III SA/Łd 443/17

Dnia 26 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2017 roku sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością we W. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od etapu oceny strategicznej projektu oznaczonego wnioskiem o dofinansowanie oddala skargę. III SA/Łd 443/17 UZASADNIENIE W dniu 27 lipca 2016 r. Wojewódzki Urząd Pracy w Ł. i Stowarzyszenie A ogłosili konkurs nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 Oś Priorytetowa 8 Zatrudnienie Działanie 8.3 Wsparcie przedsiębiorczości/Poddziałanie 8.3.3 Wsparcie przedsiębiorczości w formach bezzwrotnych – ZIT. Nabór wniosków trwał od 29.08.2016 do 12.09.2016 r. B Sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej skarżąca lub Spółka) złożyła w partnerstwie z C Sp. z o.o. wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Mam pomysł - mam biznes. Rozwój przedsiębiorczości na obszarze [...] Obszaru [...]" nr [...]. W dniu 8 lutego 2017 r. Spółka otrzymała od Stowarzyszenia A pismo informujące o "negatywnej ocenie (zgodnie z art. 53. ust. 2 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Skarżący nie zgodził się z oceną dokonaną przez Komisję Oceny Projektów i zgodnie z art. 53 ust 1. ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020, wniósł protest od jego negatywnej oceny, w zakresie kryterium Zintegrowany charakter projektu/komplementarność projektu EFS - powiązanie z innymi projektami, które są zatwierdzone do realizacji/ realizowane/ zrealizowane na terenie [...]O[...]. Formułując zarzut w proteście Spółka wskazała, że członkowie panelu KOP oceniając kryterium za niespełnione i nie przyznając punktów argumentowali, że Spółka wskazała obszary realizacji projektów komplementarnych jako województwo [...], w tym [...]O[...]. Zatem wskazane projekty objęły większy obszar niż [...]O[...]. Dlatego pomimo, iż projekty komplementarne realizowane są w części na terenie [...]O[...], nie są dedykowane wyłącznie temu obszarowi i wykraczają poza dopuszczalny obszar realizacji projektu komplementarnego, wynikający bezpośrednio z ocenianego kryterium. W związku z powyższym nie jest możliwe dokonanie oceny poszczególnych aspektów komplementarności, ponieważ Spółka wskazała projekty, które zgodnie z kryterium nie stanowią projektów komplementarnych. Zdaniem Spółki natomiast, przewidziany do realizacji projekt jest w pełni komplementarny/zintegrowany z innymi zrealizowanymi i realizowanymi przez Spółkę projektami na terenie [...]O[...], a co za tym idzie jest zgodny z definicją przedmiotowego kryterium wskazaną w Regulaminie konkursu. Spółka wskazała, że [...] Obszar [...] obejmuje obszar pięciu powiatów: Miasto Ł., [...], [...], [...] i [...]. Dalej Spółka podnosiła, że we wniosku o dofinansowanie w części IX. Zgodność ze Strategią ZIT w pkt. 9.4 zawarła informacje, że "od 05.05.2015 r. B ze środków Funduszu Pracy realizuje proj. mający na celu aktywizację zaw. 1500 bezrobotnych z terenu woj. [...].: w tym 800 ucz, z PUP w Ł. oraz 220 ucz, z PUP w Z., a więc terenów wchodzących w skład [...]O[...] (dodatkowo 220 osób było skierowanych przez PUP w P., co jeszcze bardziej wpływa na komplementarność obu projektów). Łącznie, z 1500 uczestników obejmowanych wsparciem (260 osób było skierowanych przez PUP w R.), aż 1240 (ponad 82%) stanowili bezrobotni z obszaru [...]O[...]. Nadmieniła także, że w ramach kontynuacji działań ze środków Funduszu Pracy, kolejne 550 bezrobotnych skierowanych przez PUP w Ł. zostanie objętych wsparciem. Ponadto, co podkreślała Spółka przez cały okres realizacji obu wymienionych projektów prowadziła i nadal prowadzi następujące Punkty Obsługi Osób Bezrobotnych: Ł. - ul. D, P. - ul. E, Z. - ul. F. Twierdzenie zatem, że zrealizowane, i realizowane przez Spółkę projekty nie dotyczą "wyłącznie" obszaru [...]O[...], nie jest zgodne ze stanem faktycznym. Odbiorcami wsparcia organizowanego przez ww. Punkty byli wyłącznie bezrobotni mieszkańcy terenów [...]O[...] (miasta Ł. oraz powiatów [...] i [...]). Niezrozumiałym – w ocenie Spółki - jest również twierdzenie, iż "nie jest możliwe dokonanie oceny poszczególnych aspektów komplementarności, ponieważ Wnioskodawca wskazał