II SA/Łd 764/18

Dnia 11 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Ł. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonanie zaskarżonego postanowienia. ał Ł. M., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb zlokalizowanego na działce nr ewid. 725/2, obr. [...], gm. P. oraz nałożenia obowiązku dostarczenia w terminie do dnia 1 października 2018 r.: - zaświadczenia burmistrza o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; - czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzonego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego; - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, iż brak wstrzymania zaskarżonego postanowienia do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę, może doprowadzić do sytuacji wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków prawnych, gdyż nie przedłożenie dokumentów wskazanych w postanowieniu PINB w R. w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 1 października 2018 r. spowoduje, że organ I instancji zobowiązany będzie orzec nakaz rozbiórki przedmiotowego zbiornika do karmienia i czyszczenia ryb, zaś skarżący kwestionuje zasadność obowiązków nałożonych postanowieniem organu I instancji, wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 Prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302) – w skrócie "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Obowiązek wykazania przesłanek wynikających z powyższego przepisu ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz stosownymi dowodami. Nie jest wystarczające zatem samo złożenie wniosku, czy wskazanie w uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie jego wykonywania. Sąd zauważa, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, zaś kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W ocenie Sądu trudno znaleźć zastosowanie przepisu zawartego w art. 61 § 3 p.p.s.a. do postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych oraz nakładającego na inwestora obowiązek dostarczenia do organu szereg dokumentów. Zauważyć należy, że wykonalność zaskarżonego postanowienia może być rozumiana w dwóch aspektach. Pierwszy odnosi się do kwestii wstrzymania prowadzonych robót budowlanych. W tym zakresie zauważyć należy, że postanowienie to nie ma charakteru kończącego postępowanie i załatwiającego co do istoty kwestię legalizacji. Celem wstrzymania prowadzenia robót jest w istocie rozważenie przez organ jakie nakazy, względnie zakazy w odniesieniu do prowadzonej budowy powinny zostać wydane. Dopiero skutkiem wydania zaskarżonego postanowienia będzie przeprowadzenie przez organ I instancji postępowania w przedmiocie legalizacji wykonanych robót budowlanych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 811/11). Oznacza to, że nie można wstrzymać wykonania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, ponieważ wydanie takiego postanowienia dopiero uruchamia tryb postępowania legalizacyjnego, jak i naprawczego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1342/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 stycznia 2018 r. sygn. II SA/Gd 66/18). Co więcej, wstrzymanie wykonania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych stanowiłoby w istocie przyzwolenie na dalsze prowadzenie prac przez inwestora mimo stwierdzenia przez organ samowoli budowlanej. Drugi aspekt wykonalności zaskarżonego postanowienia odnosi się do nałożonych na inwestora obowiązków. Na gruncie niniejszej sprawy obowiązek taki stanowi konieczność przedłożenia wskazanych przez organ dokumentów i złożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Mając na uwadze, iż termin do wykonania wspominanych obowiązków, zakreślony w zaskarżonym postanowieniu już upłynął, stwierdzić należy, iż w tym zakresie postanowienie nie posiada już przymiotu wykonalności i nie jest związane z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, ani też nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia także wymaga, że rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest w żaden sposób uzależnione od oceny zasadności skargi. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia ał