II SAB/Łd 62/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Asesor WSA Marcin Olejniczak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – na rzecz skarżącego K. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowaną 31 maja 2022 roku, pod pozycją [...]. dc K.K. zaskarżył bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że 8 kwietnia 2022 r. za pośrednictwem ePUAP wniósł o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: "czy organ Starosta [...] wniósł skuteczny sprzeciw od zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania przyłącza gazu śr/ciś na gazociąg śr/ciś w miejscowości B. dz. [...],[...], obr. B. objętego wnioskiem z 26 lipca 2021 r". Jednocześnie wniósł o przekazanie kopii decyzji administracyjnej doręczonej stronie postępowania z prawidłowym oznaczeniem organu wydającego decyzję, prawidłowo podpisanej przez osobę upoważnioną jako element decyzji, z prawidłowo wskazaną stroną postępowania, powołując się na art. 107 § 1 pkt 1, 3 i 8 k.p.a. W dniu 21 kwietnia 2021 r. ze skrzynki ePUAP Starostwa Powiatowego otrzymał odpowiedź na wniosek wraz z dwoma załącznikami. Następnie w dniu 25 kwietnia 2021 r. ze skrzynki ePUAP Starostwa Powiatowego otrzymał kolejną odpowiedź na wniosek wraz z dwoma załącznikami. W ocenie skarżącego obie odpowiedzi nie pochodziły od organu do którego zwrócono się z wnioskiem, nie posiadają podpisu piastuna organu, bądź osoby upoważnionej i nie są oryginałami dokumentu. Załączona do drugiej wiadomości kopia dokumentu nie jest decyzją administracyjną z uwagi na brak oznaczenia organu i brak podpisu piastuna organu, bądź osoby upoważnionej. Z uwagi na zanonimizowanie danych nie można również określić do kogo zostało skierowane pismo - potencjalna decyzja. Zdaniem skarżącego wobec powyższego podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek nie udzielił odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że 19 kwietnia 2022 r., za pośrednictwem platformy ePUAP udzielił żądanej informacji, a mianowicie poinformował wnioskodawcę, że Starosta [...] wniósł sprzeciw w drodze decyzji w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania przyłącza gazu średniego ciśnienia do 0,5 MPa na gazociąg średniego ciśnienia do 0,5 MPa w miejscowości B., gmina L. na działkach [...],[...], obręb ewidencyjny [...], jedn. ewid. L. Udzielił stosownych informacji co do przedwczesności skuteczności przedmiotowego sprzeciwu i w załączeniu przekazał dwie kopie decyzji znak: GB.6743.11.41.2021.AF i GB.6743.11.25.2021.AF., wyjaśniając, że z tego powodu skarżącemu udzielono informacji dwukrotnie 19 i 22 kwietnia 2022 r. Organ wyjaśnił, że udzielenie informacji publicznej przybiera formę zwykłego pisma informacyjnego (czynności materialno-technicznej), której w niniejszym przypadku dokonał upoważniony pracownik Starostwa, w ramach powierzonego mu zakresu obowiązków. Organ dodał, że informacja publiczna dotyczy sfery faktów, może nią być też treść określonego dokumentu, a w niniejszej sprawie wnioskodawca żądał kopii decyzji, nie mógł domagać się jednak wyrażenia opinii na okoliczność "skuteczności sprzeciwu" i w tym zakresie otrzymał stosowną odpowiedź. W ocenie organu informacja publiczna dotyczy sfery faktów, czyli danych, jakimi konkretny organ dysponuje zatem chybione są zarzuty podnoszone w skardze. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego anonimizacji, organ wskazał, że podstawą tej czynności był art. 5 ust. 2 zd. pierwsze ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem w sytuacji gdy w treści informacji publicznej zawarte są dane osobowe, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie prawo do informacji podlega ograniczeniu. Organ nie może bowiem udostępnić danych pozwalających na identyfikację osoby fizycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że niniejsza sprawa rozpoznana została w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - p.p.s.a.) Zgodnie z dyspozycją tego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Poza tym należy wyjaśnić, że właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udostępnienie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902), stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Jednakże zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym miejscu należy podkreślić, że w uchwale 7 sędziów z 22 czerwca 2020r., II OPS 