III SA/Łd 367/15

Dnia 1 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , Protokolant Sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2015 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyjęciu na studia i odmowie przyjęcia na studia postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. D. R. wniosła skargę na decyzją Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia 11 lutego 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Międzywydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo - Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] uchylającą decyzję z dnia [...] o przyjęciu D. R. na 4 - letnie studia lekarskie prowadzone w języku angielskim na Wydziale Wojskowo - Lekarskim oraz odmawiającą przyjęcia D. R. na 4 - letnie studia lekarskie prowadzone w języku angielskim na Wydziale Wojskowo - Lekarskim w roku akademickim 2008/2009. W odpowiedzi na skargę Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Uniwersytetu Medycznego w Ł. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Sąd z urzędu powziął wiadomość, iż skarga skarżącej na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia 27 sierpnia 2014r. w przedmiocie uchylenia decyzji z dnia 10 sierpnia 2008r. o przyjęciu skarżącej na studia i odmowy przyjęcia na studia wyrokiem WSA w Łodzi z dnia 10 lutego 2015r., III SA/Łd 987/14, została Uwzględniona. Przyczyną uwzględnienia skargi było - jak wynika z uzasadnienia tegoż wyroku - m.in. to, że pismo z dnia 10 sierpnia 2008r., informujące skarżącą o przyjęciu na studia nie może być uznane za decyzję, gdyż nie posiada cech decyzji administracyjnej, która stanowi władcze rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach w przepisanej prawem formie. Za decyzję administracyjną nie może też być uznana adnotacja dokonana na dokumentacji rekrutacyjnej. Tymczasem - jak stwierdził w tym wyroku Sąd - przesłanką wznowienia postępowania jest zakończenie postępowania administracyjnego ostateczną decyzją. Nie zaistniała zatem w sprawie przesłanka wznowienia postępowania. Sąd nie podzielił natomiast zarzutu skargi naruszenia przez organy przepisów o właściwości organów. Wyrok ten nie jest prawomocny, bowiem Uczelniana Komisja Rekrutacyjna UM w Ł. zaskarżyła go skargą kasacyjną do NSA, Skarga ta została zarejestrowana w NSA pod syg. akt l OSK 1435/15 w dniu 14 maja 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego regulują przepisy art. 56 oraz art. 123 do art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., póz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Spośród tych przepisów w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 125 § 1 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie cło tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne i uzależnione jest od oceny sądu (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 189 -190). Oczywiście ocena ta nie może być dowolna. Jednocześnie zawarte w tym przepisie pojęcie "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" w orzecznictwie sądowym jest rozumiane szeroko, sądy wychodzą bowiem poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. właśnie w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (por. postanowienie NSA z 26 sierpnia 2009r., i FZ 248/09; postanowienie NSA z 20 maja 2008r., II FZ 200/08; M. Niezgódka - Medek w uwadze 3 do art. 125 ustawy p.p.s.a. (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2006). Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestie prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usuniecie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (vide wyrok NSA z 19 kwietnia 2006r., I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sadowego jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie, np. postępowanie przed Trybunałem Stanu, Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest już rozpoczęte (np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., II FZ 278/11, postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., H FZ 278/11). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się też, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego określonych w art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2013r., póz. 2670, art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997'r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., póz. 749 ze zm.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (por. postanowienie NSA z 13 czerwca 2008r, i FZ 221/08; postanowienie NSA z 28 maja 2014r., II GSK 494/13; wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009r., Iii SA/Wa 3321/08, M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 125 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Warunkiem zawieszenia postępowania mogą być względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego. Wobec treści wskazanych przepisów Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie z uwagi na powziętą z urzędu wiadomość o uchyleniu przez WSA w Łodzi nieprawomocnym wyrokiem z dnia 10 lutego 2015r., III SA/Łd 987/15, podjętej w wyniku wznowienia postępowania decyzji Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia 27 sierpnia ,2014r. w przedmiocie uchylenia decyzji z dnia 10 sierpnia 2008r. o przyjęciu skarżącej na studia i odmowy przyjęcia na studia, jak i wskazane przez Sąd w tym wyroku przyczyny uchylenia. Okoliczność podjęcia tego wyroku ma istotne znaczenie, dla rozpoznania skargi w przedmiotowym postępowaniu sądowym. Zauważyć należy, że stosownie do art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeśli zaistnieją wskazane w poszczególnych ośmiu punktach tegoż przepisu okoliczności faktyczne. Oznacza to, iż jedną z przesłanek dopuszczalności wznowienia i prowadzenia postępowania wznowieniowego jest "ostateczność decyzji". Tymczasem okoliczność podjęcia decyzji w sprawie przyjęcia skarżącej na studia stanowi zasadniczą kwestię sporną między stronami. Okoliczność ta była już przedmiotem oceny WSA w Łodzi we wskazanym wyroku. W wyroku tym Sąd uznał, iż w sprawie przyjęcia skarżącej na studia nie została podjęta decyzja administracyjna i z tego względu uchylił pierwotne wznowieniowe .decyzji organów o uchyleniu decyzji o przyjęciu skarżącej na studia i odmowie przyjęcia skarżącej na studia. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem organ UM wniósł skargę kasacyjną. Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu są kolejne decyzji organów uczelni o uchyleniu decyzji o przyjęciu skarżącej na studia i odmowie jej przyjęcia. Zarzuty obecnej skargi w zakresie przesłanki podjęcia ostatecznej decyzji administracyjnej o przyjęciu na studia opierają się na argumentacji prezentowanej przez WSA we wskazanym wyroku. Skarżąca natomiast nada! podnosi naruszenie przepisów o właściwości organów, tym samymi nie godząc się z oceną dokonaną przez WSA w tym wyroku. A zatem najistotniejsze, a zarazem sporne miedzy stronami, kwestie dla rozstrzygnięcia sprawy przyjęcia skarżącej na studia będą przedmiotem wiążącej oceny w sprawie już zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zaakceptowanie przez NSA stanowiska sądu pierwszej instancji nie pozostanie zatem bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonych w tej sprawie decyzji. Także względy ekonomiki postępowania uzasadniają zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. W sytuacji gdy istotna dla rozstrzygnięcia tej sprawy kwestia właściwości organów oraz przesłanki podjęcia ostatecznej decyzji jest już przedmiotem oceny w innym postępowaniu, a nadto ma ona kluczowe znaczenie dla dopuszczalności wznowienia postępowania, niecelowym jest dublowanie czynności procesowych. Rozstrzygnięcie uprzednio uruchomionego postępowania ma więc bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie dopuszczalności wznowienia postępowania, a wlec i ocenę. legalności zaskarżonego obecną skargą aktu.. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.