III SA/Łd 521/05

Dnia 3 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędziowie Asesor WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant Asystent sędziego Adrian Król po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2006 roku sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia wypłaty świadczenia przedemerytalnego oddala skargę. III SA/Łd 521/05 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 2 lutego 2005 r. sygn. akt III SA/Łd 1094/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] orzekającą o odmowie wznowienia wypłaty świadczenia przedemerytalnego od dnia 15 lutego 2003 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była decyzja kasacyjna wydana w trybie art. 138 § 2 k.p.a., a jako przyczynę uchylenia decyzji organu I instancji dotyczącą odmowy wznowienia wypłaty świadczenia przedemerytalnego organ odwoławczy wskazał konieczność ustalenia daty od jakiej skarżąca żąda wznowienia wypłaty świadczenia przedemerytalnego, z uwagi na zmianę stanowiska skarżącej w tym względzie. Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja organu odwoławczego nie narusza prawa. Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm. ), art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 146 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. nr 99 z 2004 r., poz. 1001), art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych ( Dz. U. nr 120 z 2004 r., poz. 1252 ) w związku z art. 2 ust. 1 pkt 15 a, art. 37 n ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U nr 58 z 2003 r., poz. 514 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] o odmowie wznowienia wypłaty Z. S. świadczenia przedemerytalnego od dnia 19 grudnia 2002 r., Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że decyzją z dnia [...], nr [...], Prezydent Miasta Ł. przyznał Z. S. prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 1 lipca 2002 r. W dniu 9 marca 2004 r. do Powiatowego Urzędu Pracy nr l w Ł. wpłynęło pismo, w którym Z. S. wniosła o zawieszenie świadczenia przedemerytalnego z dniem podjęcia działalności gospodarczej. Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...], Nr [...], na podstawie treści zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, zawiesił prawo Z. S. do świadczenia przedemerytalnego od dnia 22 września 2002 r. Od powyższej decyzji Z. S. odwołała się do Wojewody [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Uzasadniając decyzję, Wojewoda [...] wskazał, iż wymaga dokładnego wyjaśnienia kwestia, kiedy skarżąca zgłosiła podjęcie działalności gospodarczej w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych i w Urzędzie Skarbowym oraz od kiedy rzeczywiście wykonywała zlecenia klientów. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, organ I instancji decyzją z dnia [...], nr [...] orzekł o zawieszeniu od dnia 19 grudnia 2002 r. prawa do pobierania przez Z. S. świadczenia przedemerytalnego. Kolejną decyzją z dnia [...], nr [...], Prezydent Miasta Ł. odmówił wznowienia skarżącej wypłaty świadczenia przedemerytalnego od dnia 15 lutego 2003 r. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji w sprawie zawieszenia od dnia 19 grudnia 2002 r. prawa do pobierania świadczenia przedemerytalnego. Następnie decyzją z dnia [...], nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Na obie decyzję wydane przez Wojewodę [...] w dniu [...] Z. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W dniu 21 kwietnia 2005 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynął wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lutego 2005 r., sygn. akt III SA/Łd 1093/04 oddalający skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia prawa do pobierania świadczenia przedemerytalnego oraz wyrok z dnia 2 lutego 2005 r., sygn. akt III SA/Łd 1094/04 oddalający skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wznowienia wypłaty świadczenia przedemerytalnego. Decyzją z dnia [...], nr [...], Prezydent Miasta Ł. orzekł o odmowie wznowienia wypłaty świadczenia przedemerytalnego. Od powyższej decyzji Z. S. złożyła odwołanie do Wojewody [...]. W dniu [...], decyzją nr [...], Wojewoda [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia [...], nr [...], Prezydent Miasta Ł. orzekł o odmowie wznowienia wypłaty świadczenia przedemerytalnego od dnia 19 grudnia 2002 r. Od powyższej decyzji Z. S. złożyła odwołanie do Wojewody [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie decyzji o wznowieniu wypłaty świadczenia przedemerytalnego od dnia 19 grudnia 2002 r. Wyjaśniła, iż swoją działalność zarejestrowała we wrześniu 2002 r. pod numerem [...], natomiast gotowość podatkową zgłosiła w Urzędzie Skarbowym Ł. w grudniu 2002 r. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 37n ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w związku z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych, prawo do świadczenia przedemerytalnego ulegało zawieszeniu w przypadku: 1) podjęcia pozarolniczej działalności; 2) podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli łączna kwota przychodów, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskanych w danym miesiącu z tytułu zatrudnienia i innej pracy zarobkowej oraz otrzymywanego świadczenia przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200% zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1; 3) osiągania przychodów z innych tytułów niż wymienione w pkt 1 i 2, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, jeżeli łączna kwota uzyskanych przychodów w danym miesiącu z tych tytułów oraz z tytułu świadczenia przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200% zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 7. Wojewoda [...] wyjaśnił, iż Z. S. dokonała wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w dniu [...], pod numerem [...]