5/19, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Z kolei jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 13 października 2021 r., III OSK 3789/21 (orzeczeni.nsa.gov.pl), powyższa uchwała pozostaje wiążąca również dla sądu rozpoznającego skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, na zasadzie art. 269 p.p.s.a., bowiem znajduje swoje odpowiednie zastosowanie w sytuacji, gdy w chwili wniesienia skargi do sądu organ udostępnił żądaną informację publiczną i w związku z tym nie pozostaje już w bezczynności, a jednocześnie w takiej sytuacji nie jest wydawana decyzja administracyjna. Jak podkreślano w powyższej uchwale z 22 czerwca 2020 r., zasadniczym celem wniesienia skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, a więc jak w rozpoznawanej sprawie udostępnienie żądanej informacji publicznej. Skarga na bezczynność skierowana jest przeciwko wadliwemu procedowaniu organu, w wyniku którego konkretna i indywidualna sprawa administracyjna nie jest załatwiona. Czyni to koniecznym dokonanie przez sąd administracyjny oceny, czy organ pozostaje w bezczynności na dzień wniesienia skargi. W ocenie NSA zwrot mówiący o przeszkodzie w merytorycznym rozpoznaniu skargi, którym posłużono się w analizowanej uchwale, należy rozumieć, jako inną przyczynę niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie można zatem mówić o bezczynności organu, gdy organ ten uwzględniając wniosek, udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno - technicznej. Sytuacja taka, zdaniem NSA, również stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność przez sąd administracyjny, o której mowa w uchwale z 22 czerwca 2021 r. sygn. akt II OPS 5/19. Z kolei jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 7 grudnia 2021 r., III OSK 7055/21: "Stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie. Na gruncie u.d.i.p. nie można zatem mówić o bezczynności organu, gdy organ ten, uwzględniając wniosek, udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej.". Jak wynika z akt niniejszej sprawy organ administracji udostępnił skarżącemu żądaną informację publiczną jeszcze przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu. Okoliczność ta jest bezsporna zatem organ nie pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia skargi do sądu. Podnoszone w skardze zarzuty nie mają znaczenia. Jak wynika z akt sprawy skarżący otrzymał zanonimizowaną kopię decyzji z 13 września 2021 r., którą na podstawie art. 30 ust. 5c prawa budowlanego Starosta [...] wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania przyłącza gazu średniego ciśnienia do 0,5 MPa na gazociąg średniego ciśnienia do 0,5 MPa w miejscowości B., gmina L. na działkach [...],[...], obręb ewidencyjny [...] B., jedn. ewid. L. na skutek zgłoszenia z 26 lipca 2021 r., a o to w istocie wnioskował. Decyzja ta jak wynika z owej kopii ma postać dokumentu elektronicznego, zatem jej forma odbiega od decyzji wydanej w sposób tradycyjny – papierowy. Jednak w ocenie sądu decyzja zawiera oznaczenie organu i jak wynika z kopii owej decyzji została opatrzona podpisem elektronicznym. Wobec tego podnoszony zarzut naruszenie art. 107 k.p.a. jest bezzasadny. Bez znaczenia także pozostaje fakt, że pismo przewodnie skierowane do skarżącego, w imieniu Starosty podpisał Rzecznik Prasowy Powiatu [...], podobnie jak to, że udzielił on stosownych wyjaśnień co do skuteczności owego sprzeciwu. Istotne w tej sprawie jest to, że skarżący otrzymał kopię żądanej decyzji oraz wyjaśnienia co do skuteczności sprzeciwu, a więc wnioskowaną informację publiczną. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną, a przepisy prawa nie nakładają na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Zdaniem sądu udostępnianie informacji publicznej organ może powierzyć pracownikowi urzędu jakim jest Rzecznik Prasowy Powiatu [...], do którego zadań należy m.in. udostępnianie informacji publicznej, co wyjaśniono w odpowiedzi na skargę. Dodać jednocześnie w myśl art. 5 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach, do których wskazany przepis odsyła. Jednak prawo do informacji publicznej nie może powodować uszczerbku dla prawa do prywatności osoby fizycznej, zatem powinno być zrealizowane poprzez anonimizację danych umożliwiających identyfikację osoby, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym sąd orzekł w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. dc