II SA/Łd 845/14

Dnia 24 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2015 roku sprawy ze skargi Z. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie realizacji przyłącza wodociągowego oddala skargę. a.bł. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o umorzeniu postępowania. Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 25 czerwca 2013 r. Z. W. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o sprawdzenie zgodności z przepisami realizacji przyłącza wodociągowego do budynku na nieruchomości B. G. - K. ul. A w K. (działka nr ew. 1466/2), które jej zdaniem zostało wykonane z naruszeniem działającego urządzenia budowlanego obsługującego budynek wnioskodawczyni. Wyjaśniła, że od ponad siedemdziesięciu lat istniało przyłącze wodociągowe do jej budynku od strony ul. A, które przebiegało przez działkę sąsiada o nr ew. 1466/2. Chciałaby aby nowe przyłącze wodociągowe wykonane przez B. G. - K. przedłużyć do jej budynku wg. układu jaki istniał do czasu wykonania nowego przyłącza. W związku z tym wnosi o sprawdzenie prawidłowości realizacji przyłącza oraz prawidłowości wykonania robot budowlanych (m.in. w trybie art. 61, 62 w zw. z art. 5 pkt 2 Prawa budowlanego). Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie realizacji przyłącza wodociągowego do budynku na nieruchomości B. G., ul. A w K. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Z.W. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] nr [...], uchylił postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), umorzył postępowanie administracyjne w sprawie realizacji przyłącza wodociągowego do budynku na nieruchomości B. G., ul. A w K. Organ ustalił, że w ul. A istniała sieć wodociągowa będąca własnością D. W wyniku likwidacji części majątku Spółki, D rozwiązała umowy z odbiorcami wody, o czym zostali poinformowani. Rozwiązanie umowy pomiędzy wnioskodawczynią a D nastąpiło z dniem [...]. W związku z wieloletnim planem rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowo - kanalizacyjnych, zatwierdzonym przez Radę Miasta K., C w K. wybudowało w 2012r. własną sieć umożliwiając włączenie do niej nieruchomości pozbawionych przez D dostaw wody. Jednocześnie pismem z dnia 6 maja 2013r. C przekazał do skarżącej warunki przyłączenia do sieci budynku skarżącej, które wskazywały na możliwość podłączenia od strony ul. B, tj. ulicy przy której znajduje się budynek wnioskodawczyni. Zwrócił uwagę, że w istniejącym poprzednio układzie zaopatrzenia w wodę wnioskodawczyni jako jedyna z całego zespołu mieszkańców pomiędzy ul. A i B posiadając budynek przy ul. B korzystała z wody poprzez "przyłącze wodociągowe" mające przebieg przez teren działki sąsiada (tj. B. G.) od strony ul. A, które nie figuruje na żadnej mapie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. przeprowadził szczegółowe postępowanie wyjaśniające w zgłoszonej sprawie, zebrał materiał dowodowy i nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie nieprawidłowości dotyczących przekroczenia przepisów określonych obecnie obowiązującą ustawą Prawo budowlane, o czym poinformował skarżącą pismem z dnia 27 sierpnia 2013r. Prowadząc postępowanie dowodowe stwierdził, że zgodnie z art. 29a ustawy Prawo budowlane B. G., inwestor oraz właścicielka działki nr 1466/2 przy ul. A, dopełniła wszystkich niezbędnych procedur przy realizacji przyłącza wodociągowego do swojej posesji znajdującej się przy ul. A w K. tzn.: uzyskała warunki techniczne z C w K. z dnia [...] na budowę przyłącza wodociągowego, opracowała projekt budowlany przyłącza wodociągowego uzgodniony w Zespole Uzgadniania Dokumentacji Projektowej dla Miasta K.- opinia z dnia 21 września 2012r., uzyskała z Urzędu Miasta K. pozwolenie na umieszczenie w pasie drogowym ulicy A przyłącza wodociągowego – decyzja z dnia [...] zleciła wykonanie przyłącza wodociągowego następnie przedstawiła geodezyjną inwentaryzację powykonawczą przyłącza wody z dnia 16 kwietnia 2013r. i uzyskała protokóły częściowego i końcowego odbioru technicznego przyłącza wodociągowego przy udziale C (właściciela sieci). Zatem w ocenie organu właścicielka nieruchomości nr 1466/2 wykonała działanie w zakresie budowy przyłącza wodociągowego w sposób zgodny z prawem. Realizacja przyłącza wodociągowego do B. G. nastąpiła na podstawie art. 29a ustawy Prawo budowlane, tj. wg warunków i zasad określonych przez gestora sieci - w co PINB w K. nie może ingerować. W odniesieniu do twierdzeń wnioskodawczyni organ wskazał, że na mapie figuruje podłączenie jej budynku do studni, dlatego ewentualnie istniejące przyłącze wodociągowe przechodzące przez działkę B. G. - K. było działaniem samowolnym - rozwiązaniem nieformalnym, a tym samym nie może stanowić podstaw do roszczeń z tytułu jego usunięcia. Organ podkreślił, że z informacji uzyskanych z C w K. wynika, że, z ulicy A - 11 odbiorców zleciło Spółce opracowanie dokumentacji technicznej pod budowę przyłączy wodociągowych. Projekty te zostały wykonane, następnie inwestorzy przystąpili do budowy przyłączy. Obecnie sukcesywnie nowi odbiorcy są przyłączani do nowo wybudowanej sieci. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006r. Nr 123, poz. 858) realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Stąd obowiązek wykonania przyłącza i dopełnienia wymagań przyłączenia do sieci spoczywa na osobie ubiegającej się o przyłączenie. Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków jest własnym zadaniem Gminy i PINB nie ma wpływu na realizację zadań z tej ustawy. Ponadto, w dniu 20 września 2013r. w siedzibie PINB w K. odbyło się spotkanie, na którym Z. i A W. otrzymali wyczerpujące wyjaśnienia na zadane pytania (w związku z pismem skarżącej z dnia 3 lipca 2013r.) i podpisali protokół ze spotkania m. in. zaznajamiając się z pojęciem "przyłącza wodociągowego", które skarżąca rozumiała jako odcinek łączący sieć wodociągową z pierwszym punktem poboru wody w budynku. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Z. W., wskazując, że organ całkowicie zignorował jej wniosek z dnia 25 czerwca 2013 r. Wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji, rozpatrzenie sprawy zgodnie z jej wnioskiem oraz przekazanie sprawy do innej osoby niż J. B., gdyż jego dotychczasowe postępowanie nie gwarantuje poszanowania prawa i obiektywności rozstrzygnięcia. Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ wyjaśnił, że w analizowanej sprawie organ stopnia podstawowego zasadnie orzekł o umorzeniu postępowania wskazując na jego bezprzedmiotowość, brak jest bowiem przepisu prawa, który dawałby legitymację do podjęcia działań w przedmiotowej sprawie, tj. wniosku z dnia 25 czerwca 2013 r., w którym strona wniosła "o sprawdzenie zgodności z przepisami realizacji przyłącza wodociągowego do budynku na nieruchomości B. G. ul. A w K. (działka nr ewid, 1466/2) zrealizowanego w kwietniu 2013 r.". Jego zdaniem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zasadnie uznał, że przyczyną uzasadniającą umorzenie postępowania w sprawie przyłącza wodociągowego do nieruchomości B. G. jest ustalenie, iż zostało ono zrealizowane na podstawie art. 29a ustawy Prawo budowlane, tj. wg warunków i zasad określonych przez gestora sieci. Wskazał, że w aktualnym stanie prawnym w przypadku budowy przyłączy, inwestor ma prawo wyboru procedury pozwalającej na realizację inwestycji i może skorzystać z jednej z dwóch możliwości: - na podstawie zgłoszenia - art. 30 ust. 1 pkt 1a w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane lub bez zgłoszenia - art.29a ustawy Prawo budowlane. W analizowanej sprawie inwestor skorzystał z możliwości realizacji przyłącza bez zgłoszenia. Przepis art. 29 a ustawy Prawo budowlane obliguje inwestora do wykonania na odpowiedniej mapie planu sytuacyjnego przyłącza. Jak wynika z akt sprawy inwestor dokonał uzgodnienia dokumentacji projektowej przedmiotowego przyłącza wodociągowego w Urzędzie Miasta K., Zespole Uzgadniania Dokumentacji Projektowej dla miasta K. Co więcej, Inwestor dokonując wyboru powyższej procedury nie miał obowiązku przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Po stwierdzeniu, że brak jest podstaw do dalszego prowadzenia postępowania, w sytuacji jego wszczęcia (przeprowadzone czynności wyjaśniające), organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego właściwie skorzystał zatem z unormowania zawartego w art. 105 § 1 k.p.a. Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu organ wyjaśnił, że z pisma C w K. z dnia 23 sierpnia 2013r. wynika, że projekt budowy przyłącza wodociągowego do działki nr 1466/2 stanowiącej własność inwestora B. G. określa włączenie przyłącza bezpośrednio do sieci wodociągowej Ø 160 mm HD-PE w ulicy A, bez konieczności wykorzystania istniejącego przyłącza wodociągowego stanowiącego własność D, na które powołuje się skarżąca. Kwestia uprzednio istniejącego przyłącza pozostaje zatem jego zdaniem bez wpływu na wynik postępowania. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wniosła Z. W., zarzucając naruszenie art. 105 w zw. z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Zdaniem skarżącej organy w sposób nieprawidłowy powołały się na art. 29a Prawa budowlanego, bowiem odnosi się on do budowy przyłącza na warunkach określonych przez gestora sieci, tymczasem w przedmiotowej sprawie zakres wykonanych robót budowanych nie wypełnia definicji budowy. Przyłącze zostało wykonane z wykorzystaniem w przeważającej części elementów istniejącego od 1942 r. przyłącza (Ø50, długości 110m) zasilającego w wodę budynki na działkach nr 1464 (ul. B 5) i nr 1463 (ul. A 8). Przebieg trasy zinwentaryzowanego jako "nowe przyłącze" do budynku na działce nr 1466/2 pokrywa się z trasą przyłącza istniejącego od 1942 r. Skarżąca nie kwestionuje prawa właścicielki działki nr 1466/2 do budowy nowego przyłącza (w prawdziwym tego słowa znaczeniu), gdyż takie rozwiązanie nie skutkowałoby odcięciem możliwości poboru wody od dnia 8 kwietnia 2013 r. Zdaniem skarżącej roboty wykonane przez inwestora są regulowane przez art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 2 Prawa budowlanego. Skarżąca dodała, że obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (uchwała Rady Miasta K. z dnia [...] nr [...]) przewiduje dla terenu obejmującego działki nr 1464, 1466/1, 1466/2, oznaczonego symbolem 4MN (teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej) zachowanie istniejącej sieci wodociągowej i przyłącza do sieci z dopuszczeniem rozbudowy i przebudowy w przypadku kolizji z projektowanym zagospodarowaniem terenów lub innych względów technicznych (§ 21 ust. 9 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 uchwały). Podniosła, że organ ograniczał jej prawo dostępu do akt sprawy, mimo formalnego zawiadomienia o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z § 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do merytorycznego rozpoznania. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach art. 145 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Po myśli art. 134 §1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Kontroli Sądu została poddana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.nr [...] z dnia [...] umarzającą postępowanie w sprawie realizacji przyłącza wodociągowego do budynku na nieruchomości B. G. przy ulicy A w K.. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż sądy administracyjne, podobnie jak organy administracji nie są, co do zasady, powołane do rozpatrywania sporów o charakterze cywilno-prawnym i roszczeń mających taki charakter. Wszelkie więc roszczenia o tym charakterze, kierować należy do sądów powszechnych jako rzeczowo właściwych. Ocena zatem czy skarżącej przysługuje i jakie roszczenie w stosunku do B. G. czy zakładu wodociągów i kanalizacji, wykraczała poza kognicję Sądu w rozpatrywanej sprawie. Nie jest również rolą sądu administracyjnego rozstrzyganie czy skarżącej przysługują uprawnienia i jakie w stosunku do wybudowanego przez B. G. przyłącza wodnego od strony ulicy A. Okoliczność ta pozostaje zresztą bez wpływu na ocenę jego legitymacji w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym, bowiem jego przedmiotem były roboty budowlane, których skarżąca nie była inwestorem i które nie były wykonywane na terenie nieruchomości, do których przysługiwałby jej jakikolwiek tytuł prawny. Skarżąca w istocie nie została pozbawiona dostępu do wody przez działania B. G. czy zakładu wodociągów i kanalizacji lecz przez własne działania, nie chcąc się podłączyć do wybudowanego miejskiego wodociągu od stromy ulicy B. Skuteczne rozwiązanie umowy o dostarczanie wody przez dotychczasowego dostawcę czyli D z dniem 30 kwietnia 2012 roku spowodowało zaprzestanie dostarczania wody do nieruchomości przy ulicy B 5 w K., która to nieruchomości była zasilana przez przyłącze przechodzące przez nieruchomość B. G. Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone przez organy administracji, że budowa przyłącza przez inwestorkę - B. G. odbyła się legalnie, a ponadto nie mogła spowodować odcięcia wody do budynku skarżącej w znaczeniu prawnym, bowiem po pierwsze na mapach geodezyjnych brak jest legalnego przyłącza wodociągowego doprowadzającego wodę od ul. A do nieruchomości skarżącej (dz. 1464) a po drugie dotychczasowa umowa z D o dostarczanie wody została skutecznie wypowiedziana, a tym samym ani po stronie B. G. czy taż zakładu wodociągów nie mógł istnieć prawny obowiązek wybudowania przyłącza dla skarżącej. Należy również wyjaśnić, że na gruncie prawa polskiego żaden właściciel nieruchomości nie może być zmuszony do wyrażenia zgody na przeprowadzenie ciągów doprowadzających media do innej prywatnej nieruchomości przez swoją własność. W ustalonym stanie faktycznym sprawy brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie legalności wykonanego przyłącza. Celem postępowania w sprawie legalności wykonanego obiektu jest sprawdzenie czy dany obiekt wybudowano legalnie tzn. czy uzyskano pozwolenie na budowę lub zgłoszenie. W myśl bowiem art. 28 roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30. W