II SA/Łd 869/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 marca 2022 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy budynków mieszkalnych oddala skargę. B.A. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 105 § 1 i art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r. poz. 735) - dalej: k.p.a.; [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta S. z dnia [...] r., nr [...] o umorzeniu w całości postępowania administracyjnego w sprawie legalności budowy trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych na działkach o nr ew. 447/8, 447/9, 447/10 zlokalizowanych w S. przy ul. A. Z dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, że wnioskiem z dnia 17 kwietnia 2020 r. B.J. (właściciel działki ew. o nr 447/5) wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta S. o przeprowadzenie kontroli legalności budowy przedmiotowej inwestycji. W ocenie wnioskodawcy realizacja przedsięwzięcia ma miejsce z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegającym na braku wykonania rozdzielenia pomiędzy budynkami oznaczonymi jako budynki A i B. W następstwie przeprowadzonego postępowania administracyjnego, w tym przeprowadzonej w dniu 24 czerwca 2020 r. kontroli na miejscu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta S. decyzją z dnia [...] października 2020 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy przedmiotowych budynków mieszkalnych. Wskutek rozpatrzenia odwołania wniesionego przez B. J., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. uchylił rozstrzygnięcie organu i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał na konieczność szczegółowego odniesienia się do kwestii zgodności prowadzonych robót budowlanych zarówno z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2019 r., nr [...], jak i z obowiązującymi przepisami prawa, w tym ustaleniami aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W szczególności organ zaakcentował konieczność ustalenia, czy wybudowane budynki w zabudowie bliźniaczej są oddzielone szczeliną dylatacyjną. W toku ponownie prowadzonego postępowania, pismem z dnia 1 lutego 2021 r. B.J. wskazywał na dodatkowe okoliczności wymagające sprawdzenia, odnoszące się do kwestii zgodnego z projektem i obowiązującymi przepisami prawa wykonania okapu dachu budynku, montażu okien w budynku oraz zachowania wymaganej powierzchni biologicznie czynnej w związku z utwardzeniem terenu kostką brukową. Decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta S. umorzył w całości postępowanie w sprawie legalności budowy przedmiotowych budynków mieszkalnych. W ocenie organu przeprowadzone w sprawie czynności kontrolne i zgromadzona dokumentacja bezspornie wskazują zgodność realizowanej inwestycji, polegającej na budowie trzech budynków jednorodzinnych, w tym dwu w zabudowie bliźniaczej, z zatwierdzonym projektem budowlanym, powszechnie obowiązującymi przepisami prawa oraz z postanowieniami obowiązującego na tym terenie aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Miasta S. z dnia 2 marca 2011 r., nr [...]. Powyższa zgodność obejmuje również zgłaszane przez wnioskodawcę wątpliwości, co do oddzielenia budynków A i B realizowanych w zabudowie bliźniaczej szczeliną dylatacyjną; zgodności wykonania okapu dachu; montażu okien oraz zachowania powierzchni biologicznie czynnej terenu inwestycji. Tym samy wobec zaistniałej przesłanki bezprzedmiotowości prowadzonego postępowania koniecznym było jego umorzenie. Kwestionując zasadność wydanego rozstrzygnięcia niezależne odwołania wnieśli G.O. (współwłaściciel działki o nr ew. 447/1) oraz B.J.. W ocenie G.O. realizowane w ramach przedmiotowej inwestycji budynki mieszkalne są posadowione na działce, której powierzchnia jest mniejsza niż powierzchnia dopuszczalna, wynikająca z postanowień obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto zdaniem odwołującego organ nadzoru budowlanego nie wyjaśnił w jaki sposób inwestor wykonał dylatację pomiędzy budynkami A i B w części już wybudowanej (parterowej), a nadto pominął, iż pomiędzy ścianami budynków nie zachowano minimalnej odległości 8 m, wynikającej z § 271 ust. 1 przepisów pożarowych. Natomiast odwołujący się B.J. zarzucał niedostateczne zbadanie przez organ I instancji kwestii wykonania dylatacji pomiędzy budynkami A i B. W jego ocenie opieszałość organu nadzoru budowlanego umożliwiła inwestorowi ukrycie newralgicznych części budynków, a udostępnione kontrolującym odkrywki i wykonane nacięcia w ścianie stanowią jedynie atrapę istnienia dylatacji. Zdaniem skarżącego oba budynki stanowią całość, co zdaniem strony potwierdza przedłożone do akt sprawy zdjęcie fragmentu odkrytego muru inwestycji. Zaskarżoną niniejszą skargą decyzją z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta S. z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia oraz na dokonane w sprawie ustalenia faktyczne. Podkreślił, iż objęta niniejszym postępowaniem kontrolnym inwestycja, polegająca na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, prowadzona jest w oparciu o pozostającą w obrocie prawnym decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2019 r. zatwierdzającą projekt budowlany oraz udzielającą pozwolenia na budowę. Decyzją ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...]