II SA/Łd 809/15

Dnia 4 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, , Protokolant Pomocnik sekretarza Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2015 roku sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "A" z siedzibą w Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego oddala skargę. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] znak: [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...]znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zamierzenia inwestycyjnego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 8 (działka nr 16, obręb [...]) oraz działce drogowej nr 6/2, obręb [...]. Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...] nr [...] znak: [...] Prezydent Miasta Ł. zatwierdził projekt budowlany i udzielił S.L. i P.W. wspólnikom spółki cywilnej B S.L., P.W. z siedzibą w Ł. pozwolenia na budowę obejmującego budowę budynku wielorodzinnego z garażami wielostanowiskowymi; zewnętrznych instalacji: elektrycznej, wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej; ogrodzenia; murów oporowych; ukształtowania terenu i zieleni oraz układu komunikacji wewnętrznej i zjazdów na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 8 (działka nr 16, obręb [...]) oraz działce drogowej nr 6/2, obręb [...]. Odwołanie od w/w decyzji Prezydenta Miasta Ł. wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa C w Ł., zarzucając: I. naruszenie norm prawa procesowego: 1. art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 ze zm.), dalej powoływanej jako "K.p.a.", poprzez naruszenie zasady praworządności i niewyjaśnienie okoliczności sprawy, w szczególności: wydanie pozytywnej decyzji dla inwestora, podczas gdy ten prowadzi budowę budynku mieszkalnego przy ul. A 16, względem której wstrzymano prace z uwagi na osunięcie się terenu podczas pogłębiania, co spowodowało zagrożenie dla budynku sąsiedniego od strony północnej, tj. przy ul. A 14, a w dalszej kolejności stworzyło bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzkiego; - nieustosunkowanie się do pisma strony odwołującej się z dnia [...] zawierającego zastrzeżenia i uwagi do projektu budowlanego; 2. art. 8 i 9 K.p.a. poprzez nieprowadzenie postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli oraz świadomość prawną, co doprowadziło do przyjęcia, że spełnione zostały wymagania określone w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.), dalej powoływanej jako "Pr.bud.", podczas gdy: inwestor przedstawił oferty sprzedaży lokali pomimo braku pozwolenia na budowę; droga dojazdowa do budowanego obiektu nie stanowi drogi pożarowej, gdyż brak jest odpowiednich oznaczeń; w aktach nie ma dokumentacji dotyczącej przetargu publicznego uprawniającej inwestora do realizacji zamierzenia objętego inwestycją w sytuacji gdy umowa zawarta została z [...] Spółką Infrastrukturalną w Ł., w której 100% udziałowcem jest Gmina Ł.; obrys budynku przekracza swoimi wymiarami nieprzekraczalną granicę 4m. od granic działki sąsiedniej, zaś od strony wschodniej ten parametr wynosi 1,55m; w budynku planuje się wybudowanie 17 lokali mieszkalnych, a miejsc parkingowych zaprojektowano 16 podczas gdy do każdego lokalu mieszkalnego powinno być co najmniej 1 miejsce parkingowe; brakuje możliwości parkowania na ul. A, jeżeli droga ta zostanie zaprojektowana jako droga pożarowa do przedmiotowego budynku; brak będzie miejsc parkingowych dla osób przyjeżdżających do nowopowstałego budynku; - brak zlecenia opinii biegłego z zakresu geologii, który winien wypowiedzieć się na okoliczność prawidłowości obliczeń, możliwości przeprowadzenia przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego, ewentualnie sposobu zabezpieczeń, jakie powinny zostać wykonane; - art. 11 K.p.a. poprzez lakoniczne wskazanie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy; - art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 80 K.p.a. poprzez wydanie decyzji na podstawie niekompletnego materiału dowodowego, w szczególności poprzez pominięcie zarzutów oraz wniosków