projekty, które zgodnie z kryterium nie stanowią projektów komplementarnych". We wniosku o dofinansowanie wyraźnie wskazano m.in., że "w ramach proj. oferowane są różnorodne formy wsparcia, min. doradztwo zaw., pośrednictwo pracy, staże, szkol., etc. Zakładanie dz. gosp. jest również jednym z elementów oferowanego wsparcia. Na dzień złożenia wniosku, ucz. z PUP w Ł. dzięki wsparciu Projektodawcy założyli i prowadza 50 dz. gosp,. z kolei ucz, z PUP w Z. założyli i prowadza 12 dz. gosp.". Beneficjent podał więc informacje dotyczące: liczby bezrobotnych obejmowanych wsparciem, form wsparcia czy też liczby założonych działalności gospodarczych w odniesieniu do poszczególnych obszarów [...]O[...]. Niezrozumiałym jest zatem stwierdzenie członków KOP, że nie ma możliwości oceny poszczególnych aspektów komplementarności, pomimo, iż Spóła przytaczała bardzo konkretne dane liczbowe. W dalszej kolejności Spółka zwróciła uwagę na zarzuty członków KOP w zakresie definicji komplementarności projektów i obszaru realizacji. Członkowie KOP jednomyślnie stwierdzili, że "pomimo, iż projekty komplementarne realizowane są w części na terenie [...]O[...], nie są dedykowane wyłącznie temu obszarowi i wykraczają poza dopuszczalny obszar realizacji projektu komplementarnego, wynikający bezpośrednio z ocenianego kryterium. W ocenie Spółki, jest to wyłącznie luźna i indywidualna interpretacja definicji kryterium przez Członków KOP i nie znajduje odzwierciedlenia w żadnych dokumentach konkursowych. Jak podnosiła Spółka, zarówno w Regulaminie konkursu, jak również Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie a przede wszystkim w Załączniku nr 3 do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] «na lata 2014-2020 nie wskazano w żadnym miejscu, że aby kryterium zostało uznane za spełnione, realizacja projektu komplementarnego musi odbywać się wyłącznie na obszarze [...]O[...]. Kryterium nr 1 dotyczy "powiązania z innymi projektami, które są 'Zatwierdzone do realizacji/realizowane/zrealizowane na terenie [...]O[...]" i zgodnie z brzmieniem tego kryterium Beneficjent wskazał, iż w ramach projektu ze środków Funduszu Pracy objął wsparciem 800 bezrobotnych skierowanych przez PUP w Ł. oraz 220 przez PUP w Z. (dodatkowo 220 przez PUP w P.), spośród których 62 osoby założyły własne działalności gospodarcze. W chwili obecnej realizowany jest kolejny projekt ze środków Funduszu Pracy, w ramach którego wsparciem zostanie objętych 550 bezrobotnych skierowanych przez PUP w Ł. Odwołując się do przepisów art. 9 ust. 2 pkt. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 Spółka podniosła, iż podmiot dokonujący oceny spełniania kryteriów w projekcie ma obowiązek przeprowadzić ją w sposób rzetelny i bezstronny, tj. przede wszystkim w oparciu o zapisy wniosku o dofinansowanie oraz zgodnie z brzmieniem danego kryterium. W rozpatrywanym przypadku winą za nieprecyzyjne sformułowanie kryterium obarczono natomiast Spółkę, przyznając jej w tym elemencie 0 pkt. Otrzymanie przynajmniej 2,6 pkt. (z 10 maksymalnie możliwych do zdobycia) spowodowałoby, iż wniosek takową rekomendację by otrzymał. Odpowiadając na tak postawiony zarzut Zarząd Województwa [...] stwierdził, że brzmienie spornego kryterium odnosi się do projektów zatwierdzonych do realizacji, realizowanych bądź zrealizowanych na terenie [...]O[...], a więc obejmujących zasięgiem określony teren, a nie całe województwo. Potwierdzenie powyższej interpretacji znalazło się w "Materiale dodatkowym do konkursu ZIT-kryterium komplementarności" umieszczonym przez B ZIT działająca na podstawie "Rozdziału 4 lit. d Wytycznych w zakresie trybu wyboru projektów na lata 2014-2020" w dniu 30.08.2016 r. na stronie internetowej konkursu: [...], z którym w razie wątpliwości Wnioskodawca miał możliwość zapoznania się i ewentualnego zweryfikowania zapisów wniosku o dofinansowanie. Przedmiotowy materiał został opublikowany jeszcze w czasie trwania naboru wniosków. Odnośnie informacji, że "dodatkowo 220 osób było skierowanych przez PUP w P., co jeszcze bardziej wpływa na komplementarność obu projektów. Łącznie, z 1500 uczestników obejmowanych wsparciem (260 osób było skierowanych przez PUP w R.), aż 1240 (ponad 82%) stanowili bezrobotni z obszaru [...]O[...]", organ wskazał, że niniejsze zapisy nie zostały zawarte w treści wniosku o dofinansowanie, a więc nie są brane pod uwagę przez Instytucję rozpatrującą protest, podobnie jak nie mogły stanowić podstawy podczas dokonywanej oceny. Powyższe wynika z przestrzegania zasady równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców. Analogiczna sytuacja dotyczy dodatkowych informacji przedstawionych przez Wnioskodawcę w treści protestu w kontekście prowadzenia Punktów Obsługi Osób Bezrobotnych w Ł., P. i Z., mianowicie, że "Odbiorcami wsparcia organizowanego przez ww. Punkty byli wyłącznie bezrobotni mieszkańcy terenów [...]O[...]", które to informacje nie znalazły się w treści wniosku o dofinansowanie. Drugi zarzut postawiony przez Spółkę w proteście dotyczył stwierdzenia, iż ocena strategiczna została przeprowadzona z naruszeniem art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (ust. 2). Przepis ten statuuje zasady ogólne wyłaniania projektów do dofinansowania, tj. przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny a naruszenie którejkolwiek z tych zasad stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. W tym względzie Spółka podniosła, że kryterium strategiczne nr 1 dotyczące komplementarności jest nieprecyzyjne, w związku z czym Oceniający nie mieli żadnych podstaw prawnych do uznania go za niespełnione tym bardziej, iż we wniosku o dofinansowanie wyraźnie wskazano powiązanie projektów z obszarami wchodzącymi w skład [...]O[...]; nie jest prawdą, że nie jest możliwa ocena komplementarności, ponieważ przytoczone informacje i dane liczbowe odnoszą się w bezpośredni sposób do terenu [...]O[...] a nie całego województwa [...] oraz że podmiot dokonujący oceny nie skorzystał z przysługującego mu prawa i możliwości zwrócenia się z prośbą do Wnioskodawcy o przedstawienie dodatkowych wyjaśnień pomimo nieprecyzyjnego sfomułowania kryterium. Odpowiadając na tak postawiony zarzut Zarząd Województwa [...] w zaskarżonej uchwale podkreślił, że warunki oceny projektu, ich weryfikacja dokonana przez członków KOP opierała się na wskazanych przez Wnioskodawcę projektach, w tym w szczególności na zawartych w nich danych. Członkowie KOP odnosząc się do informacji wskazanych przez Wnioskodawcę zasadnie stwierdzili, że obszar realizacji przedstawionych projektów komplementarnych nie jest dedykowany wyłącznie obszarowi [...]O[...], a skoro tak to punktacja przynależna tej ocenie winna wynosić 0 punktów. Organ w dokonanej ocenie strategicznej nie dopatrzyła się zarzucanego przez Wnioskodawcę naruszenia art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego. W ocenie IZ RPO W[...] nie budzi wątpliwości, iż Wnioskodawca wskazał jako komplementarne projekty, które zasięgiem obejmują województwo [...], a więc wykraczające poza obszar wskazany w brzmieniu kryterium. Dokonując więc oceny tegoż kryterium eksperci wskazali "0" punktów, gdyż poza sporem jest, że wykazane przez Wnioskodawcę projekty nie zostały zatwierdzone do realizacji/ realizowane/zrealizowane na terenie [...]O[...] w rozumieniu przepisów konkursowych, a warunki te spełniają jedynie częściowo. Wobec powyższego wyjaśnienia organ II instancji zgodził się z konkluzją członków KOP, iż nie jest możliwa ocena poszczególnych aspektów komplementarności w niniejszym przypadku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi B Sp. z o.o. z siedzibą we W. wnosił o uznanie za spełnione kryterium merytorycznego punktowanego nr 1. "Zintegrowany charakter projektu/komplementarność projektu EFS – powiązanie z innymi projektami, które są zatwierdzone do realizacji/realizowane/zrealizowane na terenie [...]O[...]