III SA/Łd 620/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A. z siedzibą w Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A. z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty paliwowej za miesiące od sierpnia do grudnia 2010 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "A. z siedzibą w Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie określenia wysokości opłaty paliwowej za miesiące od sierpnia do grudnia 2010 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając spółka wskazała, że prowadzona obecnie działalność gospodarcza polega głównie na świadczeniu usług transportowych, natomiast do grudnia 2014 r. spółka prowadziła także działalność w zakresie sprzedaży paliw na stacji benzynowej, jednakże z uwagi na wygaśnięcie koncesji, działalność ta nie jest już prowadzona. Dodatkowym źródłem dochodu firmy jest ponadto wynajem pomieszczeń. Aktualnie spółka zatrudnia 6 pracowników. Stałe comiesięczne koszty prowadzenia działalności gospodarczej spółki wynoszą łącznie około 96 520 zł., na które składają się min: koszty pracownicze, media, czynsz, podatki, obsługa księgowa, usługi leasingowe, usługi telekomunikacyjne, usługi bankowe, kredyty bankowe, usługi świadczone przez podwykonawców, koszty paliwa, usługi pocztowe. W roku 2013 i w 2014 spółka osiągnęła zysk wynoszący odpowiednio 250 966,42 zł i 282 778 zł. Natomiast za pierwsze cztery miesiące roku 2015 spółka wygenerowała stratę w wysokości 297 433,08 zł. Tym samym aktualna sytuacja finansowa spółki nie pozwala na uregulowanie określonego zobowiązania w kwocie 12 753, 20 zł. Wykonanie zaskarżonej decyzji grozi utratą płynności finansowej spółki, a co za tym idzie niemożnością regulowania bieżących zobowiązań spółki. Zaprzestanie regulowania rat leasingowych oraz rat kredytów spowoduje utratę środków transportu, co doprowadzi do konieczności rozwiązania umów o pracę z zatrudnionymi pracownikami oraz umów zawartych z podwykonawcami i kontrahentami. Ponadto rozwiązanie umów z kontrahentami w trybie natychmiastowym spowoduje utratę wypracowanej renomy solidnej i godnej zaufania firmy, która to renoma będzie bardzo trudna lub wręcz niemożliwa do odbudowania. W ocenie spółki powyżej przedstawiona argumentacja wskazuje na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co uzasadnia udzielenie stronie ochrony tymczasowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012r. poz. 270) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (§ 3) Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto uzasadnienie złożonego wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/14; z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 1539/14; z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14; z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14; z dnia 20 maja 2014 r.; sygn. akt II GSK 1020/14, www.cbois.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie. Strona wykazała bowiem zarówno okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również okoliczności mogące spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podniesiona przez skarżącą argumentacja, co do następstw nieuwzględnienia przedmiotowego wniosku, a w szczególności utraty płynności finansowej spółki, wynikającą z niej możliwość utraty środków transportu i w następstwie konieczność rozwiązania zawartych umów z zatrudnionymi pracownikami oraz kontrahentami spółki, uzasadnia udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej, do czasu rozpoznania przez sąd wniesionej skargi. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. e.o.