III SA/Łd 392/17

Dnia 14 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza Renata Tomaszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2017 roku sprawy ze skargi K.Ł. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany wysokości renty strukturalnej oddala skargę. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634, ze zm.), art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273, ze zm.), § 12 ust. 5, § 14 ust. 1-2, § 17 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191, ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 30 kwietnia 2004 r., art. 10-12 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. UE L 160 z dnia 26 czerwca 1999 r., ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem nr 1257/1999, w związku z art. 93 pkt 1 akapit trzeci rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. U. UE L 277 z dnia 21 października 2005 r.), zwanego dalej rozporządzeniem nr 1698/2005, utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] o zmianie wysokości renty strukturalnej o kwotę 0,99 zł i jej ustaleniu w nowej wysokości w kwocie 413,18 zł. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy podniósł, że w dniu 7 marca 2006 r. K. Ł. złożył wniosek o przyznanie renty strukturalnej w ramach Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2004-2006. W dniu 10 kwietnia 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. wydał postanowienie stwierdzające, że wnioskodawca spełnia warunki niezbędne do uzyskania renty strukturalnej. W dniu 13 września 2006 r. skarżący złożył dokumenty potwierdzające zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej, w tym umowę darowizny z dnia 5 września 2006 r. (akt notarialny Rep. [...]) wraz z formularzem zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego od 5 września 2006 r. W dniu 6 października 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. wydał decyzję o przyznaniu skarżącemu renty strukturalnej od 5 września 2006 r. do 4 sierpnia 2016 r. w kwocie 1 553,40 zł. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 12 października 2006 r. W dniu 1 marca 2008 r. organ I instancji wydał decyzję o zmianie od 1 marca 2008 r. wysokości renty strukturalnej i ustalił ją w kwocie 1 654,35 zł w związku ze zmianą kwoty najniższej emerytury zgodnie z Komunikatem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 lutego 2008 r. (M.P. Nr 21, poz. 211). Decyzja została doręczona w dniu 9 kwietnia 2008 r. W dniu 10 marca 2009 r. organ I instancji wydał decyzję o zmianie od 1 marca 2009 r. wysokości renty strukturalnej i ustalił ją w kwocie 1 755,26 zł w związku ze zmianą kwoty najniższej emerytury zgodnie z Komunikatem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 lutego 2009 r. (M.P. Nr 14, poz. 188). Decyzja została doręczona w dniu 27 marca 2009 r. W dniu 4 marca 2010 r. organ I instancji wydał decyzję o zmianie od 1 marca 2010 r. wysokości renty strukturalnej i ustalił ją w kwocie 1 836,35 zł w związku ze zmianą kwoty najniższej emerytury zgodnie z Komunikatem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 lutego 2010 r. (M.P. Nr 10, poz. 110). Decyzja została doręczona w dniu 9 marca 2010 r. W dniu 2 marca 2011 r. organ I instancji wydał decyzję o zmianie od marca 2011 r. wysokości renty strukturalnej i ustalił ją w kwocie 1 893,27 zł w związku ze zmianą kwoty najniższej emerytury zgodnie z Komunikatem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 lutego 2011 r. (M.P. Nr 15, poz. 162). Decyzja została doręczona w dniu 7 marca 2011 r. W dniu 1 marca 2012 r. organ I instancji wydał decyzję o zmianie od marca 2012 r. wysokości renty strukturalnej i ustalił ją w kwocie 2 077,87 zł w związku ze zmianą kwoty najniższej emerytury zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, ze zm.). Decyzja została doręczona w dniu 7 marca 2012 r. W dniu 1 marca 2013 r. organ I instancji wydał decyzję o zmianie od marca 2013 r. wysokości renty strukturalnej i ustalił jej wysokość w kwocie 2 160,99 zł w związku ze zmianą kwoty najniższej emerytury zgodnie z Komunikatem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 lutego 2013 r. (M.P. poz. 95). Decyzja została doręczona w dniu 14 marca 2013 r. W dniu 19 marca 2014 r. organ I instancji wydał decyzję o zmianie od marca 2014 r. wysokości renty strukturalnej i ustalił jej wysokość w kwocie 2 195,57 