zgłoszonych przez stronę; art. 107 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie dokładnie jaka podstawa materialno-prawna legła u źródła wnioskowania, iż zaistniały stan faktyczny, choć niekompletny, wyczerpuje daną normę prawną; II. błąd w ustaleniach faktycznych, wskazując iż na obecnym etapie można jedynie stwierdzić błędy w procedowaniu, a aktualne ustalenia faktyczne są niekompletne i już na tym etapie rysuje się niekonsekwencja w toku rozumowania organu; III. naruszenie norm prawa materialnego: art. 33 ust. 2 Pr.bud. poprzez uznanie, iż inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia załączył prawidłową dokumentację; art. 35 ust. 1, 2 i 4 Pr.bud. poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę pomimo braku sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzenia informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia; art. 35 ust. 3 Pr.bud. poprzez brak nałożenia obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a w razie jego bezskutecznego upływu wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; - art. 12 K.p.a. w zw. z art. 35 ust. 6 Pr.bud. poprzez nieprzedłużenie terminu na zgłoszenie zastrzeżeń i uwag przez stronę odwołującą się do dnia 9 kwietna 2015r., podczas gdy 65 – dniowy termin na wydanie decyzji w sprawie mijał dnia 23 kwietnia 2015r.; § 4 ust. 2 pkt 4j) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109 poz. 719) w zw. z § 12 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124 poz. 1030) poprzez uznanie, że ulica A stanowi drogę pożarową, podczas gdy brak jest oznaczenia odpowiednim znakiem droga pożarowa oraz znakiem zakaz zatrzymywania i postoju. Z uwagi na powyższe Spółdzielnia Mieszkaniowa C w Ł. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę; ewentualnie uchylenie tejże decyzji w całości i ponowne rozpatrzenie sprawy. Powołaną na wstępie decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, odnosząc się do zarzutów odwołania w pierwszej kolejności organ wyjaśnił, że fakt prowadzenia przez inwestora innej inwestycji, która nie ma wpływu na przedmiotowe przedsięwzięcie nie może być rozpatrywany w niniejszym postępowaniu. Wojewoda wskazał nadto, że strony zostały zawiadomione pismem z 11 marca 2015r. o wszczęciu postępowania i możliwości składania uwag i zastrzeżeń. Spółdzielnia Mieszkaniowa C w Ł. zapoznała się z aktami sprawy w dniu 24 marca 2015r. w siedzibie organu. Zaś pismem z dnia 26 marca 2015r. wystąpiła do organu o przedłużenie do 2 kwietnia 2015r. terminu na złożenie uwag i wniosków. Dalej Wojewoda wyjaśnił, że organ I instancji przyjął to wystąpienie milczącą zgodą. W dniach 2 kwietnia 2015r. do 7 kwietnia 2015r. strona nie wykazała jednak żadnej aktywności w sprawie, zatem organ I instancji wydał w dniu [...] zaskarżoną decyzję. Następnie strona nadała w placówce pocztowej pismo z dnia 2 kwietnia 2015r. zawierające prośbę o kolejne przedłużenie terminu do złożenia wniosków do dnia 9 kwietnia 2015r., które przyjęto w kancelarii organu [...] kwietnia 2015r., już po wydaniu decyzji. Wojewoda wskazał w dalszej kolejności, że w dniu 9 kwietnia 2015r. Spółdzielnia Mieszkaniowa C złożyła w organie I instancji pismo z dnia 7 kwietnia 2015r., zawierające uwagi i zastrzeżenia do przedmiotowej sprawy, lecz wobec wydania decyzji zastrzeżenia zawarte w tym piśmie nie mogły być w niej uwzględnione. Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że kwestia związana z przedstawianiem przez inwestora ofert sprzedaży oraz sprawa przetargu nie dotyczą postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i wobec tego nie mogą być przedmiotem rozstrzygania w niniejszym postępowaniu. W dalszej kolejności organ odwoławczy podniósł, że działka, na której ma być realizowana inwestycja, graniczy tylko od strony północnej z działką budowlaną o nr 5/10. Wskazał, że odległości określone w § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015r. poz. 1422), dalej powoływanego jako "rozporządzenie", są spełnione i wynoszą odpowiednio 3m i 4m. Natomiast od strony