III SA/Łd 255/17

Dnia 2 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł., obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych poza kasynem postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 24 lutego 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga W. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych poza kasynem. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w oparciu o zaskarżoną decyzję wkrótce może zostać wobec niej wszczęta egzekucja, która spowoduje pogorszenie sytuacji majątkowej jej rodziny. W ocenie skarżącej może to doprowadzić również do zaprzestania prowadzenia przez nią działalności gospodarczej stanowiącej źródło jej dochodów oraz utrzymania rodziny. Skarżąca podkreśliła, że obecnie jest już przeciwko niej prowadzona egzekucja kwoty 12.000 zł w oparciu o decyzję z dnia [...] r. nr [...] Postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r. tutejszy Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu skarżąca wskazała, że poza ruchomościami stanowiącymi przedmioty codziennego użytku i służącymi do prowadzenia działalności, nie posiada majątku przedstawiającego większą wartość. Roczny dochód skarżącej i jej małżonka w ostatnim roku podatkowym wyniósł 32.735,05 zł, przy czym dochód jest niższy niż wysokość kary pieniężnej wymierzonej zaskarżoną decyzją. Skarżąca jest osobą starszą i w ostatnim czasie jej stan zdrowia uległ pogorszeniu. Do zażalenia załączono kopię tytułu wykonawczego z dnia 6 sierpnia 2015 r. oraz zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2015, 2016 oraz dokumentację medyczną skarżącej. Postanowieniem z dnia 24 maja 2017 r. sygn. II GZ 378/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu NSA wskazał, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie nałożenia na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 36.000 zł. Istotnie wniosek zawarty w skardze nie był należycie uzasadniony i na jego poparcie skarżąca nie przedstawiła stosownej dokumentacji, niemniej uczyniła to w zażaleniu na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, załączając kopie: deklaracji PIT za rok 2015 i 2016, dokumentacji lekarskiej i tytułu wykonawczego nr 36-IEGW.472.1199.2015.KGF oraz oświadczenie skarżącej o jej sytuacji majątkowej i zdrowotnej. Sąd I instancji, orzekając ponownie w sprawie z wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oceni, czy dołączone do zażalenia dokumenty mogą mieć wpływ na udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozpatrując przedmiotowy wniosek w oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Związany jest przy tym zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych, są to: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Należy jednak zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W przedmiotowej sprawie, zaskarżona decyzja należy do zakresu aktów, które nadają się do wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności świadczących o tym, iż w świetle powołanego przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. W tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (por. postanowienie NSA z dni 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207). Wskazać także trzeba, że z treści art. 190 p.p.s.a. wynika, że sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ponownie rozpoznając wniosek o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz uwzględniając zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjne zawarte w postanowieniu z dnia 24 maja 2017 r. sygn. II GZ 378/17 Sąd uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca wykazała bowiem w toku postępowania zażaleniowego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona załączyła dokumenty obrazujące jej sytuację materialną i finansową oraz kserokopię odpisu tytułu wykonawczego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w związku z prowadzonym przeciwko niej postępowaniem egzekucyjnym, a dotyczącym innej decyzji wymierzającej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Zdaniem Sądu przedstawione okoliczności uprawniają do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto określona w zaskarżonej decyzji kara pieniężna w zestawieniu z dochodami skarżącej jest znaczna. Skarżąca uprawdopodobniła więc, że w jej konkretnej sytuacji zaistniały okoliczności faktyczne, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku. Z powyższych względów, Sąd uznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji za zasadny i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. e.o.