklejkami adresowymi potwierdzającymi opłacenie przesyłki poleconej i właściwe jej zaadresowanie a także fakt niewłaściwego wydrukowania przez ten automat pocztowy kodu uniemożliwiającego nadanie przesyłki. Jako przyczyny niezrealizowania operacji pocztowej automat za każdym razem wyświetlał informację "Nie znaleziono kodu". Do wniosku załączono: 12 odpisów skargi kasacyjnej, potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię koperty z naklejkami z 20 czerwca 2017 r. oraz kserokopię wydruku trzech reklamacji z 20 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Według art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w przywołanych przepisach przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, które zresztą tutejszy sąd w pełni podziela podkreśla się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 896/14 – Lex nr 1628828, 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15 – Lex nr 1643289, 9 września 2014 r. sygn. akt II GZ 499/14 – Lex nr 1530525, 24 października 2016 r. sygn. akt I FZ 267/16 – dostępne na stronie internetowej pod adresem https://cbois.nsa.gov.pl.). Przystępując do merytorycznej oceny wniosku o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że został on złożony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wraz z wnioskiem pełnomocnik skarżącego kasacyjnie złożył również odpowiednią ilość odpisów skargi kasacyjnej, a więc dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie. Ponadto motywując wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik przytoczył okoliczności oraz przedłożył dokumenty, które dowodzą braku winy w uchybieniu terminu i z całą pewnością uzasadniają uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. A. P.