zachodniej działka inwestycji graniczy z ul. A, a od strony wschodniej i południowej z działką o nr 620, która jest również drogą, więc wobec tych działek w/w przepisy nie mają zastosowania. Odnosząc się do kolejnego zarzutu odwołania Wojewoda zauważył, że w decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] października 2014r. nr [...] o warunkach zabudowy w rozdziale II pkt 3.3 ustalono warunek, iż dla obsługi planowanej inwestycji należy zapewnić miejsca postojowe dla samochodów osobowych poza pasami dróg publicznych w liczbie – minimum 1mp/1 mieszkanie, lecz nie mniej niż 1mp/60m2 powierzchni mieszkań. W projektowanym budynku przewidziano 17 lokali mieszkalnych, a zatwierdzony projekt budowlany przewiduje 16 miejsc w garażach oraz jedno miejsce parkingowe na zewnątrz przystosowane dla osób niepełnosprawnych. Wobec powyższego – w ocenie organu – ustalenia zawarte w decyzji o warunkach zabudowy zostały spełnione. W zakresie zarzutu braku opinii z zakresu geologii organ wskazał, że zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany zawiera opracowanie pn. "'Opinia geotechniczna wraz z dokumentacją badań podłoża gruntowego mieszkalnego budynku wielorodzinnego..." wykonane w Pracowni Geologicznej D w Z. Pismem z dnia 19 czerwca 2015r. inwestor został wezwany do uzupełnienia akt sprawy o projekt geotechniczny, zgodnie z wymogiem zawartym w § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz.U. poz. 463). Projekt tenże został przekazany przez inwestora do organu w załączeniu do pisma z dnia 26 czerwca 2015r., zaś przedstawiciel Spółdzielni Mieszkaniowej C w Ł. zapoznał się z tą dokumentacją w dniu 13 lipca 2015r. Dalej organ wyjaśnił, że ulica A jest tzw. "drogą pożarową" dla projektowanego budynku. W związku z brakiem możliwości zapewnienia zgodnie z przepisami dojazdu pożarowego do projektowanego budynku wzdłuż jego dłuższego boku warunki bezpieczeństwa przeciwpożarowego dla przedmiotowej inwestycji zostały określone w "Opinii w sprawie warunków dojazdu pożarowego do projektowanego budynku wielorodzinnego w Ł. przy ul. A 8" z dnia 19 stycznia 2015r. wykonanej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, a następnie zaakceptowane przez [...] Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w Ł. postanowieniem z dnia [...] lutego 2015r. znak: [...] na podstawie § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz.U. Nr 124. poz. 1030). W oparciu o tę opinię i postanowienie inwestor zamieścił w dokumentacji projektowej opracowanie pn. Aneks p.poż., w którym określił wskazane rozwiązania zastępcze. Jednocześnie Wojewoda podał, że odpowiednie znaki na drodze pożarowej winien zapewnić zarządca tej drogi. Wobec faktu, że ulica A jest zgodnie z wykazem drogą wewnętrzną będącą we władaniu Zarządu Dróg i Transportu w Ł., to do tego organu należy właściwe jej oznakowanie i utrzymanie zgodnie z § 5 w/w rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów Podsumowując Wojewoda [...] stwierdził, że w badanej sprawie inwestor spełnił wymogi obowiązującego prawa tj. złożył wniosek o pozwolenie na przedmiotową budowę, załączając oświadczenie o prawie do dysponowania terenem na cele budowlane oraz cztery egzemplarze projektu budowlanego z decyzją Prezydenta Miasta Ł. o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji, co stanowi o wywiązaniu się inwestora z obowiązków wynikających z art. 33 ust. 2 Pr.bud. Wskazana w pozwoleniu na budowę inwestycja jest zgodna z warunkami określonymi w w/w decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] października 2014r. ustalającej warunki zabudowy. Poza tym organ wskazał, że zbadał sprawę pod kątem wymogów określonych art. 35 ust. 1 Pr.bud. i wobec spełnienia koniecznych wymagań, zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 Pr.bud. nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wywiodła Spółdzielnia Mieszkaniowa C w Ł. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie: art. 10 K.p.a. poprzez uniemożliwienie prawidłowej ochrony interesów skarżącej polegające na wydaniu decyzji pomimo wpłynięcia wniosku strony o udzielenie dodatkowego terminu na przedstawienie stanowiska; art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 K.p.a. poprzez brak ustaleń w części istotnej do rozstrzygnięcia sprawy, a w konsekwencji brak wyjaśnienia w sposób wyczerpujący i wszechstronny przedmiotowej sprawy, w szczególności niezbadanie wszystkich zastrzeżeń zgłoszonych przez stronę i odniesienie się tylko do niektórych oraz błędne ustalenie przez organ odwoławczy okoliczności sprawy, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegające na przyjęciu, iż wnioskodawca winien otrzymać pozwolenie na budowę. Nadto skarżąca zarzuciła naruszenie norm prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1, 2 i 4 Pr.bud. poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę pomimo braku sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi, a także kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pod kątem wszystkich zarzutów i zastrzeżeń zgłoszonych przez uczestnika. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ I instancji w sposób niewyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, co zostało zaaprobowane przez organ II instancji, który przyjął ustalenia organu I instancji za prawidłowe i na nich oparł swoje rozstrzygnięcie. Skarżąca zarzuciła, że organ wydał decyzję w sprawie mając jednocześnie wiedzę, że złożyła wniosek o udzielenie dodatkowego terminu na zajęcie stanowiska. Tym samym wydana została decyzja w żaden sposób nieodnosząca się do wniosku skarżącej, co doprowadziło do sytuacji, że organ do jej zastrzeżeń się nie odniósł. Skarżąca podkreśliła jednocześnie, że nie wypowiadając się w żaden sposób co do pierwszego wniosku o przedłużenie terminu na zajęcie stanowiska organ spowodował sytuację, że skarżąca nie wiedziała, czy termin został przedłużony czy też nie i wystąpiła z ponownym wnioskiem, który został pominięty, bowiem wydano decyzję. Dalej Spółdzielnia Mieszkaniowa wskazała, że w zaskarżonej decyzji nie przedstawiono toku rozumowania i wniosków co do ustaleń poczynionych przez organ. W ocenie skarżącej organ II instancji w sposób błędny odniósł się do zarzutu dotyczącego miejsc parkingowych, bowiem powszechnie wiadomym jest, iż w sytuacji, gdy pojazd nie ma odpowiednich uprawnień nie może zostać zaparkowany na miejscu przeznaczonym dla osób niepełnosprawnych, co powoduje, iż jeden z lokatorów od początku jest pozbawiony możliwości zaparkowania swojego pojazdu na parkingu. Ze względu na powyższe Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła o uchylenie decyzji organów I i II instancji, przekazanie organowi I instancji sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i uznając że zarzuty skarżącej pozostają bez wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia w postępowaniu odwoławczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014r. poz. 1647) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego z garażami wielostanowiskowymi; zewnętrznych instalacji: elektrycznej, wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej; ogrodzenia; murów oporowych; ukształtowania terenu i zieleni oraz układu komunikacji wewnętrznej i zjazdów. Podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy powołanej już wcześniej ustawy Prawo budowlane. Jak stanowi art. 35 ust. 1 Pr.bud. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W w/w art. 35 Pr.bud. został określony zakres działania organu administracji architektoniczno – budowlanej w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Podkreślić należy, że organ o którym mowa, został pozbawiony możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu. Tym samym ocenie organu może podlegać jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w zakresie ściśle określonym w ustawie. Dopuszczalne jest jedynie sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy oraz wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki lub terenu podlega sprawdzeniu tylko pod kątem zgodności z przepisami, w tym zwłaszcza techniczno – budowlanymi określonymi w rozporządzeniu. Do obowiązków organu należy również sprawdzenie kompletności projektu budowlanego, w tym czy posiada on wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, a także sprawdzenie, czy projekt ten został sporządzony przez osobę posiadającą właściwe uprawnienia budowlane. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 Pr.bud., właściwy organ nakłada obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 Pr.bud.). Natomiast zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 Pr.bud., w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Pr.bud., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ma charakter związany. Uregulowanie art. 35 ust. 4 Pr.bud. nawiązuje do treści art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015r., poz. 199), zgodnie z którym każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich. Przedmiotowa regulacja stanowi również przejaw realizacji zasady wynikającej z art. 4 Pr.bud., w myśl której każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Poza tym treść art. 35 ust. 4 Pr.bud. stanowi również konkretyzację zasady wyrażonej w art. 140 Kodeksu cywilnego, stosownie do której właściciel może, z wyłączeniem innych osób, m.in. korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno – gospodarczym przeznaczeniem swego prawa w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że organ I instancji przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na przedmiotowe zamierzenie budowlane wykonał prawidłowo spoczywające na nim obowiązki wynikające z przepisów prawa. Projektowana inwestycja odpowiada wymogom określonym w decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] października 2014r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy. W tym zakresie wyjaśnić należy, że w projekcie budowlanym zachowana została nieprzekraczalna linia zabudowy od ulicy A tj. działki drogowej nr 6/2 oraz od działki drogowej nr 620. Wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej nr 16 wyniósł 41,97%, a zatem mieści się w granicach od 35% do 54% określonych w warunkach zabudowy; szerokość elewacji frontowej od ul. A wynosi 11,28m podczas gdy dozwolona na mocy decyzji o warunkach zabudowy waha się od 10m do 18m; wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej ustalono na 16,5m mieszczącym się w przedziale od 15m do 26m; układ połaci dachowych wielospadowy przy kącie nachylenia głównych połaci dachowych wynoszącym 2% również odpowiada wymogom określonym w decyzji o warunkach zabudowy. Należy dostrzec, że inwestor spełnił także warunki obsługi w zakresie infrastruktury i komunikacji poprzez zapewnienie zaopatrzenia w energię elektryczną i wodę z sieci miejskich; odprowadzania ścieków sanitarnych i deszczowych do kanalizacji miejskiej oraz obsługi komunikacyjnej inwestycji z ul. A przez projektowane dwa zjazdy. Wbrew zarzutom skargi inwestor spełnił również wymóg zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc postojowych dla samochodów osobowych poza pasami dróg publicznych. Decyzja o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji przewiduje, że dla planowanej inwestycji należy zapewnić miejsca postojowe w liczbie minimum 1mp/1 mieszkanie, lecz nie mniej niż 1mp/60m2 powierzchni mieszkań. Przypomnieć należy, że stosownie do § 18 rozporządzenia zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również miejsca postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Liczbę i sposób urządzenia miejsc postojowych należy dostosować do wymagań ustalonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby miejsc, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Z powyższego wynika, że ustawodawca pod pojęciem miejsc postojowych rozumie również miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych. Decyzja o warunkach zabudowy również nie rozróżnia miejsc postojowych. Zatem do wymaganej liczby miejsc postojowych, jakie należy zapewnić dla projektowanej inwestycji, należy zaliczyć także miejsce postojowe dla osób