III SA/Łd 299/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie uchylenia w całości zaskarżonej decyzji i ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów innych niż rolne p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. B.K. W dniu (...) Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie uchylenia w całości zaskarżonej decyzji i ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych. W dniu 23 maja 2016r. do akt sprawy wpłynął wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazując na fakt wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa podał, że był przekonany, że dopełnił w terminie wszystkich formalności związanych z przeniesieniem prawa własności gospodarstwa rolnego na córkę. Podniósł, że w dniu 16 maja 2016r. otrzymał wspólnie z małżonką – W. P. upomnienie od Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. T. zawierające wezwanie do zapłaty w terminie 7 dni należności z tytułu nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności z tytułu zalesienia gruntów rolnych w kwocie 7 500,60 zł, pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Uzyskiwane natomiast obecnie przez skarżącego i członków jego rodziny dochody nie pozwalają na uregulowanie żądanych należności. Wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką dzieci – studiującą córką i niepełnosprawnym synem. Łączny miesięczny dochód czteroosobowej rodziny stanowi kwota 2 955,00 zł, (tj. emerytura skarżącego w kwocie 858 zł, świadczenie socjalne syna – 644 zł i świadczenie pielęgnacyjne żony w łącznej kwocie 1 435 zł). W załączeniu skarżący przedstawił kopię decyzji Wójta Gminy A. z dnia (...) ustalającą wysokość przyznanego W. P. zasiłku pielęgnacyjnego, kopie przekazu pocztowego o wysokości świadczenia emerytalnego skarżącego za maj 2016r. i upomnienia wystawionego w dniu 16 maja 2016r. przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. T.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.u z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w cyt. powyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2012r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12). Oceniając okoliczności faktyczne występujące w niniejszej sprawie w kontekście przesłanek uprawniających do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji sąd uznał, że skarżący wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia (...) w przedmiocie uchylenia w całości zaskarżonej decyzji i ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów innych niż rolne w wysokości 7 500,60 zł. W ocenie sądu wykonanie powyższej decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Należy wskazać, że realnym następstwem wykonania zaskarżonej decyzji, w świetle okoliczności podanych przez skarżącego jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego, które w konsekwencji może spowodować zagrożenie utraty płynności finansowej skarżącego i jego rodziny bez możliwości jej odzyskania w przypadku późniejszego korzystnego wyniku sprawy sądowoadministracyjnej. Skarżący podał, że nie dysponuje obecnie środkami pieniężnymi w celu dobrowolnego wykonania decyzji. Wykonanie natomiast zaskarżonej decyzji ustalającej nienależnie pobrane płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych w wysokości 7 500,60 zł, tj. w kwocie znacznie przewyższającej wartość osiąganych przez skarżącego i jego rodzinę miesięcznych dochodów (tj. 2 955, zł) spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki w sferze finansowej skarżącego i jego rodziny. Zdaniem sądu przedstawione okoliczności uprawniają do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uprawdopodobnił, że w jego konkretnej sytuacji zaistniały okoliczności faktyczne, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku. Na marginesie powyższych rozważań podkreślić jedynie należy, że kwestia zgodności, bądź braku zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może być badana w toku postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie zainicjowane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania decyzji w toku postępowania sądowoadministracyjnego (art. 61 § 3 p.p.s.a.) nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej oceny zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. B.K.