III SA/Łd 366/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 366/15 w sprawie ze skargi W.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o skierowaniu na badania lekarskie postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. U.K. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę W.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. Nie zgadzając się z tym postanowieniem, skarżący wniósł do sądu sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten wprowadza w stosunku do skargi kasacyjnej, która jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia przysługującym od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, tzw. przymus adwokacko – radcowski. Wyjątki od tej zasady zostały wskazane w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, że wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może być też sporządzona przez doradcę podatkowego i rzecznika patentowego, ale tylko w określonych kategoriach spraw, tj. przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, natomiast przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Skarga taka jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z dnia 18 października 2004r., FZ 308/04; z dnia 18 grudnia 2012r., II FZ 1016/12; z dnia 20 grudnia 2012r., II OZ 1130/12; z dnia 20 grudnia 2012r., I OZ 937/12; z dnia 6 lutego 2013r., II OZ 48/13). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w treści art. 175 p.p.s.a. z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Doręczając skarżącemu w dniu 19 czerwca 2015r. odpis postanowienia o odrzuceniu skargi, sąd pouczył skarżącego o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W pouczeniu wskazano także, iż niezachowanie tego wymogu spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej bez merytorycznego rozpoznania (pkt 2 pouczenia k. 28). Jednakże mimo tego wyraźnego pouczenia skarżący złożył skargę kasacyjną sporządzoną przez siebie osobiście. Nie wykazał przy tym, że należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Z akt sprawy fakt ten również w żaden sposób nie wynika. W tej sytuacji skargę kasacyjną skarżącego należy uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu. U.K.