niepełnosprawnych. Stwierdzić zatem należy, że inwestor prawidłowo ustalił liczbę miejsc postojowych na 17, w tym jedno przystosowane dla osób niepełnosprawnych w sytuacji gdy przewidywana łączna ilość mieszkań w budynku ma wynieść 17, przy powierzchni łącznej mieszkań wynoszącej 1017,40m2 co gwarantuje zapewnienie jednego miejsca postojowego na każde 60m2 tejże powierzchni. W dalszej kolejności stwierdzić należy, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu (lub jego sprawdzenia) – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Pr.bud. Organ orzekający prawidłowo również stwierdził zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi. W tym zakresie organ szczegółowo odniósł się zarzutów odwołania. I tak w kwestii odległości projektowanego budynku od granic z sąsiednimi działkami, w odniesieniu do przepisów § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia słusznie wskazał, że odległość projektowanego budynku od działki budowlanej o nr 5/10 spełnia wymogi prawa, zaś od strony zachodniej, wschodniej oraz południowej projektowanego budynku przedmiotowe przepisy rozporządzenia nie mają zastosowania, gdyż działki te nie mają charakteru budowlanego. Poza tym organ poprawnie odniósł się do zarzutów odwołania związanych z warunkami dojazdu pożarowego do projektowanego budynku, powołując się na uregulowania powołanych wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. W tym zakresie Wojewoda [...] słusznie zaznaczył, że warunki bezpieczeństwa pożarowego określone zostały w "Opinii w sprawie warunków dojazdu pożarowego do projektowanego budynku wielorodzinnego w Ł. przy ul. A 8" z dnia 19 stycznia 2015r. wykonanej przez rzeczoznawcę d/o spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, a następnie zaakceptowane przez [...]Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w Ł. postanowieniem z dnia 9 lutego 2015r., znak: [...]. Następnie podkreślić należy, że organ zatwierdzający projekt budowlany uprawniony był stwierdzić kompletność projektu budowlanego i posiadanie przez inwestora wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b Pr.bud. , a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Pr.bud. Przedłożony w niniejszej sprawie do zatwierdzenia projekt budowlany zawiera projekt zagospodarowania terenu sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący wymienione w art. 34 ust. 3 pkt 1 Pr.bud. określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Ponadto projekt budowlany obejmuje projekt architektoniczno – budowlany, określający zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 2 Pr.bud. funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia. W przedłożonej dokumentacji znalazł się również projekt geotechniczny wraz z opinią geotechniczną terenu inwestycji, co odpowiada regulacji przewidzianej w art. 34 ust. 3 pkt 4 Pr.bud. Ponadto podkreślić należy również, że inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynikające ze znajdującego się aktach sprawy aktu notarialnego z dnia 1 kwietnia 2014r. Rep. [...]. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej postępowanie poprzedzające wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przeprowadzone zostało z poszanowaniem zasad, o których mowa art. 7, art. 11, art. 77, art. 80 oraz art. 107 K.p.a. W niniejszej sprawie rzetelnie przeprowadzono postępowanie wyjaśniające. Organ wyczerpująco zebrał, a następnie rozpatrzył całość materiału dowodowego, po czym do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował prawidłową normę prawa materialnego celem podjęcia rozstrzygnięcia. Wbrew temu co twierdzi strona skarżąca decyzja organu odwoławczego została należycie uzasadniona i spełnia wymogi wynikające z art. 11 i 107 § 3 K.p.a. W szczególności organ w wystarczającym stopniu odniósł się do argumentacji odwołania wyjaśniając przy tym przesłanki, którymi kierował się podejmując rozstrzygnięcie. Nadmienić warto, że w treści odwołania strona podnosiła również argumenty niemające wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, w