III SA/Łd 333/15

Sygn. akt III SA/Łd 333 /15 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant specjalista– Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2015 roku sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej o charakterze de minimis w rolnictwie postanowił: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu [...] Wschodniego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w K. z dnia [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej o charakterze de minimis w rolnictwie rolnikowi, który w 2014r. był producentem owoców porzeczki czarnej lub owoców wiśni. W uzasadnieniu tej decyzji organ drugiej instancji wskazał, że we wniosku złożonym w dniu 15 października 2014r. M. K. wpisał numer identyfikacyjny [...]. W wyniku prowadzonego postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej o charakterze de minimis w rolnictwie rolnikowi, który w 2014r. był producentem owoców porzeczki czarnej lub owoców wiśni wyszło na jaw, że numer identyfikacyjny wpisany we wniosku jest anulowany, a skarżący został wykreślony z ewidencji producentów. W dniu [...] lutego 2013r. Kierownik Biura Powiatu [...]Wschodniego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. wydał decyzję nr [...] o wykreśleniu skarżącego z ewidencji producentów i anulowaniu nadanego uprzednio numeru identyfikacyjnego oraz odmowie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego. Decyzję tę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy decyzją z dnia [...]marca 2013r. nr [...]. Co prawda sprawa wykreślenia skarżącego z ewidencji producentów i anulowania numeru identyfikacyjnego oraz odmowy wpisu do ewidencji producentów i odmowy nadania numeru identyfikacyjnego jest przedmiotem postępowania prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w związku ze skargą kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 lutego 2014r. o oddaleniu skargi na decyzję z dnia [...] marca 2013r. nr [...], jednak fakt ten pozostaje bez znaczenia. W ocenie organu drugiej instancji tym samym wniosek został złożony przez rolnika nieposiadającego numeru identyfikacyjnego nadanego w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, a decyzja organu pierwszej instancji jest zgodna z prawem. W skardze na powyższą decyzję M. K. wniósł o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, ewentualnie o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie wykreślenia z ewidencji producentów oraz anulowania nadanego numeru identyfikacyjnego. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie skutkujące utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji, podczas gdy istniały przesłanki do uchylenia decyzji i zawieszenia postępowania w sprawie; 2. art. 6 oraz art. 7 k.p.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez dokonanie wadliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności uznanie, że sprawa wykreślenia strony z ewidencji producentów i anulowania numeru identyfikacyjnego oraz odmowy wpisu do ewidencji producentów i odmowy nadania numeru identyfikacyjnego, będąca przedmiotem postępowania prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym II GSK 1210/14, pozostaje bez związku z niniejszą sprawą i tym samym nie wyjaśnienie stanu faktycznego, co w ocenie skarżącego doprowadziło do naruszenia przez organ administracji zasady legalności jego działania i obowiązku nałożonego na niego ustawą w postaci stania na straży praworządności; 3. art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie i dokonanie błędnych, sprzecznych ze stanem faktycznym ustaleń, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji opartej na arbitralnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 30 kwietnia 2015r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na skutek skargi kasacyjnej złożonej przez skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 lutego 2013r., III SA/Łd 540/13. Na rozprawie w dniu 12 maja 2015r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA: z 11 marca 2005r. I OZ 45/05; z 7 czerwca 2008r. I OZ 382/08). Praktyka sądowa opowiada się za szerokim rozumieniem pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. właśnie w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego lub wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym (por. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009r. I FZ 248/09; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008r. II FZ 200/08; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 do art. 125 ustawy p.p.s.a. (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2006; J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 281-182). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, a celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z 13 czerwca 2008r. I FZ 221/08; wyrok WSA w Warszawie z 18 czerwca 2009r. III SA/Wa 3321/08). Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi być więc istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z 11 grudnia 2012r. II FZ 941/12). W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie celowe jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie, której przedmiotem jest wykreślenie skarżącego z ewidencji producentów i anulowania nadanego numeru identyfikacyjnego oraz odmowy wpisu do ewidencji producentów i odmowy nadania numeru identyfikacyjnego. Decyzją z dnia [...] lutego 2013r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wykreślił skarżącego z ewidencji producentów, anulował nadany uprzednio numer identyfikacyjny oraz odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego. Decyzję tę utrzymał w mocy Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] marca 2013r. Okoliczność ta stanowiła podstawę przyjęcia przez organy administracji w niniejszej sprawie, że skarżący nie posiada numeru identyfikacyjnego, a tym samym nie spełnia wymogu określonego w § 14d ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 2009r. w sprawie realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. nr 22, poz. 121 ze zm.), w następstwie czego została wydana zaskarżona decyzja. Z § 14d ust. 1, 5 i 6 pkt 2 wskazanego rozporządzenia wynika, że warunkiem przyznawania pomocy finansowej rolnikowi, który w 2014r. był producentem owoców porzeczki czarnej lub owoców wiśni jest posiadanie przez rolnika numeru identyfikacyjnego nadanego w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Kwestia posiadania przez skarżącego powyższego numeru identyfikacyjnego ma zatem podstawowe znaczenie dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, jakiej dokona sąd w niniejszej sprawie. Tymczasem decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2013r., stała się przedmiotem kontroli dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, który wyrokiem wydanym w dniu 14 lutego 2014r. w sprawie III SA/Łd 540/13 oddalił skargę skarżącego. Postępowanie w tej sprawie nie zostało jednak prawomocnie zakończone na skutek wniesienia przez skarżącego skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która nie została jeszcze rozpoznana (sprawa II GSK 1210/14). Oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 14 lutego 2014r. III SA/Łd 540/13 spowoduje, że w obrocie prawnym ostatecznie pozostanie decyzja, stanowiąca podstawę zaskarżonej decyzji. Wydanie zaś przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku uchylającego zaskarżony wyrok i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania lub wydanie wyroku uchylającego zaskarżony wyrok i rozpoznanie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny może spowodować, że odpadnie podstawa do wydania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, zdaniem sądu rozstrzygnięcie, jakie zapadnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie II GSK 1210/14, będzie miało istotny i bezpośredni wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Dotyczy ono bowiem kluczowego zagadnienia w tej sprawie, jakim jest posiadanie przez skarżącego numeru identyfikacyjnego nadanego w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. k.ż.