II SAB/Łd 121/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Wieruszowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej A. Ł. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 25 sierpnia 2025 r., pod poz. [...]. dc Pismem z 25 lipca 2025 r. A.Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Wieruszowie, powoływanego dalej jako: "PPIS", w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wniosła o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej, orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wobec udostępnienia informacji w terminie ustawowo przewidzianym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie zaś z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w określonych przypadkach, w tym także w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej (art. 3 § 2 pkt 1 - 4a oraz pkt 8 p.p.s.a.). W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), powoływanej dalej jako: "u.d.i.p.". Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialnotechniczną. Bezczynność organu na gruncie u.d.i.p. polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje bądź też, jeśli istnieją ku temu przesłanki, nie wydaje decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że termin do udzielenia informacji publicznej bezskutecznie upłynął. Uwzględniając treść art. 13 ust. 1 u.d.i.p. oznacza to, że skargę na bezczynność można wnieść najwcześniej po upływie 14-dniowego terminu na udzielenie informacji publicznej. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że skarga w niniejszej sprawie jest przedwczesna. Z akt sprawy wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej z 8 lipca 2025 r., wniesiony za pośrednictwem operatora pocztowego, wpłynął do organu 11 lipca 2025 r., wobec czego 14-dniowy termin na udostępnienie informacji publicznej upływał organowi 25 lipca 2025 r. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została nadana dokładnie ostatniego dnia na udostępnienie informacji publicznej, tj. 25 lipca 2025 r. W konsekwencji zaistniałych okoliczności Sąd uznał, że skarga z 25 lipca 2025 r., jako przedwczesna, jest niedopuszczalna, co skutkuje koniecznością jej odrzucenia. Odrzucenie skargi jest natomiast równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Podkreślić w tym miejscu należy, że Sąd orzekając w sprawach skarg na bezczynność bierze pod uwagę stan z daty wydania rozstrzygnięcia, jednakże kwestię zachowania terminu do wniesienia skargi (w tym zagadnienie przedwczesności skargi) oceniane jest w pierwszej kolejności z uwzględnieniem stanu z daty wniesienia skargi. Kwestia oceny czy żądana przez skarżącą informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. jest zagadnieniem o charakterze merytorycznym i jako taka wobec niedopuszczalności skargi wykracza poza zakres rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W orzecznictwie nie ulega wątpliwości, że przedwczesność skargi jest przypadkiem jej niedopuszczalności, o którym stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienia WSA w Łodzi: z 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II SAB/Łd 51/14; z 7 października 2014 r., sygn. akt II SAB/Łd 108/14; z 7 marca 2019 r., sygn. akt II SAB/Łd 116/18 i z 19 marca 2021 r., sygn. akt II SAB/Łd 16/21, CBOSA). Na marginesie Sąd dostrzega, że udostępnienie informacji publicznej nastąpiło 24 lipca 2025 r., a korespondencja zawierająca odpowiedź na wnioskowaną informację publiczną została odebrana przez skarżącą 28 lipca 2025 r., co jednoznacznie wynika z przesłanych wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę akt administracyjnych. Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dc