zł w związku ze zmianą kwoty najniższej emerytury zgodnie z Komunikatem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lutego 2014 r. (M.P. poz. 165). Decyzja została doręczona w dniu 24 marca 2014 r. W dniu 18 marca 2015 r. organ I instancji wydał decyzję o zmianie od marca 2015 r. wysokości renty strukturalnej i ustalił jej wysokość w kwocie 2 289,17 zł w związku ze zmianą kwoty najniższej emerytury zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1682). Decyzja została doręczona w dniu 23 marca 2015 r. W dniu 28 maja 2015 r. organ I instancji wydał decyzję o zawieszeniu wypłaty części renty strukturalnej w części równej 50% wysokości ustalonej dotychczas kwoty renty strukturalnej, tj. o kwotę 1 144,58 zł. Decyzją z dnia [...] r. organ II instancji uchylił decyzję z dnia 28 maja 2015 r. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W dniu 31 sierpnia 2015 r. skarżący złożył decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 czerwca 2015 r. o przyznaniu emerytury zaliczkowej. Decyzją z dnia 5 czerwca 2015 r. została przyznana skarżącemu od 1 maja 2015 r. emerytura w kwocie brutto 802,39 zł miesięcznie. Za okres od 1 maja do 30 czerwca 2015 r. wysokość świadczenia, po odprowadzeniu zaliczek na podatek do urzędu skarbowego, składki na ubezpieczenie zdrowotne i innych potrąceń, wyniosła 694,17 zł netto. W dniu 1 października 2015 r. skarżący złożył decyzje Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 7 września 2015 r. o przyznaniu emerytury rolniczej oraz z dnia 16 września 2015 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury rolniczej. Decyzją z dnia 7 września 2015 r. przyznano skarżącemu od 1 maja 2015 r. emeryturę rolniczą w kwocie brutto 1 073,00 zł, z czego kwota do wypłaty wynosi 912,00 zł miesięcznie. Decyzją z dnia 16 września 2015 r. ustalono skarżącemu od 1 sierpnia 2015 r. wysokość emerytury rolniczej w kwocie brutto 1 074,59 zł, z czego kwota do wypłaty wynosi 913,59 zł miesięcznie. W związku z powyższym w dniu 12 października 2015 r. organ I instancji wydał decyzję o zmianie wysokości renty strukturalnej. Od 1 maja 2015 r. ustalono wysokość renty strukturalnej w kwocie 413,78 zł w ten sposób, że jej kwota brutto 2 289,17 zł została pomniejszona o kwotę brutto przyznanego świadczenia emerytalnego z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w kwocie 802,39 zł oraz kwotę brutto przyznanego świadczenia emerytalnego z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w kwocie 1 073,00 zł. Od 1 sierpnia 2015 r. wysokość renty strukturalnej ustalono w kwocie 412,19 zł w ten sposób, że jej kwota brutto 2 289,17 zł została pomniejszona o kwotę brutto przyznanego świadczenia emerytalnego z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w kwocie 802,39 zł oraz kwotę brutto przyznanego świadczenia emerytalnego z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w kwocie 1 074,59 zł. W dniu 23 października 2015 r. skarżący złożył decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 października 2015 r. o przyznaniu emerytury w kwocie ostatecznej od 1 maja 2015 r. w kwocie brutto 802,39 zł. Kwota do wypłaty wyniosła miesięcznie 694,17 zł. Wysokość świadczenia nie uległa zmianie. W odwołaniu od decyzji z dnia 12 października 2015 r., uzupełnionym pismem z dnia 28 października 2015 r., skarżący nie zgodził się z wysokością ustalonej kwoty renty strukturalnej. Skarżący dodatkowo podniósł, że w decyzji z dnia 6 października 2006 r. jest błąd w określeniu okresu czasu, do kiedy należy mu się renta strukturalna. Decyzją z dnia [...] r. organ II instancji uchylił w całości decyzję z dnia 12 października 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ II instancji wskazał na zawarty w odwołaniu wniosek skarżącego o "skorygowanie" decyzji z dnia 6 października 2006 r. o przyznaniu renty strukturalnej w zakresie okresu czasu, na jaki ją przyznano. Organ I instancji w dniu 16 lutego 2016 r. wydał decyzję o odmowie zmiany decyzji o przyznaniu renty strukturalnej w zakresie okresu wypłaty świadczenia. W odwołaniu skarżący podniósł, że organ I instancji swoją decyzją skrócił o jeden miesiąc wypłatę renty strukturalnej. Ustawa przewiduje 10-letnie prawo do renty strukturalnej, tj. 120 miesięcy równe 365 dniom. W dniu 15 marca 2016 r. organ I instancji wydał decyzję o zmianie od marca 2016 r. wysokości renty strukturalnej i ustalił ją w kwocie 413,18 zł w związku ze zmianą kwoty najniższej emerytury zgodnie z Komunikatem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M.P. poz. 168). Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie, w którym zarzucił, że decyzja jest niewłaściwa i krzywdząca. Decyzją z dnia [...] r. organ II instancji uchylił decyzję z dnia [...] r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ II instancji wskazał, że w pierwszej kolejność organ l instancji powinien rozstrzygnąć w przedmiocie skorygowania decyzji przyznającej rentę strukturalną, następnie w przedmiocie zmiany jej wysokości w związku z uzyskanymi świadczeniami emerytalnymi z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, a w następnej kolejności w przedmiocie zmiany wysokości renty w związku z waloryzacją od marca 2016 r. Decyzją z dnia [...] r. organ II instancji uchylił w całości decyzję z dnia 16 lutego 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wskazując, że skarżący wnosząc o "skorygowanie" decyzji o przyznaniu renty strukturalnej nie wskazał, w jakim trybie o to wnosi. W piśmie z dnia 30 maja 2016 r. organ I instancji zwrócił się do skarżącego o doprecyzowanie, w jakim trybie wnosi o skorygowanie decyzji z dnia 6 października 2006 r. o przyznaniu renty strukturalnej. Organ II instancji wskazał, że w piśmie z dnia 10 czerwca 2016 r. skarżący mylnie odniósł treść wezwania do odwołania zamiast do wniosku o "skorygowanie" decyzji ostatecznej stwierdzając, że art. 64 § 2 k.p.a. definiuje, jakie są braki formalne. Takie nie wystąpiły w jego odwołaniu. Nie jest w jego kompetencji sugerowanie, w jakim trybie powinna być wydana decyzja. W dniu 10 czerwca 2016 r. organ I instancji wydał decyzję o odmowie zmiany decyzji o przyznaniu renty strukturalnej w zakresie okresu wypłaty świadczenia. W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił, że w decyzjach została błędnie ustalona data zakończenia 10-letniego okresu, na jaki została przyznana renta strukturalna na dzień 4 sierpnia 2016 r. Zdaniem skarżącego okres ten powinien zakończyć się w dniu 5 września 2016 r. W dniu 11 czerwca 2016 r. organ I instancji wydał decyzję nr [...] o zmianie wysokości renty strukturalnej. Organ l instancji ustalił od 1 maja 2015 r. wysokość pobieranej renty strukturalnej na kwotę 413,78 zł miesięcznie, a od 1 sierpnia 2015 r. na kwotę 412,19 zł miesięcznie. W odwołaniu od tej decyzji skarżący stwierdził, że ustalenie wysokości renty strukturalnej od 1 maja 2015 r. byłoby prawidłowe, gdyby od wysokości renty strukturalnej odjęta została suma (netto) emerytur z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W dniu 11 czerwca 2016 r. organ I instancji wydał decyzję nr [...] o zmianie wysokości renty strukturalnej od marca 2016 r. o kwotę 0,99 zł i jej ustaleniu w nowej wysokości w kwocie 413,18 zł w związku z Komunikatem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. (M.P. poz. 168). Organ II instancji podkreślił, że decyzję tę organ I instancji wydał po uprzednim rozstrzygnięciu w przedmiocie skorygowania decyzji przyznającej rentę oraz rozstrzygnięciu w przedmiocie zmiany kwoty w związku z uzyskanymi świadczeniami emerytalnymi z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego od 1 maja 2015 r. W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił, że została wydana przy nie zachowaniu okresu, na podstawie wcześniej uchylonych decyzji oraz z pominięciem "terminu odwoławczego" od decyzji z dnia 11 czerwca 2016 r. nr [...]. Organ II instancji utrzymując w mocy decyzję z dnia 11 czerwca 2016 r. nr [...] podniósł, że skarżącemu została przyznana płatność na okres 10 lat, która była wypłacana, co miesiąc w okresie od 5 września 2006 r. do 4 sierpnia 2016 r. na podstawie decyzji z dnia 6 października 2006 r. Renta strukturalna składała się z podstawowej części renty strukturalnej wynoszącej 210% najniższej emerytury oraz zwiększenia z tytułu trwałego przekazania gospodarstwa rolnego o powierzchni co najmniej 3 ha użytków rolnych, które zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r. wynosi 50% najniższej emerytury. Podstawę do wyliczeń, stanowi kwota najniższej emerytury określonej w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Podstawą do wydania zaskarżonej decyzji przez organ I instancji był Komunikat Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytury i rent (M.P. z 2016 r., poz. 168), zgodnie z którym najniższa emerytura została zwiększona z kwoty 880,45 zł do kwoty 882,56 zł. Tak więc wskaźnik waloryzacji wynosi 100,24%. W związku z powyższym organ I instancji dokonał przeliczenia kwoty renty strukturalnej z uwzględnieniem nowej wysokości najniższej emerytury, która następnie zgodnie z § 14 ust. 1 została zmniejszona o kwotę przyznanych od dnia 1 maja 2015 r. emerytur z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Na kwotę początkowa wysokości renty strukturalnej (2 294,66 zł) składa się: podstawowa część renty strukturalnej wynosząca 210% najniższej emerytury – 1 853,3760 zł, zwiększenia z tytułu trwałego przekazania gospodarstwa rolnego o powierzchni co najmniej 3 ha użytków rolnych, które zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r. wynosi 50% najniższej emerytury – 441,2800 zł. Zwaloryzowania początkowa kwota renty strukturalnej na podstawie § 14 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r. została pomniejszona o sumę przyznanych emerytur po uwzględnieniu współczynnika waloryzacji obowiązującego od 1 marca 2016 r., tj. została pomniejszona o kwotę 1 881,48 zł. Kwota renty strukturalnej przysługująca do wypłaty od marca 2016 r. wynosi 413,18 zł. Ustosunkowując się do zarzutów skarżącego organ II instancji stwierdził, że zgodnie z § 17 ust. 2 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r. odwołanie od decyzji kierownika biura powiatowego w sprawach przyznania, zawieszania i zmiany renty strukturalnej, nie wstrzymuje jej wykonania. Tym samym wywiera ona skutki prawne bez względu na toczące się postępowanie przed organem II instancji. Sam sposób ustalania wysokości renty strukturalnej określony w § 12 § i 14 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r. nie opiera się na decyzjach zmieniających, lecz na pierwotnej decyzji przyznającej rentę strukturalnej, której wysokość została określona w ujęciu procentowym do kwoty najniższej emerytury. Tym samym zmiana najniższej emerytury zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r. obliguje organ przyznający świadczenie do ponownego przeliczenia wysokości renty strukturalnej, bazując na decyzji przyznającej świadczenie i pomniejszając kwotę do wypłaty o wysokość przyznanych świadczeń emerytalnych. W ocenie organu II instancji zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Organ I instancji zobowiązany był zmniejszyć rentę strukturalną o kwotę przyznanej skarżącemu emerytury rolniczej i emerytury z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z uwzględnieniem nowej wysokości kwoty najniższej emerytury oraz wskaźnika waloryzacyjnego wynoszącego 100,24%. Zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r. zmniejszając rentę strukturalną, gdzie strona posiada przyznaną emeryturą należy brać pod uwagę wartości brutto tych świadczeń, a nie netto. Tym samym konieczne było zmniejszenie renty strukturalnej wyliczonej w nowej wysokości 2 294,66 zł od marca 2016 r. o kwotę przyznanych emerytur 1 881,48 zł (brutto), z uwzględnieniem współczynnika waloryzacji 100,24 %. W skardze na powyższą decyzję K. Ł. zarzucił, że organ II instancji pomylił decyzję organu I instancji z dnia [...] r. nr [...] z decyzją z dnia [...] r. nr [...]. Zdaniem skarżącego decyzja o zmianie wysokości renty strukturalnej powinna zostać podjęta po rozstrzygnięciu sporu dotyczącego wysokości renty strukturalnej w okresie od osiągnięcia przez skarżącego wieku emerytalnego w dniu 1 maja 2015 r. do końca dziesięcioletniego okresu przysługiwania renty strukturalnej na podstawie decyzji z dnia 6 października 2006 r. W decyzji organu I instancji z dnia 12 października 2015 r. [...] oraz z dnia 11 czerwca 2016 r. [...] kwota określona jako brutto równa się netto renty strukturalnej w wysokości 2 289,17 zł. Renta strukturalna w wysokości 2 289,17 zł miesięcznie jest kwotą netto, która nie podlega żadnym odliczeniom również na ubezpieczenie oraz podatki. Jest wartością netto. Od emerytury z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odliczana jest składka na ubezpieczenie i podatek. Po odliczeniu zobowiązań emerytura rolnicza wynosi 912,00 zł netto od 1 maja 2015 r., a od 1 sierpnia 2015 r. – 913,59 zł netto. Emerytura z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynosi 802,39 zł. Po odliczeniu