II SAB/Łd 22/22

Dnia 15 czerwca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska (spr.) Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2022 roku sprawy ze skargi D. B. na bezczynność Burmistrza K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – na rzecz skarżącego D.B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowaną 28 kwietnia 2022 roku, pod pozycją [...]. dc D. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Burmistrza K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W treści skargi D.B. podniósł, że w związku z wydaną decyzją z. [...] października 2021 r., nr [...] oraz odpowiedzią z 24 listopada 2021 r. wnosi o stwierdzenie przekroczenia terminu odpowiedzi. Decyzja wpłynęła na jego skrzynkę ePUAP 22 października 2021 r. o godzinie 12.00. Do 5 listopada 2021 r. nie było złożone odwołanie, tym samym od 6 listopada 2021 r. liczony był czas na wydanie odpowiedzi, a termin ten upłynął 20 listopada 2021 r. Pismo z odpowiedzią skarżący otrzymał natomiast 24 listopada 2021 r. więc tym samym doszło do przekroczenia maksymalnego terminu 30 dni. W odpowiedzi na skargę Burmistrz K. wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ administracji wyjaśnił, że 16 września 2021 r. pismem przesłanym za pośrednictwem ePUAP D. B. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczący wykazu wszystkich umów cywilnoprawnych. Organ 20 września 2021 r. wezwał skarżącego do wykazania przesłanki szczególnego interesu publicznego w związku z żądaniem udzielenia informacji publicznej mającej charakter informacji przetworzonej, a następnie [...] października 2021 r. organ wydał decyzję administracyjną, w której odmówił udostępnienia informacji publicznej, na którą to decyzję skarżący 20 października 2021 r. złożył odwołanie. Decyzją z [...] października 2021 r. organ administracji uchylił swoją wcześniejszą decyzję [...] października 2021 r. Podstawę do uchylenia stanowiła oczywista omyłka pisarska w treści decyzji sprowadzająca się do niewłaściwego określenia okresu, za który skarżący domagał się wykazu umów cywilnoprawnych. Decyzję doręczono skarżącemu 22 października 2021 r. Skarżący miał prawo złożenia odwołania od otrzymanej decyzji do 5 listopada 2021 r. Wobec powyższego, 22 listopada 2021 r. przygotowano do wysłania skarżącemu niezbędną dokumentację. Jednakże ze względu na znaczną wielkość załączanego pliku (3 MB) nie było możliwości technicznych przesłania skarżącemu informacji za pośrednictwem ePUAP. Z uwagi na Burmistrz K. stwierdził, że nie zachodzi bezczynność organu w przedmiotowej sprawie, bowiem jak już wynika z treści samej skargi, skarżący uzyskał żądane informacje. Nadto, względy techniczne - utrudnienia dotyczące wysyłania przez ePUAP plików o dużych rozmiarach - są okolicznościami obiektywnymi, na które organ korzystający z ePUAP, nie ma żadnego wpływu. Z uwagi na powyższe organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udostępnienie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902) stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a.". Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Jednakże zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym miejscu należy podkreślić, że w uchwale 7 sędziów z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Z kolei jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 13 października 2021 r., sygn. akt III OSK 3789/21 (orzeczenie dostępne w CBOSA), powyższa uchwała pozostaje wiążąca również dla sądu rozpoznającego skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, na zasadzie art. 269 p.p.s.a., bowiem znajduje swoje odpowiednie zastosowanie w sytuacji, gdy w chwili wniesienia skargi do sądu organ udostępnił żądaną informację publiczną i w związku z tym nie pozostaje już w bezczynności, a jednocześnie w takiej sytuacji nie jest wydawana decyzja administracyjna. Jak podkreślano w powyższej uchwale z 22 czerwca 2020 r., zasadniczym celem wniesienia skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, a więc jak w rozpoznawanej sprawie udostępnienie żądanej informacji publicznej. Skarga na bezczynność skierowana jest przeciwko wadliwemu procedowaniu organu, w wyniku którego konkretna i indywidualna sprawa administracyjna nie jest załatwiona. Czyni to koniecznym dokonanie przez sąd administracyjny oceny, czy organ pozostaje w bezczynności na dzień wniesienia skargi. W ocenie NSA zwrot mówiący o przeszkodzie w merytorycznym rozpoznaniu skargi, którym posłużono się w analizowanej uchwale, należy rozumieć, jako inną przyczynę niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie można zatem mówić o bezczynności organu, gdy organ ten uwzględniając wniosek, udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno - technicznej. Sytuacja taka, zdaniem NSA, również stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność przez sąd administracyjny, o której mowa w uchwale z 22 czerwca 2021 r. sygn. akt II OPS 5/19. Z kolei jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 7 grudnia 2021 r., sygn. akt III OSK 7055/21 (orzeczenie dostępne w CBOSA): "Stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie. Na gruncie u.d.i.p. nie można zatem mówić o bezczynności organu, gdy organ ten, uwzględniając wniosek, udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej.". Jak wynika z akt niniejszej sprawy organ administracji udostępnił skarżącemu żądaną informację publiczną jeszcze przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu. Okoliczność ta jest bezsporna i przyznana w skardze przez samego skarżącego. Nie ma w związku z tym znaczenia okoliczność, że udostępnienie informacji publicznej miało miejsce z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem organ nie pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia skargi do sądu. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym sąd orzekł w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.