. W uzasadnieniu skargi B Sp. z o.o. podniosła, że w jej ocenie na żadnej z dostępnych stron internetowych, w żadnym miejscu nie znajduje się dokument pn. "Materiał dodatkowy do konkursu ZIT-kryterium komplementarności", w związku z czym nie jest prawdą informacja zawarta w uzasadnieniu uchwały, że "w razie wątpliwości Wnioskodawca miał możliwość zapoznania się (z ww. Materiałem) i ewentualnego zweryfikowania zapisów wniosku o dofinansowanie". Zamieszczony w uzasadnieniu do uchwały link [...] odnosi się do tożsamej strony, jak wskazano powyżej, przy czym różnica polega na informacjach zawartych w kolumnach znajdujących się po prawej stronie, tj. na stronie wskazanej przez Skarżącego brak jest informacji nt. materiałów ze spotkań, z kolei na stronie wskazanej przez Skarżonego takowy materiał się znajduje. Skarżący stoi na stanowisku, iż w opisywanym przypadku naruszono procedury równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz nie zachowano obowiązków wynikających z pkt. 1 Regulaminu konkursu. Wprowadzając tak istotne zmiany do Regulaminu konkursu, organ zobligowany był zapisami Wytycznych oraz Regulaminu konkursu poinformować o nich na ww. stronach internetowych, czego nie zrobił, uniemożliwiając tym samym Spółce zapoznanie się z interpretacją kryterium dotyczącego komplementarności. Dalej podnosi argumenty jak w proteście nie zgadzając się z twierdzeniami organu, że zrealizowane i realizowane przez Spółkę projekty nie dotyczą "wyłącznie" obszaru [...]O[...], nie jest zgodne ze stanem faktycznym. Odbiorcami wsparcia organizowanego przez ww. Punkty byli wyłącznie bezrobotni mieszkańcy terenów [...]O[...] (miasta Ł. oraz powiatów [...] i [...]). Jako niezrozumiałe określiła Spółka twierdzenie, iż "nie jest możliwe dokonanie oceny poszczególnych aspektów komplementarności, ponieważ Wnioskodawca wskazał projekty, które zgodnie z kryterium nie stanowią projektów komplementarnych". Wskazała w związku z tym, że we wniosku o dofinansowanie wyraźnie wskazano m.in., że "w ramach proj. oferowane są różnorodne formy wsparcia, m.in. doradztwo zaw., pośrednictwo pracy, staże, szkol., etc. Zakładanie dz. gosp. jest również jednym z elementów oferowanego wsparcia. Na dzień złożenia wniosku, ucz. z PUP w Ł. dzięki wsparciu Projektodawcy założyli i prowadza 50 dz. gosp., z kolei ucz, z PUP w Z. założyli i prowadzą 12 dz. gosp." Beneficjent podał więc informacje dotyczące: liczby bezrobotnych obejmowanych wsparciem, form wsparcia czy też liczby założonych działalności gospodarczych w odniesieniu do poszczególnych obszarów [...]O[...]. Niezrozumiałym jest ponadto dla Spółki sytuacja, w której tak istotną interpretację zapisów jednego z kryteriów merytorycznych punktowanych ocenianych na etapie oceny strategicznej zamieszczono się w zakładce "Materiały ze spotkań", dodatkowo ponad miesiąc po ogłoszeniu konkursu, dokonując w międzyczasie aktualizacji Załącznika nr 11, stanowiącego załącznik do Regulaminu konkursu, w którym nie zawarto kluczowej dla oceny tego kryterium informacji związanej z koniecznością wykazania wyłącznie takich projektów komplementarnych, które swoim zasięgiem nie wykraczały poza obszar [...]O[...]. Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej "właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Regulamin konkursu określa w szczególności: 7) kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia". Skarżący zwrócił uwagę, iż Regulamin konkursu, w przeciwieństwie do materiałów ze spotkań informacyjnych, jest dokumentem systemu realizacji (art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej), mimo to ani w Regulaminie, ani też w żadnym z 12 Załączników do Regulaminu konkursu, nie zawarto informacji o tym, ze "obszar realizacji projektu komplementarnego nie może wykraczać poza obszar [...]O[...]". Co więcej, żaden z ww. dokumentów nie odwołuje się do powyższego materiału. W związku z powyższym, Spóła stoi na stanowisku, że nie była w stanie dowiedzieć się o istnieniu dodatkowego materiału ze spotkania informacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. W myśl art. art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich przepisów zalicza się ustawę z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj.: Dz.U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.) [dalej: ustawa wdrożeniowa], która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 ustawy p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. poprzez skrócenie terminu do wniesienia skargi, wprowadzenie terminu termin do jej rozpoznania, czy też wprowadzenie trybu bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe rozwiązania, zgodnie z intencją