II SA/Łd 954/10

PostanowienieWSA w Łodzi2010-09-24

Skład orzekający: Anna Stępień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu przed organem administracji publicznej. W przypadku postanowienia organu pierwszej instancji, od którego przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia, skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona dopiero po rozpatrzeniu tego zażalenia przez organ wyższego stopnia.
Stan faktyczny
Skarżący J. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. odmawiające wstrzymania czynności egzekucyjnych w sprawie rozbiórki części budynku gospodarczego. Sąd stwierdził, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu od postanowienia organu pierwszej instancji, co skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 24 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 1[...] Nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych w sprawie rozbiórki części budynku gospodarczego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia II SA/Łd 954/10 UZASADNIENIE W dniu 24 maja 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga J. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych w sprawie rozbiórki części budynku gospodarczego. Postanowieniem z dnia 27 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę ze skargi J. Z. według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 lipca 2010r. skarga J. Z. została przesłana do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i zwrócenia jej wraz z aktami administracyjnymi. W dniu 3 września 2010r. do tutejszego Sądu wpłynęła odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Jednocześnie jednak pamiętać należy, iż samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 w/w ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Natomiast niewyczerpanie przez stronę, przed wniesieniem skargi sądowej, środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, skutkuje niedopuszczalnością skargi (postanowienie WSA z dnia 22 lutego 2005r., I SAB/Wa 176/04, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 165023). Przedmiotem skargi J. Z. jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]. Rozstrzygnięcie to wydane zostało w oparciu o art. 23 §6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i doręczone skarżącej wraz z pouczeniem o przysługującym stronie prawie złożenia zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., w terminie 7 dni od daty doręczenia. Prawo do zaskarżenia przedmiotowego rozstrzygnięcia wynika wprost z przepisu art. 23 §8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Oznacza to, iż niedopuszczalne jest wniesienie skargi na takie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, gdyż jak stanowi bezpośrednio przywołany już art. 52 §1 p.p.s.a., co do zasady, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wprawdzie jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżąca wniosła takie zażalenie, po którego rozpatrzeniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wydał postanowienie z dnia [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. Dla potrzeb niniejszej sprawie istotne jest jednak, iż J. Z. uczyniła przedmiotem swojej skargi postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, od którego przysługiwał środek zaskarżenia i do którego kontroli legalności nie jest uprawniony sąd administracyjny, kontrolę taką przeprowadził Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Dopuszczalne byłoby dopiero wniesienie skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, gdyż od tego rozstrzygnięcia w ramach postępowania przed organami administracji publicznej nie przysługują już stronie żadne środki zaskarżenia. Zaskarżenie decyzji organu I instancji jest niedopuszczalne z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2004r., sygn.akt III SA/Gd 377/04, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 220387). Wobec powyższego Sąd uprawniony był na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w związku z art. 52 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji m.o.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło