III SA/Łd 160/10

Dnia 14 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów postanawia: na podstawie art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. D.T. Postanowieniem z dnia[...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 k.p.a. w związku z art. 17 § 1, art. 18, art. 34 i art. 166b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, po rozpoznaniu zażalenia M. R. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] r. w sprawie odmowy uwzględnienia zarzutów, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W skardze z dnia 20 lutego 2010 r. na powyższe postanowienie M. R. zarzucił rażące naruszenie prawa, w szczególności art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 166b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji polegające na zaakceptowaniu rażącego naruszenia prawa przez organ egzekucyjny I instancji, w szczególności art. 155 i art. 157 § 1 ustawy, polegające na przyjęciu zarządzenia zabezpieczenia do wykonania i dokonaniu zabezpieczenia na podstawie zarządzenia zabezpieczenia opartego na wydanej przed wszczęciem postępowania podatkowego i niedoręczonej decyzji o zabezpieczeniu z art. 33 Ordynacji podatkowej, co powinno skutkować stwierdzeniem nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 166b. Skarżący wskazał także na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 166b oraz art. 34 § 1 4 w związku z art. 166 b, a także art. 155 i art. 157 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji w okolicznościach, które nie dawały podstaw dla takiego rozstrzygnięcia. Podkreślono również naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie wniosków dowodowych, a w konsekwencji niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności postanowień organu I i II instancji, alternatywnie o ich uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący wniósł także o stwierdzenie nieważności, względnie uchylenie zarządzenia zabezpieczenia z dnia [...] r. oraz czynności zajęcia zabezpieczającego z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2010 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika strony skarżącej do wyjaśnienia w terminie 7 dni zarzutu dotyczącego art. 33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 30 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że pkt 10 art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji został wpisany omyłkowo. Postanowieniem z dnia 11 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny otworzył zamkniętą rozprawę i ją odroczył. W dniu 11 maja 2010 r. wpłynęły wnioski pełnomocników stron o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o sygn. akt I SA/Gd 385/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa. W niniejszym stanie faktycznym Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa. W rozpoznawanej sprawie zachodzi tego rodzaju sytuacja, że jej stan faktyczny jest analogiczny do sprawy rozstrzygniętej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku I SA/Gd 385/08, aktualnie rozpoznawanej przez Naczelny Sąd Administracyjny na skutek wniesionej skargi kasacyjnej. Sprawa prowadzona jest pod sygnaturą akt II FSK 112/09, a termin rozprawy wyznaczono na dzień 25 maja 2010 r. Zasadne jest więc zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie do czasu uzyskania informacji o prawomocnym rozstrzygnięciu NSA w sprawie o takim samym stanie faktycznym i prawnym. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. D.T.