ustawodawcy, zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez właściwą instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Strona skarżąca po otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie złożonego wniosku, wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżąca złożyła skargę do WSA w Łodzi. Powyższe oznacza, że możliwe jest dokonanie merytorycznej oceny wniesionej skargi. W niniejszej sprawie kontroli sądowoadministracyjnej poddane zostało negatywne rozstrzygnięcie (nieuwzględnienie) protestu od wyników oceny strategicznej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Mam pomysł - mam biznes. Rozwój przedsiębiorczości na obszarze [...] Obszaru [...]" w ramach Poddziałania 8.3.3, nr [...], złożonego przez B Sp. z o.o. w ramach konkursu [...] dokonane przez Zarząd Województwa [...] w Ł. uchwałą Nr [...] Zarządu Województwa [...] z [...]. Zasadniczą istotą sporu pozostaje ocena spełnienia kryterium "Zintegrowany charakter projektu/komplementarność projektu EFS - powiązanie z innymi projektami, które są zatwierdzone do realizacji/ realizowane/ zrealizowane na terenie [...]O[...]". Formułując zarzut w tym zakresie Spółka wskazała, że organy oceniając kryterium za niespełnione i nie przyznając punktów argumentowały, że Spółka wskazała obszar realizacji projektów komplementarnych jako województwo [...], w tym [...]O[...]. Zatem wskazane projekty objęły większy obszar niż [...]O[...]. Dlatego pomimo, iż projekty komplementarne realizowane są w części na terenie [...]O[...], nie są dedykowane wyłącznie temu obszarowi i wykraczają poza dopuszczalny obszar realizacji projektu komplementarnego, wynikający bezpośrednio z ocenianego kryterium. W związku z powyższym nie jest możliwe dokonanie oceny poszczególnych aspektów komplementarności, ponieważ Spółka wskazała projekty, które zgodnie z kryterium nie stanowią projektów komplementarnych. Zdaniem Spółki natomiast, przewidziany do realizacji projekt jest w pełni komplementarny/zintegrowany z innymi zrealizowanymi i realizowanymi przez Spółkę projektami na terenie [...]O[...], a co za tym idzie jest zgodny z definicją przedmiotowego kryterium wskazaną w Regulaminie konkursu. W ocenie Sądu zarzuty postawione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, a co za tym idzie skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Zgodzić się należy z argumentacją Zarządu Województwa [...], że brzmienie spornego kryterium odnosi się bezpośrednio do projektów zatwierdzonych do realizacji, realizowanych bądź zrealizowanych na terenie [...]O[...], a więc obejmujących zasięgiem określony teren, a nie całe województwo. Jeżeli w sposób jednoznaczny w ramach opisu kryterium znajduje się odniesienie do konkretnego obszaru, a tak jest w niniejszym przypadku (wprost stanowi się o obszarze [...] Obszaru [...]), to wskazane projekty komplementarne muszą dotyczyć tego konkretnego obszaru. Nie można dopuszczać wyjątków i rozszerzać obszaru realizowania projektu na inne tereny. Podjęcie takich działań godziłoby w zasady równości i stwarzałoby korzystniejsze, nieproporcjonalne warunki dla innych podmiotów. Istotne jest przy tym, że wszystkie inne zgłoszone projekty realizowały to kryterium i obejmowały swoim zasięgiem wskazany obszar [...]O[...]. Stąd też nie można zgodzić się z argumentacją Spółki zaprezentowaną w skardze, że doszło do naruszenia zasady równości, wobec faktu, iż – jak wskazała skarżąca "w żadnym miejscu nie znajduje się dokument pn. "Materiał dodatkowy do konkursu ZIT-kryterium komplementarności". Jeżeli bowiem organy faktycznie takowej informacji nie zamieściły i skarżąca nie mogła się z nią zapoznać to w takim samym stopniu dotykało to innych uczestników konkursu. Oni również zatem nie mieli dostępu do tego dokumentu. Nie zmienia to faktu, iż wszystkie pozostałe podmioty – jak to został już wyżej wskazane - złożyły wnioski spełniające omawiane kryterium – mieszczące się w ramach obszaru [...]O[...]