II SAB/Łd 88/17

PostanowienieWSA w Łodzi2017-04-25

Skład orzekający: Sędzia Magdalena Sieniuć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania, od której nie został uiszczony wpis sądowy pomimo wezwania, może zostać skutecznie cofnięta przez skarżącego?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania, od której nie został uiszczony wpis sądowy pomimo wezwania, podlega odrzuceniu. Wniosek o cofnięcie skargi nie może być uwzględniony, ponieważ cofnięcie jest możliwe jedynie w przypadku skargi skutecznie wniesionej, tj. wolnej od braków formalnych i fiskalnych. Brak uiszczenia wpisu sądowego stanowi taki brak, który skutkuje odrzuceniem skargi na wstępnym etapie postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego oraz do wypowiedzenia się, czy podtrzymuje skargę, gdyż złożył wniosek o nienadawanie jej biegu. Skarżący nie uiścił wpisu, a następnie wniósł o potraktowanie skargi jako cofniętej, powołując się na złożony wcześniej wniosek o nienadawanie jej biegu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 25 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie przebudowania i użytkowania budynku gospodarczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. P. S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie przebudowania i użytkowania budynku gospodarczego położonego w B. przy ul. A 25. W związku z wniesioną skargą zarządzeniem z dnia 28 marca 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Ponadto zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącego do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy wobec złożenia przez niego w dniu 21 lutego 2017 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wniosku o nienadawanie biegu przedmiotowej skardze podtrzymuje swoją skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ. Odpisy powyższych zarządzeń doręczono skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie w drodze pisma z dnia 7 kwietnia 2017 r. skarżący wyjaśnił, że po złożeniu skargi w dniu 21 lutego 2017 r. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w B. w tym samym dniu złożył także wniosek o nienadawanie jej biegu. Co prawda wniosek ten został zarejestrowany pod [...], a więc wcześniej aniżeli złożona na początku dnia skarga ([...]), to jednak dotyczy właśnie tej skargi złożonej na przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczącego budynku gospodarczego przy ul. A 25. Z tego względu skarżący wniósł o potraktowanie przez Sąd powyższej skargi jako cofniętej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", od skargi pobiera się wpis. Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie wobec doręczenia skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2017 r. odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 13 kwietnia 2017 r. Skarżący, pomimo wezwania, nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Okoliczność ta, stosownie do powołanych przepisów art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., skutkuje odrzuceniem skargi i jako taka wymaga uwzględnienia w pierwszej kolejności. Brak zaś uiszczenia powyższego wpisu powoduje, że bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje okoliczność, że przed upływem terminu do wykonania zarządzenia z dnia 28 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący w drodze pisma z dnia 7 kwietnia 2017 r. wniósł o potraktowanie złożonej skargi jako cofniętej. Wniosek o cofnięcie skargi nie podlega w takiej sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, merytorycznej ocenie w świetle przesłanek art. 60 p.p.s.a. Cofnąć bowiem można skargę skutecznie wniesioną, a więc dopuszczalną, wolną od braków formalnych i fiskalnych. W orzecznictwie podkreśla się, że zarówno dopuszczalność skargi, jak i spełnienie warunków formalnych i fiskalnych jej wniesienia, podlegają ocenie już na wstępnym etapie, a stwierdzenie, że chociaż jeden z tych warunków nie został spełniony skutkuje odrzuceniem skargi. W takim wypadku postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone z uwagi na złożone oświadczenie o jej cofnięciu, gdyż skarga nie została skutecznie złożona. Jedynie bowiem spełnienie powyższych warunków pozwala na nadanie skardze biegu i tylko tego rodzaju skutecznie wniesiona skarga może zostać przez skarżącego cofnięta (por. np. postanowienia NSA: z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87; z dnia 3 stycznia 2008r., I OSK 1829/07; z dnia 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08; z dnia 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; z dnia 25 kwietnia 2012 r., II OSK 928/12; z dnia 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; z dnia 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16). Wyjaśnić przy tym należy, że zarówno odrzucenie skargi, jak i umorzenie postępowania sądowoadoministracyjnego wywołuje tożsame skutki – w obu bowiem przypadkach postępowanie zostaje zakończone rozstrzygnięciem o charakterze procesowym, bez rozstrzygania sprawy co do jej istoty (por. postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16, a także postanowienie WSA w Łodzi z dnia 17 sierpnia 2016 r., III SA/Łd 549/16). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. A. P.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło