III SA/Łd 318/15

Dnia 23 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z U na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności zasądzonej wyrokiem Sądu Wojewódzkiego z dnia 24 stycznia 1996 roku sygn. akt I C 1914/94 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 27 marca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga Z U na decyzję Wojewody [...] z dnia[...] r. nr[...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności zasądzonej wyrokiem Sądu Wojewódzkiego z dnia 24 stycznia 1996 roku sygn. akt I C 1914/94. W skardze skarżący zawarł wniosek o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 30 marca 2015r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Łodzi wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie urzędowego formularza (PPF) i zwrócenie go do sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Również zarządzeniem z dnia 30 marca 2015r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Łodzi wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 4 odpisów skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwania doręczono skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2015 r. (k. 12 akt sądowych). Wobec niewykonania przez skarżącego powyższego wymogu w zakresie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 8 maja 2015 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r. tutejszy Sąd pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Następnie skarżący wniósł zażalenie oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 9 października 2015 r. oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 2 czerwca 2015 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (sygn. I OZ 1193/15). W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez złożenie 4 odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm., dalej "P.p.s.a.") Każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. § 2. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. § 3. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. § 4. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. W świetle art. 47 § 1 P.p.s.a do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§2). Jak wynika z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; Ponadto w myśl art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżący zarządzeniem z dnia 30 marca 2015 r. wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 4 odpisów skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2015 r.( k.12 akt sądowych). Zatem termin do uzupełnienia braków skargi rozpoczął swój bieg w dniu 18 kwietnia 2015 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 24 kwietnia 2015 r.(piątek), bowiem skarżący nie wykonał nałożonego na niego obowiązku. W tym miejscu należy przypomnieć, że w dniu 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13 Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę następującej treści " Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. 2. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a." (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego Sąd stwierdza, że skarżący nie nadesłał 4 odpisów skargi – nie uzupełnił zatem jej braków formalnych, co stanowi przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy. W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej. k.p.