III SA/Łd 479/11

Dnia 24 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 roku sprawy ze skargi Zakładu Gospodarki Ciepłowniczej w T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na informację o oddaleniu protestu zawartą w uchwale Zarządu Województwa [...] z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie oceny formalnej projektu złożonego w konkursie dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej II p o s t a n a w i a: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Zakład Gospodarki Ciepłowniczej spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w T.wniósł skargę na informację o oddaleniu protestu od etapu oceny formalnej projektu złożonego w konkursie dla naboru nr 1 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej II Ochrona Środowiska, zapobieganie zagrożeniom i energetyka, Działanie II.10 Sieci Ciepłownicze Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2007 -2013, zawartą w uchwale Nr 720/11 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 17 maja 2011 r. Do skargi nie został dołączony żaden z załączników wymienionych na stronach 29 i 30 wniosku o dofinansowanie projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Regulację taką stanowi art. 30 c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz.U. z 2009 r. Nr 84,, poz. 712) ze zm.), dalej jako u.z.p.p.r. Zgodnie z tym przepisem, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W wyniku rozpatrzenia skargi, zgodnie z zapisem art. 30 c ust. 3 u.z.p.p.r., Sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; bądź 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 30 c ust. 5, powołanej ustawy, wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2; 2) niekompletnej; 3) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Przed przystąpieniem do rozpoznania przedmiotowej skargi należało zatem w pierwszej kolejności zbadać, czy skarga ta została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu, czy została opłacona oraz czy jest kompletna. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wykładnia i stosowanie tych odmiennych regulacji może powodować szereg trudności wynikających z przyjętego w tej ustawie systemu odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisów powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis może być odpowiednio zastosowany. Na wstępie należy wskazać, iż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera pojęcia "skargi niekompletnej", natomiast ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunków formalnych" skargi. W tym miejscu nasuwa się pytanie, czy pojęcie skargi niekompletnej w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma charakter braku formalnego, który możliwy jest do uzupełnienia w trybie przepisów p.p.s.a., czy też jest to brak nieusuwalny, skutkujący pozostawieniem skargi bez rozpatrzenia. Ustawa o zasadach polityki rozwoju nie przewiduje wszak możliwości uzupełnienia skargi w zakresie jej kompletności. Rozstrzygnięcie powyższego zagadnienia możliwe jest, w ocenie Sądu, w oparciu o analizę przepisów obu ustaw. Zgodnie z art. 30 e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 - 55, art. 61 § 3 - 6, art. 115 - 122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Opisany w art. 30 e u.z.p.p.r. zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach nieuregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił zatem w art. 30 e u.z.p.p.r. zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w tejże ustawie, wprowadzając szczególne regulacje, wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30 c jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale 1 Dziale III pt. "pisma w postępowaniu sądowym" odwołuje się do pojęcia "warunków formalnych", przy czym regulacje zawarte w tymże Rozdziale, a także treść uregulowań z Rozdziału 2 tego Działu pt. "Skarga" ( np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 ) wskazują, że przez "warunki formalne" z art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46 – 48 oraz 57 § 1 p.p.s.a. Powyższe oznacza, że skarga wniesiona w oparciu o art. 30 c u.z.p.p.r., jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., musi spełniać wymagania określone przepisami art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a.. Ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o jakich mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Braki w tym zakresie nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30 c ust. 5 pkt 2 i możliwe są do uzupełnienia w trybie art. 49 p.p.s.a. Nadto zgodnie z art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga, o której mowa w ust. 1 tegoż przepisu, jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że "skarga kompletna" została zdefiniowana w art. 30 ust. 2 u.z.p.p.r. i prowadzi to do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30 c ust. 2 . Innymi słowy kompletność skargi, o której stanowi art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została określona w art. 30 c ust. 2 tej ustawy. Braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. nie obejmują braków w zakresie wymogów formalnych skargi w rozumieniu art. 46 i 47 i 57 § 1 p.p.s.a. Z treści art. 30c ust. 2 wynika zatem, że ustawodawca uregulował w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju warunki formalne skargi w zakresie jej kompletności w sposób odmienny - szczególny w porównaniu do regulacji zawartej w art. 57 § 1 p.p.s.a. Konkludując należy stwierdzić, iż braki w zakresie kompletności skargi nie podlegają usunięciu w toku postępowania sądowego. Skarga niekompletna podlega zatem pozostawieniu jej bez rozpatrzenia. (zob. postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2009 roku, w sprawie w sprawie o sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2009 roku, w sprawie o sygn. akt II GSK 916/09; postanowienie NSA z dnia 17grudnia 2009 roku, w sprawie o sygn. akt II OSK 969/09 ). W tym miejscu godzi się przypomnieć treść art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r., definiującego pojęcie skargi kompletnej. Zgodnie z tym przepisem skarga winna być wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30 b ust. 4, a zatem złożona dokumentacja ma umożliwiać sądowi kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej, w rozpoznawanej sprawie uchwały Zarządu Województwa Ł. w przedmiocie oceny formalnej projektu złożonego w konkursie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2007-2013 Powołany przepis wymienia dokumenty, które strona skarżąca zobligowana jest złożyć. Jednym z nich jest wniosek o dofinansowanie, przy czym pod tym pojęciem należy rozumieć wniosek wraz z załącznikami. Załączniki stanowią zatem integralną część wniosku. Sąd stwierdził, że wbrew wymogom określonym w art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. skarżący nie dołączył do skargi załączników wymienionych na stronach 29 i 30 wniosku o dofinansowanie. Jak wcześniej wskazano, wniesienie skargi niekompletnej skutkuje z mocy art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. pozostawieniem jej bez rozpatrzenia, bez możliwości jej uzupełnienia w toku postępowania sądowego. t.p.