III SA/Łd 134/12

Dnia 30 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w R. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] Zarząd Powiatu [...] działając na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.) odwołał z dniem 4 października 2011 roku B. C. ze stanowiska Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w R. Powyższa uchwała została doręczona skarżącej w dniu 4 października 2011 roku. W piśmie z dnia 17 października 2011 roku, (doręczonym Zarządowi Powiatu [...] w dniu 20 października 2011 roku) skarżąca wezwała Zarząd Powiatu [...] do usunięcia naruszenia prawa, żądając uchylenia uchwały. Zaskarżonej uchwale skarżąca zarzuciła naruszenie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. W dniu 9 stycznia 2012 roku (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w R. W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - [ zwana dalej; p.p.s.a.] wymienia wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wniesienie skargi na podstawie art. 87 ust. 1 na uchwałę organu powiatu, ustawa z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1592 ze zm.) uzależnia od bezskutecznego wezwania organu powiatu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, przy czym w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Z wezwaniem tym można wystąpić w każdym czasie. Bezskuteczność wezwania jest natomiast w myśl art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, przesłanką zaskarżenia uchwały lub zarządzenia do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia będzie bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ powiatu wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia prawa, bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Również skarga wniesiona przed udzieleniem przez organ odpowiedzi na wezwanie w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego, jest skargą wniesioną po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, jeżeli organ ostatecznie nie uwzględnił wezwania. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Występujące w orzecznictwie rozbieżności w zakresie stosowania przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. w sprawach skarg na uchwały organów gmin spowodowały, że Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpił z wnioskiem o podjęcie uchwały, o której mowa w art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego opowiedział się za poglądem, iż przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest prawidłowo złożona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu do załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w zw. z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. Zgodnie z poglądem prawnym zaprezentowanym w powołanej wyżej uchwale, który Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie podziela, przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwania. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. Tak rozumiane terminy zaskarżenia, o których mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. mają zastosowanie - podkreślił skład rozszerzony NSA - także do wnoszenia skargi na uchwałę rady gminy. Skargę wnosi się bowiem na uchwałę tego organu, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienie sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu (por. uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007 roku, sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007 Nr 3, poz. 60, postanowienie NSA z dnia 21 maja 2007 roku, sygn. akt II OSK 986/06). Z uwagi na identyczne brzmienie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania odnoszą się w pełni także i do terminów zaskarżania uchwał organów samorządu powiatowego. W niniejszej sprawie, jak wynika z załączonych akt, w piśmie z dnia 17 października 2011 roku, (doręczonym Zarządowi Powiatu [...] w dniu 20 października 2011 roku) skarżąca wystąpiła do Zarządu Powiatu [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, żądając uchylenia uchwały Zarządu Powiatu [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w R. Na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Zarząd Powiatu [...] nie udzielił odpowiedzi. W dniu 9 stycznia 2012 roku (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...], Nr [...]. Z zestawienia powyższych dat nie ulega zatem wątpliwości, że skarga została wniesiona po upływie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Skarżąca dokonała wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w dniu 20 października 2011 roku (data doręczenia wezwania Zarządowi Powiatu [...]). W przypadku natomiast, gdy Zarząd Powiatu [...] nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia, sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia od dnia następnego po dniu wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego tj. od dnia 21 października 2011 roku, a upływał w dniu 19 grudnia 2011 roku (poniedziałek). Skargę wniesiono zaś dopiero w dniu 9 stycznia 2012 roku (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej). W tym stanie rzeczy, z uwagi na niezachowanie terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę odrzucił. a.ł.