zobowiązań jej kwota netto do wypłaty miesięcznie wynosi 694,17 zł. Zdaniem skarżącego właściwym byłoby odliczenie od wysokości renty strukturalnej (2 289,17 zł) emerytury z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w wysokości od 1 maja 2015 r. – 912,00 zł, a od 1 sierpnia 2015 r. – 913,59 zł oraz emerytury z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 694,17 zł przez okres od 1 maja 2015 r. do końca dziesięcioletniego okresu należnej renty strukturalnej zgodnie z decyzją z dnia 6 października 2006 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 11 lipca 2017 r. skarżący podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie stwierdził, że nie wnosi zastrzeżeń co do wypłaty renty strukturalnej, lecz jest niezadowolony z wyliczenia jej wysokości. W piśmie tym skarżący zarzucił także, iż organy obu instancji prowadząc postępowanie naruszyły przepisy k.p.a. – art. 8, art. 12 § 1 i 2 oraz art. 107 § 1. Na rozprawie w dniu 14 lipca 2017 r. skarżący oświadczył, że popiera skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), powoływanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (pkt 2); stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (pkt 3). Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Ocena legalności zaskarżonej decyzji, przeprowadzona według wskazanych powyżej kryteriów wykazała, że skarga nie jest zasadna. Przedmiotem sporu, w niniejszym postępowaniu jest sposób ustalenia przez organy administracji wysokości waloryzowanej renty strukturalnej z uwagi na jej pomniejszenie o sumę otrzymywanych przez skarżącego z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego emerytur brutto. W sprawie bezsporne jest, że wysokość przyznanej skarżącemu decyzją z dnia 6 października 2006 r. renty strukturalnej była kilkukrotnie zmieniana z uwagi na waloryzację najniższej emerytury. Zgodnie z decyzją z dnia 18 marca 2015 r. od marca 2015 r. wysokość otrzymywanej przez skarżącego renty strukturalnej wynosiła 2 289,17 zł. Skarżący nie kwestionował zmian wysokości renty strukturalnej z uwagi na waloryzację najniższej emerytury. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzją z dnia 7 września 2015 r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przyznał skarżącemu prawo do emerytury rolniczej od 1 maja 2015 r. w wysokości 1 073,00 zł brutto. Decyzją z dnia 5 czerwca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał skarżącemu od 1 maja 2015 r. emeryturę zaliczkową w wysokości 802,39 zł brutto do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Następnie decyzją z dnia 16 września 2015 r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przyznał skarżącemu prawo do emerytury rolniczej od 1 sierpnia 2015 r. w wysokości 1 074,59 zł brutto, zaś Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 16 października 2015 r. przyznał skarżącemu emeryturę w kwocie ostatecznej od 1 maja 2015 r. w wysokości 802,39 zł brutto. Analiza argumentacji skarżącego prowadzi do wniosku, że jego zdaniem wypłacana mu renta strukturalna powinna zostać pomniejszona o kwotę faktycznie otrzymywanych emerytur, tj. o ich kwotę netto a nie brutto. Od otrzymywanych emerytur z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych są bowiem potrącane podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne, które nie były pobierane od wypłacanej skarżącemu renty strukturalnej. Zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r., stanowiącym materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji w przypadku gdy uprawniony do renty strukturalnej w trakcie jej pobierania nabędzie prawo do emerytury z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników, rentę strukturalną zmniejsza się o kwotę tej emerytury. Przepis ten reguluje kwestię zbiegu uprawnienia do renty strukturalnej oraz prawa do emerytury z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników, w ten sposób, że kwota wypłacanej renty strukturalnej pomniejszana jest o kwotę ustalonej emerytury. W rozpoznawanej sprawie zbieg taki niewątpliwie miał miejsce. Prawodawca, na gruncie § 14 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r., zmniejszenie renty strukturalnej wiąże z ustaleniem samego prawa do emerytury w określonej wysokości, nie zaś z faktycznym otrzymywaniem (pobieraniem) świadczeń emerytalnych. Kwota, o którą następuje pomniejszenie