III SA/Łd 540/13

Dnia 5 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji Kierownika Biura Powiatu [...] Wschodniego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w K. z dnia [...] roku nr [...] w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. k.p. W dniu 17 maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga M. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wydane w sprawie decyzje są dotknięte wadą kwalifikowaną i winny być wyeliminowane z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek, wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Katalog przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić również należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Co do zasady, nie kwalifikują się zatem do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. W ocenie Sądu argumentacja przedstawiona przez skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających konieczność wstrzymania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W szczególności nie podała, w czym miałoby się wyrażać poniesienie znacznej szkody lub też na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wskazał jedynie, że wydane w sprawie decyzje organów I i II instancji są dotknięte wadą kwalifikowaną i powinny być wyeliminowane z obrotu prawnego. Sąd podziela pogląd, wyrażony w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku o sygn. akt II OZ 155/05 (OwSS 2005/3/72), iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu i w konsekwencji - do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Sąd, będąc właściwym do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności, naruszenia równowagi procesowej stron. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. k.p.