II SA/Łd 796/11
PostanowienieWSA w Łodzi2011-08-03
Skład orzekający: Arkadiusz Blewązka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę Sejmiku Województwa, wniesiona po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, została złożona w ustawowym terminie, jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w ciągu 60 dni, ale następnie podjął uchwałę odmawiającą zmiany zaskarżonej uchwały?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę Sejmiku Województwa, wniesiona po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, została wniesiona po terminie. Termin do wniesienia skargi wynosi 60 dni od dnia wniesienia wezwania, jeśli organ nie udzielił odpowiedzi. Podjęcie uchwały odmawiającej zmiany zaskarżonej uchwały po upływie tego terminu nie przywraca terminu do wniesienia skargi, ponieważ skargę wnosi się na uchwałę organu, a nie na odpowiedź na wezwanie.Stan faktyczny
Gmina Miasto T. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę Sejmiku Województwa dotyczącą programu ochrony powietrza. Skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, na które organ nie udzielił odpowiedzi w ustawowym terminie. Następnie Sejmik Województwa odmówił zmiany uchwały. Organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niezachowanie terminu do jej wniesienia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 3 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasto T. na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia programu ochrony powietrza dla strefy w województwie łódzkim postanawia: odrzucić skargę. j.m.
Uchwałą nr [...] z dnia [...] Sejmik Województwa [...] przyjął program ochrony powietrza dla obszaru miasta T..
Pismem z dnia [...] znak: [...] Gmina Miasto T. wezwała Sejmik Województwa [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie zapisów powyższej uchwały pod l.p. 1 i 2 tabeli zawartej w załączniku nr 1a do tej uchwały. Wezwanie wpłynęło do Kancelarii Sejmiku w dniu 9 lutego 2011r.
Postanowieniem z dnia [...] znak: [...], a następnie postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Marszałek Województwa [...] zawiadomił Gminę Miasto T., iż z uwagi na szczególnie skomplikowany charakter sprawy termin jej załatwienie ostatecznie zakreślono na dzień [...].
Pismem z dnia [...] znak: [...] Gmina Miasto T. wystąpiła do Sejmiku z prośbą o wyjaśnienie przyczyn bezczynności organu w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz wezwała do jednoznacznego ustosunkowania się do jego treści.
W dniu [...] Sejmik Województwa [...] uchwałą nr [...] odmówił zmiany zaskarżonej uchwały nr [...] z dnia [...].
Pismem z dnia 13 czerwca 2011r. Gmina Miasto T. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia [...], wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej zapisów pkt 1 i 2 tabeli zawartej w załączniku nr 1a do tej uchwały.
W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa [...] wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niezachowanie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1590 ze zm., w skrócie u.s.w.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia – zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. W myśl art. 91 ust. 1 wskazanej ustawy przepis art. 90 stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne, narusza prawa osób trzecich.
Stosownie do art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. (inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Z art. 52 § 4 p.p.s.a. wynika z kolei, że w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wskazuje natomiast, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Zagadnienie zachowania terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 53 § 2 p.p.s.a. było przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r. sygn. akt II OPS 2/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60). W uchwale tej zaprezentowano pogląd, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga.
W świetle powyższego, mając na względzie to, że w niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione do organu w dniu 9 lutego 2011r. i przed upływem 60 dni od jego wniesienia organ nie udzielił na nie odpowiedzi, uznać należy, iż termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 11 kwietnia 2011r. Natomiast skarga została złożona w dniu 16 czerwca 2011r., a więc po upływie terminu wynikającego z powołanego art. 53 § 2 p.p.s.a.
W tej sytuacji fakt, że postanowieniem z dnia [...], a następnie postanowieniem z dnia [...] Marszałek Województwa [...] zawiadomił stronę skarżącą o wyznaczeniu nowego terminu do załatwienia sprawy, nie mógł wywołać skutku w postaci przesunięcia początku i końca biegu terminu do wniesienia skargi. Skutku takiego nie mogła wywołać również okoliczność podjęcia przez Sejmik Województwa [...] stosownej uchwały dopiero w dniu [...], a więc po upływie 60 – dniowego terminu od wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśnić nadto w tym miejscu należy, iż uchwała z dnia [...] stanowiła w istocie jedynie odpowiedź organu na wezwanie strony skarżącej do usunięcia naruszenia prawa. Skargę wnosi się natomiast na uchwałę (zarządzenie) organu, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie ma celu jedynie umożliwienie organowi załatwienie sprawy we własnym zakresie. Analogiczny pogląd prawny został natomiast wyrażony w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2009r., sygn. akt II OSK 1787/09 oraz z dnia 4 listopada 2010r., sygn. akt I OSK 1808/10 (dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
j.m.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło