II SA/Łd 755/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. T. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 r. w sprawie ze skargi S. T. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...]znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz wstrzymania czynności egzekucyjnych i uznania zarzutów za nieuzasadnione w sprawie rozbiórki tymczasowego obiektu budowalnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. a.bł. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie S. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 r. odrzucające skargę. W motywach rozstrzygnięcia Sąd podał, że odpis postanowienia z dnia 19 listopada 2015 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem został doręczony skarżącemu dnia 26 listopada 2015 r. Ostatni dzień na wniesienie zażalenia przypadał na dzień 3 grudnia 2015 r. Tymczasem zażalenie zostało wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 4 grudnia 2015r., co oznacza że strona uchybiła ustawowemu terminowi do wniesienia zażalenia. Pismem z dnia 4 stycznia 2016 r. S. T. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 r. W treści wniosku wyjaśnił, że przedmiotowe zażalenie opłacił w dniu 2 grudnia 2015 r. i w tym samym dniu przekazał uprawionemu pracownikowi Poczty Polskiej przesyłkę zawierającą zażalenie. Uzyskanie informacji o nadaniu przesyłki przez operatora pocztowego dopiero w dniu 4 grudnia 2015 r. stało się podstawą do złożenia reklamacji w placówce pocztowej, która nie została jeszcze rozpoznana. Zdaniem wnioskodawcy oddanie zażalenia na ręce uprawnionego pracownika Poczty Polskiej w sytuacji gdy podpisana została umową z Poczta Polską na obsługę poczty firmowej jest równoznaczne z oddaniem w polskiej placówce pocztowej, wobec czego zażalenie powinno zostać rozpoznane jako wniesione w terminie. S. T. podkreślił, że zażalenie zostało wysłane do Sądu dopiero w dniu 4 grudnia 2015 r. bez jego winy, bowiem dochował należytej staranności w przygotowaniu i oddaniu pisma uprawnionemu pracownikowi Poczty Polskiej. Jednoczenie S. T. zaznaczył, że uzyskał informację o nadaniu zażalenia w dniu 4 grudnia 2015 r. dopiero dnia 28 grudnia 2015 r. z odebranego w tej dacie postanowienia o odrzuceniu zażalenia. Wskazał, że do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia załączył dwa odpisy zażalenia wraz z potwierdzeniem uiszczenia stosownej opłaty. Końcowo wnioskodawca podniósł, że zażalenie z dnia 2 grudnia 2015 r. jest oczywiście uzasadnione, bowiem skarga została odrzucona bez jego winy, gdyż w dniu 10 sierpnia 2015 r. uiścił opłatę od skargi w wysokości 100 zł na rachunek bankowy WSA w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Wskazać należy, że podstawowym elementem wniosku o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie istnienia okoliczności faktycznych wskazujących na brak winy osoby, która uchybiła terminowi. Brak winy w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym winien być oceniany z uwzględnieniem wszelkich okoliczności konkretnej sprawy w odniesieniu do obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy. Obowiązkiem strony jest bowiem zachowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. postanowienia NSA: z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 196/11, z dnia 11 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 77/11, z dnia 20 września 2011 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 456/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, zatem może nastąpić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podmiot domagający się przywrócenia terminu winien dołożyć wszelkich starań celem wyjaśnienia przyczyn uchybienia. Odnosząc powyższe do argumentacji zawartej we wniosku o przywrócenie terminu stwierdzić należy, że strona nie wykazała w należyty sposób okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. W aktach sprawy znajduje się koperta wskazująca datę nadania przesyłki zawierającej zażalenie z dnia 2 grudnia 2015 r. Wynika z niej, że zażalenie to zostało wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 4 grudnia 2015 r. Gołosłowne twierdzenia wnioskodawcy, iż już w dniu 2 grudnia 2015 r. przekazał przesyłkę zawierającą zażalenie uprawionemu pracownikowi Poczty Polskiej nie są wystarczającymi do uznania, że operator pocztowy nienależycie wywiązał się z obowiązków nań nałożonych na mocy umowy o świadczenie usług pocztowych. Podkreślić również należy, że choć do wniosku o przywrócenie terminu S. T. załączył oświadczenie pracownika A Sp. z o.o. odpowiedzialnego za wysyłanie korespondencji, wskazano w nim inną datę przekazania korespondencji niż data wskazana w treści zażalenia. Pracownik Spółki oświadczył bowiem, że nadał korespondencje w dniu 3 grudnia 2015 r., podczas gdy w treści zażalenia wskazano na datę 2 grudnia 2015 r. W ocenie Sądu również fakt wszczęcia procedury reklamacyjnej związanej z wyjaśnieniem okoliczności daty nadania korespondencji skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie daje podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Tym samym przyjąć trzeba, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że nadał zażalenie z dnia 2 grudnia 2015 r. w innej dacie niż wynikająca z daty stempla pocztowego znajdującego się na kopercie zawierającej przedmiotowy środek zaskarżenia. Podsumowując stwierdzić należy, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 r. i w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji. a.bł.