III SA/Łd 480/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lipca 2007 r. skargi Prezydenta Miasta T. na uchwałę Rady Gminy T. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia uchwały nr [...] Rady Gminy T. z dnia [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 czerwca 2007 r. Prezydent Miasta T. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego B.J. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy T. nr [...] z dnia [...] odmawiającą uchylenia uchwały nr [...] odmawiającej wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z pracownicą Urzędu Miasta T. będącą jednocześnie radną Rady Gminy T. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy T. podniosła, iż zaskarżona uchwała nie może być przedmiotem zaskarżenia, gdyż jest rozstrzygnięciem o charakterze formalnym. Rada Gminy T. podniosła dodatkowo, iż niezasadnym jest stanowisko odnośnie konieczności podejmowania odrębnych uchwał wyrażających zgodę na odwołanie z funkcji sekretarza i na rozwiązanie stosunku pracy, bowiem w świetle mającego w tej sprawie zastosowanie art. 70 § 12 i § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j.Dz.U.98.21.94 ze zm.), odwołanie równoznaczne jest z wypowiedzeniem stosunku pracy i stosunek pracy rozwiązuje się po upływie okresu wypowiedzenia. Dlatego też fakt odwołania B.W. powoduje, że w chwili obecnej bezprzedmiotowe byłoby podejmowanie jakiejkolwiek uchwały w tej sprawie przez Radę Gminy T. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Jak wynika z akt sądowych niniejszej sprawy Prezydent Miasta T. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego zaskarżył uchwałę Rady Gminy T. w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U.01.142.1591 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 100 ustawy o samorządzie gminnym postępowanie sądowe, o którym mowa w artykułach poprzedzających, jest wolne od opłat sądowych. Oznacza to, iż postępowanie dotyczące skargi na uchwałę jednostki samorządu terytorialnego wniesionej w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nie jest wolne od takich opłat. Przepis § 2 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2006 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) stanowi natomiast, iż wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - 300 zł. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – powołanej dalej jako p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jednak zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W rozpoznawanej sprawie Prezydent T. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy T. z dnia [...] w sprawie odmowy uchylenia uchwały z dnia [...]. Nie budzi wątpliwości fakt, iż skarga została wniesiona na akt organu jednostki samorządu terytorialnego nie będący aktem prawa miejscowego. Nie ulega również wątpliwości, iż zaskarżony akt został podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej. W takim przypadku skarga podlega wpisowi stałemu w wysokości 300 zł, zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Skargę w imieniu Prezydenta T. wniósł radca prawny i wpis nie został uiszczony. Nadto strona skarżąca nie wykazała, iż wyczerpała tryb postępowania określony w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. Zgodnie z treścią tego przepisu każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z wymienionego przepisu wynika, iż skuteczność wniesienia skargi na uchwałę organu gminy zależy od uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Strona skarżąca nie wykazała, iż wezwała Radę Gminy T. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia [...] Z akt sprawy nie wynika aby organ gminy został wezwany do usunięcia naruszenia prawa tą uchwałą. W aktach sprawy znajduje się wprawdzie wezwanie z 10 kwietnia 2007 r. lecz dotyczy ono uchwały z dnia [...] a nie z [...] Oznacza to, iż strona skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. Skoro zatem wpis od skargi jest wpisem stałym, zaś skargę wniósł radca prawny i nie uiścił tego wpisu, a ponadto nie został wyczerpany tryb postępowania określony w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i art. 221 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.