III SA/Łd 424/08

Dnia 18 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2009 roku sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania się za organ niewłaściwy i zwrotu pisma oddala skargę. III SA/Łd 424/08 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] M. G. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z prośbą o zwrócenie się do Sądu Rejonowego [...] XVI Wydział Ksiąg Wieczystych o wskazanie numerów ksiąg wieczystych założonych na osadę tabelową nr [...] o powierzchni 9 mórg 192 prętów lub zdyscyplinowanie adwokata. Poprosił również, aby Kolegium wystąpiło z wnioskiem o wydanie odpisów ksiąg wieczystych oraz o rozważenie wniosku o wydanie zaświadczenia o zamknięciu ksiąg wieczystych. Do pisma załączone zostało zażalenie skierowane do Sądu Okręgowego w Ł. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 123, art. 1 § 1 pkt 1, art. 66 § 3 k.p.a., uznało się za organ niewłaściwy i ustaliło, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny oraz orzekło o zwrocie wniosku M. G. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, iż treść wniosku z dnia [...] wskazuje, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, co uzasadnia zastosowanie normy zawartej w art. 66 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zgodnie z którą jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia na które służy zażalenie. Kolegium dodało, że w rozpoznawanej sprawie nie zostało wszczęte postępowanie administracyjne, a więc organy administracji publicznej nie są właściwe do rozpatrzenia żądań wnioskodawcy. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, M. G. wniósł o przekazanie sprawy na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. do organu właściwego. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144, art. 1 § 1 pkt 1, art. 66 § 3 k.p.a., utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia 30 maja 2008r. W uzasadnieniu organ podkreślił, iż przedmiotem wniosku (zażalenia) wniesionego przez M. G. w dniu [...] nie są sprawy administracyjne, rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnych, a zatem Kolegium nie jest organem właściwym do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie organu właściwym w sprawie żądania jest sąd powszechny, a zatem zastosowanie miał art. 66 § 3 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi M. G. podniósł, iż postępowanie w związku z art. 183 k.p.a. nie było i nie jest zgodne z prawem, a organ powołuje się na jakiś fikcyjny art. 1 § 1 pkt 1 tego Kodeksu. Zdaniem skarżącego organ fałszywie przyjmuje, że w rozpoznawanej sprawie nie zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a. Rozpoznając skargę, w tak zakreślonej kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązującego prawa. Stosownie do treści art. 66 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Na zakres kognicji organów administracji publicznej wskazuje art. 1 k.p.a. Z brzmienia powołanego przepisu wynika, iż organy administracji publicznej są organami powołanymi z mocy prawa lub na podstawie porozumień, do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnej. Organy te stosują administracyjne prawo materialne, jak również przepisy procedury administracyjnej. Natomiast, co do możliwości stosowania przez te organy innych gałęzi prawa (prawa cywilnego, finansowego, itd.), przyjmuje się, że jest to możliwe jeżeli normy te upoważniają organy administracji publicznej do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji. W tym miejscu wypada podnieść, iż w podstawie prawnej i uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć Kolegium, odnosząc się do zakresu spraw podlegających rozpatrzeniu przez organy administracji publicznej, powołało się na art. 1 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy omawiany przepis nie posiada paragrafów (na co zwrócił uwagę skarżący), jednak uchybienie to należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską, pozostającą bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Czytając przepis, z łatwością można bowiem stwierdzić, iż intencją organu było powołanie się na art. 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie M. G. w dniu [...] wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z prośbą o zwrócenie się do Sądu Rejonowego [...] XVI Wydział Ksiąg Wieczystych o wskazanie numerów ksiąg wieczystych założonych na osadę tabelową nr [...] o powierzchni 9 mórg 192 prętów lub zdyscyplinowanie adwokata. Poprosił również, aby Kolegium wystąpiło z wnioskiem o wydanie odpisów ksiąg wieczystych oraz o rozważenie wniosku o wydanie zaświadczenia o zamknięciu ksiąg wieczystych. Do pisma załączone zostało zażalenie skierowane do Sądu Okręgowego w Ł. W ocenie Sądu, organ administracji publicznej prawidłowo uznał, iż właściwym do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] jest sąd powszechny. Na powyższe wskazywała jednoznacznie treść wniosku i zakres zawartego w nim żądania. Organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie zawierające konkretne żądanie, jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać, czy jest organem właściwym rzeczowo do wszczęcia postępowania w sprawie oraz czy żądanie objęte podaniem może być rozpoznane w postępowaniu administracyjnym. Innymi słowy obowiązkiem organu jest ustalenie czy konkretna sprawa jest sprawą indywidualną, czy sprawa ta należy do właściwości organów administracji publicznej lub organów wymienionych w przepisie art. 1 pkt 2 k.p.a. i czy jest sprawą podlegającą rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej (por. teza 1 wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 lipca 2006 r. , sygn. akt I SA/Wa 2276/05, LEX nr 258371; teza 1 wyroku NSA z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt II GSK 32/06, LEX nr 212199). Uznać zatem należało, iż w niniejszej sprawie, organ administracji publicznej po dokonaniu wstępnej kontroli podania skarżącego zasadnie uznał się za niewłaściwy w sprawie określonej złożonym wnioskiem. Treść wniosku i zawarte w nim żądania jednoznacznie wskazywały, iż właściwym do rozpoznania podania skarżącego jest sąd powszechny. Stąd, w ocenie Sądu, organ, prawidłowo, zgodnie z treścią powołanego wcześniej art. 66 § 3 k.p.a., wydał postanowienie o zwrocie pisma wnioskodawcy. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ administracji publicznej wskazał, iż właściwym do rozpoznania podania skarżącego jest sąd powszechny. Podnieść należy również, iż wydanie postanowienia o zwrocie podania skarżącemu na podstawie art. 66 § 3 Kpa, nie oznaczało merytorycznego, odmownego rozpatrzenia wniosku M. G., a jedynie rozstrzygało w przedmiocie niewłaściwości organu do którego zostało wniesione. Natomiast w odniesieniu do zarzutu skarżącego, dotyczącego niezastosowania przez organ administracji publicznej przepisu art. 65 § 1 k.p.a., wskazać należy, iż powołany przepis stanowi wyłącznie podstawę przekazania według właściwości spraw indywidualnych załatwianych przez organy administracji w drodze decyzji, w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. Sprawa załatwiana na podstawie art. 65 § 1 k.p.a znajduje się zatem w sferze zainteresowania administracji publicznej, mimo że została skierowana do niewłaściwego organu, który powinien niezwłocznie przekazać ją do organu właściwego. Tego rodzaju sytuacja nie wystąpiła w jednak niniejszej sprawie, bowiem z zakresu żądania zawartego we wniosku skarżącego z dnia [...] wynikało bezspornie, iż wniosek ten podlega rozpatrzeniu przez sąd powszechny a nie przez inny organ administracji publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 lipca 2006 r, sygn. akt VI SA/Wa 875/06, LEX nr 243071; teza 1 wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 lutego 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 21651/05, LEX nr 203689). Ponadto wskazać należy, iż żaden przepis procedury administracyjnej, jak również procedury cywilnej nie przewiduje trybu składania wniosku o wszczęcie postępowania cywilnego za pośrednictwem organu administracji publicznej. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. J.S.