odniesieniu do których wystraczające było zwięzłe wyjaśnienie organu odwoławczego zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 10 K.p.a. poprzez wydanie decyzji pomimo wpływu wniosku strony o udzielenie dodatkowego terminu na przedstawienie stanowiska podnieść należy, że strona przed wydaniem decyzji przez organ I instancji miała możliwość składania wniosków i uwag. W treści zawiadomienia o wszczęciu postepowania z dnia 11 marca 2015r. została o tym fakcie poinformowana. W dniu 24 marca 2015r. przedstawiciele strony skarżącej zapoznali się z dokumentacją dotyczącą przedmiotowego wniosku o pozwolenie na budowę. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że stosownie do art. 12 K.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Zgodnie zaś z art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z pierwszym wnioskiem przedstawiciela strony skarżącej o przedłużenie terminu na składanie uwag i wniosków organ nie wydawał decyzji do dnia 2 kwietnia 2015r., a więc do końca wnioskowanego przedłużenia terminu. Wobec braku aktywności strony skarżącej również w ciągu kliku najbliższych dni po tej dacie organ nie miał obowiązku dalszego oczekiwania. Wydanie w takiej sytuacji decyzji przez organ I instancji nie może być uznane za pogwałcenie art. 10 K.p.a., a z całą pewnością odpowiada przywołanej powyżej zasadzie szybkości postępowania. Skoro drugi wniosek o przedłużenie terminu na zajęcie stanowiska w sprawie został złożony przez stronę skarżącą już po wydaniu decyzji przez organ I instancji, to w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stawiać organowi zarzutu jego nieuwzględnienia. Nadmienić również należy, że pismo Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia 7 kwietnia 2015r. zawiera zarzuty zbieżne z treścią odwołania od decyzji organu I instancji, co oznacza że argumentacja strony została wzięta pod uwagę na dalszym etapie postępowania w sprawie. Końcowo warto zaznaczyć, iż na gruncie art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr.bud. ochronie w procesie budowlanym podlegają nie jakiekolwiek interesy osób trzecich, ale interesy uzasadnione, tj. oparte o konkretne przepisy prawa, z których strony postępowania mogą wywieść przysługujące im uprawnienia lub ograniczające inwestora obowiązki. Właścicielowi nieruchomości przysługują prawne środki ochrony przed sposobem zagospodarowania na cele budowlane nieruchomości sąsiedniej, jeżeli projektowany sposób zagospodarowania kolidowałby z jego prawnie chronionym interesem poprzez naruszenie przez inwestora obowiązujących przepisów prawa, w szczególności przepisów techniczno – budowlanych. Natomiast jeśli inwestycja w żaden sposób nie narusza tychże przepisów nie można mówić o naruszeniu uzasadnionych interesów. Przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr.bud., nie można bowiem rozumieć w ten sposób, że interes osób trzecich nim chroniony może naruszać prawo inwestora wynikające z art. 4 Pr.bud. Tym samym sprzeciw właścicieli sąsiednich nieruchomości nieznajdujący oparcia w obowiązujących przepisach prawa nie może blokować planów inwestycyjnych osoby, która legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (vide wyroki WSA: w Poznaniu z dnia 22 maja 2013r. w sprawie IV SA/Po 183/13; w Białymstoku z dnia 8 listopada 2012r. w sprawie II SA/Bk 648/12; w Warszawie z dnia 6 lipca 2012r. w sprawie VII SA/Wa 2249/11; w Łodzi z dnia 28 czerwca 2011r. w sprawie II SA/Łd 497/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Podsumowując stwierdzić należy, że organ wydający kontrolowane pozwolenie na budowę zasadnie stwierdził, że inwestor spełnił wszystkie wymagania przewidziane w art. 33 ust. 2 oraz art. 35 ust. 1 Pr.bud. Jednocześnie uznając, że materiał dowodowy nie budzi wątpliwości, organ nie miał podstaw aby odmówić wydania pozwolenia na budowę, gdyż po spełnieniu wymogów przewidzianych w przywołanych przepisach na takie załatwienie sprawy nie zezwala art. 35 ust. 4 Pr.bud. Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną. k.ż.