III SA/Łd 564/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ax. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ax. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za sierpień 2013 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. D.Cz. Ax. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na Decyzję Dyrektora Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia [...] wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za sierpień 2013 r. W skardze strona zawarła między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazując na wystąpienie przesłanki niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków skarżąca wskazała na wysokość określonego kwestionowaną decyzją zobowiązania podatkowego, która wynosi 9 194.104,00 zł. Spółka nie jest w stanie zapłacić tak dużej kwoty, co kreuje konieczność złożenia wniosku o ogłoszenie jej upadłości. Ponadto powyższe okoliczność będą skutkowały cofnięciem posiadanego przez spółkę zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Spółka podkreśliła także, że negatywne konsekwencje wykonalności zaskarżonej decyzji nie zostaną usunięte nawet w następstwie ewentualnego, przyszłego uwzględnienia skargi przez sąd i zwrot wpłaconych środków, bowiem do tego czasu skarżąca utraci możliwość prowadzenia dotychczasowej działalności, straci swoich kontrahentów oraz będzie zmuszona do rozwiązania zawartych ze swoimi pracownikami umów o pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto uzasadnienie złożonego wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/14; z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 1539/14; z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14; z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14; z dnia 20 maja 2014 r.; sygn. akt II GSK 1020/14, www.cbois.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie, bowiem strona w sposób wystarczający uprawdopodobniła możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również możliwość wystąpienia okoliczności mogących spowodować trudne do odwrócenia skutki, wynikających z konieczności uiszczenia określonej zaskarżoną decyzją kwoty. W szczególności należy mieć na uwadze wskazane przez wnioskującą realne zagrożenie zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, utrata dotychczasowych kontrahentów, jak również likwidacja miejsc pracy tworzonych przez skarżącą. Ponadto twierdzenie spółki, co do braku wystarczających środków finansowych pozwalających na uiszczenie określonego zaskarżoną decyzją zobowiązania podatkowego, bez obawy konieczności jej likwidacji, potwierdza aktualna sytuacja majątkowa skarżącej, która uzasadniała co Sądowi wiadomo z urzędu, przyznanie spółce na jej wniosek prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. D.Cz.