III SA/Łd 1126/12

Dnia 28 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 marca 2013 r. w sprawie ze skargi Z. N. i innych na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [..] r. nr [...] w przedmiocie połączenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. k.p. Postanowieniem z dnia 19 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek Z. N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. nr [...] w przedmiocie połączenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Powyższe postanowienie zostało doręczone Z. N. w dniu 22 marca 2013 r. W dniu 28 marca 2013 r. skarżący nadał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem InPost Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie wpłynęło do Sądu w dniu 5 kwietnia 2013 r. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie Z. N. na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 2 i art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż na mocy art. 153 pkt 3 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529), znowelizowany został przepis art. 83 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W obecnym brzmieniu przepis ten stanowi, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie natomiast z art. 178 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe, Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Operator InPost Sp. z o. o. nie jest natomiast operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe. W tej sytuacji zażalenie Z. N. uznane zostało za wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. W dniu 7 maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło nadane w dniu 2 maja 2013 r. przez Z. N. pismo, zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. W uzasadnieniu wniosku Z. N. wskazał, że do uchybienia doszło z przyczyn niezależnych od niego, bowiem ustawa, na którą powołuje się Sąd weszła w życie niedawno - 1 stycznia 2013 r. Ponadto fakt, iż w toku sprawy legalnie funkcjonujący na rynku usług pocztowych podmiot utracił prawo skutecznego doręczania korespondencji sądowej nie może wywoływać dla niego ujemnych skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z. N. zachował ustawowy termin 7 dni do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. O przyczynie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 19 marca 2013 r. dowiedział się bowiem z datą doręczenia mu postanowienia z dnia 18 kwietnia 2013 r., odrzucającego zażalenie – 25 kwietnia 2013 r. Wniosek o przywrócenie zażalenia nadał zaś w Urzędzie Pocztowym w dniu 2 maja 2013 r. (data na kopercie). Co do braku natomiast dokonania czynności, której strona uchybiła (a więc wniesienia zażalenia) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, na co wskazuje art. 87 § 4 p.p.s.a., należy mieć na uwadze, że w okolicznościach niniejszej sprawy, zażalenie już zostało przez skarżącego złożone i nie zachodziła potrzeba ponownego dokonywania tej czynności. Okoliczność, iż Sąd odrzucił zażalenie nie zmienia tej sytuacji. Wprawdzie prawomocne odrzucenie pisma niweczy wszelkie skutki procesowe związane z jego wcześniejszym wniesieniem, jednakże, jak przyjmuje się w orzecznictwie (por. post. NSA z dnia 14 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 1344/10, dostępny - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www. orzeczenia. nsa. gov. pl., post. NSA z dnia 28 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1260/08, Lex nr 533169; post. NSA z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 646/07, ONSAiWSA 2008/6/96), w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego uprzednio odrzuconego, sam wniosek "zawiera" niejako w sobie założenie, że strona podtrzymuje środek wcześniej złożony. Jest to założenie praktyczne i zgodne z intencją wnioskodawcy. Pozwala również uniknąć irracjonalnych czynności, takich jak wzywanie strony do złożenia czegoś, co Sąd już posiada w aktach sprawy. Jednak odnosząc się do podniesionych przez skarżącego we wniosku okoliczności uznać należy, iż nie wykazał on braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, a wskazana przez niego przyczyna nie usprawiedliwia braku zachowania ustawowego terminu do wniesienia tego środka odwoławczego. Należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). A zatem przywrócenie terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalne, gdy strona skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Za niedbalstwo natomiast Sąd uznał podnoszony przez Z. N. argument, iż nie miał on świadomości, iż nadając w terminie pismo za pośrednictwem firmy InPost Sp. z o.o. nie będzie to skutkować zachowaniem terminu do wniesienia zażalenia. Wskazał on ponadto, iż nowa ustawa Prawo pocztowe obowiązuje krótko, a fakt, że legalnie funkcjonujący na rynku pocztowym podmiot utracił prawo skutecznego doręczania korespondencji sądowej nie może wywoływać dla niego ujemnych skutków prawnych. Skarżący podniósł również, że ewentualne opóźnienie jest nieznaczne i brak jest podstaw do twierdzenia, iż nastąpiło z jego winy umyślnej. Zaakcentować trzeba, że osoba wnosząca skargę do sądu powinna dbać o swoje interesy, w tym również mieć świadomość zmian w przepisach i śledzić je na bieżąco, zwłaszcza jeśli chodzi o przepisy regulujące procedurę wnoszenia pism do sądu, spełniania przez nie warunków formalnych, w tym również przepisów dotyczących doręczeń pism sądowych. Podkreślić należy, iż nowa ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe wcale nie pozbawiła Spółki InPost prawa skutecznego doręczania korespondencji sądowej. Również pod rządami ustawy Prawo pocztowe z dnia 12 czerwca 2003 r. (t.j. Dz. U. z 2008, Nr 189, poz. 1159 ze zm.) oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznaczało zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli w terminie pismo to nie wpłynęło do sądu lub organu. Zatem podnoszony przez stronę argument, iż nowe Prawo pocztowe obowiązuje krótko i nie miał on świadomości o utracie uprawnień przez firmę InPost nie zasługuje na uwzględnienie przy ocenie braku winy w niezachowaniu terminu. Uznać należy, że skarżący na własne ryzyko zrezygnował z usług Poczty Polskiej, powierzając doręczenie pisma zawierającego zażalenie innemu podmiotowi, a niedoręczenie przez ten podmiot korespondencji w ustawowym terminie nie zwalnia strony z winy za uchybienie terminu (por. postanowienie NSA z 6 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 156/13, dostępny - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www. orzeczenia. nsa. gov. pl). Jak wyżej bowiem zaznaczono, za zachowanie zawinione strony traktuje się nie tylko jej działanie, któremu przypisać można winę umyślą, ale również takie, które nosi cechy niedbalstwa. Bez znaczenia dla oceny przesłanek umożliwiających przywrócenie stronie uchybionego terminu pozostaje również okoliczność, iż opóźnienie w dokonaniu czynności procesowej nie było znaczne. Wobec powyższego uznać należy, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie. k.p.