. Ponadto jak wynika ze zgormadzonej w sprawie dokumentacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt II SA/Łd 146/20 oddalił wniesioną przez B. J. skargę na w/w decyzję, jako niezasadną. Tym samym w ocenie organu odwoławczego kwestia legalności przedmiotowej budowy wymagała oceny zgodności jej realizacji z zatwierdzonym projektem budowlanym. W tym celu, w dniu 19 lutego 2021 r. przeprowadzono kontrolę na miejscu. Z załączonego do akt sprawy protokołu kontroli wynika, iż inwestycja obejmuje budowę trzech budynków jednorodzinnych, z czego dwa z nich (oznaczone jako budynki A i B) realizowane są w zabudowie bliźniaczej. W dacie prowadzonych czynności kontrolnych objęte inwestycją budynki znajdowały się w stanie surowym zamkniętym, a prowadzone prace budowlane związane były z pokryciem dachu oraz montażem konstrukcji barierek balkonowych. Kontrolujący na podstawie wykonanych przez inwestora, w toku przeprowadzanej kontroli odkrywek zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz budynku ustalili, że pomiędzy budynkami A i B znajduje się szczelina dylatacyjna, wynosząca ok. 0,5 cm. Powyższe ustalenia zostały udokumentowane sporządzoną dokumentacją fotograficzną. Ustalono również, iż realizacja przedmiotowej inwestycji, w tym w zakresie wykonanego okapu dachu, usytuowania budynków oraz zachowania powierzchni biologicznie czynnej, jest zgodna z zatwierdzonym projektem budowalnym, postanowieniami obowiązującego na terenie inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jedyne stwierdzone przez kontrolujących nieistotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego polegało na wybudowaniu pomiędzy budynkami A i B, ogniomuru, który jak wynika z wyjaśnień inwestora stanowi dwie niezależne ściany, zakończone obróbką blacharską w jednym arkuszu. Wykonany ogniomur spełnia wymogi zabezpieczenia przeciwpożarowego określone wyżej powołanym rozporządzeniu. Wobec powyższych ustaleń oraz w oparciu o zgromadzoną w aktach sprawy dokumentację organ odwoławczy stwierdził, iż inwestor wykonał trzy odrębne budynki jednorodzinne, z czego dwa z nich (budynki A i B) wykonane w zabudowie bliźniaczej, posiadają dwie osobne ściany oddzielone szczeliną dylatacyjną, zgodnie z rozwiązaniem przyjętym w projekcie budowlanym, zatwierdzonym pozostającą w obrocie prawnym decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2019 r. udzielająca pozwolenia na budowę. Wykonane ściany stanowią dla każdego z budynków przegrodę budowlaną wydzielającą je z przestrzeni, co stanowi jeden z elementów definiujących budynek. Realizowana inwestycja jest zgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym, postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zarówno pod kątem prowadzonej dokumentacji, jak i prowadzonych robót budowlanych. Tym samym w ocenie organu odwoławczego, wobec braku stwierdzenia podstaw do zastosowania przez organy nadzoru przepisów prawa budowlanego, zasadnym był o umorzenie przedmiotowego postępowania. Z powyższych względów organ odwoławczy za nieuzasadnione uznał zarzuty odwołań dotyczące kwestii niewykonania szczeliny dylatacyjnej pomiędzy budynkami A i B. Natomiast odnośnie zarzutu G.O., co do niezgodności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powierzchni działek, na których realizowana jest przedmiotowa inwestycja organ odwoławczy wskazał, iż kwestia zasadności, jak i prawidłowości podziału działek pozostaje poza zakresem niniejszego postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego w sprawie legalności budowy, a co za tym idzie zarzut ten pozostaje bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi B. J. zarzucając naruszenie prawa poprzez oparcie kwestionowanego rozstrzygnięcia wyłącznie na wyjaśnieniach inwestora, z jednoczesnym zaniechaniem oceny przedstawionego przez niego materiału dowodowego, wnosiło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania. W obszernym uzasadnieniu skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, kwestionując końcowo prawidłowość ustaleń organu, co do istnienia szczeliny dylatacyjnej pomiędzy budynkami A i B, która w jego ocenie stanowi atrapę wykonaną na potrzeby uwiarygodnienia zgodności realizowanej inwestycji z projektem budowlanym. Podkreślił, że postępowanie zainicjowane wniesionym przez niego odwołaniem od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2019 r. udzielającej pozwolenia dla przedmiotowej inwestycji znajduje się obecnie na etapie postępowania kasacyjnego przed NSA. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzkie Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wnosił o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z dnia 8 lutego 2022 r. uczestnik postępowania G.O. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosił, iż z projektu architektoniczno-budowlanego dla przedmiotowej inwestycji wynika, że trzy realizowane budynki posiadają wspólną instalację sanitarną, a przyłącze wodociągowe zostało przewidziane tylko do budynku oznaczonego literą A. Powyższe zdaniem strony świadczy o niezależności zasilania trzech budynków oraz pozwala na stwierdzenie, że budynki A i B będą w rzeczywistości budynkiem wielorodzinnym, co pozostaje w sprzeczności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Powyższe powala również na stwierdzenie, że decyzja zatwierdzająca projekt budowlany oraz udzielająca zezwolenia na budowę wydana została z rażącym naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że skarga B. J. została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842) – dalej: ustawa covidowa. W związku ze zmianą art. 15 zzs4 tej ustawy wynikającą z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1090), która weszła w życie 3 lipca 2021 r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Zgodnie zaś z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na tle powołanego przepisu w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono pogląd, iż "prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19 (...). Z perspektywy zachowania prawa do rzetelnego procesu sądowego najistotniejsze jest zachowanie prawa przedstawienia przez stronę swojego stanowiska w sprawie (gwarancja prawa do obrony). (...) Dopuszczalne przepisami szczególnymi odstępstwo od posiedzenia jawnego sądu administracyjnego na rzecz formy niejawnej winno bowiem następować z zachowaniem wymogów rzetelnego procesu sądowego" (zob. uchwała NSA z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II OPS 6/19, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić wypełnienie się warunków określonych w art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej. Rozpoznanie przedmiotowych spraw jest konieczne, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu o rozprawie zdalnej z dnia 4 stycznia 2022 r. Jednakże rozprawy tej, wymaganej przez ustawę, nie można było przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku z uwagi na fakt, iż żadna ze stron postępowania pomimo wezwania, nie złożyła stosownego oświadczenia o posiadaniu możliwości technicznych do uczestniczenia w tej rozprawie, co skutkowało skierowaniem sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie wskazanego przepisu, o czym strony zostały zawiadomione w drodze zarządzenia z dnia 9 lutego 2022 r. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wymagany przywołaną wyżej uchwałą NSA standard ochrony praw stron w niniejszej sprawie został zachowany, skoro wskazanym powyżej zarządzeniem strony zostały powiadomione o skierowaniu spraw na posiedzenie niejawne i miały możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, względnie uzupełnienia dotychczasowej argumentacji (zarządzenie o rozprawie zdalnej z dnia 4 stycznia 2022 r.). Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 329) - dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Dokonując kontroli sądowoadministracyjnej w powyżej wskazanym zakresie Sąd uznał, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu, co skutkuje uznaniem skargi za nieuzasadnioną. W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano przedmiotem skargi B.J. uczynił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego w Ł. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta S. z dnia [...] r. orzekającą o umorzeniu w całości postępowania administracyjnego w sprawie legalności budowy trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych na działkach o nr ew. 447/8, 447/9, 447/10 zlokalizowanych w S. przy ul. A. Podstawę prawną kwestionowanego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r. poz. 735) – dalej: k.p.a., zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 k.p.a. oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie co do istoty. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego (por. wyroki NSA: z 21 września 2021 r., II GSK 932/21; z 21 grudnia 2021 r., II OSK 22/19; wyrok WSA w Lublinie z 7 grudnia 2021 r., III SA/Lu 526/21; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na gruncie prawa budowlanego postępowanie staje się co do zasady bezprzedmiotowe, jeżeli organy nadzoru budowlanego nie znajdują podstaw do nadania praw lub obowiązków, w tym wydania nakazów bądź zakazów, wynikających z przepisów prawa budowlanego. Takie ustalenia uprawniają do zastosowania art. 105 § 1 k.p.a. i umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego (por. wyrok NSA z 8 września 2021 r., II OSK 542/21; wyrok WSA w Poznaniu z 17 grudnia 2021 r., IV SA/Po 868/21; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego postępowanie