. Datę rozpoczęcia działalności gospodarczej wskazano na dzień 22.09.2002 r., co wynika z zaświadczenia Urzędu Miasta Ł. Delegatura [...] Ł. z dnia [...], nr [...] wydanego przez Prezydenta Miasta Ł.. Z ustaleń poczynionych w toku postępowania wyjaśniającego przez organ I instancji wynika, że skarżąca od dnia 19.12.2002 r. opłacała składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, natomiast gotowość podatkową skarżąca zgłosiła z dniem 1.12.2002 r. Z przedstawionego dokumentu wynika również, iż w roku 2003 skarżąca miała przerwę w prowadzeniu ww. działalności od dnia 15.02.2003 r. do dnia 30.04.2003 r., ale nie dokonała jej likwidacji. Ponadto z ww. dokumentu wynika, iż skarżąca z dniem 11.09.2003 r. przeniosła działalność gospodarczą do Urzędu Skarbowego Ł. Wojewoda [...] uznał, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wznowienie wypłaty świadczenia przedemerytalnego od dnia 19 grudnia 2002 r., gdyż akta sprawy w żaden sposób nie potwierdziły likwidacji ww. działalności gospodarczej. W myśl zaś art. 37 n ust. 2 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie jest istotne czy osoba, która dokonała wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadziła tę działalność nieprzerwanie, w sposób ciągły i zorganizowany. Do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego jest niezbędne, by, w przypadku uzyskania wpisu, działalności nie rozpocząć, bądź w przypadku jej rozpoczęcia (bez względu na okres jej prowadzenia i osiąganych z niej dochodów) dokonać jej wykreślenia z ewidencji. Skoro Z. S. dokonała wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w dniu 22.09.2002 r. i w dacie 1.12.2002 r. zgłosiła swą zdolność podatkową w Urzędzie Skarbowym Ł. i do dnia dzisiejszego nie dokonała wykreślenia ww. działalności gospodarczej z ewidencji, brak jest podstaw do wznowienia wypłaty świadczenia przedemerytalnego od dnia 19 grudnia 2002 r. Zdaniem organu zarzuty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie, gdyż są niespójne. Z jednej strony skarżąca podnosiła, iż rozpoczęła działalność gospodarczą "A" Doradztwo podatkowe pod numerem [...] we wrześniu 2002 r., a następnie stwierdziła, iż nie rozpoczynała żadnej działalności gospodarczej i nie może zlikwidować czegoś, czego w ogóle nie rozpoczęła. Organ wskazał, iż w cytowanych przepisach ustawodawca nie uzależnił zawieszenia prawa do świadczenia przedemerytalnego od wysokości osiąganych dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, czy też sposobu jego prowadzenia, gdyż sam fakt podjęcia działalności gospodarczej stanowi przesłankę uzasadniającą zawieszenie wypłaty świadczenia przedemerytalnego. W tym przypadku przez podjęcie działalności gospodarczej należy rozumieć dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Bezspornym pozostaje, iż skarżąca takiego wpisu dokonała, o czym świadczy zaświadczenie Urzędu Miasta Ł.-Delegatura Ł. z dnia [...], nr [...] wydane przez Prezydenta Miasta Ł.. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 37 n ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu polegające na bezpodstawnym uznaniu, że prawo do świadczenia przedemerytalnego uległo zawieszeniu w przypadku podjęcia pozarolniczej działalności gospodarczej, w sytuacji gdy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej wyniósł zero złotych. Brak przychodów zarejestrowanej działalności gospodarczej jednoznacznie świadczy, że działalność gospodarcza nie została podjęta. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 12, art. 8 k.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. z uwagi na nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który ją wydał i art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na nieważność decyzji Wojewody, gdyż została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie w świetle przedstawionego uzasadnienia do tej decyzji. Skarżąca podniosła, iż brak zleceń i w związku z tym brak możliwości rozpoczęcia pozarolniczej działalności oraz brak środków finansowych spowodował podjęcie decyzji o wyrejestrowaniu z ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego w ZUS z dniem [...]. Ponadto skarżąca podniosła, iż w zaskarżonej decyzji organ podał, że rozpoczęła działalność gospodarczą doradztwo podatkowe pod numerem [...] we wrześniu 2002 r., tymczasem w aktach sprawy znajduje się zaświadczenie Urzędu Miasta Ł., że została zarejestrowana działalność doradztwo majątkowe, decyzja została więc skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie. Zdaniem skarżącej sam wpis do ewidencji działalności gospodarczej, wobec udowodnionego braku rozpoczęcia, nie świadczy o jej prowadzeniu,. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie. Powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazał, iż nie zgadza się z naruszeniem art. 8 i 12 k.p.a., ponieważ postępowanie było prowadzone rzetelnie, bez zbędnej zwłoki, a wydane decyzje były wyczerpująco uzasadnione. Na rozprawie w dniu 3 października 2006 r. skarżąca wyjaśniła, iż nie wyrejestrowała działalności, ale nie ma żadnych przychodów, brakuje jej funduszy na rozpoczęcie działalności, a poza tym musi się dużo uczyć, ponieważ wszystko się zmienia. Aktualnie zmienia dostawcę sygnału internetowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie : 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. nr 120 z 2004 r., poz. 1252 ze zm.) - osoby, które do dnia przejęcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznawania i wypłaty świadczeń przedemerytalnych zarejestrowały się w urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego nabywają to prawo na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie niniejszej ustawy. Jest bezsporne w niniejszej sprawie, iż skarżąca była zarejestrowana i spełniała warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego w okresie obowiązywania ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, oraz że nabyła to prawo na podstawie przepisów tej ustawy. A zatem żądanie wznowienia wypłaty zawieszonego prawa skarżącej do świadczenia przedemerytalnego winno być rozpatrywane w oparciu o przepisy powołanej ustawy. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły więc przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie z art. 37 n ust. 2 prawo do świadczenia przedemerytalnego ulega zawieszeniu w przypadku: 1) podjęcia pozarolniczej działalności; 2) podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli łączna kwota przychodów, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskanych w danym miesiącu z tytułu zatrudnienia i innej pracy zarobkowej oraz otrzymywanego świadczenia przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200% zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1; 3) osiągania przychodów z innych tytułów niż wymienione w pkt 1 i 2, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, jeżeli łączna kwota uzyskanych przychodów w danym miesiącu z tych tytułów oraz z tytułu świadczenia przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200% zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1 W związku z podjęciem przez skarżącą działalności gospodarczej prawo jej do świadczenia przedemerytalnego zostało zawieszone od dnia 19 grudnia 2002 r. decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] NR [...], utrzymaną w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...]. Wyrokiem z dnia 2 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. S. na powyższą decyzję Wojewody [...]. Powołany przepis art. 37 n ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu normuje przypadki zawieszenia prawa do świadczenia przedemerytalnego. Wykładnia tego przepisu daje podstawę do stwierdzenia, iż wznowienie wypłaty świadczenia przedemerytalnego może nastąpić z dniem, w którym osoba uprawniona przestała spełniać przesłanki do zawieszenia tego prawa. W niniejszej sprawie wznowienie wypłaty świadczenia przedemerytalnego mogłoby nastąpić z dniem zaprzestania przez skarżącą prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżąca, jak wynika z zaświadczenia Prezydenta Miasta Ł. z dnia 22 września 2002 r., rozpoczęła działalność gospodarczą w zakresie doradztwa majątkowego, która została wpisana do ewidencji działalności gospodarczej na podstawie art. 88 b i art. 88a ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.). Zgodnie z art. 66 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1808) z dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej traci moc ustawa z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) z wyjątkiem art. 7 – 7i, które tracą moc z dniem 31 grudnia 2006 r. Stosownie do treści art. 7 e ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo działalności gospodarczej, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, wpis do ewidencji działalności gospodarczej podlega wykreśleniu w przypadku zawiadomienia o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej. Zgodnie zaś z art. 7 d ust. 1 tej ustawy przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi ewidencyjnemu zmiany stanu faktycznego i prawnego odnoszące się do przedsiębiorcy i wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, w zakresie danych zawartych w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 7 b ust. 2, powstałe po dokonaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia powstania tych zmian, a także informację o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej. Z akt administracyjnych nie wynika, a skarżąca temu nie zaprzecza, iż nie zgłosiła organowi ewidencyjnemu zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej. Sąd rozpoznając przedmiotową sprawę podzielił stanowisko organów administracyjnych, iż Z. S. nie zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej, nie spełniła więc przesłanki do wznowienia wypłaty jej świadczenia przedemerytalnego. Skoro bowiem skarżąca nie dokonała wyrejestrowania działalności z ewidencji, to znaczy, że nie zaprzestała jej prowadzenia od dnia 19 grudnia 2002 r. Podkreślić należy, iż z zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. z dnia 8 czerwca 2004 r. wynika, że od 19 grudnia 2002 r. skarżąca podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu i opłaciła składki na ubezpieczenie. Niezasadny jest zarzut skargi, że organ odwoławczy poprzez określenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż skarżąca prowadzi doradztwa podatkowego, zamiast podać, iż prowadzi doradztwo majątkowe, skierował decyzję do osoby nie będącej stroną, co daje podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu, była to oczywista omyłka organu i nie miała wpływu na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.