renty strukturalnej, została przez ustawodawcę krajowego jednoznacznie określona. Prawodawca wskazał bowiem, że renta strukturalna ulega zmniejszeniu o "kwotę tej emerytury", to jest emerytury, do której uprawniony do renty strukturalnej nabył prawo (por. wyrok WSA w Poznaniu z 17 listopada 2016 r., III SA/Po 415/16; wyrok WSA w Łodzi z 23 marca 2016 r., III SA/Łd 102/16; wyrok WSA w Kielcach z 9 listopada 2015 r., I SA/Ke 468/15; wyrok WSA w Lublinie z 24 stycznia 2017 r., III SA/Lu 445/16). Tym samym, w ocenie sądu, zachodzi brak podstaw prawnych do formułowania tezy, że wysokość renty strukturalnej zmieniana w związku z waloryzacją kwoty najniższej emerytury powinna zostać pomniejszona o kwotę netto otrzymywanych przez skarżącego emerytur. Przeliczenie wysokości renty strukturalnej z uwzględnieniem zmniejszenia jej o kwotę emerytur przysługujących beneficjentowi musi następować w wartościach brutto otrzymywanych świadczeń, albowiem tylko tak zwana wartość brutto wyraża faktyczną, pełną kwotę przyznanego świadczenia z danego tytułu prawnego. Korygowanie przez płatników wysokości tych świadczeń przy ich wypłacie – o inne należności przypadające z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych lub składek na ubezpieczenia zdrowotne – nie oznacza zmniejszenia samej wysokości ustalonego prawa do świadczenia, lecz jest wyłącznie wyrazem dodatkowych obciążeń finansowych tego świadczenia, wynikających z całkiem odrębnych podstaw prawnych. W związku z powyższym za prawidłowe uznać należy stanowisko organu administracji, zgodnie z którym przy dokonywaniu w trybie powołanego wyżej § 14 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r., przeliczenia wysokości renty strukturalnej z uwzględnieniem zmniejszenia jej o kwotę przyznanych beneficjentowi emerytur, świadczenia emerytalne muszą być wyrażone w wartościach brutto. Należy przy tym zauważyć, że nawet w piśmie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 grudnia 2014 r. do Prezesa Krajowej Rady Izb Rolniczych, załączonym przez skarżącego do pisma z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie sygn. akt III SA/Łd 393/17 (k. 31), wskazano, iż beneficjent pobierający rentę strukturalną w momencie, gdy nabędzie prawo do emerytury otrzymuje rentę strukturalną pomniejszoną o kwotę brutto przyznanej emerytury. W piśmie tym zwrócono także uwagę, że warunek ujęty w § 14 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r. wynika z uregulowania zawartego w art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 1257/1999 oraz w art. 23 ust. 5 rozporządzenia nr 1698/2005. Z przepisów tych wynika, że w przypadku gdy osoba, która przekazała gospodarstwo rolne otrzymuje od państwa członkowskiego normalną emeryturę, wsparcie w postaci wcześniejszej emerytury zostanie przyznane jako dodatek uwzględniający wysokość krajowej emerytury w tym państwie. Fakt, iż od przyznanej skarżącemu renty strukturalnej nie jest potrącany podatek nie powoduje, że świadczenie to jest wypłacane w wartości netto. Renta strukturalna jest ustalana i wypłacana w kwocie brutto. Renta strukturalna jest zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.). Podstawą powyższego zwolnienia są: w odniesieniu do części finansowanej z budżetu Wspólnot Europejskiej – art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a wskazanej ustawy, natomiast w odniesieniu do części finansowanej z budżetu krajowego – art. 21 ust. 1 pkt 47c tej ustawy, obowiązujący do 31 grudnia 2014 r. (art. 2 pkt 8 lit. d w zw. z art. 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. z 2014 r., poz. 1328, ze zm.). Ze świadczenia tego nie jest również potrącana składka na ubezpieczenie zdrowotne (por. wyrok WSA w Łodzi z 23 marca 2016 r., III SA/Łd 102/16). Zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1793, ze zm.) w przypadku nieobliczania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych przez płatnika, od przychodów stanowiących podstawę wymiaru składki, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, składkę obliczoną za poszczególne miesiące obniża się do wysokości 0 zł. Poza tym sam fakt wypłacania skarżącemu renty strukturalnej w wartości brutto wynika zarówno z decyzji z dnia 6 października 2006 r. przyznającej rentę strukturalną, jak i z kolejnych decyzji zmieniających jej wysokość. Za niezasadne uznać również trzeba zarzuty skarżącego odnoszące się do naruszenia przepisów k.p.a., w szczególności art. 8, art. 12 i art. 107 § 1. Stanowiący podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia przepis § 14 ust. 1 rozporządzenia z 30 kwietnia 2004 r., zobowiązujący organ do zmniejszenia wysokości renty strukturalnej z uwagi na uzyskanie przez beneficjenta prawa do emerytury z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników, obowiązuje od dnia wejścia w życie powołanego rozporządzenia, tj. od dnia 1 sierpnia 2004 r. Przepis ten nie ulegał żadnym zmianom. W decyzji z dnia 6 października 2006 r. w pkt 3 pouczenia organ I instancji poinformował skarżącego o tym, że w przypadku gdy uprawniony do renty strukturalnej w trakcie jej pobierania nabędzie prawo do emerytury z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników, rentę strukturalną zmniejsza się o kwotę tej emerytury. Zatem już w momencie przyznania skarżącemu renty strukturalnej organ I instancji pouczył go o treści § 14 ust. 1 rozporządzenia z 30 kwietnia 2004 r. Tym samym, zdaniem sądu, organ I instancji wypełnił ciążący na nim z mocy art. 9 k.p.a. obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego oraz udzielania niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa. Zawarte w decyzji z dnia 6 października 2006 r. pouczenie pozwala uznać, że już od momentu doręczenia skarżącemu tej decyzji był on świadomy tego, iż z chwilą nabycia uprawnienia do świadczeń, o których mowa w § 14 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r., przyznana renta strukturalna będzie podlegała modyfikacji w zakresie jej wysokości w sposób określony w tym przepisie. Organy administracji ustalając wysokość zwaloryzowanej renty strukturalnej w sposób, z którym nie zgadza się skarżący, a więc uwzględniając wartość brutto otrzymywanych przez niego emerytur, nie naruszyły przepisów postępowania. Zaskarżona decyzja nie pozbawiła skarżącego renty strukturalnej przyznanej decyzją z dnia 6 października 2006 r. i nie wpłynęła w żaden sposób na okres czasu przez jaki skarżącemu to świadczenie przysługiwało. Zdaniem sądu okoliczność, że skarżący kwestionuje prawidłowość decyzji ostatecznej z dnia 6 października 2006 r. o przyznaniu renty strukturalnej, w zakresie okresu czasu na jaki została przyznana, nie ma żadnego znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji była wyłącznie zmiana wysokości renty strukturalnej, a nie okres czasu na jaki została przyznana. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie pozostaje zatem w związku z postępowaniem w sprawie weryfikacji w trybie nadzwyczajnym decyzji o przyznaniu renty strukturalnej w powyższym zakresie. W tym przedmiocie przed organami administracji toczyło się odrębne postępowanie zakończone decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie zmiany decyzji o przyznaniu renty strukturalnej w zakresie okresu wypłaty świadczenia. Decyzje te zostały poddane kontroli sądu administracyjnego w sprawie sygn. akt III SA/Łd 391/17 (wyrok z dnia 14 lipca 2017 r.). Będące przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie decyzje stanowiły natomiast jedynie skutek nabycia przez skarżącego prawa do emerytury z ubezpieczenia społecznego i emerytury rolniczej oraz konieczności waloryzacji renty strukturalnej z uwagi na Komunikat Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M.P. poz. 168). Przyznana skarżącemu renta strukturalna została bowiem w części zastąpiona prawem nabytym z tytułu krajowych emerytur (emeryturą z ubezpieczenia społecznego oraz emeryturą rolniczą), Rozporządzenie z dnia 30 kwietnia 2004 r. w § 12 ust. 5 natomiast stanowi, że w przypadku zmiany wysokości najniższej emerytury rentę strukturalną wypłaca się w odpowiednio zmienionej wysokości, z uwzględnieniem terminów waloryzacji emerytur i rent przysługujących na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Nadto należy zauważyć, że decyzje wydawane na podstawie przepisu § 14 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r. nie mają charakteru decyzji uznaniowych, co oznacza że wydane rozstrzygnięcie nie może być uzależnione od innych niż materialnoprawne przesłanki wynikające z konkretnego przepisu prawa (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 24 stycznia 2017 r., III SA/Lu 445/16). Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. e.o.