III SA/Łd 436/12

Dnia 11 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat B. A. – C. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 października 2012 roku, sygn. akt III SA/Łd 436/12 poprzez przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi N. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zmiany nazwiska p o s t a n a w i a : oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2012 roku, sygn. akt III SA/Łd 436/12 oddalił skargę N. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zmiany nazwiska. W dniu 4 września 2012 roku (data nadania pisma za pośrednictwem Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł.) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 24 września 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 4 października 2012 roku do akt sprawy wpłynęło zawiadomienie z Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu do reprezentowania skarżącego w osobie adwokat B. C. -A. W dniu 12 października 2012 roku (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) ustanowiony z urzędu pełnomocnik złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jaki zapadł w dniu 24 sierpnia 2012 roku w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 436/12. Do wniosku pełnomocnik załączył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wraz z dowodem uiszczenia opłaty kancelaryjnej oraz kserokopię formularza wniosku przyznanie prawa pomocy PPF złożonego przez skarżącego w dniu 14 września 2012 roku. We wniosku pełnomocnik nie zawarł jednak wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu ani oświadczenia, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu nie zostały pokryte w całości ani w części Postanowieniem z dnia 31 października 2012 roku, sygn. akt III SA/Łd 436/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu wniosku adwokat B. A. –C. ustanowionej z urzędu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 listopada 2012 roku. W dniu 14 listopada 2012 roku (data nadania pism w polskiej placówce pocztowej) ustanowiony z urzędu pełnomocnik złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 października 2012 roku oraz jednocześnie wniósł o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 października 2012 roku w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Wniosek jest niezasadny. Zgodnie z treścią art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270)- [zwaną dalej w skrócie: - p.p.s.a.] strona może w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Na podstawie art. 166 p.p.s.a do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 250 p.p.s.a. za udzieloną stronie niezbędną pomoc prawną pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu przysługuje odpowiednie wynagrodzenie. O przyznaniu wynagrodzenia oraz jego wysokości orzeka sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji, na wniosek złożony przez pełnomocnika, zawierający oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 20 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Treść tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że oświadczenie, o którym mowa jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wynika to z użytego w treści tego przepisu wyrażenia "powinien zawierać". Z treści omawianego przepisu wynika ponadto, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie wniosku wraz z oświadczeniem o wskazanej treści, gdyż pozwala to określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009r., sygn. akt II GZ 133/09 - orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt niniejszej sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie złożył w ogóle wniosku zawierającego oświadczenie, iż żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub części. W konsekwencji skoro wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zawierał wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wraz ze stosownym oświadczeniem, tym samym wniosek o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 października 2012 roku jest niezasadny. Z uwagi bowiem na brak wniosku Sąd nie miał podstaw do przyznania z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Już tylko na marginesie sprawy należy podnieść, że w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, że niezłożenie przez pełnomocnika oświadczenia stosownie do § 20 cytowanego rozporządzenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak materialny w zakresie uzasadnienia wniosku, nie podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a brak tego oświadczenia pełnomocnika wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, LEX nr 242945, postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08, orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym bardziej więc niezłożenie stosownego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wywołuje taki skutek. Z powyższych względów na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 250 p.p.s.a. oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł jak w postanowieniu. a.ł.