III SA/Łd 12/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za kwiecień 2009 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. K. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za kwiecień 2009 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wskazała, że prowadzona działalność gospodarcza jest jej jedynym źródłem utrzymania. Firma skarżącej jest małą firmą handlową, która nadal odczuwa recesje w prowadzonej działalności. Ponadto posiada wierzytelności u kontrahentów, którzy nie regulują terminowo swoich zobowiązań. Z uwagi na wysokość zobowiązań w podatku akcyzowym wynikających z decyzji wymiarowych, jak również fakt wszczęcia w stosunku do skarżącej postępowania egzekucyjnego, mającego na celu wyegzekwowanie powyższych należności, może wystąpić konieczność zaprzestania prowadzenia działalności, co uniemożliwi spłatę dochodzonych kwot. Skarżąca zdaje sobie sprawę, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże podejmowane czynności egzekucyjne mogą doprowadzić do sprzedaży w drodze licytacji składników majątkowych firmy, których wartość może nie wystarczyć na pokrycie całkowitej kwoty zaległości podatkowej. W ocenie skarżącej jedyną drogą do spłacenia ciążących na niej zobowiązań ( w przypadku nieuchylenia przez sąd zaskarżonych decyzji) jest prowadzenie działalności i spłata zaległości podatkowych z uzyskiwanych w ten sposób środków. Skarżąca wskazała ponadto, że reguluje na bieżąco zobowiązania publiczno-prawne, w tym ZUS i nie posiada zobowiązań cywilno-prawnych, które byłyby ściągane przez komornika. Wnosi o udzielenie ochrony tymczasowej na czas prawomocnego rozstrzygnięcia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012r. poz. 270) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (§ 3) Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto uzasadnienie złożonego wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/14; z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 1539/14; z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14; z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14; z dnia 20 maja 2014 r.; sygn. akt II GSK 1020/14,www.cbois.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie. Strona wykazała bowiem zarówno okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również okoliczności mogące spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podniesiona przez skarżącą argumentacja co do następstw nieuwzględnienia przedmiotowego wniosku, a w szczególności konieczność ewentualnej likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, w następstwie prowadzonego w stosunku do strony postępowania egzekucyjnego, jak również wynikająca z powyższego groźba utraty jedynego źródła utrzymania, uzasadnia udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej, do czasu rozpoznania przez Sąd wniesionej skargi. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. e.o.