II SA/Łd 87/13

Dnia 31 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na pismo Marszałka Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę. LS Skargą z dnia 16 grudnia 2012r. S. S. zaskarżył do sądu administracyjnego pismo Marszałka Województwa [...] z dnia [...] informujące o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa [...] wniósł o oddalenie skargi wyjaśniając jednocześnie, iż pozostawienie wniosku skarżącego z dnia [...] miało miejsce na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), wobec nieusunięcia przez skarżącego braków wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei w myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest natomiast pismo Marszałka Województwa [...] z dnia [...], pozostawiające na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wniosek skarżącego z dnia [...] bez rozpoznania. Niewątpliwie pozostawienie wniosku (pisma, podania) bez rozpoznania jest czynnością o charakterze materialnotechnicznym, dla której jednak ustawa Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje określonej formy rozstrzygnięcia w postaci decyzji czy postanowienia. Zaskarżona czynność nie jest zatem ani decyzją, ani postanowieniem. Nie służy od niej odwołanie, ani zażalenie, a zatem nie należy do katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, iż pozostawienia wniosku (pisma, podania) bez rozpoznania nie jest również czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. bowiem ów przepis odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów administracyjnego prawa materialnego, wymagających od organu wykonującego administrację publiczną potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku o charakterze materialnym. Natomiast pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wywołuje wyłącznie skutki procesowe (por. postanowienia NSA z dnia 1 października 2008r., sygn. akt I OSK 1170/08 oraz z dnia 29 czerwca 2010r., sygn. akt I OSK 944/10; a także postanowienia WSA w Białymstoku z dnia 20 grudnia 2011r., sygn. akt II SA/Bk 756/11 oraz postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 27 grudnia 2012r., sygn. akt III SA/Gd 756/12 – wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga na pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie podlega kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Podkreślić jednak należy, iż pozostawienie przez organ administracji wniosku (pisma, podania) bez rozpoznania nie wyłącza natomiast dopuszczalności wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji. Jeżeli zatem w ocenie skarżącego jego wniosek o wszczęcie postępowania był poprawny i można mu było nadać właściwy bieg może on, po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia (art. 37 § 1 K.p.a.), złożyć skargę na bezczynność organu. Wówczas wynik tego postępowania przesądzi o tym, czy rzeczony wniosek spełniał wymogi formalne, a zatem czy organ pozostawał bezczynny w sprawie. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji LS