kontrolne w sprawie legalności budowy przedmiotowych budynków mieszkalnych jednorodzinnych zainicjowane zostało wnioskiem skarżącego z dnia 17 kwietnia 2020 r., w ocenie którego przedmiotowa inwestycja jest realizowana z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegającym na braku wykonania rozdzielenia dylatacyjnego pomiędzy budynkami oznaczonymi jako budynki A i B (wybudowanymi w zabudowie bliźniaczej). Ponadto, w toku prowadzonego postępowania skarżący wskazywał na dodatkowe okoliczności wymagające sprawdzenia, odnoszące się do kwestii zgodnego z projektem i obowiązującymi przepisami prawa wykonania okapu dachu budynku, montażu okien w budynku oraz zachowania wymaganej powierzchni biologicznie czynnej w związku z utwardzeniem terenu kostką brukową. Natomiast podstawę prawną prowadzonych czynności kontrolnych stanowiły przepisy stawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2020 r. poz. 1333) – dalej: p.b., w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia niniejszego postępowania, w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 471). Jak wynika bowiem z art. 84 ust 1 pkt 1 p.b. do zadań organów nadzoru budowlanego należy między innymi kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego. Kontrola ta, zgodnie z art. 84a ust. 1 p.b. obejmuje: 1) kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym lub warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę; 2) sprawdzanie posiadania przez osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie właściwych uprawnień do pełnienia tych funkcji; 3) sprawdzanie wyrobów stosowanych przy wykonywaniu robót budowlanych w zakresie zgodności z art. 10, w szczególności wyrobów budowlanych. Organy nadzoru budowlanego, kontrolując stosowanie przepisów prawa budowlanego: 1) badają prawidłowość postępowania administracyjnego przed organami administracji architektoniczno-budowlanej oraz wydawanych w jego toku decyzji i postanowień; 2) sprawdzają wykonywanie obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych na podstawie przepisów prawa budowlanego (art. 84a ust. 2 p.b.). Ponadto jak wynika z art. 81 ust. 4 p.b. organy nadzoru budowlanego przy wykonywaniu obowiązków określonych przepisami prawa budowlanego mogą dokonywać czynności kontrolnych. Protokolarne ustalenia dokonane w toku tych czynności stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego. Podkreślenia wymaga również, iż kwestionowana przez skarżącego inwestycja jest realizowana w oparciu o zatwierdzony projekt budowlany i udzielone pozwolenie na budowę decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2019 r., nr [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy w administracyjnym toku instancyjnym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...]. Z akt sprawy wynika, iż wniesiona przez B.J. skarga na powyższą decyzję została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt II SA/Łd 146/20. Wyrok ten jest nieprawomocny z uwagi na jego zaskarżenie skargą kasacyjną wywiedzioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do dnia wydania objętej niniejszą skargą decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. skarga kasacyjna nie została rozpoznana. Tym samym w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja administracyjna właściwego organu architektoniczno – budowlanego zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, której treść determinowała zakres kontroli prowadzonej przez procedujące w sprawie organy nadzoru budowlanego, to jest zgodność realizacji przedsięwzięcia z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz z obowiązującymi przepisami. Z załączonych do skargi akt administracyjnych sprawy wynika, że celem weryfikacji powziętych informacji, odnośnie braku legalności prowadzonej budowy, w dniu 19 lutego 2021 r. na terenie inwestycji przeprowadzona została kontrola w wyniku, której ustalono, że przedmiotowa inwestycja polega na budowie trzech budynków jednorodzinnych dwulokalowych, oznaczonych jako budynki A, B, C, o kubaturze odpowiednio:415,22 m2, 469, 81 m2, 461,98 m2. Budynki realizowane są w zabudowie wolnostojącej, z tym że budynki oznaczone jako budynki A i B w zabudowie bliźniaczej. Budynki zaprojektowane w technologii tradycyjnej, dach skośny na konstrukcji drewnianej. W dacie kontroli stan budynków surowy zamknięty, zgodny z ostatnim wpisem do dziennika budowy. Kontrolujący ustalili, że dach wybudowanych w zabudowie bliźniaczej budynków A i B pokryty jest blachą. Okap od strony granicy działki nr 447/1 jest równy z wnęką budynku i wynosi ok. 24 cm, od strony granicy działki 447/5 wynosi ok. 46 cm, a od strony szczytowej wynosi 52 cm. Usytuowanie budynków jest zgodne z projektem zagospodarowania terenu oraz przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ustalono, że od strony granicy działki 447/1 nie wykonano żadnego utwardzenia, od strony działki 447/5 wykonano utwardzony ciąg pieszy