III SA/Łd 1083/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A L na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...] r. nr[...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odrzucić skargę. A L wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z dnia [...] r. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 27 października 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącemu w dniu 17 listopada 2015 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w dniu 23 listopada 2015 r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2016 r. Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Przesyłka zawierająca odpis postanowienia o odmowie przyznania prawa została skarżącemu doręczona w trybie awizo w dniu 19 lutego 2016 r. (pierwsze awizo w dniu 5 lutego 2016 r., powtórne awizo w dniu 15 lutego 2016 r.). W związku z tym, że postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy z dnia 29 stycznia 2016 r. uprawomocniło się, w wykonaniu zarządzenia z dnia 8 marca 2016 r. przesłano skarżącemu odpis prawomocnego zarządzenia z dnia 27 października 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłka zawierająca odpis prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została skarżącemu doręczona w trybie awizo w dniu 31 marca 2016 r. (pierwsze awizo w dniu 17 marca 2016 r., powtórne awizo w dniu 25 marca 2016 r.). Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od skargi pobiera się wpis. Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący zobowiązany był do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Zarówno odpis postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, jak i odpis prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały doręczone skarżącemu w sposób zastępczy poprzez pozostawienie przesyłek zawierających te odpisy w placówce pocztowej. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Przepis art. 73 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Niepodjęcie przesyłki w terminach określonych w powołanych przepisach i skutkujące jego zwrotem do nadawcy – sądu, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. powoduje przyjęcie domniemania doręczenia przesyłki adresatowi z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1. Z adnotacji doręczyciela wynika, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy została po raz pierwszy awizowana w dniu 5 lutego 2016 r. Zawiadomienie (awizo) o terminie i miejscu jej odbioru pozostawiono na drzwiach adresata. Po raz kolejny awizowano przesyłkę w dniu 15 lutego 2016 r. Uznać więc należy, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 19 lutego 2016 r. (w piątek). Postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy uprawomocniło się, gdyż skarżący nie wniósł sprzeciwu od tego postanowienia w terminie siedmiu dni od daty jego doręczenia. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002 r., III RN 144/02, niepubl.). Od obowiązku tego nie zwalnia strony nawet ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącego po wydaniu prawomocnego postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10). Przesyłka zawierająca odpis prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została natomiast po raz pierwszy awizowana w dniu 17 marca 2016 r. Zawiadomienie (awizo) o terminie i miejscu jej odbioru pozostawiono na drzwiach adresata. Drugi raz przesyłka była awizowana w dniu 25 marca 2016 r. Wobec tego uznać należało, że przesyłka ta została doręczona skarżącemu w dniu 31 marca 2016 r., zaś siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 7 kwietnia 2016 r. (w czwartek). Skarżący wpisu sądowego od skargi nie uiścił. Stosownie do powołanego wyżej art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. okoliczność ta zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. k.p.