przypadku realizacji przyłączy, w tym wodociągowych, mogą być one realizowane w trzech formach. Na podstawie pozwolenia na budowę wówczas, gdy przyłącze jest tylko częścią większej inwestycji budowlanej (np. osiedla mieszkaniowego, domu wielomieszkaniowego, zakładu), względnie na podstawie zgłoszenia, lub też bez pozwolenia na budowę i zgłoszenia – do czego upoważnia pod określonymi warunkami art. 29a. Inwestor w zależności od swej woli może wybudować określone w art. 29 ust. 1 pkt 20 przyłącza bez obowiązku ich zgłoszenia, o ile spełni wymogi określone w komentowanym artykule. Ta uproszczona forma realizacji przyłącza wymaga sporządzenia planu sytuacyjnego na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Taki dokument przedstawił inwestor w niniejszej sprawie wraz z protokołami odbioru i projektem budowlanym przyłącza. Należy również odnieść się do twierdzeń, skarżącej, iż realizacji przyłącza odbiega od zamierzenia inwestycyjnego, gdyż nie polega na wybudowaniu nowego przyłącza ale na wykorzystaniu w znacznej mierze istniejącego. Nawet jeżeli tak było w procesie budowy, że wykorzystano stare rury o większym przekroju do przepchnięcia w ich wnętrzu nowych polietylenowych o mniejszych przekrojach to nie zmienia to faktu, że nowe rury zostały położone tylko tyle, że prostszą metodą. Nie uzasadnia to również prowadzenia prac odkrywkowych celem sprawdzenia czy rury nowe zostały położone obok starych czy i w jakimś zakresie wykorzystane zostało stare przyłącze, przecież to przyłącze służyło już do zaopatrywania w wodę nieruchomości B. G.. Z projektu technicznego wykonania przyłącza wynika jednoznacznie, iż rury zostały położone metodą przecisku - przewiertu. Warto też rozważyć, co nie wpływu na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia, czy skarżąca w ogóle posiada interes prawny w postępowaniu w sprawie legalności wykonania przyłącza. W orzecznictwie podnosi się bowiem, że uprawnienia właścicielskie w stosunku do urządzeń, służących do doprowadzenia lub odprowadzenia płynów, stanowiących elementy sieci, nie stanowią o interesie prawnym ich właściciela do działania w postępowaniu, którego przedmiotem jest wykonanie sieci czy też przyłącza na terenie nieruchomości sąsiednich. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie była inwestorem robót polegających na budowie przyłącza i nie były one wykonywane na terenie nieruchomości, do których przysługiwałby jej jakikolwiek tytuł prawny. Posiadaczem sieci jest ponadto wyłącznie przedsiębiorstwo wodociągowe. Dana osoba posiada więc interes prawny tylko wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy poprzez wydanie decyzji (czy postanowienia) mogłoby wpłynąć na jej sytuację prawną, zmieniając ją w jakikolwiek sposób. Jakkolwiek zatem, zgodzić należy się z tezą, iż jednym ze źródeł interesu prawnego, o którym stanowi art. 28 k.p.a., może być prawo cywilne, a w szczególności prawa rzeczowe, jednakże nie zmienia to faktu, że musi istnieć związek pomiędzy określoną normą (np. prawa cywilnego) a sytuacją prawną danego podmiotu, kształtowaną w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny jest przy tym określany jako osobisty, konkretny, aktualny i prawnie chroniony, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się z indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją strony. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2013r., sygn.akt I OSK 1957/11, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 1336345). Posiadanie przez dany podmiot statusu strony nie zależy przy tym od subiektywnej oceny owego podmiotu w tym zakresie, zaś okoliczności występujące w danej sprawie muszą w sposób nie budzący wątpliwości wskazywać na przesłanki określone w art. 28 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2013r., sygn.akt I OSK 1874/11, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 1336332). Konkludując dotychczasowe uwagi Sąd, podziela stanowisko organów administracji co do legalności wykonanego przyłącza przez B. G. a nadto, iż skarżącej nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu w sprawie legalności wykonania spornego przyłącza, do czego odnoszą się wywody zaprezentowane po wyżej. W konsekwencji jednak prawidłowo organy administracji umorzyły postępowanie jako bezprzedmiotowe, gdyż przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie legalności wybudowanego przyłącza a zaskarżona decyzja ostatecznie odpowiada prawu. Mając powyższe na względnie, Sąd uznał działanie organów administracji w niniejszej sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego, nie dopatrzył się też naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi. ms