o szerokości ok. 1,60 cm z kostki betonowej- zgodnie z projektem zagospodarowania terenu. Spełniony został warunek udziału powierzchni biologicznie czynnej. Stwierdzono także nieistotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego polegające na wykonaniu przez inwestora, ogniomuru pomiędzy budynkiem A i B. Inwestor przedkładając stosowną dokumentacje projektową w zakresie dokonanego odstępstwa, zakwalifikowaną przez projektanta, wyjaśnił, że są to dwie niezależne ściany wystające powyżej połaci dachowej, zakończone obróbką blacharską w jednym arkuszu. Wykonany ogniomur spełnia wymogi zabezpieczenia przeciwpożarowego określone w powołanym wyżej rozporządzeniu z dnia 12 kwietnia 2002 r. Wygląd elewacji jest zgodny z zatwierdzoną dokumentacją projektową. Odnośnie kwestii wykonania dylatacji pomiędzy budynkami A i B stwierdzono, że wynosi ona około 0,5 cm, a przyjęte przez inwestora rozwiązanie budowlane polegające na wybudowaniu dwóch osobnych ścian każdego budynku, oddzielonych szczeliną jest zgodne zatwierdzonym projektem budowlanym. Ustalenia w powyższym zakresie oparto na wykonanych przez inwestora, w dniu kontroli, odkrywkach zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynków (2 na ścianie wschodniej, 2 na ścianie zachodniej i 2 w pomieszczeniach obiektu). Stwierdzono, że zarówno autorzy projektu budowlanego, jak i osoba sprawująca funkcje kierownika budowy posiada właściwe i aktualne uprawnienia branżowe i budowlane. Przebieg i wynik przeprowadzonych czynności kontrolnych został udokumentowany załączonym do akt sprawy protokołem kontroli budowy z dnia 19 lutego 2019 r. oraz sporządzoną dokumentacja fotograficzną. Ponadto jak wynika z akt sprawy do protokołu kontroli złączono między innymi kopię dziennika budowy i dokumentacje projektową przekazaną przez inwestora, stanowiącą załącznik do decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2019 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Ustalenia zawarte w sporządzonym protokole, co już wcześniej wskazano stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego. Z akt sprawy wynika nadto, iż przeprowadzone przez organ nadzoru budowlanego czynności kontrolne nie wykazały jakichkolwiek innych uchybień zarówno odnośnie prowadzonej dokumentacji budowlanej, jak i odnośnie prowadzonych robót budowlanych. Powyżej przedstawione ustalenia organu nadzoru nie budzą zastrzeżeń, ani wątpliwości Sądu i znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym w aktach sprawy materiale. Tym samym skoro roboty budowalne były prowadzone zgodnie z udzielonym inwestorowi pozwoleniem na budowę oraz obowiązującymi przepisami prawa, w sposób nie zagrażający bezpieczeństwu życia, mienia lub środowiska, a zatem w sytuacji stwierdzenia legalności tych robót na gruncie prawa budowlanego, uznać należy, że procedujące w sprawie organy nadzoru budowlanego miały podstawy do przyjęcia bezprzedmiotowości orzekania merytorycznego w sprawie i umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Wobec powyższego podnoszona w skardze skardze argumentacja skarżącego dotycząca opieszałości działań organów nadzoru budowlanego, wątpliwości co do faktycznego wykonania przez inwestora szczeliny dylatacyjnej pomiędzy budynkami A i B, czy też faktu zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skargi kasacyjnej strony, wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt II SA/Łd 146/20 orzekającego o oddaleniu skargi B. J. na decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się natomiast do argumentacji uczestnika postępowania G. O., zawartej w piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2022 r. wskazać należy, iż z akt sprawy wynika, że w toku administracyjnego postępowania międzyinstancyjnego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wnioskiem z dnia 14 maja 2021 r. wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o rozważenie możliwości weryfikacji w trybie nadzoru decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2019 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2019 r. zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Powyższe organ argumentował wynikającym z projektu architektoniczno-budowlanego inwestycji faktem zaprojektowania jednej instalacji sanitarnej dla trzech budynków jednorodzinnych oraz zaprojektowania przyłącza wodociągowego jedynie do budynku oznaczonego jako budynek A. Zdaniem organu nadzoru budowlanego powyższe może świadczyć, iż projektowane budynki jednorodzinne oznaczone jako A i B, w rzeczywistości będzie jednym budynkiem wielorodzinnym, co pozostawałoby w sprzeczności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 7 lipca 2021 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował wnioskodawcę o braku podstaw do wszczęcia postępowania niezwodnościowego w stosunku do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2019 r. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. dc