II SAB/Łd 235/17

PostanowienieWSA w Łodzi2018-02-21

Skład orzekający: Joanna Sekunda-Lenczewska, Renata Kubot-Szustowska, Anna Stępień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia danych osobowych jest dopuszczalna, gdy organ ten nie ma prawnej możliwości wydania decyzji administracyjnej w tej sprawie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Rektor Politechniki, jako administrator danych osobowych, nie ma prawnej możliwości wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie udostępnienia danych, a jedynie może przekazać sprawę do GIODO. W związku z tym, zarzut bezczynności wobec Rektora jest nieskuteczny, a skarga na jego bezczynność jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
K. K. złożył skargę na bezczynność Rektora Politechniki w sprawie udostępnienia danych osobowych, wskazując, że po uprawomocnieniu się wyroku WSA w Łodzi stwierdzającego nieważność decyzji odmawiających udostępnienia danych, Politechnika nie wydała rozstrzygnięcia, informując o przekazaniu sprawy do GIODO. Rektor wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając, że przekazanie sprawy do GIODO było zgodne z właściwością, a Rektor nie miał podstaw do wydania decyzji administracyjnej. Sąd oddalił wniosek o odroczenie rozprawy i odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), , Protokolant Referent stażysta Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2018 roku sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Rektora Politechniki [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych postanawia: odrzucić skargę. LS Pismem z dnia [...] K. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Rektora Politechniki [...] w sprawie udostępnienia danych osobowych. Autor skargi wskazał, że po uprawomocnieniu się wyroku WSA w Łodzi sygn. akt II SA/Łd 204/17 Politechnika [...] nie wydała rozstrzygnięcia w sprawie, informując go o przekazaniu sprawy do GIODO. Wobec powyższego wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych oraz zasądzenie na jego rzecz zadośćuczynienia. W odpowiedzi na skargę Rektor Politechniki [...] reprezentowany przez radcę prawnego M. S. wniósł o jej oddalenie, a następnie wyjaśnił, że w dniu [...] skarżący złożył ponaglenie w związku ze stwierdzeniem przez WSA nieważności decyzji administracyjnych wydanych przez Rektora [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych członków komisji rekrutacyjnej (II SA/Łd 204/17). Z uzasadnienia wyroku wprost wynika, że przywołane w ustawie przepisy odsyłające do stosowania k.p.a. do spraw z zakresu ochrony danych osobowych, mają zastosowanie wyłącznie do spraw prowadzonych przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. To w istocie legło u podstaw stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych. Na ponaglenie strony organ zareagował, przesyłając dnia [...] wniosek skarżącego do rozstrzygnięcia według właściwości, to jest do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Zawiadomienie o tym fakcie zostało również przesłane skarżącemu. W reakcji na zawiadomienie organu o przekazaniu sprawy do GIODO skarżący złożył w dniu [...] skargę na bezczynność. Mając na uwadze powyższe organ, niezależnie od przekazania niniejszej sprawy do WSA, poinformował skarżącego zwykłym pismem o odmowie udostępnienia wnioskowanych danych osobowych. Zdaniem organu skarżący błędnie odczytuje przekazanie sprawy do GIODO jako bezczynność po stronie P[...]. Na rozprawie w dniu 21 lutego 2018 r. sąd oddalił wniosek skarżącego o odroczenie rozprawy z powodu niemożności dostarczenia dokumentów przez adwokata przed rozprawą. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu. Według art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn.zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn.zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Z powyższego unormowania jasno wynika, że wniesienie skargi na bezczynność organów jest możliwe w wyłącznie w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności inne niż określone w pkt 1-3, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także w sprawach, w których mogą być wydawane w indywidualnych sprawach pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowało się jednolite stanowisko, zgodnie z którym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2012 r. sygn. akt II GSK 1324/12 - Lex nr 1244532 i z dnia 17 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 1620/12 – dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy, nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność, gdy załatwienie sprawy nie może nastąpić w drodze decyzji lub postanowienia i nie dotyczy aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (vide: postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 147/12 - Lex nr 1336316 oraz wyrok NSA z dnia 9 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2453/11 - Lex nr 1126338). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że niniejszej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, który wyrokiem z dnia 27 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 204/17, po rozpoznaniu skargi K. K., stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Rektora Politechniki [...] z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji tego organu z dnia [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych. W motywach wspomnianego orzeczenia sąd stwierdził, że decyzje Rektora dotknięte są wadami określonymi art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., zostały bowiem wydane bez podstawy prawnej, ponieważ w świetle przepisów ustawy o ochronie danych osobowych, jedynym organem ochrony danych osobowych jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, który jest upoważniony z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej m.in. do nakazania administratorowi danych – w drodze decyzji – przywrócenia stanu zgodnego z prawem przez uzupełnienie, uaktualnienie, sprostowanie, udostępnienie lub nieudostępnienie danych osobowych. Tym samym Rektor Politechniki [...] nie miał umocowania wynikającego z ustawy o ochronie danych osobowych do wydania decyzji administracyjnej jako indywidualny akt administracyjny zewnętrzny, o odmowie udostępnienia danych osobowych. Rzeczonym wyrokiem, na mocy art. 153 p.p.s.a., tutejszy sąd oraz organ są bezwzględnie związani przy rozpoznawaniu sprawy niniejszej. Uwzględniając wobec tego ocenę prawną zaprezentowaną w przywołanym wyżej orzeczeniu, sąd stwierdził, że Rektor Politechniki [...] w rozumieniu art. 7 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 922 z późn.zm.) – dalej w skrócie "ustawa", jest administratorem danych osobowych, których udostępnienia domaga się skarżący i w kwestii udostępnienia przedmiotowych danych nie orzeka w formie decyzji administracyjnej. W świetle art. 26 ust. 1 i 2 ustawy na administratorze danych osobowych spoczywa obowiązek dołożenia szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą, a w szczególności jest obowiązany zapewnić, aby dane te były przetwarzane zgodnie z prawem i zbierane dla oznaczonych, zgodnych z prawem celów i niepoddawane dalszemu przetwarzaniu niezgodnemu z tymi celami, z zastrzeżeniem ust. 2. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, organem do spraw ochrony danych osobowych jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, dalej w skrócie "GIODO", który na mocy art. 18 ust. 1 ustawy w przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Przypomnieć w związku z tym trzeba, że do zadań Generalnego Inspektora w szczególności należy: kontrola zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych oraz wydawanie decyzji administracyjnych i rozpatrywanie skarg w sprawach wykonania przepisów o ochronie danych osobowych (art. 12 pkt 1 i 2 ustawy). W realiach sprawy niniejszej Rektor Politechniki [...] rozpoznając ponownie wniosek K. K. o udostępnienie danych osobowych przekazał go zgodnie z właściwością do GIODO, o czym poinformował skarżącego pismem z dnia [...]. W tym stanie rzeczy skarga do sądu administracyjnego na bezczynność Rektora Politechniki [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych jest niewątpliwie niedopuszczalna, ponieważ podmiot ten jako administrator danych nie ma prawnej możliwości wydawania decyzji administracyjnych, postanowień czy innych aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, stąd też nie można postawić mu skutecznego zarzutu bezczynności. Jednocześnie zaznaczyć trzeba, że skarżący nie został w tym wypadku pozbawiony prawa do sądu, ponieważ będzie mu przysługiwała skarga do sądu administracyjnego na decyzję GIODO wydaną w przedmiocie wniosku o udostępnienie danych osobowych bądź też ewentualnie skarga na bezczynność tego organu. Mając powyższe na względzie sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. uznając ją za niedopuszczalną z innych przyczyn, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się na zakończenie rozważań do wniosku skarżącego o odroczenie rozprawy z powodu niemożności dostarczenia dokumentów przez adwokata przed rozprawą, sąd oddalił powyższy wniosek, stojąc na stanowisku, iż rzeczone dokumenty, nawet, gdyby zostały złożone do akt, w świetle poczynionych wyżej uwag, pozostawałyby bez istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej. M.K.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło