III SA/Łd 276/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu pomocy finansowej z przeznaczeniem na kupno domu jednorodzinnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] nr [...]; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] Komendant Powiatowy Policji w R., na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 94 ust. 1a, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) oraz § 5 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 w związku z § 3a ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131 poz. 1468 ze zm.), zobowiązał M. K. do zwrotu pomocy finansowej w kwocie 12.507,00 zł do kasy Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia niniejszej decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że decyzją z dnia [...]r., Nr [...] Komendant Powiatowy Policji w R. przyznał M. K. pomoc finansową z przeznaczeniem na kupno domu jednorodzinnego położonego w R. przy ul. S. [...] w kwocie 11.547,00 zł. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w R. II Wydziału Karnego z dnia [...]r. sygn. akt [...] (wyrok uprawomocnił się w dniu [...]r.) funkcjonariusz został skazany za przestępstwo umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowych. Rozkazem personalnym z dnia [...]r., Nr [...] Komendant Powiatowy Policji w R. na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy o Policji, zwolnił M. K. ze służby w Policji z dniem [...]r. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne organ pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 94 ust. 1a ustawy o Policji osoba, która została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne (...), ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej (...) , jest obowiązana do zwrotu pomocy finansowej, o której mowa w ust. 1". Analogiczne brzmienie posiada § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów, które w świetle zaistniałych okoliczności faktycznych obligowało organ do orzeczenia o obowiązku zwrotu przyznanej funkcjonariuszowi pomocy finansowej. Od powyższej decyzji M. K. złożył odwołanie, w którym zarzucił niedopuszczalność drogi postępowania administracyjnego i błąd organu w wyliczeniach dotyczących wielkości zwrotu wypłaconej pomocy finansowej. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że szczegółowe zasady przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów określone zostały w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005r. (Dz.U. Nr 105, poz. 884 ze zmianami ). Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, policjantowi przydziela się lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej liczbie przysługujących mu norm zaludnienia. Jeśli policjant nie uzyska lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej przysługuje mu, zgodnie z art. 94 ustawy, jednorazowa pomoc finansowa na uzyskanie takiego lokalu, tj. na zakup lub wybudowanie lokalu, domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Pomoc ta przyznawana jest na indywidualny wniosek w przypadku, gdy policjant poniósł wydatki na w/w cele mieszkaniowe. Tryb postępowania oraz szczegółowe zasady w sprawie przyznawania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów określone zostały w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, póz. 1468 z późn. zm.). Pomoc finansowa jest pomocą o charakterze bezzwrotnym. Jednak w przypadku gdy osoba, która otrzymała pomoc finansową, została prawomocnie skazana za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo za przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec której orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe podlega ona zwrotowi (art. 94 ust. 1a ustawy o Policji w zw. § 5 ust. 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia) Dla ustalenia wysokości kwoty pomocy finansowej podlegającej zwrotowi przyjmuje się liczbę norm zaludnienia określoną w decyzji o przyznaniu pomocy finansowej oraz stawkę tej pomocy obowiązującą w dniu powstania obowiązku jej zwrotu (§ 5 ust. 2 rozporządzenia). W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że w dniu [...]r. M. K. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w R. z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na zakup domu jednorodzinnego w R. przy ul. S. [...]. W lokalu tym wraz z policjantem zamieszkała żona - A. oraz córka - K. Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 17 października 2001 r. wysokość pomocy finansowej w roku 2006 wynosiła 3.849,00 zł za normę zaludnienia przysługującą policjantowi i każdemu członkowi jego rodziny według uprawnień przysługujących na dzień złożenia wniosku. Mając powyższe na uwadze Komendant Powiatowy Policji w R. decyzją Nr [...] z dnia [...]r. przyznał skarżącemu pomoc finansową w wysokości 11.547,00 zł tj. odpowiadającą trzem normom zaludnienia. Ustosunkowując się do argumentacji zawartej w odwołaniu podniósł, że w ustawie o Policji ustawodawca przesądził, że zwrot nienależnie pobranego świadczenia ma charakter administracyjny, a nie cywilnoprawny. Wysokość pomocy finansowej podlegającej zwrotowi wyliczona została zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 17 października 2001r. (Dz.U. nr 131, poz. 1468 ze zm.), tj. 3 x 4.169,0 zł = 12 507,0 zł. W dacie bowiem przyznania pomocy finansowej M. K. posiadał uprawnienia do lokalu mieszkalnego odpowiadającego trzem normom zaludnienia, zaś w dacie powstania obowiązku zwrotu tejże pomocy stawka za 1 normę wynosiła 4.169 zł. Zapis natomiast o powstaniu obowiązku zwrotu pomocy finansowej w przypadku skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem za przestępstwo, o którym mowa w art. 94 ust. 1a ustawy o Policji został wprowadzony do ustawy z dniem 12 marca 2007r. Bezspornym zaś jest, iż w dacie nowelizacji przepisu M. K. pełnił służbę w Policji i przepis ten był skarżącemu znany. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącego podniósł zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez podstawy prawnej i brak należytego wyjaśnienia jaka jest rzeczywista kwota zwrotu przyznanej pomocy finansowej. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż podstawą prawną udzielenia skarżącemu pomocy był przepis art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. Zarówno jednak przepisy ustawy, jak i rozporządzenia nie przewidywały innych podstaw zwrotu udzielonej pomocy finansowej jak jej nienależyte pobranie lub zwolnienie policjanta ze służby przed upływem 10 lat. Taki stan prawny trwał do czasu wejścia w życie ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 158, poz. 1122) na mocy której, dodano do art. 94 ust. 1 a stanowiący, że osoba, która została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej. Po nowelizacji ustawy, pomimo delegacji ustawowej zawartej w art. 94 ust. 2 ustawy nie wydano przepisów wykonawczych, pozostawiając dotychczasowe rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów, które nie przewidywało trybu zwrotu pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012r. 270) – [zwaną dalej w skrócie p.p.s.a.] sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art.145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Zaznaczyć jednocześnie należy, że zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując, w tak zakreślonych granicach, oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...]r. Sąd stwierdził, że naruszają przepisy prawa materialnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 a.) p.p.s.a. stanowiło podstawę do ich uchylenia. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego została przyznana skarżącemu na podstawie decyzji Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...]r. Podstawę prawną przyznania tej pomocy stanowił art. 94 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz.U. nr 131, poz. 1468 ze zm.). Zgodność z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP art. 94 ust. 2 ustawy o Policji w zakresie, w jakim przepis ten zawiera upoważnienie dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia w drodze rozporządzenia, szczegółowych zasad cofania i zwracania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego stwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2004r., sygn. akt K 7/04 (opubl. OTK - A 2004/10/109, Dz.U. nr 260, poz. 2596). W stanie prawnym obowiązującym w dniu [...]r. w § 5 ust. 1 wskazanego rozporządzenia określono, że pomoc finansowa podlega zwrotowi w razie: 1) jej nienależnego pobrania, 2) zwolnienia policjanta ze służby przed upływem 10 lat od dnia jej rozpoczęcia, z uwzględnieniem okresów służby w Urzędzie Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, o ile nie nabył uprawnień do emerytury, renty policyjnej lub renty przyznanej na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr 106, poz. 1215, z 2000 r. Nr 2, poz. 26, Nr 9, poz. 118, Nr 19, poz. 238, Nr 56, poz. 678 i Nr 84, poz. 948 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz. 298, Nr 85, poz. 924, Nr 89, poz. 968 i Nr 111, poz. 1194). Zatem w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania decyzji o przyznaniu pomocy istniały określone w tym rozporządzeniu podstawy zwrotu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu mieszkalnego. Przy czym w wypadku zwolnienia policjanta ze służby warunkiem zwrotu takiej pomocy było, aby zwolnienie to miało miejsce przed upływem 10 lat od dnia jej rozpoczęcia, z uwzględnieniem okresów służby w Urzędzie Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, o ile nie nabył uprawnień do emerytury, renty policyjnej lub renty przyznanej na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Nie budzi też wątpliwości fakt, że taki stan prawny trwał do czasu wejścia w życie ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 158, poz. 1122). Na mocy art. 1 pkt 26 tej ustawy w art. 94 ustawy o Policji po ust. 1 dodano ust. 1a stanowiący, że osoba, która została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo za przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec której orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, jest obowiązana do zwrotu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Wyżej powołana ustawa z dnia 21 lipca 2006r. nie zawierała jednakże w tym zakresie przepisów przejściowych. W jej art. 11 określono jedynie, że ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Wobec opublikowania wskazanej ustawy w dniu 5 września 2006r. weszła ona w życie w dniu 20 września 2006r. Analogicznej zmianie uległ również § 5 rozporządzenia z dnia 17 października 2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów dokonaną na mocy § 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 października 2008r.zmieniającego rozporządzenie w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz.U. nr 203, poz. 1274) zgodnie, z którym w § 5 w ust. 1 dodano pkt 3 w brzmieniu: "gdy osoba, która otrzymała pomoc finansową, została prawomocnie skazana za przestępstwo, o którym mowa w art. 94 ust. 1a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji." W rozporządzeniu z dnia 31 października 2008r. również nie przewidziano przepisów przejściowych stanowiąc w jego § 2 jedynie, iż rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Wobec opublikowania wskazanego rozporządzenia w dniu 17 listopada 2008r. zmiana ta weszła w życie w dniu 2 grudnia 2008r. Nie budzi także wątpliwości fakt, że prawomocnym wyrokiem z dnia [...]r., sygn. akt [...] Sądu Rejonowego w R. skarżący został skazany za przestępstwo umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego popełnione w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowych. Należy też zauważyć, że zgodnie z zasadą wyprowadzoną w orzecznictwie z art. 6 i art. 138 k.p.a. organ administracji publicznej wydając decyzję administracyjną, stosuje przepisy prawa materialnego obowiązujące w dniu wydania decyzji (wyrok NSA z dnia 7 lipca 1988 r. IV SA 451/88, GAP 1988, nr 22, s. 43; wyrok NSA z dnia 7 września 1994 r. III SA 1111/93, ONSA 1995, nr 3, poz. 120; wyrok NSA z dnia 24 lutego 1992 r. II SA 49/92, niepublikowany; wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 1983 r. II SA 163/82, RNGA 1985, nr 3, s. 47), jednakże z uwzględnieniem koniecznych wyjątków. Powyższa zasada nie budzi wątpliwości w świetle konstytucyjnych zasad: demokratycznego państwa prawnego i praworządności (art. 2 i 7 Konstytucji RP) w sytuacji, kiedy pomiędzy datą nawiązania stosunku administracyjnoprawnego a datą wydania decyzji, nie miały miejsca zmiany przepisów prawa. Natomiast, jeżeli zdarzenie prawne (zdarzenie będące przedmiotem regulacji prawnej) miało miejsce pod rządami innych przepisów prawnych, niż te które obowiązują w dacie wydania decyzji administracyjnej w tej sprawie, w przypadku braku przepisów przejściowych, powstają wymagające rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjne co do tego, jakie przepisy prawa materialnego powinny mieć zastosowanie w sprawie. W przypadku decyzji konstytutywnych - kształtujących stosunek administracyjnoprawny w chwili ich wydania, należy stosować przepisy obowiązujące w tej właśnie chwili (przepisy nowe), a w przypadku decyzji deklaratoryjnych – stwierdzających ukształtowanie się stosunku administracyjnoprawnego z mocy samego prawa we wcześniejszym okresie, stosować należy przepisy obowiązujące w chwili konkretyzacji tego stosunku, na mocy których doszło do powstania stosunku prawnego (przepisy poprzednie). W uchwale z 10 kwietnia 2006r. w spr. I OPS 1/06 (ONSAiWSA nr 3 z 2006r. poz.71) Naczelny Sąd Administracyjny za niewątpliwe uznał, że stosunek administracyjnoprawny (materialny) pomiędzy stroną a organem administracji publicznej w takiej sprawie nawiązuje się (powstaje) z datą zdarzenia, ponieważ ten moment wyznacza treść obowiązku administracyjnoprawnego. Decyzja administracyjna wydana w takiej sprawie, konkretyzuje stosunek administracyjnoprawny oraz potwierdza niejako jego istnienie, określając wysokość sankcji za naruszenie określonego zakazu, wynikającego z przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie istotne znaczenie ma fakt, że udzielenie skarżącemu pomocy finansowej miało miejsce przed wejściem w życie przepisów ustawy 21 lipca 2006r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw oraz zmianą § 5 rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów dokonaną na mocy § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 31 października 2008r. Materialnoprawny stosunek pomiędzy skarżącym a organem administracji został zatem nawiązany przed wejściem w życie wskazanych przepisów i ten właśnie moment wyznaczył treść łączącego skarżącego i organ stosunku administracyjnoprawnego. Wobec czego sytuację skarżącego należało rozważyć w kontekście przepisów obowiązujących w dacie udzielenia skarżącemu pomocy finansowej, tj. w dniu [...]r. Organy stosując obecnie obowiązujące przepisy do zdarzeń przeszłych – art. 94 ust. 1a ustawy o Policji oraz § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 17 października 2001r., naruszyły konstytucyjną zasadę praworządności ustanowioną w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w myśl, której organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Konstytucyjna zasada praworządności nakłada na organy orzekające obowiązek ustalenia mocy wiążącej przepisu prawa w dniu wydania decyzji w konsekwencji biorąc pod uwagę również przepisy przejściowe , a przy ich braku - cezurę obowiązywania mającego mieć zastosowanie przepisu. Konsekwencją normy zawartej w art. 7 Konstytucji jest zakaz retroakcji zakazujący podmiotowi interpretującemu takiej wykładni norm, która prowadziłaby do uznania, że odnoszą się do zdarzeń sprzed ich wejścia w życie (por. M. Zirk - Sadowski, Problemy intertemporalne w orzecznictwie sądowym, W - wa 1999 r. s.6-7). Jednakże jak już wyżej wskazano w stanie prawnym obowiązującym w dacie przyznania skarżącemu pomocy finansowej istniała samodzielna podstawa do zwrotu otrzymanej pomocy finansowej określona w § 5 ust. 1 rozporządzenia. Z akt sprawy wynika, że skarżący został zwolniony ze służby z dniem [...]r. na podstawie rozkazu personalnego z dnia [...]r. Z akt sprawy wynika również, iż funkcjonariuszem mianowanym stałym został "[...]r.", lecz służbę w Policji pełnił już od dnia [...]r. (uzasadnienie decyzji z dnia [...]r. – k nr 51). Został zatem zwolniony ze służby po upływie 10 lat licząc od dnia jej rozpoczęcia, co w myśl przytoczonego wyżej § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 17 października 2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego wykluczało możliwość zwrotu otrzymanej pomocy finansowej. Sąd w tej sprawie podzielił pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wyrażony w wyroku z dnia 12 stycznia 2011r., sygn. akt II SA/Rz 1097/10 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wyrażony w wyroku z 2 kwietnia 2012r. w spr. III SA/Łd 139/12 (opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 135 oraz art. 152 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. A. B.