. Odnośnie natomiast argumentacji skarżącej wskazującej na fakt, iż mimo, iż projekt był realizowany także poza obszarem [...]O[...], to w zasadniczej części obejmował ten obszar oraz podawanych danych liczbowych odnoszących się do zaangażowania projektu w pomoc bezrobotnym z obszaru [...]O[...], w ocenie sądu nie zmienia to faktu, iż badane kryterium zostało naruszone przez skarżącą. Ponadto zauważyć należy, iż przedstawionych danych skarżąca nie zawarła w treści wniosku o dofinansowanie, a więc nie mogły one być brane pod uwagę przez Instytucję rozpatrującą protest, podobnie jak nie mogły stanowić podstawy podczas dokonywanej oceny. Powyższe wynika z przestrzegania zasady równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców. Analogiczna sytuacja dotyczy dodatkowych informacji o prowadzeniu Punktów Obsługi Osób Bezrobotnych. Odnosząc się pozostałych zarzutów skargi należy wskazać, że są one niezasadne. Organ w żaden sposób nie naruszył przepisów art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień regulaminu konkursu względem skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (por. wyroku NSA z 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2322/13). Skarżąca w żaden sposób nie wykazała, że inne wnioski zostały ocenione inaczej. Dlatego też zarzut ten jest nieuzasadniony. Jak stanowi art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Ustanawiając zasady, na jakich dokonuje się wybór projektów do dofinansowania, ustawodawca nie wprowadził definicji normatywnych pojęć przejrzystości, rzetelności, bezstronności i równego dostępu, jednak nie budzi żadnych wątpliwości ich językowe znaczenie. Szczegółowy przekaz w tym zakresie został zawarty w wydanych przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju, na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy wdrożeniowej, Wytycznych mających zastosowanie do trybów wyboru projektów na lata 2014 – 2020. Dokument ten, adresowany do instytucji uczestniczących w realizacji programów operacyjnych (art. 5 ust. 2 ustawy), znajduje zastosowanie do wszystkich trybów wyboru projektów na lata nim określone i stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, służy m.in. zapewnieniu "jednolitości sposobu realizacji programów operacyjnych i prawidłowości realizacji zadań i obowiązków określonych ustawą". W nakreślonym Wytycznymi sposobie realizacji programów operacyjnych mieści się jednolitość pojmowania, wprowadzonych art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, podstawowych zasad, na jakich przeprowadzany jest wybór projektów do dofinansowania. Sama zawartość semantyczna pojęcia rzetelności nie powinna budzić większych wątpliwości i należy je odczytywać jako działanie sumienne, solidne, staranne i zgodne z określonymi zasadami i obowiązkami. W tak rozumiane pojęcie rzetelności wpisuje się, określona w rozdziale 4 pkt 1 lit. b) Wytycznych Ministra Infrastruktury i Rozwoju, zasada rzetelności, którą kieruje się właściwa instytucja podczas procesu wyboru projektów; zasada ta wyraża się obowiązkiem zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu, przy czym we wskazanym punkcie Wytycznych znajduje się doprecyzowanie reguł oceny projektów służących respektowaniu owej zasady. W rozpatrywanej sprawie, organ - zdaniem Sądu - pisemnie uzasadnił wynik oceny kryteriów ocenionych negatywnie, wskazał na okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium. Ponadto Sąd podkreśla, że w wypadku wątpliwości co do sposobu poprawy czy uzupełnienia wniosku, istnieje możliwość zwrócenia się o uzyskanie informacji i wyjaśnienia do organizatora konkursu. W niniejszej sprawie skarżąca o takie wyjaśnienia nie zwróciła się. W takiej sytuacji nie usprawiedliwia jej fakt, że w nieprawidłowy sposób zrozumiała pojęcie obszaru [...]O[...]. Sąd wskazuje ponadto, że nie powinno umknąć uwadze, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów (por. wyrok NSA z 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Przenosząc powyższe do realiów przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca, przystępując do konkursu powinna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Podsumowując, Sąd nie dopatrzył się na żadnym etapie postępowania naruszenia procedury i zasad wskazanych w regulaminie konkursu, a polemika strony skarżącej ze stanowiskiem organu, nie mogła mieć wpływu na ocenę jej legalności. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę. m.m.