III SA/Łd 522/15

Dnia 26 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji o odmowie zwrotu kwoty za zakup paliwa na potrzeby sprzętu i samochodów pożarniczych i umorzeniu postępowania w I instancji postanawia: odrzucić skargę. U.K. W dniu 29 maja 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga Wójta Gminy B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji o odmowie zwrotu kwoty za zakup paliwa na potrzeby sprzętu i samochodów pożarniczych i umorzeniu postępowania w I instancji. Jak wynika z akt administracyjnych, Wójt Gminy B. decyzją z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu wezwania Ochotniczej Straży Pożarnej w H. do zapłaty kwoty 970 ,70 zł tytułem zakupu paliwa do pojazdów pożarniczych, odmówił zwrotu żądanej kwoty. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 104 § 1 w zw. z art. 104 § 2 k.p.a. (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j. ze zm.) oraz § 1 ust. 1 w zw. z § 3 w zw. z § 4 w zw. z § 8 umowy nr [...] z dnia [...]. W wyniku rozpoznania odwołania Ochotniczej Straży Pożarnej H, SKO w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 i art. 61 § 1 i § 3 k.p.a. uchyliło powyższą decyzję w całości i umorzyło postępowanie w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 t.j. ze zm.). Zgodnie z treścią art. 50 § 1 powołanej powyżej ustawy, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W § 2 tego przepisu wskazano ponadto, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Treść tego przepisu wskazuje, że prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego mają dwie kategorie podmiotów. Pierwszą stanowią te, którym przedmiotowe uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Natomiast druga kategoria to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie ze względu na konieczność obrony również obiektywnego porządku prawnego. W rozpoznawanej sprawie skoro skarżący orzekał jako organ I instancji, to fakt ten wyklucza jego legitymację skargową w tej sprawie. Dopuszczenie do złożenia skargi przez organ, który wydał decyzję w I instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w sprawie, a mianowicie: skarżący (wójt gminy w pierwszej instancji) i organ odwoławczy, a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości poszczególnych podjętych w sprawie aktów (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1984 r., III AZP 5/84; OSNC 1985, z. 7, poz. 86 z aprobującą glosą J. Borkowskiego - OSP 1986, z.2, poz. 26, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2008 r. I OSK 551/08). W orzecznictwie i piśmiennictwie powszechnie wskazuje się ponadto, że organ, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie (postanowienie, decyzję) nie jest uprawniony do wniesienia w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego, chociażby sprawa dotyczyła jego interesu prawnego lub reprezentowanego przez niego podmiotu. Podkreśla się również, że w jednym postępowaniu nie może mieć miejsce łączenie funkcji procesowych organu prowadzącego postępowanie i strony tego postępowania. Niedopuszczalne jest, aby ten sam podmiot działał jako organ administracji publicznej, a następnie składał skargę na akt organu odwoławczego o odmiennej treści. Nie do przyjęcia jest stanowisko, aby ten sam podmiot zajmował pozycję raz organu, innym razem strony postępowania, w zależności od etapu załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej (por. wyroki NSA sygn. akt I OSK 386/05 i I OSK 931/07, postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997 r. sygn. akt IV SA 802/19995 ONSA 1997/4/179, uchwałę składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. OPS 1/03 ONSA 2003//4/15). Tak też wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2005 r. (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2005 r. sygn. akt FSK 2631/2004, LexPolonica nr 1074260) gdzie wskazano, że powierzenie organom gminy w drodze ustawowej właściwości do orzekania w indywidualnych sprawach w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość składania przez te organy skarg do sądu administracyjnego na decyzje wydane w tych sprawach przez organ odwoławczy (art. 50 § 1 i 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe, organ, który w postępowaniu administracyjnym orzekał w I instancji w żaden sposób nie może spełnić jednego z podstawowych warunków formalnych niezbędnych do skutecznego złożenia skargi. Skarżący nie jest stroną w przedmiotowej sprawie, tym samym nie jest uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji Sąd nie był zobowiązany do ustosunkowania się do merytorycznych zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi. U.K.