III SA/Łd 270/16

Dnia 28 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda(spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2016 roku sprawy ze skargi S. O. na decyzję Rektora Społecznej Akademii Nauk w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...] [...], wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2013r. poz. 267 ze zm.), zwanej dalej k.p.a.; art. 190 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r. poz. 572 ze zm.); § 34 ust. 1 pkt 3 Regulaminu Studiów Społecznej Akademii Nauk z siedzibą w Ł., Dziekan Wydziału Studiów Międzynarodowych i Informatyki Społecznej Akademii Nauk w Ł. z dnia 2 listopada 2015r. orzekł o skreśleniu S. O. z listy studentów Społecznej Akademii Nauk w roku akademickim 2014/2015 kierunku Geodezja i kartografia studia drugiego stopnia Niestacjonarne z dniem 2 listopada 2015r. z powodu niezłożenia w terminie pracy dyplomowej. Kwestionując zasadność wydanej decyzji skarżący wskazał, iż wnioskiem z dnia 30 października 2015r. wnosił o przedłużenie terminu do złożenia pracy dyplomowej. Wniosek ten nie został rozpatrzony. Zarzucił ponadto pozbawienie go prawa do uczestniczenia w przedmiotowym postępowaniu w charakterze strony. Rektor Społecznej Akademii Nauk w Ł. decyzją z dnia [...][...] wydaną na podstawie art. 190 ust. 3 w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym; § 34 ust. 1 pkt 3 Regulaminu Studiów Społecznej Akademii Nauk z siedzibą w Ł., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając tę decyzję wskazał, iż powodem skreślenia skarżącego z listy studentów było niezłożenie pracy dyplomowej w terminie określonym Regulaminem studiów, który to termin był już wcześniej przedłużany na wniosek skarżącego. W ocenie organu za utrzymaniem w mocy decyzji z dnia [...] przemawia ciągłe odwlekanie przez skarżącego, terminu złożenia pracy dyplomowej. Złożenie pracy dyplomowej, nawet po terminie mogłoby spowodować przychylenie się Rektora do wniosku o wydłużenie tego terminu. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że skarżący został pouczony o możliwości ponownego przyjęcia na studia na podstawie § 35 Regulaminu studiów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi S. O. zarzucił naruszenie art. 7, art. 9, art. 10 § 1, art. 12 § 1, art. 35 § 1, art. 77 § 1, art. 107 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe i niedokładne ustalenie stanu faktycznego sprawy, niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego sprawy; pozbawienie strony czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu administracyjnym; zaniechanie obowiązkom wynikającym z zasady informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków; wydanie zaskarżonej decyzji z uchybieniem terminów przewidzianych prawem oraz wydanie decyzji nieodpowiadającej wymogom określonym w art. 107 § 1 k.p.a., w tym niezawierającej pouczenia o przysługującej stronie skardze do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, przywrócenie na listę studentów oraz wyznaczenie nowego terminu do złożenia pracy dyplomowej na dzień kończący okres dwóch miesięcy po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na skargę Rektor Społecznej Akademii Nauk w Ł. wnosił o jej oddalenie. Uzasadniając wskazał, iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 190 ust. 1 pkt 3 ustawy o szkolnictwie wyższym w zw. z § 29 ust. 1 pkt 3 Regulaminu studiów Społecznej Akademii Nauk, w związku z niezłożeniem przez skarżącego pracy dyplomowej w terminie. Tym samym mając na uwadze treść powołanego przepisu art. 190 ust. 1 pkt 3 ustawy o szkolnictwie wyższym przedmiotowa decyzja nie jest decyzją uznaniową. Ponadto w ocenie organu w sprawie, stosownie do obowiązku wynikającego z art. 207 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym, zachowane zostało minimum procedury administracyjnej niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania skarżącemu ustawowych uprawnień. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, tj. jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonego postanowienia, a jedynie uwzględniając skargę może je uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Wedle przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. stanowi przesłankę do jego uchylenia. W niniejszej sprawie kontroli Sądu poddana została decyzja Rektora Społecznej Akademii Nauk w Ł. z dnia [...] [...] utrzymująca w mocy decyzję Dziekana Wydziału Studiów Międzynarodowych i Informatyki Społecznej Akademii Nauk w Ł. z dnia [...] w przedmiocie skreślenia S. O. z listy studentów Społecznej Akademii Nauk w roku akademickim 2014/2015 kierunku Geodezja i kartografia studia drugiego stopnia Niestacjonarne z dniem 2 listopada 2015r. z powodu niezłożenia w terminie pracy dyplomowej. Kwestionując zasadność tego rozstrzygnięcia skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, niewłaściwą ocenę materiału dowodowego oraz pozbawienie strony czynnego udziału w toczącym się postępowaniu. Skarżący zarzucił nadto opieszałe działalnie organu oraz niewłaściwe uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.) oraz § 34 ust. 1 pkt 3 Regulaminu Studiów Społecznej Akademii Nauk z siedzibą w Ł. uchwalonego w dniu 1 października 2012r. Zgodnie z treścią art. 190 ust. 1 pkt ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej skreśla studenta z listy studentów, w przypadku niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego. W myśl art. 190 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do rektora. Decyzja rektora jest ostateczna. Natomiast z treści art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym wynika, że do decyzji podejmowanych w przedmiocie indywidualnych sprawach studentów (do jakich niewątpliwie należy decyzja o skreśleniu z listy studentów), stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a. oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Następstwem, zawartego w powołanym przepisie odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów k.p.a., jest obowiązek rektora uczelni rozpatrującego odwołanie od decyzji orzekającej o skreśleniu z listy studentów, do poszanowania przepisów dotyczących postępowania administracyjnego, w tym przepisów dotyczących decyzji administracyjnej. W szczególności zwrócić należy uwagę na przepis art. 107 § 1 k.p.a., regulujący niezbędne elementy decyzji, do których należą: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Ponadto z art. 107 § 3 k.p.a. wynika, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowany został bowiem pogląd, zgodnie z którym uzasadnienie decyzji, stanowiące jej obowiązkowy składnik, jest wyrazem prawidłowego przeprowadzenia przez organ procesu rozpoznawczego i dedukcyjnego w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy. Uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną jej część. Z tego względu motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła poznać tok rozumowania poprzedzającego wydanie rozstrzygnięcia oraz zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, jakimi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Konsekwentnie niezrealizowanie dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. i brak właściwego uzasadniania decyzji narusza zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd zaskarżonej decyzji. Podkreślenia również wymaga, że prawidłowo sporządzone uzasadnienie daje również możliwość pełnej i merytorycznej weryfikacji decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pamiętać bowiem należy, że nie jest rolą sądu administracyjnego zastępowanie organu administracji w podejmowaniu rozstrzygnięć administracyjnych, a zwłaszcza poszukiwanie w całokształcie sprawy motywów, jakimi kierowano się przy wydaniu decyzji. Motywy te muszą wprost wynikać z decyzji, umożliwiając sądowi administracyjnemu kontrolę prawidłowości działań organu, które doprowadziły do wydania decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 8 maja 2014r., II OSK 2890/12; wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2015r., I OSK 1503/14; wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2016r., II OSK 1064/14; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2016r., IV SA/Po 958/15; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 13 września 2016r., IV SA/Gl 555/16, www.cbois.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Rektora Społecznej Akademii Nauk w Ł. z dnia [...] nie spełnia wszystkich wymogów, o których mowa w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż organ odwoławczy w sposób nieprawidłowy wskazał na podstawę prawną wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rozpatrując bowiem odwołanie skarżącego od decyzji wydanej w sprawie obligatoryjnego skreślenia z listy studentów, którą to kwestię reguluje powołany przepis art. 190 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, organ odwoławczy ograniczył się jedynie do wskazania na przepisy art. 190 ust. 3 i art. 207 ust. 1 powołanej ustawy, regulujące odpowiednio kwestie przysługującego stronie prawa do wniesienia odwołania oraz odesłanie do odpowiedniego stosowanie przepisów k.p.a. Właściwa podstawa prawna skreślenia skarżącego z listy studentów nie została także wskazana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto organ odwoławczy zarówno w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji, jak i w jej uzasadnieniu przywołał niewłaściwy przepis Regulaminu studiów Społecznej Akademii Nauk w Ł., regulujący kwestie skreślenia studenta z listy studentów z powodu niezłożenia w terminie pracy dyplomowej podczas gdy powinien powołać § 29 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 44 Regulaminu studiów. W ocenie Sądu w ramach powołania podstawy prawnej organ administracji jest zobowiązany powołać konkretne przepisy, tj. artykuły, paragrafy, ustępy itd. oraz miejsce ich publikacji. Co prawda w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowany został pogląd, zgodnie z którym fakt powołania się przez organy administracji w decyzji na przepisy niewłaściwe w sprawie, jakkolwiek wskazuje na wadliwość działania tych organów, nie stanowi jednak przesłanki do uznania przez sąd, że nastąpiło naruszenie prawa w stopniu istotnym dla rozstrzygnięcia, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że organy administracji mogły wydać zaskarżone decyzje, mając do tego podstawę w innym przepisie tej samej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 8 lutego 1983r., I SA 1294/82, publ. ONSA z 1983r. nr 1 poz. 5), niemniej jednak w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą skargę skonstatowane uchybienie, a w szczególności jego "zakres", przejawiający się w całkowitym oderwaniu treści uzasadnienia organu, co do zasadności zastosowania powołanych przepisów w decyzji norm prawnych od ich treści, skutkuje stwierdzeniem, że doszło do naruszenia art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tym bardziej, że uzasadniając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy ograniczył się jedynie do wskazania, iż przyczyną skreślenia skarżącego z listy studentów było niezłożenie przez stronę pracy dyplomowej w terminie określonym w Regulaminie studiów, pomimo jego wcześniejszego przedłużenia. Zaskarżona decyzja nie zawiera natomiast jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego na podstawie którego uznano, że istnieje konieczność skreślenia skarżącego z listy studentów, co w dalszej kolejności uniemożliwiło dokonanie przez Sąd kontroli jej prawidłowości. Treść zaskarżonej decyzji nie zawiera także jakiegokolwiek odniesienia się przez organ do podniesionej w odwołaniu argumentacji skarżącego, co do nierozpatrzenia jego wniosku z dnia 30 października 2015r. o kolejne przedłużenie terminu do złożenia pracy dyplomowej, jak również do zarzutu w zakresie pozbawienia skarżącego czynnego udziału w postępowaniu przed organem I instancji. Tymczasem z nałożonego na organ administracyjny, na mocy art. 107 § 3 k.p.a. obowiązku uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, wynika konieczność rozpoznania wszystkich żądań, wniosków i zarzutów strony oraz ustosunkowanie się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji. Ustalenia w tym zakresie powinny być konkretne i precyzyjne, zaś uzasadnienie prawne powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Do powyższych kwestii, organ odniósł się dopiero w przesłanej do sądu odpowiedzi na skargę z dnia 8 kwietnia 2016r. Odpowiedź organu administracji publicznej na skargę nie może jednak uzupełniać zaskarżonej decyzji przez zamieszczenie w niej ocen i rozważań, które zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. powinny zawierać jej uzasadnienie faktyczne i prawne. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a., w rozumieniu art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym – jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych - polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony jednak przy uwzględnieniu specyfiki szkoły wyższej. Nakaz ten należy rozumieć tak, że wszystkie gwarancje, jakie przysługują adresatowi decyzji administracyjnej na podstawie przepisów k.p.a., winny mieć zastosowanie także do adresata decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studenckich, chyba że szczególne cechy sprawy wprost to uniemożliwiają. Wskazać bowiem należy, że pomimo, iż decyzje organów uczelni w kontekście wyrażonej w art. 77 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkół wyższych, nie muszą spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja organu administracji publicznej, to jednak skoro zostały poddane kontroli pod względem zgodności z prawem prowadzonej przez sąd administracyjny, muszą spełniać przynajmniej podstawowe wymogi umożliwiające przeprowadzenie tej kontroli. Rację ma też skarżący kiedy zarzuca organowi naruszenie art. 10 k.p.a. Wobec zawartości złożonych przez organ akt administracyjnych nie budzi najmniejszej wątpliwości, iż nie został on zawiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów. O tej okoliczności dowiedział się dopiero kiedy organ pierwszej instancji doręczył mu decyzję o skreśleniu z listy studentów i pismo z dnia 3 listopada 2015r., tj. w dniu 23 listopada 2015r. O ile sam fakt nie zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania nie przesądza jeszcze o naruszeniu zasady czynnego udziału w postępowaniu, o tyle brak ten w powiązaniu z niezawiadomieniem strony o możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji i to sytuacji uprzedniego złożenia przez stronę wniosku w sprawie przedłużenia terminu do złożenia pracy dyplomowej dowodzi już naruszenia tej zasady. Okoliczność ta została jednakże niezauważona przez organ odwoławczy. Tymczasem może ona mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy. Skoro bowiem pismem z dnia 30 września 2015r. skarżący wniósł o przedłużenie terminu do złożenia pracy dyplomowej, a z akt – pomimo kilkakrotnych wezwań Sądu do ich uzupełnienia – nie wynika w jakiej dacie wniosek ten został złożony w organie, tj. czy w tej samej dacie, w której został sporządzony, czy też dopiero po wydaniu decyzji o skreśleniu z listy studentów, to nie sposób w sposób wiążący ocenić, czy podjęcie decyzji przez organ pierwszej instancji o skreśleniu z listy studentów, co miało miejsce w dniu 2 listopada 2015r., było dopuszczalne. Z dat stempla pocztowego (nadania przesyłki) wynika, że zarówno decyzja o skreśleniu z listy studentów, jak i pismo z dnia 3 listopada 2015r. zostały nadane przez organ na poczcie w tej samej dacie, tj. w dniu 4 listopada 2015r. Ta okoliczność nie została przez organ odwoławczy wyjaśniona, a ma ona istotne znaczenie dla oceny decyzji o skreśleniu z listy. Jeśli bowiem okazałoby się, że wniosek ten został złożony zanim organ podjął decyzję o skreśleniu z listy studentów, to musiałoby to prowadzić do wniosku o wadliwości tej decyzji, najpierw organ winien bowiem rozpoznać wniosek o zmianę terminu złożenia pracy dyplomowej. Gdyby zaś miało to miejsce po dacie wydania decyzji o skreśleniu z listy studentów, to ta okoliczność nie miałaby znaczenia dla wyniku sprawy skreślenia z listy studentów. Złożenie takiego wniosku przed utratą statusu studenta – nie przesądzając zasadności tego wniosku - ma zatem wpływ na wynik sprawy statusu studenta. Uwzględnienie wniosku stanowi przesłankę negatywną skreślenia studenta z listy z przyczyny nieterminowego złożenia pracy dyplomowej. Jednakże z załączonych akt nie wynika w żaden sposób, w jakiej dacie wniosek został złożony w organie. Na wniosku nie ma żadnej prezentaty wpływu wniosku, do wniosku nie załączono też koperty, co mogłoby wskazywać na nadanie wniosku pocztą. Co istotne za decyzję administracyjną nie może być pismo organu uczelni z dnia 3 listopada 2015r., gdyż nie spełnia ono minimum elementów każdej decyzji, a jednym z nich jest władcze rozstrzygniecie o prawach i obowiązkach studenta. Pismo to – wobec jego jednoznacznej treści – nie pozostawia żadnych wątpliwości, że ma ono wyłącznie charakter informacyjny. Z pisma tego wynika, że organ informuje skarżącego o tym, że w dniu 2 listopada 2015r. został skreślony z listy studentów z powodu niezłożenia pracy dyplomowej w terminie; że decyzją z dnia 10 lipca 2015r. przedłużono skarżącemu termin złożenia pracy dyplomowej na dzień 30 października 2015r.; oraz że przedłożone przez niego zwolnienia lekarskie nie stanowią podstawy do dalszego przedłużania tego terminu, a praca po tym terminie może być wysłana pocztą wraz z pozostałą dokumentacją potrzebną do obrony pracy magisterskiej, zaś student może być ponownie przyjęty na studia na zasadach określonych w Regulaminie studiów a Dziekan może ograniczyć jego obowiązki do przygotowania pracy dyplomowej. Pominięcie tego aspektu sprawy przez organ odwoławczy jest o tyle istotne, że poprzednie wnioski skarżącego w tym samym przedmiocie były rozpoznawane w formie decyzji administracyjnej, co nie jest sporne w sprawie. Z § 5 pkt 2, 3 i 4 Regulaminu studiów wynika wprost też, że sprawy związane z tokiem studiów, a do takich należy sprawa przedłużenia terminu wykonania określonych w programie studiów obowiązków studenta, w pierwszej instancji rozstrzyga dziekan, organem odwoławczym jest zaś rektor, a od decyzji dziekana w indywidualnych sprawach przysługuje odwołanie do rektora. To zaś oznacza, że skarżący – składając kolejny wniosek - mógł pozostawać w uzasadnionym przekonaniu, że i tym razem w odpowiedzi na ten wniosek uzyska decyzję, z czym wiążą się z kolei przewidziane w k.p.a. gwarancje procesowe ochrony na wypadek podjęcia negatywnej decyzji. Tymczasem został zaskoczony decyzją o skreśleniu ze studiów. Ponownie rozpatrując odwołanie skarżącego Rektor Społecznej Akademii Nauk w Ł. zobowiązany będzie do uwzględnienia oceny Sądu, co do konieczności uzasadnienia decyzji zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., a więc między innymi ze wskazaniem właściwej podstawy prawnej rozstrzygnięcia i odniesieniem się do wszelkich zarzutów, żądań i argumentów skarżącego, przy równoczesnym rzetelnym odzwierciedleniu stanu faktycznego sprawy. Z uzasadnienia takiej decyzji powinno wynikać, że wszelkie okoliczności istotne dla sprawy zostały rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Winien również zbadać okoliczność złożenia przez skarżącego wniosku z dnia 30 października 2015r. i jego rozpoznania przez organ w prawem przewidzianej formie z zachowaniem gwarancji procesowych przewidzianych w k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a uchylił zaskarżoną decyzję. d.j.