II SO/Łd 5/25

Dnia 4 czerwca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu 4 czerwca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku U. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi U. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z 7 kwietnia 2025 roku znak: KO.4111.21.2025 w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej odpłatności za pobyt w ośrodku wsparcia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. II SO/Łd 5/25 UZASADNIENIE U.K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z 7 kwietnia 2025 roku (znak: KO.4111.21.2025) w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej odpłatności za pobyt w ośrodku wsparcia. Dodatkowo skarżąca odrębnym pismem złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona podniosła, że 12 maja 2025 roku otrzymała wezwanie z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. do zapłaty kwoty 926,22 zł tytułem opłaty za pobyt w ośrodku wsparcia za okres od kwietnia do grudnia 2024 roku. Skarżąca wyjaśniła, że dodatkowo naliczona kwota jest znacznym obciążeniem w budżecie domowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r., poz.935 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 powoływanej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na treść przywołanego przepisu sąd mógł podjąć się rozpoznania wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji dopiero po przekazaniu skargi U.K. na wskazany akt, a także po ocenie dopuszczalności skargi. A to z tego powodu, że sąd nie podejmie żadnej czynności przed ustaleniem prawidłowego wszczęcia postępowania. Następnie godzi się wyjaśnić, iż "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. np. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06; postanowienie NSA z 8 sierpnia 2014 r., II OZ 752/14). Tym samym, przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie NSA z 9 marca 2005 r., II OZ 52/05). Badając zasadność wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej Sąd wszechstronnie rozważył wszelkie okoliczności udokumentowane w aktach sprawy, mając na uwadze przede wszystkim fakt, iż celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków. Zważywszy okoliczności niniejszej sprawy sąd stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja, której wstrzymania domaga się skarżąca, nakłada na stronę obowiązek uiszczenia podwyższonej opłaty za pobyt w ośrodku wsparcia: strona otrzymała wezwanie z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. do zapłaty kwoty 926,22 zł tytułem opłaty za pobyt w ośrodku wsparcia za okres od kwietnia do grudnia 2024 roku. Sąd zważył sytuację materialną i rodzinną skarżącej, którą Sąd ustalił na podstawie akt administracyjnych sprawy: skarżąca utrzymuje się wyłącznie z emerytury i dodatku pielęgnacyjnego w łącznej kwocie 2.736,83 zł netto miesięcznie, jest wdową, bierna zawodowo, przewlekle chora. W tych warunkach wykonanie zaskarżonej decyzji (zapłata kwoty 926,22 zł) stanowiłoby dla skarżącej znaczną dolegliwość finansową i nie można wprost wykluczyć, że mogłoby to narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, w szczególności poprzez ograniczenie stronie środków na utrzymanie, zwłaszcza biorąc pod uwagę odpłatności za okres zaległy w kontekście miesięcznego kosztu utrzymania skarżącej. Wykonanie zaskarżonej decyzji naraziłoby zatem stronę na znaczące uszczuplenie środków koniecznych do utrzymania, co mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.