II SO/Łd 8/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o wymierzenie P. w P. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć P. w P. grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; 2. zasądzić od P. w P. na rzecz skarżącego J. F. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. ał W dniu 18 czerwca 2025 r. J. F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wymierzenie P. w P. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze. zm.) – dalej: p.p.s.a. – za nieprzekazanie skargi na bezczynność P. w P. w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając przedmiotowe żądanie skarżący wyjaśnił, że w dniu 19 grudnia 2024 r. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji publicznej następującej treści: "proszę o udostępnienie w formie elektronicznej wszystkich protokołów z posiedzeń [...] odbytych w terminie od dnia 20 grudnia 2024 r. do dnia 12 maja 2025 r., proszę o udostępnienie w formie elektronicznej wszystkich list obecności z posiedzeń [...] odbytych w terminie od dnia 20 grudnia 2024 r. do dnia 12 maja 2025 r., proszę o udostępnienie w formie elektronicznej aktualnego na dzień 12 maja 2025 r. składu osobowego, proszę o udostępnienie w formie elektronicznej informacji dotyczącej imienia i nazwiska osoby pełniącej funkcję [...] w P.., proszę o udostępnienie w formie elektronicznej sprawozdania za rok akademicki 2023/2024 z rozdziału środków finansowych i rozliczenia tych środków przeznaczonych przez uczelnię na sprawy studenckie". Mimo upływu ustawowego 14 dniowego terminu żądana informacja publiczna nie została mu udzielona. Z uwagi na powyższe w dniu 30 maja 2025 r., za pośrednictwem P. w P., wywiódł skargę na bezczynność w/w organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Do dnia wniesienia przedmiotowego wniosku o wymierzenie organowi grzywny skarga nie została przekazana do sądu. Zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2025 r. Przewodniczący Wydziału II nakazał doręczenie odpisu wniosku skarżącego z dnia 18 czerwca 2025 r. organowi, celem odniesienia się do jego treści, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wniosku. Doręczenie odpisu nastąpiło w dniu 4 lipca 2025 r. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, w piśmie datowanym na dzień "11 lipca 2024 r.", które wpłynęło do akt sprawy w dniu 15 lipca 2025 r., p.o. P. w P. wskazywał na bezzasadność zgłoszonego żądania skarżącego. Odwoływał się do złożonych przez osoby sprawujące funkcję przewodniczącego i wiceprzewodniczącego [...] w P. rezygnacji oraz problemów organizacyjnych z wyłonieniem następców w/w osób. Wskazywał nadto na bezskuteczność wniesionej przez skarżącego skargi na bezczynność organu, wysłanej na adres mailowy, zamiast na elektroniczną skrzynkę podawczą organu (ePUAP). Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia skarga J. F. z dnia 30 maja 2025 r. nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula oraz skargę na decyzję wydaną przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania odpowiednio przez ministra właściwego do spraw zagranicznych albo konsula (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga również, uwzględniając przedmiot wniesionej w dniu 30 maja 2025 r. skargi J. F., że jak wynika z treści art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: u.d.i.p.; do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy p.p.s.a., z tym że:1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi; 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Wskazać w tym miejscu należy, w ślad za ugruntowanym poglądem orzecznictwa sądów administracyjnych, iż grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (postanowienia NSA z: 23 września 2014 r., I OZ 759/14; 22 lipca 2014 r., I OZ 489/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny ustawodawca pozostawił uznaniu Sądu, określając jedynie jej górną granicę w art. 154 § 6 p.p.s.a. Oznacza to, iż to Sąd ocenia, jaka wysokość grzywny w danej sprawie będzie adekwatna do okoliczności uchybienia obowiązkowi prawem przez organ. Z przedłożonej wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny dokumentacji wynika, że skarga na bezczynność P. w P. w sprawie udostępnienia informacji publicznej wysłana została drogą mailową w dniu 30 maja 2025 r. Fakt wniesienia skargi potwierdził organ w piśmie procesowym złożonym do akt sprawy w dniu 15 lipca 2025 r. Tym samym stwierdzić należy, że 15 dniowy termin, o którym mowa w art. 27 pkt 1 u.d.i.p., w którym organ zobowiązany był do wykonania ciążącego nań obowiązku, wynikającego z art. 55 § 1 p.p.s.a., uwzględniając regulację art. 83 § 2 p.p.s.a. upływał z dniem 16 czerwca 2025 r. Zarówno w w/w terminie, jak i do dnia wydania przedmiotowego postanowienia skarga J. F. nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Powyższe zaś, w ocenie Sądu uzasadnia wymierzenie organowi grzywny w określonej w pkt 1 postanowienia wysokości, która uwzględnia zarówno stan opóźnienia w realizacji ciążącego na organie obowiązku, jak i fakt, iż obowiązek ten nadal nie został wykonany. Przy czym, co należy podkreślić bez wpływu na możliwość wymierzenia grzywny pozostają podnoszone w odpowiedzi organu na złożony przez skarżącego wniosek z dnia 18 czerwca 2025 r. argumenty, co do problemów organizacyjnych związanych z uzupełnieniem wakatów na stanowisku przewodniczącego i wiceprzewodniczącego [...] w P.. Ta okoliczność brana była pod uwagę jedynie przy określaniu wysokości wymierzonej grzywny. Bez wpływu na wydane postanowienie pozostaje również argumentacja organu, co do nieskutecznego wniesienia skargi na bezczynność z dnia 30 maja 2025 r. Ocena skutecznego wniesienia skargi, jak i jej dopuszczalności pozostaje bowiem w gestii sądu, a nie organu, którego działania, bezczynność lub przewlekłego prowadzenia postępowania dotyczy (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2016 r.; I OZ 837/16; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić raz jeszcze bowiem należy, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. sąd bada jedynie, czy organ, do którego skarga została skierowana wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. (por uchwała siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2024 r., III OPS 1/23; www.cbois.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że grzywna w kwocie 200 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona. Zaznaczyć również należy, że wymierzenie grzywny nie zwalnia organu z obowiązku przekazania skargi na bezczynność, jeżeli do dnia wydania postanowienia w tym przedmiocie organ nie wykonał ciążącego na nim obowiązku. Jeżeli organ nie przekaże sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (art. 55 § 2 p.p.s.a.). O rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 lub w art. 54 § 2 p.p.s.a, skład orzekający lub prezes sądu zawiadamia organy właściwe do rozpatrywania petycji, skarg i wniosków (art. 55 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. P.K.