III SA/Łd 357/13

Dnia 30 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji w sprawie ze skargi "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc sierpień 2010 roku postanawia: oddalić wniosek. k.p. "A"Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc sierpień 2010 r. W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji. Uzasadniając strona skarżąca wskazała, że natychmiastowe wykonanie decyzji stwarza realne niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie szkody, a nadto spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Strona podniosła, że w stosunku do niej zostało wydanych kilka decyzji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym. Egzekucja sum pieniężnych wskazanych w decyzjach może negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdził, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168). W ocenie Sądu argumentacja przedstawiona przez skarżącą Spółkę jest niewystarczająca do uznania, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim we wniosku nawet pobieżnie nie opisano aktualnej sytuacji ekonomicznej spółki. Ograniczono się do lakonicznego stwierdzenia, że egzekucja należności może negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie Spółki. Nie wykazano także majątku Spółki, jak również wysokości środków znajdujących się na jej rachunku (rachunkach) bankowym. Podkreślić należy, że dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12, Lex nr 1240681). Na marginesie wyjaśnić należy, że w przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. T. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia Spółce zobowiązania w podatku akcyzowym za sierpień 2010 r. W tej sytuacji, skoro rozstrzygnięcie organu I instancji zostało w całości utrzymane w mocy oznacza to, że Sąd rozważał możliwość wstrzymania wykonania decyzji organu II instancji. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. k.p.