III SA/Łd 523/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P W na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2012 r. postanawia: przyznać adwokat M Z, prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł przy ul. S [...]lok. [...], łącznie kwotę 2.314 (dwa tysiące trzysta czternaście) złotych, w tym kwotę 2.214 (dwa tysiące dwieście czternaście) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu P W z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz kwotę 100 (sto) złotych tytułem pozostałych udokumentowanych wydatków i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokat M Z z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. P W wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2012 r. W skardze wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie obrońcy z urzędu. Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego adwokata M Z. Wyrokiem z dnia 27 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę P W na ww. decyzję i przyznał adwokat M Z kwotę 2952 złote obejmująca podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu. Od powyższego wyroku pełnomocnik skarżącego wniosła skargę kasacyjną zaskarżając go w części oddalającej skargę. Wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu po wydaniu w dniu 27 września 2013 r. orzeczenia przez WSA w Łodzi oświadczając, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 września 2015 r. sygn. akt I GSK 7/14 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik reprezentował skarżącego na rozprawie w dniu 2 września 2015 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Podczas rozprawy pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nie zostały pokryte w całości ani w części. Ponadto wniósł o zwrot niezbędnych wydatków. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przyznał pełnomocnikowi z urzędu kwotę 221,40 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA a także kwotę 100 zł tytułem pozostałych udokumentowanych wydatków. Pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. pełnomocnik z urzędu wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, zarzucając jego podjęcie z naruszeniem art.. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) poprzez błędne uznanie, że podstawa obliczenia należnego wynagrodzenia za sporządzenie i wniesieni skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA jest § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c podczas, gdy podstawą do obliczenia ww. wynagrodzenia winien być § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia, bowiem przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w postaci określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2012 r. w wysokości 12.913,00 zł. Skutkiem wniesionego sprzeciwu, zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), postanowienie z dnia 18 listopada 2015 r. utraciło moc i sprawa podlega rozpoznaniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit a ww. rozporządzenia. Stosownie do jego treści stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł - 2.400 zł (pkt 5). Natomiast zgodnie z (§ 18 pkt 2 lit. a rozporządzenia, w drugiej instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynoszą 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Przedmiotem niniejszej sprawy było – zarówno przed Sądem I jak i II instancji – określenie skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2012 r. w wysokości 12.913,00 zł. Wskazana kwota stanowiła zatem należność pieniężną. Biorąc pod uwagę treść ww. przepisów przy obliczaniu należnego pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należy uznać, że zasądzona na rzecz ustanowionego z urzędu pełnomocnika P W Kwota winna wynosić 2.214,00 zł brutto. Ponadto - na podstawie § 19 pkt 2 cyt. rozporządzenia – adwokatowi przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków, na które w niniejszej sprawie złożyły się koszty przejazdu pełnomocnika na rozprawę przed NSA w dniu 2 września 2015 r. Stosownie do przedłożonego oświadczenia i załączonej faktury za zakup paliwa – koszty przejazdu wyniosły 100,00 zł. Wobec powyższego uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego – adwokat M Z, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. a) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 250 § 1 ww. ustawy, orzeczono jak w postanowieniu. k.p.